Grand Prix-wegrace der Naties 1967

Vlag van Italië Grand Prix-wegrace der Naties 1967
Autodromo Nazionale di Monza
Officiële naam 45º Gran Premio delle Nazioni
Land Vlag van Italië Italië
Datum 3 september 1967
Organisator FIM / FMI
500 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Italië Giacomo Agostini
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Derde Vlag van Italië Angelo Bergamonti
350 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans
Tweede Vlag van Italië Silvio Grassetti
Derde Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz Rosner
250 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans
125 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy
Tweede Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt
Derde Vlag van Hongarije László Szabó
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Duitsland Georg Auerbacher / Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Nelson
Eerste Vlag van Duitsland Georg Auerbacher / Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Nelson
Tweede Vlag van Duitsland Heinz Luthringshauser / Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Hughes
Derde Vlag van Duitsland Otto Kölle / Vlag van Duitsland Rolf Schmid

De Grand Prix-wegrace der Naties 1967 was de elfde Grand Prix van wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1967. De races werden verreden op 3 september 1967 op het Autodromo Nazionale di Monza nabij Monza in de Italiaanse regio Lombardije. De 50cc-klasse kwam niet aan de start. De wereldtitel in de 125cc-klasse werd hier beslist. De wereldtitels in de 350cc-klasse en de zijspanklasse waren al eerder beslist.

500cc-klasse

Mike Hailwood had een echt pechweekend in Monza. Hij was in de 250cc-race al uitgevallen en ook in de 500cc-race kreeg hij pech. Hailwood startte sneller dan Giacomo Agostini, die door zijn slechte start ook nog de gevallen rijders Chris Conn en John Dodds moest ontwijken. Mike Hailwood kreeg uiteindelijk 17 seconden voorsprong, maar vier ronden voor het einde scheurde een van zijn uitlaatpijpen en bovendien begon de versnellingsbak kuren te vertonen. Agostini wist hem te passeren en stelde daarmee zijn 500cc-wereldtitel vrijwel zeker. Hailwood hield nog slechts een theoretische kans over: Winnen in Canada terwijl Agostini zonder punten moest blijven. Ago had - zelfs bij winst van Hailwood - aan één punt voldoende. Opmerkelijk was de vijfde plaats van Giuseppe Mandolini, met een Moto Guzzi Monocilindrica 500 (eencilinder) uit 1957.

Uitslag 500cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Giacomo Agostini MV Agusta 1:00"17'2 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Honda +13'2 6
3 Vlag van Italië Angelo Bergamonti Hannah-Paton +3 ronden 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred Stevens Hannah-Paton +3 ronden 3
5 Vlag van Italië Giuseppe Mandolini Moto Guzzi +3 ronden 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle Métisse-Matchless +3 ronden 1
7 Vlag van Zwitserland Gyula Marsovszky Matchless +3 ronden
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan Shorey Norton +4 ronden
9 Vlag van Australië Jack Findlay McIntyre-Matchless +4 ronden
10 Vlag van Duitsland Karl Hoppe Matchless +4 ronden
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Rex Butcher Norton
12 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Lee Matchless
13 Vlag van Zwitserland Ernst Weiss Matchless
14 Vlag van Hongarije György Kurucz Norton
15 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Pat Hewartson Norton
16 Vlag van Canada Oliver Howe Norton
17 Vlag van Italië Gianfranco Domeniconi Norton
18 Vlag van Italië Benedicto Zambotti Norton
19 Vlag van Italië Emanuele Maugliani Norton

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Edy LenzMatchless
Vlag van Australië John DoddsNortonVal
Vlag van Australië Kel CarruthesMatchless
Vlag van Australië Malcolm StantonNorton
Vlag van Duitsland Walter ScheimannNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie NelsonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris ConnNortonVal
Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve SpencerNorton
Vlag van Italië Giovanni PerroneBianchi
Vlag van Italië Guido MieleGilera
Vlag van Italië Paolo CampanelliMatchless

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Canada Ivor LloydMatchless[1]
Vlag van Canada Mike DuffMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Griff JenkinsNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John BlanchardSeeley-URS
Vlag van Verenigd Koninkrijk John CooperSeeley-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Maurice HawthorneNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter WilliamsArter-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rob FittonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rodney GouldNorton
Vlag van Zweden Bosse GranathMétisse-Matchless
Vlag van Verenigde Staten Johnny RockettNorton[1]
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Andreas GeorgeadesVelocette[1]

