Grand Prix-wegrace der Naties 1954

Vlag van Italië Grand Prix-wegrace der Naties 1954
Autodromo Nazionale di Monza
Officiële naam 32º Gran Premio delle Nazioni
Land Vlag van Italië Italië
Datum 12 september 1954
Organisator FIM/FMI
500 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke
Tweede Vlag van Italië Umberto Masetti
Derde Vlag van Italië Carlo Bandirola
350 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus Anderson
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus Anderson
Tweede Vlag van Italië Enrico Lorenzetti
Derde Vlag van Australië Ken Kavanagh
250 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur Wheeler
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur Wheeler
Tweede Vlag van Italië Romolo Ferri
Derde Vlag van Duitsland Kurt Knopf
125 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Carlo Ubbiali
Eerste Vlag van Italië Guido Sala
Tweede Vlag van Italië Tarquinio Provini
Derde Vlag van Italië Carlo Ubbiali
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Duitsland Wilhelm Noll/Vlag van Duitsland Fritz Cron
Eerste Vlag van Duitsland Wilhelm Noll/Vlag van Duitsland Fritz Cron
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril Smith/Vlag van Verenigd Koninkrijk Stanley Dibben
Derde Vlag van Duitsland Willi Faust/Vlag van Duitsland Karl Remmert

De Grand Prix-wegrace der Naties 1954 was de achtste Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1954. De races werden verreden op 12 september op het Autodromo Nazionale di Monza nabij Monza in de Italiaanse regio Lombardije. In deze Grand Prix kwamen alle klassen aan de start. De wereldtitels in de 125cc-klasse, de 250cc-klasse en de 500cc-klasse waren al beslist. De wereldtitels in de 350cc-klasse en de zijspanklasse werden tijdens deze Grand Prix beslist. Voor de 250cc-klasse en de zijspanklasse eindigde het seizoen.

Algemeen

De Grand Prix des Nations werd overschaduwd door de dood van Rupert Hollaus tijdens de trainingen. Het team van NSU trok zich meteen terug om - als fabrieksteam - nooit meer terug te keren. De 100.000 toeschouwers zagen in de soloklassen uitsluitend Italiaanse machines winnen. Geoff Duke won zijn vijfde Grand Prix op rij, Guido Sala won de enige Grand Prix van zijn carrière en Wilhelm Noll/Fritz Cron profiteerden van de afwezigheid van Eric Oliver en grepen de zijspantitel.

500cc-klasse

Dat Geoff Duke de 500cc-race won was inmiddels geen verrassing. Umberto Masetti, die van Gilera slechts één start in het WK kreeg, maakte daarvan optimaal gebruik door tweede te worden. Libero Liberati kwam pas voor de tweede keer aan de start, maar hij had zich van Gilera moeten concentreren op het Italiaans kampioenschap, waarin hij tweede werd.

Uitslag 500cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke Gilera 1:07"32'9 8
2 Vlag van Italië Umberto Masetti Gilera +16'5 6
3 Vlag van Italië Carlo Bandirola MV Agusta +1"00'2 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie Dale MV Agusta +1"00'5 3
5 Vlag van Ierland Reg Armstrong Gilera +1"17'6 2
6 Vlag van Australië Ken Kavanagh Moto Guzzi +1 ronde 1
7 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray Amm Norton +1 ronde
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Lomas MV Agusta +1 ronde
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus Anderson Moto Guzzi +1 ronde
10 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri MV Agusta +1 ronde
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Brett Norton +1 ronde
12 Vlag van Italië Nello Pagani MV Agusta +1 ronde
13 Vlag van Duitsland Walter Zeller BMW +1 ronde
14 Vlag van Italië Tito Forconi Gilera +3 ronden
n.c. Vlag van Italië Paolo Campanelli Gilera +7 ronden
n.c. Vlag van Italië Lodovico Facchinelli Gilera +9 ronden

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Jack AhearnNorton
Vlag van Duitsland Georg BraunHorex
Vlag van Frankrijk Francis FlahoutNorton
Vlag van Frankrijk Georges BurgraffNorton
Vlag van Frankrijk Pierre MonneretGilera
Vlag van Italië Alano MontanariMoto Guzzi
Vlag van Italië Antonio RoncheiNorton
Vlag van Italië Dante BianchiMoto Guzzi
Vlag van Italië Dino FagioliniMoto Guzzi
Vlag van Italië Enrico GalanteNorton
Vlag van Italië Francesco GuglielminettiNorton
Vlag van Italië Libero LiberatiGilera
Vlag van Nieuw-Zeeland Rod ColemanAJS

