Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1967

Vlag van Frankrijk Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1967
Circuit de Charade
Officiële naam Grand Prix moto de France 1967
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Datum 21 mei 1967
Organisator FIM
250 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
125 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Derde Vlag van Japan Yoshimi Katayama
50 cc
Snelste ronde Vlag van Japan Yoshimi Katayama
Eerste Vlag van Japan Yoshimi Katayama
Tweede Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Graham
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Duitsland Helmut Fath / Vlag van Duitsland Wolfgang Kalauch
Eerste Vlag van Duitsland Klaus Enders / Vlag van Duitsland Ralf Engelhardt
Tweede Vlag van Duitsland Siegfried Schauzu / Vlag van Duitsland Horst Schneider
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Wakefield / Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Milton

De Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1967 was de derde Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1967. De races werden verreden op 21 mei op het Circuit de Charade nabij Clermont-Ferrand. Alleen de 50cc-klasse, de 125cc-klasse, de 250cc-klasse en de zijspanklasse kwamen aan de start.

250cc-klasse

Mike Hailwood leek in Frankrijk een spelletje te spelen met zijn Yamaha-tegenstanders. Drie ronden lang beperkte hij zich tot het volgen van Bill Ivy en Phil Read, maar daarna gaf hij echt gas en begon hij snel weg te lopen. Toen ontspon zich een wedstrijd die gewonnen werd door de man die van de drie de minste pech had. Eerst viel Read terug door een onbruikbare koppeling en daarna Ivy door problemen met zijn versnellingsbak én een slecht lopende motor. De overwinning van Hailwood leek nu zeker, tot hij problemen kreeg met schakelen: eerst miste hij zijn eerste twee versnellingen, en toen de motor niet meer uit de derde versnelling wilde moest hij wel stoppen. Een monteur boog het schakelpedaal recht en Hailwood kon de baan weer op vlak vóór de aanstormende Phil Read, terwijl Bill Ivy daar vlak achter reed. De drie topcoureurs waren dankzij veel problemen weer bij elkaar gekomen en wisselden in de volgende ronden regelmatig van positie. Hailwood kreeg weer schakelproblemen en bleef derde omdat zijn teamgenoot Ralph Bryans bewust achter hem bleef rijden. Ivy won de race en Read werd tweede.

Uitslag 250cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy Yamaha 1:09"14'4 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read Yamaha +8'3 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Honda +33'3 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans Honda +33'9 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Woodman MZ +2"43'3 2
6 Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz Rosner MZ +3"22'00 1
7 Vlag van Frankrijk Jacques Roca Bultaco +1 ronde

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Jack FindlayBultacoVal
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave SimmondsKawasakiMotorophanging

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron GrantYamaha[1]
Vlag van Canada Yvon DuhamelYamaha[1]
Vlag van Verenigde Staten Frank CamillieriYamaha[1]

Onbekend[2]

Coureur Merk
Vlag van Australië Malcolm StantonAermacchi
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyBultaco
Vlag van Duitsland Rolf SchmidBultaco
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Carlos GiróOssa
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José MedranoBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithKawasaki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian SteensonAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensHannah-Paton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick ChattertonYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbBultaco
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Japan Akiyasu MotohashiYamaha
Vlag van Japan Jyun HamanoYamaha
Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultaco

Top tien tussenstand 250cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha20
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph BryansHonda17
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill IvyYamaha8
4Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ5
5Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José MedranoBultaco4
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodHonda
7Vlag van Australië Jack FindlayBultaco3
Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultaco
9Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyBultaco2
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanMZ

125cc-klasse

De uitslag van de derde race in Frankrijk was bijna gelijk aan die in Spanje: 1. Bill Ivy, 2. Phil Read, 3. Yoshimi Katayama en 4. Stuart Graham. Pas daarachter zaten de verschillen. Katayama had de beste start en leidde korte tijd, terwijl Ivy in de eerste ronde nog last had van een overslaande motor. In de tweede ronde ging Read aan de leiding, maar Ivy was toen al aan een geweldige inhaalrace begonnen. In de derde ronde passeerde hij Graham en Katayama en in de vierde ronde ook Read. Ivy reed een recordronde van 125,7 km/h, 12 seconden sneller dan het oude record van Luigi Taveri met de vijfcilinder Honda. Read kreeg problemen met zijn versnellingsbak, waardoor Katayama nog dichtbij wist te komen.

