Grand Prix-wegrace van België 1967

Vlag van België Grand Prix-wegrace van België 1967
Circuit de Spa-Francorchamps
Land Vlag van België België
Datum 2 juli 1967
Organisator FIM
500 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Giacomo Agostini
Eerste Vlag van Italië Giacomo Agostini
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred Stevens
250 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans
50 cc
Snelste ronde Vlag van Japan Yoshimi Katayama
Eerste Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt
Tweede Vlag van Japan Yoshimi Katayama
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Graham
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Duitsland Klaus Enders / Vlag van Duitsland Ralf Engelhardt
Eerste Vlag van Duitsland Klaus Enders / Vlag van Duitsland Ralf Engelhardt
Tweede Vlag van Duitsland Georg Auerbacher / Vlag van Duitsland Eduard Dein
Derde Vlag van Duitsland Siegfried Schauzu / Vlag van Duitsland Horst Schneider

De Grand Prix-wegrace van België 1967 was de zesde Grand Prix van wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1967. De races werden verreden op 2 juli 1967 op het Circuit de Spa-Francorchamps nabij Malmedy. In België kwamen de 50cc-klasse, de 250cc-klasse, de 500cc-klasse en de zijspanklasse aan de start. In de 50cc-klasse en de zijspanklasse werden de wereldtitels beslist.

500cc-klasse

In België was Giacomo Agostini onklopbaar, zowel in de trainingen als in de race, die hij van start tot finish leidde. Uiteindelijk werd hij afgevlagd met 62 seconden voorsprong op Mike Hailwood. Fred Stevens werd met gemak derde met zijn tweecilinder Paton. Jack Findlay werd met de McIntyre-Matchless vierde, ondanks het feit dat hij met zijn linkervoet in het gips reed. Hij was echter al op een ronde gereden.

Uitslag 500cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Giacomo Agostini MV Agusta 1:03"37'0 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Honda +1"02'6 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred Stevens Hannah-Paton +4"33'3 4
4 Vlag van Australië Jack Findlay Matchless +1 ronde 3
5 Vlag van Zwitserland Gyula Marsovszky Matchless +1 ronde 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Minter Norton +1 ronde 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Rob Fitton Norton
8 Vlag van Australië John Dodds Norton
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan Shorey Norton
10 Vlag van Australië Malcolm Stanton Norton
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Nelson Norton
12 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Cooper Seeley-Matchless
13 Vlag van Duitsland Walter Scheimann Norton
14 Vlag van Zweden Bosse Granath Métisse-Matchless +2 ronden
15 Vlag van België Guy Cooremans Norton +3 ronden

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Oostenrijk Edy LenzMatchless
Vlag van Australië Eric HintonNorton
Vlag van Australië Kel CarruthersMétisse-Matchless
Vlag van Australië Len AtleeNorton
Vlag van Canada Mike DuffMatchless
Vlag van Duitsland Karl HoppeMatchless
Vlag van Denemarken Vagn StevnhovedMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris ConnNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek LeeMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk John BlanchardSeeley-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Lewis YoungMétisse-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter WilliamsMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron ChandlerMatchless
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Ian BurneNorton

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Canada Ivor LloydMatchless[1]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Griff JenkinsNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John HartleMétisse-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Maurice HawthorneNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rodney GouldNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve SpencerNorton
Vlag van Italië Angelo BergamontiHannah-Paton
Vlag van Italië Giuseppe MandoliniMoto Guzzi[2]
Vlag van Verenigde Staten Johnny RockettNorton[1]
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Andreas GeorgeadesVelocette[1]
Giacomo Agostini was met de MV Agusta 500 3C niet te kloppen in België.

Top tien tussenstand 500cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodHonda22
Vlag van Italië Giacomo AgostiniMV Agusta
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter WilliamsArter-Matchless16
4Vlag van Australië Jack FindlayMcIntyre-Matchless7
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensHannah-Paton6
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyMatchless
7Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve SpencerNorton4
8Vlag van Verenigd Koninkrijk John CooperNorton / Seeley-Matchless3
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rob FittonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan ShoreyNorton

250cc-klasse

Yamaha had in België haar zaken beter op orde dan tijdens de TT van Assen. Phil Read was al in de trainingen de snelste kwam na de eerste ronde ook als eerste door, gevolgd door Bill Ivy, Mike Hailwood en Ralph Bryans. Read reed nog een recordronde van 202,15 km/h, maar viel in de vierde ronde uit. Ivy nam de kop over en finishte meer dan een minuut voor Hailwood en Bryans. Die laatste kreeg ook problemen, zó groot dat hij de laatste kilometer moest duwen bij een temperatuur van 30° Celsius. Zijn voorprong op Derek Woodman (MZ) was echter zo groot dat hij toch nog derde werd.

Bill Ivy reed de Yamaha RD 05 naar de overwinning in Francorchamps.

Uitslag 250cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy Yamaha 38"43'1 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Honda +30'6 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans Honda 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Woodman MZ 3
5 Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger Molloy Bultaco +1 ronde 2
6 Vlag van Zwitserland Gyula Marsovszky Bultaco +1 ronde 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Curry Honda +1 ronde
8 Vlag van Nederland Lous van Rijswijk Jr. Bultaco +1 ronde
9 Vlag van Zweden Bosse Granath Husqvarna +1 ronde
10 Vlag van Duitsland Horst Seidl Honda +1 ronde

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron GrantYamaha[1]
Vlag van Canada Yvon DuhamelYamaha[1]
Vlag van Verenigde Staten Frank CamillieriYamaha[1]

Onbekend[3]