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Gordon Laing (†)NortonOverleden[1]
Vlag van Australië Keith CampbellNorton
Vlag van België Auguste GoffinNorton
Vlag van België Léon MartinGilera
Vlag van Frankrijk Jacques CollotNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob MatthewsNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril JulianNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek FarrantAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Harold ClarkNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy WoodNorton
Vlag van Italië Alfredo MilaniGilera
Vlag van Nieuw-Zeeland Peter MurphyMatchless
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Rudy AllisonNorton

Top tien tussenstand 500cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke (wereldkampioen)Gilera40 (46)
2Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray AmmNorton20
3Vlag van Ierland Reg ArmstrongGilera13
4Vlag van Australië Ken KavanaghMoto Guzzi10
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto Guzzi8
Vlag van Frankrijk Pierre MonneretGilera
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack BrettNorton
Vlag van Italië Carlo BandirolaMV Agusta
10Vlag van Italië Alfredo MilaniGilera6
Vlag van Italië Umberto MasettiGilera

(Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten)

350cc-klasse

Na de GP van Zwitserland konden de eerste tien in de WK-stand (theoretisch) nog wereldkampioen worden, maar nu Fergus Anderson zijn vierde Grand Prix won kwam aan alle onzekerheid een einde. Tweede man in de stand Rod Coleman viel door een gescheurde benzinetank uit en Ray Amm werd slechts vijfde. Daarom kon Anderson zich al wereldkampioen noemen.

Uitslag 350cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus Anderson Moto Guzzi 55"25'7 8
2 Vlag van Italië Enrico Lorenzetti Moto Guzzi +0'5 6
3 Vlag van Australië Ken Kavanagh Moto Guzzi +0'6 4
4 Vlag van Italië Duilio Agostini Moto Guzzi +1'0 3
5 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray Amm Norton +5'6 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Brett Norton +7'0 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur Wheeler AJS +8'2
8 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Norton +2 ronden
9 Vlag van Zwitserland H. Barri AJS +2 ronden
10 Vlag van Duitsland Erwin Aldinger Schnell-Horex +2 ronden

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Zwitserland Hans Haldemann Norton
Vlag van Duitsland Kurt Knopf AJS
Vlag van Nieuw-Zeeland Rod Coleman AJS Gescheurde tank
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Ahearn Norton

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Gibraltar John GraceNorton
Vlag van Australië Gordon Laing (†)NortonOverleden[1]
Vlag van Australië Maurice QuinceyNorton
Vlag van België Auguste GoffinNorton
Vlag van België Firmin DauweNorton
Vlag van Duitsland Georg BraunSchnell-Horex
Vlag van Duitsland Karl HofmannDKW
Vlag van Duitsland Siegfried WünscheDKW
Vlag van Frankrijk Jacques CollotNorton
Vlag van Frankrijk Pierre MonneretAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob KeelerNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob MatthewsVelocette
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek FarrantAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk John ClarkAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter DaveyNorton
Vlag van Italië Alano MontanariMoto Guzzi
Vlag van Nieuw-Zeeland Barry StormontBSA
Vlag van Nieuw-Zeeland Leo SimpsonAJS

Top tien tussenstand 350cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus Anderson (wereldkampioen)Moto Guzzi30
2Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray AmmNorton22
3Vlag van Nieuw-Zeeland Rod ColemanAJS20
4Vlag van Australië Ken KavanaghMoto Guzzi18
5Vlag van Italië Enrico LorenzettiMoto Guzzi15
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack BrettNorton14
7Vlag van Nieuw-Zeeland Leo SimpsonAJS9
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreAJS
9Vlag van Frankrijk Pierre MonneretAJS8
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek FarrantAJS6
Vlag van België Auguste GoffinNorton

250cc-klasse

De 250cc-klasse werd getekend door het ontbreken van het hele fabrieksteam van NSU, maar het fabrieksteam van Moto Guzzi kon nog steeds niet echt indruk maken. De race werd gewonnen door privérijder Arthur Wheeler en op de derde plaats eindigde Kurt Knopf met een NSU-productieracer. In de stand van het wereldkampioenschap veranderde dan ook niet veel, want NSU was zo oppermachtig geweest dat Werner Haas, de verongelukte Rupert Hollaus en HP Müller onbedreigd de eerste drie plaatsten bleven bezetten.