Top tien tussenstand 500cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Italië Giacomo AgostiniMV Agusta46 (52)
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodHonda44
3Vlag van Verenigd Koninkrijk John HartleMétisse-Matchless22
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter WilliamsArter-Matchless16
5Vlag van Australië Jack FindlayMcIntyre-Matchless15
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensHannah-Paton11
7Vlag van Verenigd Koninkrijk John CooperNorton / Seeley-Matchless8
8Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyMatchless7
9Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie NelsonNorton6
Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve SpencerNorton

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

350cc-klasse

Nu de titel beslist was ging de 350cc-race in Monza voor Giacomo Agostini en Renzo Pasolini meer om de Italiaanse eer. Ze vochten een harde strijd uit, maar wel om de tweede plaats want Ralph was met de Honda RC 174 al aan de horizon verdwenen. In de 8e ronde, toen Pasolini de tweede plaats net had overgenomen van Agostini, vielen ze allebei uit. Daardoor werd de tweede man van Benelli, Silvio Grassetti, tweede en Heinz Rosner werd derde.

Uitslag 350cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans Honda 48"39'7 8
2 Vlag van Italië Silvio Grassetti Benelli +1"43'5 6
3 Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz Rosner MZ +2 ronden 4
4 Vlag van Italië Alberto Pagani Aermacchi +2 ronden 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Woodman MZ +2 ronden 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred Stevens Hannah-Paton +2 ronden 1
7 Vlag van Australië Kel Carruthers Métisse-Aermacchi +2 ronden
8 Vlag van Italië Giuseppe Visenzi Aermacchi +2 ronden
9 Vlag van Italië Roberto Patrignani Aermacchi +2 ronden
10 Vlag van Duitsland Karl Hoppe Aermacchi +3 ronden

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Italië Giacomo AgostiniMV AgustaMotor
Vlag van Italië Renzo PasoliniBenelliMotor

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodHondaTeambeleid[2]

Onbekend[3]

Coureur Merk
Vlag van Tsjechië Bohumil StašaJawa
Vlag van Tsjechië Gustav HavelCZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian SteensonAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris ConnNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan ShoreyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ian McGregorNorton
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Japan Masahiro WadaYamaha
Vlag van Japan Shigeyoshi MimuroYamaha
Vlag van Japan Toshimi YorinoHonda

Top tien tussenstand 350cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodHonda40wereldkampioen
2Vlag van Italië Giacomo AgostiniMV Agusta32
3Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ18
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanMZ14
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph BryansHonda
6Vlag van Italië Alberto PaganiAermacchi11
7Vlag van Australië Kel CarruthersMétisse-Aermacchi9
8Vlag van Italië Renzo PasoliniBenelli8
9Vlag van Italië Silvio GrassettiBenelli6
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensHannah-Paton4

250cc-klasse

In Monza draaide Mike Hailwood de snelste ronde, maar in de vierde ronde viel hij uit wegens olielekkage. Phil Read en Bill Ivy kregen het daarna toch nog niet cadeau, want Ralph Bryans vocht hard om de overwinning. Uiteindelijk bleken de Yamaha RD 05's toch te sterk voor hem. Read won de race, Ivy werd tweede en Bryans derde.

Uitslag 250cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read Yamaha 39"22'2 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy Yamaha +0'6 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans Honda +0'8 4
4 Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz Rosner MZ +1 ronde 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Woodman MZ +1 ronde 2
6 Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger Molloy Bultaco +2 ronden 1
7 Vlag van Italië Alberto Pagani Aermacchi +2 ronden
8 Vlag van Australië Jack Findlay Bultaco +3 ronden
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Coulter Bultaco +3 ronden
10 Vlag van Italië Giuseppe Visenzi Bultaco +3 ronden

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodHondaOlielekkage

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Canada Yvon DuhamelYamaha[1]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron GrantYamaha[1]
Vlag van Verenigde Staten Frank CamillieriYamaha[1]

Onbekend[3]

Coureur Merk
Vlag van Australië Malcolm StantonAermacchi
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyBultaco
Vlag van Duitsland Rolf SchmidBultaco
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Carlos GiróOssa
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José MedranoBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithKawasaki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian SteensonAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave SimmondsKawasaki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensHannah-Paton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick ChattertonYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbBultaco
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Japan Akiyasu MotohashiYamaha
Vlag van Japan Jyun HamanoYamaha