125cc-viercilinder Yamaha RA 31

Uitslag 125cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy Yamaha 58"19'1 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read Yamaha +9'5 6
3 Vlag van Japan Yoshimi Katayama Suzuki +11'3 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Graham Suzuki +1"27'9 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Simmonds Kawasaki +4"18'6 2
6 Vlag van Frankrijk Jean-Louis Vergnais Bultaco +2 ronden 1
7 Vlag van Frankrijk Philippe Ruyssen Bultaco +2 ronden

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Canada Jean-Guy DuvalYamaha[1]
Vlag van Canada Ralph SweganYamaha[1]
Vlag van Canada Robert LuskYamaha[1]
Vlag van Canada Robert MessinaYamaha[1]
Vlag van Canada Tim CoopeyYamaha[1]
Vlag van Italië Francesco VillaMontesaBlessure[3]

Onbekend[2]

Coureur Merk
Vlag van Australië Barry SmithBultaco
Vlag van Australië Kel CarruthersHonda
Vlag van Australië Kevin CassBultaco
Vlag van Duitse Democratische Republiek Hartmut BischoffMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Jürgen LenkMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Klaus EnderleinMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Thomas HeuschkelMZ
Vlag van Duitsland Hans Georg AnscheidtSuzuki
Vlag van Duitsland Herbert MannMZ
Vlag van Duitsland Walter ScheimannHonda
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria BusquetsMontesa
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José MedranoBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim CurryHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rex AveryEMC
Vlag van Hongarije László SzabóMZ
Vlag van Italië Giovanni BurlandoHonda
Vlag van Italië Walter VillaMontesa
Vlag van Japan Akiyasu MotohashiYamaha
Vlag van Japan Hideo KanayaSuzuki
Vlag van Japan Isao MorishitaSuzuki
Vlag van Japan Yasuho ShigenoSuzuki
Vlag van Nederland Cees van DongenHonda
Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultaco

Top tien tussenstand 125cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Japan Yoshimi KatayamaSuzuki16
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill IvyYamaha
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha12
4Vlag van Duitsland Hans Georg AnscheidtSuzuki6
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart GrahamSuzuki
6Vlag van Hongarije László SzabóMZ4
7Vlag van Italië Walter VillaMontesa3
8Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria BusquetsMontesa2
Vlag van Italië Francesco VillaMontesa
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave SimmondsKawasaki

50cc-klasse

In Frankrijk kwamen slechts vijf 50cc coureurs aan de finish. Yoshimi Katayama won vóór zijn teamgenoten Hans Georg Anscheidt en Stuart Graham. Vierde werd Barry Smith met een Derbi en vijfde werd Ángel Nieto, ook met een Derbi. Nieto had in de eerste ronde de leiding gehad, maar de Suzuki's waren simpelweg te snel voor de Derbi. Graham had een slecht sluitende tankdop en verloor tijd doordat hij elke keer dat hij remde een scheut mengsmering in zijn gezicht kreeg. Na deze race ging het gerucht dat Suzuki graag een eerste Japanse wereldkampioen wilde: Yoshimi Katayama.

Yoshimi Katayama

Uitslag 50cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Japan Yoshimi Katayama Suzuki 34"15'2 8
2 Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt Suzuki +1'5 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Graham Suzuki +31'00 4
4 Vlag van Australië Barry Smith Derbi +3"51'4 3
5 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ángel Nieto Derbi +4"40'1 2
6 Vlag van Frankrijk Daniel Crivello Derbi +1 ronde 1
50cc-tweecilinder Suzuki RK 67

Onbekend[2]

Coureur Merk
Vlag van Duitsland Dieter GedlichKreidler
Vlag van Duitsland Rudolf SchmälzleKreidler
Vlag van Duitsland Winfried ReinhardReimo-Kreidler
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Benjamín GrauDerbi
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria BusquetsDerbi
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Juan BordonsDerbi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris WalpoleHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Leslie GriffithsHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stan LawleyHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbSuzuki
Vlag van Japan Hiroyuki KawasakiSuzuki
Vlag van Japan Mitsuo AkamatsuSuzuki
Vlag van Japan Mitsuo ItohSuzuki
Vlag van Nederland Aalt ToersenKreidler
Vlag van Nederland Paul LodewijkxJamathi