Uitslag 250cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur Wheeler Moto Guzzi 50"51'3 8
2 Vlag van Italië Romolo Ferri Moto Guzzi +7'0 6
3 Vlag van Duitsland Kurt Knopf NSU +50'8 4
4 Vlag van Italië Roberto Colombo Moto Guzzi +53'1 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Wood Moto Guzzi +1"29'4 2
6 Vlag van Italië Angelo Marelli Moto Guzzi +2"21'4 1
7 Vlag van Italië Ermanno Ozino Moto Guzzi +2"21'4
8 Vlag van Italië Guido Paciocca Moto Guzzi +2"21'9
9 Vlag van Italië Dino Fagiolini Moto Guzzi +2 ronden

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Duitsland Georg Braun NSU Afgebroken uitlaat
Vlag van Italië Guido Sala Onbekend
Vlag van Italië Adelmo Mandolini Moto Guzzi Losse achterwielbout
Vlag van Italië Lanfranco Baviera Moto Guzzi

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Duitsland Werner Haas (wereldkampioen)NSUTeambeleid[2]
Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus (†)NSUOverleden
Vlag van Duitsland Hermann Paul MüllerNSUTeambeleid[2]
Vlag van Duitsland Hans BaltisbergerNSUTeambeleid[2]
Vlag van Duitsland Helmut HallmeierAdler
Vlag van Ierland Reg ArmstrongNSUTeambeleid[2]
Vlag van Australië Ken KavanaghMoto Guzzi
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriMoto Guzzi
Vlag van Duitsland Walter ReichertNSU
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk John HorneRudge
Vlag van Duitsland Walter VogelAdler
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob GeesonREG

Top tien eindstand 250cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Duitsland Werner Haas (wereldkampioen)NSU32 (40)
2Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus (†)NSU26 (30)
3Vlag van Duitsland Hermann Paul MüllerNSU17 (19)
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur WheelerMoto Guzzi15
5Vlag van Duitsland Hans BaltisbergerNSU14
6Vlag van Duitsland Georg BraunNSU6
Vlag van Italië Romolo FerriMoto Guzzi
8Vlag van Italië Roberto ColomboMoto Guzzi5
9Vlag van Ierland Reg ArmstrongNSU4
Vlag van Duitsland Helmut HallmeierAdler
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy WoodMoto Guzzi
Vlag van Duitsland Kurt KnopfNSU

(Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten)

125cc-klasse

Zonder deelname van het fabrieksteam van NSU leek het niet meer dan logisch dan dat de gevestigde orde van MV Agusta de punten zou verdelen. Dat lukte echter niet: Roberto Colombo, Angelo Copeta, Nello Pagani en Cecil Sandford haalden de finish niet en Carlo Ubbiali werd slechts derde achter de privérijder Guido Sala en de nieuwe fabrieksrijder van Mondial Tarquinio Provini. Vooral de tweede plaats van Provini was opvallend: hij gebruikte een Mondial 125 Bialbero, een machine waarmee in het hele seizoen nog geen punt gescoord was, maar die door Alfonso Druisiani grondig herzien was. De wereldtitel was echter al eerder beslist. Rupert Hollaus was postuum wereldkampioen.

Uitslag 125cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Guido Sala MV Agusta 41"16'4 8
2 Vlag van Italië Tarquinio Provini Mondial +50'4 6
3 Vlag van Italië Carlo Ubbiali MV Agusta +56'4 4
4 Vlag van Italië Massimo Genevini MV Agusta +2 ronden 3
5 Vlag van Italië Franco Bertoni MV Agusta +2 ronden 2
6 Vlag van Duitsland Willi Scheidhauer MV Agusta +2 ronden 1
7 Vlag van Nederland Gerrit Dupont MV Agusta +3 ronden

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Italië Roberto Colombo MV Agusta
Vlag van Italië Angelo Copeta MV Agusta
Vlag van Italië Nello Pagani MV Agusta
Vlag van Frankrijk René Bétemps Onbekend
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil Sandford MV Agusta

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus (†)NSUOverleden
Vlag van Duitsland Hans BaltisbergerNSUTeambeleid[2]
Vlag van Duitsland Hermann Paul MüllerNSUTeambeleid[2]
Vlag van Duitsland Karl LottesMV Agusta
Vlag van Duitsland Werner HaasNSUTeambeleid[2]
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Arturo ParaguesLube
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Gabriel CorsínMV Agusta
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Antonio ElizaldeMontesa
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Juan BertranMontesa
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian PurslowMV Agusta
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ivor LloydMV Agusta

Top tien tussenstand 125cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus (†) (wereldkampioen)NSU32
2Vlag van Italië Carlo UbbialiMV Agusta18
3Vlag van Duitsland Hermann Paul MüllerNSU15
4Vlag van Duitsland Werner HaasNSU11
5Vlag van Duitsland Hans BaltisbergerNSU10
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil SandfordMV Agusta8
Vlag van Italië Guido SalaMV Agusta
8Vlag van Italië Tarquinio ProviniMondial6
9Vlag van Italië Massimo GeneviniMV Agusta3
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Ivor LloydMV Agusta2
Vlag van Duitsland Karl LottesMV Agusta
Vlag van Italië Franco BertoniMV Agusta

Zijspanklasse

Bij aanvang van de Italiaanse GP stonden Wilhelm Noll/Fritz Cron en Eric Oliver/Les Nutt samen aan de leiding van het WK, maar Oliver had waarschijnlijk nog veel last van zijn in juli gebroken arm en kwam niet aan de start. Een punt was dus voor Noll/Cron voldoende om wereldkampioen te worden. Ze wonnen de race voor Oliver's stalgenoten Cyril Smith/Stanley Dibben en haalden daarmee de eerste van negentien wereldtitels voor BMW binnen. Willi Faust/Karl Remmert werden derde. Ook Jacques Drion was inmiddels van Norton overgestapt op BMW, en hij werd met Inge Stoll in het zijspan vierde.