Top tien tussenstand 250cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha50
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodHonda46
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill IvyYamaha44 (50)
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph BryansHonda36 (46)
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanMZ18
6Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ13
7Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultaco9
8Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyBultaco8
9Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave SimmondsKawasaki5
10Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José MedranoBultaco4

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

125cc-klasse

In Monza leek de 125cc-race al beslist na de trainingen, want de rondetijden lagen zo ver uit elkaar dat aangenomen werd dat Bill Ivy (Yamaha RA 31) veel sneller zou zijn dan Hans Georg Anscheidt met de Suzuki RT 67. Ver achter Anscheidt stond László Szabó die met zijn MZ weer veel sneller was dan de EMC's. Ivy startte zoals gewoonlijk slecht, maar na drie ronden nam hij de leiding van Anscheidt over. Toen merkte hij dat al het water uit zijn radiateur was verdwenen en hij ging de pit in voor water. Dat was er echter niet en Ivy moest weer terug de baan op om twee ronden later opnieuw binnen te komen voor koelwater. Dat had men nog steeds niet gevonden. Bij zijn derde stop kreeg hij pas water maar toen lag Anscheidt intussen weer op de eerste plaats. Pas vlak vóór de eindstreep wist Ivy de overwinning zeker te stellen. De Yamaha had in elk geval zijn betrouwbaarheid bewezen. Szabó werd zoals verwacht zonder problemen derde. Ivy had nu het maximum aantal punten: 48 uit zes (tellende) wedstrijden en hij was daardoor wereldkampioen.

Uitslag 125cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy Yamaha 37"13'5 8
2 Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt Suzuki +0'2 6
3 Vlag van Hongarije László Szabó MZ +1 ronde 4
4 Vlag van Duitsland Walter Scheimann Honda +1 ronde 3
5 Vlag van Italië Giovanni Burlando Honda +1 ronde 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Curry Honda +1 ronde 1
7 Vlag van Australië Kel Carruthers Honda +1 ronde Na val
8 Vlag van Oostenrijk Heinz Kriwanek Rotax +2 ronden
9 Vlag van Italië Angelo Orsenigo Bultaco +2 ronden
10 Vlag van Duitsland Siegfried Lohmann MZ +2 ronden
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Rex Avery EMC Na val

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultacoVal

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Canada Jean-Guy DuvalYamaha[1]
Vlag van Canada Ralph SweganYamaha[1]
Vlag van Canada Robert LuskYamaha[1]
Vlag van Canada Robert MessinaYamaha[1]
Vlag van Canada Tim CoopeyYamaha[1]
Vlag van Japan Yoshimi KatayamaSuzukiTeambeleid[4]

Onbekend[3]

Coureur Merk
Vlag van Australië Barry SmithBultaco
Vlag van Australië Kevin CassBultaco
Vlag van Duitse Democratische Republiek Hartmut BischoffMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Jürgen LenkMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Klaus EnderleinMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Thomas HeuschkelMZ
Vlag van Duitsland Herbert MannMZ
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria BusquetsMontesa
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José MedranoBultaco
Vlag van Frankrijk Jean-Louis VergnaisBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave SimmondsKawasaki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart GrahamSuzuki
Vlag van Italië Francesco VillaMontesa
Vlag van Italië Walter VillaMontesa
Vlag van Japan Akiyasu MotohashiYamaha
Vlag van Japan Hideo KanayaSuzuki
Vlag van Japan Isao MorishitaSuzuki
Vlag van Japan Yasuho ShigenoSuzuki
Vlag van Nederland Cees van DongenHonda

Top tien tussenstand 125cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill IvyYamaha54 (60)wereldkampioen
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha40
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart GrahamSuzuki35 (38)
4Vlag van Japan Yoshimi KatayamaSuzuki19
5Vlag van Hongarije László SzabóMZ13
6Vlag van Duitsland Hans Georg AnscheidtSuzuki12
7Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave SimmondsKawasaki9
8Vlag van Australië Kel CarruthersHonda7
9Vlag van Duitse Democratische Republiek Thomas HeuschkelMZ5
Vlag van Duitsland Walter ScheimannHonda

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Zijspanklasse

In de laatste zijspanrace van het seizoen (Monza) vielen Klaus Enders/Ralf Engelhardt uit. Georg Auerbacher leidde (met gelegenheids-bakkenist Billie Nelson) van start tot finish, aanvankelijk gevolgd door Siegfried Schauzu. Die moest echter door ontstekingsproblemen zijn tweede plaats afstaan aan Heinz Luthringhauser/Geoff Hughes en werd uiteindelijk slechts zesde. De derde plaats was voor Otto Kölle en Rolf Schmid.