Top tien tussenstand 50cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Duitsland Hans Georg AnscheidtSuzuki22
2Vlag van Japan Yoshimi KatayamaSuzuki14
3Vlag van Duitsland Rudolf SchmälzleKreidler6
Vlag van Australië Barry SmithDerbi
5Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria BusquetsDerbi4
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Benjamín GrauDerbi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart GrahamSuzuki
8Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Juan BordonsDerbi3
Vlag van Frankrijk Daniel CrivelloDerbi
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ángel NietoDerbi

Zijspanklasse

In Frankrijk ging de URS van Helmut Fath weer stuk kort voor het einde van de race, terwijl hij op kop lag. Klaus Enders/Ralf Engelhardt vochten aanvankelijk om de leiding met Georg Auerbacher/Eduard Dein, maar toen begon het voorwiel van Auerbacher kuren te vertonen. Het slingerde steeds harder waardoor hij terugviel. Intussen was Fath na een slechte start aan het oprukken en in de 7e ronde nam hij de leiding over. Toen een zuiger van zijn URS het begaf viel hij echter uit. Enders/Engelhardt wonnen daardoor alsnog, vóór Siegfried Schauzu/Horst Schneider en Tony Wakefield/Graham Milton.

Uitslag zijspanklasse

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitsland Klaus Enders Vlag van Duitsland Ralf Engelhardt BMW 59"08'8 8
2 Vlag van Duitsland Siegfried Schauzu Vlag van Duitsland Horst Schneider BMW 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Wakefield Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Milton BMW 4
4 Vlag van Duitsland Georg Auerbacher Vlag van Duitsland Eduard Dein BMW 3
5 Vlag van Duitsland Heinz Luthringshauser Vlag van Duitsland Hermann Hahn BMW 2
6 Vlag van Duitsland Arsenius Butscher Vlag van Duitsland Armgard Neumann BMW 1

Niet gefinisht

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Duitsland Helmut FathVlag van Duitsland Wolfgang KalauchURSZuiger

Niet deelgenomen

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Zweden Bertil PerssonVlag van Zweden Berndt ÄströmBMW[4]
Vlag van Zweden Ruben BjarnemarkVlag van Zweden Lennart RägmoBMW[4]

Onbekend[2]

Coureur Bakkenist Merk
Vlag van Zwitserland Hans HänniVlag van Zwitserland Kurt BarfussBMW
Vlag van Duitsland Harald WohlfahrtVlag van Duitsland Heiner VesterBMW
Vlag van Duitsland Johann AttenbergerVlag van Duitsland Josef SchillingerBMW
Vlag van Duitsland Otto KölleVlag van Duitsland Rolf SchmidBMW
Vlag van Frankrijk Joseph DuhemVlag van Frankrijk François FernandezBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry DungsworthVlag van Verenigd Koninkrijk Ron WilsonBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin SeeleyVlag van Verenigd Koninkrijk Ray LindsayBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip HarrisVlag van Verenigd Koninkrijk John ThorntonBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Terry VinicombeVlag van Verenigd Koninkrijk John FlaxmanBSA

Top tien tussenstand zijspanklasse

PosCoureurBakkenistMerkPtn
1Vlag van Duitsland Klaus EndersVlag van Duitsland Ralf EngelhardtBMW22
2Vlag van Duitsland Georg AuerbacherVlag van Duitsland Eduard DeinBMW17
3Vlag van Duitsland Siegfried SchauzuVlag van Duitsland Horst SchneiderBMW13
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony WakefieldVlag van Verenigd Koninkrijk Graham MiltonBMW8
5Vlag van Duitsland Otto KölleVlag van Duitsland Rolf SchmidBMW3
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry DungsworthVlag van Verenigd Koninkrijk Ron WilsonBMW2
Vlag van Duitsland Harald WohlfahrtVlag van Duitsland Heiner VesterBMW
Vlag van Duitsland Heinz LuthringshauserVlag van Duitsland Hermann HahnBMW
9Vlag van Duitsland Johann AttenbergerVlag van Duitsland Josef SchillingerBMW1
Vlag van Duitsland Arsenius ButscherVlag van Duitsland Armgard NeumannBMW
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1967
FIM wereldkampioenschap wegrace
19e seizoen (1967)
Volgende race:
Isle of Man TT 1967

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1966
Grand Prix-wegrace van Frankrijk Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1969