Uitslag zijspanklasse

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitsland Wilhelm Noll Vlag van Duitsland Fritz Cron BMW 40"19'7 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril Smith Vlag van Verenigd Koninkrijk Stanley Dibben Norton-Watsonian +54'9 6
3 Vlag van Duitsland Willi Faust Vlag van Duitsland Karl Remmert BMW +2"06'2 4
4 Vlag van Frankrijk Jacques Drion Vlag van Duitsland Inge Stoll-Laforge BMW +2"06'3 3
5 Vlag van Duitsland Fritz Hillebrand Vlag van Duitsland Manfred Grunwald BMW +1 ronde 2
6 Vlag van Frankrijk René Bétemps Vlag van Frankrijk André Drivet Norton +1 ronde 1
7 Vlag van Italië Albino Milani Vlag van Italië Giuseppe Pizzocri Gilera +1 ronde
8 Vlag van Zwitserland Edgar Strub Vlag van Zwitserland J. von Arx Norton +1 ronde
9 Vlag van Italië Luigi Marcelli Vlag van Italië Spartaco Ricci Norton +2 ronden

Niet deelgenomen

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric OliverVlag van Verenigd Koninkrijk Les NuttNorton-WatsonianBlessure[3]

Onbekend[4]

Coureur Bakkenist Merk
Vlag van Oostenrijk Ernst KussinVlag van Oostenrijk Franz SteidelNorton
Vlag van België Julien DeronneVlag van België Jules NiesNorton
Vlag van Zwitserland Hans HaldemannVlag van Zwitserland Luigi TaveriNorton
Vlag van Duitsland Loni NeußnerVlag van Duitsland Werner ÖxnerNorton
Vlag van Duitsland Otto SchmidVlag van Duitsland Otto KölleNorton
Vlag van Duitsland Walter SchneiderVlag van Duitsland Hans StraußBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill BoddiceVlag van Verenigd Koninkrijk John PirieNorton

Top tien eindstand zijspanklasse

Pos.CoureurBakkenistMotorfietsPtn.
1Vlag van Duitsland Wilhelm NollVlag van Duitsland Fritz CronBMW30 (38)
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric OliverVlag van Verenigd Koninkrijk Les NuttNorton-Watsonian26
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril SmithVlag van Verenigd Koninkrijk Stanley DibbenNorton-Watsonian22 (26)
4Vlag van Duitsland Walter SchneiderVlag van Duitsland Hans StraußBMW14 (16)
5Vlag van Duitsland Fritz HillebrandVlag van Duitsland Manfred GrunwaldBMW14
6Vlag van Duitsland Willi FaustVlag van Duitsland Karl RemmertBMW8
7Vlag van Frankrijk Jacques DrionVlag van Duitsland Inge Stoll-LaforgeNorton / BMW6
8Vlag van Duitsland Otto SchmidVlag van Duitsland Otto KölleNorton3
9Vlag van Duitsland Loni NeußnerVlag van Duitsland Werner ÖxnerNorton2
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill BoddiceVlag van Verenigd Koninkrijk John PirieNorton1
Vlag van België Julien DeronneVlag van België Jules NiesNorton
Vlag van Oostenrijk Ernst KussinVlag van Oostenrijk Franz SteidelNorton
Vlag van Zwitserland Hans HaldemannVlag van Zwitserland Luigi TaveriNorton
Vlag van Frankrijk René BétempsVlag van Frankrijk André DrivetNorton

(Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten)

Trivia

Nasleep van de dood van Rupert Hollaus

De dood van Hollaus had grote gevolgen voor de motorsport: de vraag rees of de veiligheid wel gediend was met de druppelstroomlijn, die de snelheid verhoogde maar ook het sturen en remmen bemoeilijkte. Enkele jaren later werd ze verboden. NSU, in 1953 én 1954 dubbelkampioen in de 125- en de 250cc-klasse stapte onmiddellijk uit de racerij. De Rennfox en de Rennmax verdwenen van de circuits. Er werd nog wel geracet met de NSU Sportmax, maar die was buiten de fabriek ontwikkeld en gebouwd door Karl Kleinbach.

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Zwitserland 1954
FIM wereldkampioenschap wegrace
6e seizoen (1954)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Spanje 1954

Vorige race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1953
Grand Prix-wegrace der Naties Volgende race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1955