Uitslag zijspanklasse

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitsland Georg Auerbacher Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Nelson BMW 38"11'3 8
2 Vlag van Duitsland Heinz Luthringshauser Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Hughes BMW +0"53'0 6
3 Vlag van Duitsland Otto Kölle Vlag van Duitsland Rolf Schmid BMW +1"39'5 4
4 Vlag van Frankrijk Joseph Duhem Vlag van Frankrijk Christian Maingret BMW +1 ronde 3
5 Vlag van Duitsland Arsenius Butscher Vlag van Duitsland Armgard Neumann BMW +1 ronde 2
6 Vlag van Duitsland Siegfried Schauzu Vlag van Duitsland Horst Schneider BMW +1 ronde 1
7 Vlag van Italië O. Salobir Onbekend BMW +2 ronden
8 Vlag van Italië S. Giangiuliani Onbekend BMW +2 ronden
9 Vlag van Italië Michele Revelli Vlag van Italië Gianluigi Bruschi BMW +2 ronden
10 Vlag van Duitsland Alex Ludwig Vlag van Duitsland Kallimbert BMW +2 ronden

Niet gefinisht

Coureur Bakkenist Merk
Vlag van Duitsland Klaus EndersVlag van Duitsland Ralf EngelhardtBMW

Niet deelgenomen

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Zweden Bertil PerssonVlag van Zweden Berndt ÄströmBMW[5]
Vlag van Zweden Ruben BjarnemarkVlag van Zweden Lennart RägmoBMW[5]
Vlag van Duitsland Helmut FathVlag van Duitsland Wolfgang KalauchURSZiekte van Helmut Fath[6]

Onbekend[3]

Coureur Bakkenist Merk
Vlag van Zwitserland Hans HänniVlag van Zwitserland Kurt BarfussBMW
Vlag van Duitsland Harald WohlfahrtVlag van Duitsland Heiner VesterBMW
Vlag van Duitsland Johann AttenbergerVlag van Duitsland Josef SchillingerBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry DungsworthVlag van Verenigd Koninkrijk Ron WilsonBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin SeeleyVlag van Verenigd Koninkrijk Ray LindsayBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip HarrisVlag van Verenigd Koninkrijk John ThorntonBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Terry VinicombeVlag van Verenigd Koninkrijk John FlaxmanBSA
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony WakefieldVlag van Verenigd Koninkrijk Graham MiltonBMW

Top tien eindstand zijspanklasse

PosCoureurBakkenistMerkPtn
1Vlag van Duitsland Klaus EndersVlag van Duitsland Ralf EngelhardtBMW40 (52)
2Vlag van Duitsland Georg AuerbacherVlag van Duitsland Eduard Dein en Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie NelsonBMW32 (35)
3Vlag van Duitsland Siegfried SchauzuVlag van Duitsland Horst SchneiderBMW28 (32)
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony WakefieldVlag van Verenigd Koninkrijk Graham MiltonBMW11
5Vlag van Duitsland Johann AttenbergerVlag van Duitsland Josef SchillingerBMW10
6Vlag van Duitsland Heinz LuthringshauserVlag van Duitsland Hermann Hahn en Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff HughesBMW10
7Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip HarrisVlag van Verenigd Koninkrijk John ThorntonBMW10
8Vlag van Duitsland Otto KölleVlag van Duitsland Rolf SchmidBMW7
9Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry DungsworthVlag van Verenigd Koninkrijk Ron Wilson en Vlag van Verenigd Koninkrijk Neil CaddowBMW4
Vlag van Duitsland Arsenius ButscherVlag van Duitsland Armgard NeumannBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin SeeleyVlag van Verenigd Koninkrijk Ray LindsayBMW
Vorige race:
Ulster Grand Prix 1967
FIM wereldkampioenschap wegrace
19e seizoen (1967)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Canada 1967

Vorige race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1966
Grand Prix-wegrace der Naties Volgende race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1968