Coureur Merk
Vlag van Australië Jack FindlayBultaco
Vlag van Australië Malcolm StantonAermacchi
Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ
Vlag van Duitsland Rolf SchmidBultaco
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Carlos GiróOssa
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José MedranoBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithKawasaki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian SteensonAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave SimmondsKawasaki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensHannah-Paton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick ChattertonYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbBultaco
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Japan Akiyasu MotohashiYamaha
Vlag van Japan Jyun HamanoYamaha

Top tien tussenstand 250cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph BryansHonda29
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha26
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodHonda
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill IvyYamaha22
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanMZ8
6Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultaco6
7Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ5
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave SimmondsKawasaki
9Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José MedranoBultaco4
10Vlag van Australië Jack FindlayBultaco3
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyBultaco

50cc-klasse

In Spa-Francorchamps vertrok Yoshimi Katayama zeer snel en hij reed in de eerste ronde meteen een ronderecord. Hans Georg Anscheidt reed op de tweede plaats en Stuart Graham op de derde. Graham viel echter terug door een overslaande motor, maar Anscheidt wist in de slipstream van Katayama te komen en hem te passeren. Daardoor pakte Anscheidt de punten die hij nodig had om zijn wereldtitel veilig te stellen. Katayama werd tweede en Graham derde. Ver achter de drie Suzuki's kwam de rest van het veld, aangevoerd door Ángel Nieto (Derbi). Paul Lodewijkx (Jamathi) was als laatste gestart maar klom op tot de vijfde plaats, tot hij zich verremde bij La Source en binnendoor gepasseerd werd door Aalt Toersen (Kreidler).

Hans Georg Anscheidt werd in België wereldkampioen 50 cc.

Uitslag 50cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt Suzuki 26"40'3 8
2 Vlag van Japan Yoshimi Katayama Suzuki +0'8 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Graham Suzuki +40'2 4
4 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ángel Nieto Derbi +4"16'5 3
5 Vlag van Nederland Aalt Toersen Kreidler +4"52'9 2
6 Vlag van Nederland Paul Lodewijkx Jamathi 1
7 Vlag van Nederland Cees van Dongen Honda
8 Vlag van België Oscar Pastro Derbi
9 Vlag van Frankrijk André Millard Derbi +1 ronde
10 Vlag van België Juliaan Vanzeebroeck Derbi +1 ronde

Onbekend[3]

Coureur Merk
Vlag van Australië Barry SmithDerbi
Vlag van Duitsland Dieter GedlichKreidler
Vlag van Duitsland Rudolf SchmälzleKreidler
Vlag van Duitsland Winfried ReinhardReimo-Kreidler
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Benjamín GrauDerbi
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria BusquetsDerbi
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Juan BordonsDerbi
Vlag van Frankrijk Daniel CrivelloDerbi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris WalpoleHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Leslie GriffithsHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stan LawleyHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbSuzuki
Vlag van Japan Hiroyuki KawasakiSuzuki
Vlag van Japan Mitsuo AkamatsuSuzuki
Vlag van Japan Mitsuo ItohSuzuki

Top tien tussenstand 50cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Duitsland Hans Georg AnscheidtSuzuki30 (39)wereldkampioen
2Vlag van Japan Yoshimi KatayamaSuzuki28
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart GrahamSuzuki16
4Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ángel NietoDerbi12
5Vlag van Australië Barry SmithDerbi10
6Vlag van Duitsland Rudolf SchmälzleKreidler6
7Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria BusquetsDerbi4
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Benjamín GrauDerbi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbSuzuki
Vlag van Nederland Aalt ToersenKreidler

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Klaus Enders en Ralf Engelhardt werden wereldkampioen in België.

Zijspanklasse

Klaus Enders/Ralf Engelhardt waren dicht bij de wereldtitel, maar tijdens de trainingen in België moesten ze eerst nog naar Frankfurt reizen om een klep op te halen ter vervanging van een krom exemplaar. Tijdens de race ging echter alles goed, ze leidden van start tot finish. Georg Auerbacher/Eduard Dein werden tweede en Seigfried Schauzu/Horst Schneider derde. Daarmee waren Enders en Engelhardt al in hun tweede jaar wereldkampioen geworden. Helmut Fath had na Assen twee maanden rust voorgeschreven gekregen wegens een zware longontsteking, maar zijn zwager en bakkenist Wolfgang Kalauch meldde in Francorchamps al dat het herstel voorspoedig verliep. Voor de race in Imatra had Fath zich wel ingeschreven, maar hij kwam toch niet aan de start. Hij was inmiddels wel naar Brands Hatch geweest om de proeven van Colin Seeley te bekijken. Seeley had de 500cc-URS-viercilindermotor in een eigen frame gebouwd en testte daar met coureur John Blanchard.

Uitslag zijspanklasse

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitsland Klaus Enders Vlag van Duitsland Ralf Engelhardt BMW 38"24'9 8
2 Vlag van Duitsland Georg Auerbacher Vlag van Duitsland Eduard Dein BMW +16'5 6
3 Vlag van Duitsland Siegfried Schauzu Vlag van Duitsland Horst Schneider BMW +1"13'6 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip Harris Vlag van Verenigd Koninkrijk John Thornton BMW +1"16'6 3
5 Vlag van Duitsland Heinz Luthringshauser Vlag van Duitsland Hermann Hahn BMW +2"49'5 2
6 Vlag van Duitsland Johann Attenberger Vlag van Duitsland Josef Schillinger BMW 1
7 Vlag van Duitsland Otto Kölle Vlag van Duitsland Rolf Schmid BMW
8 Vlag van Duitsland Arsenius Butscher Vlag van Duitsland Armgard Neumann BMW
9 Vlag van Zwitserland Jean-Claude Castella Vlag van Zwitserland Albert Castella BMW
10 Vlag van Frankrijk Joseph Duhem Vlag van Frankrijk François Fernandez BMW

Niet deelgenomen

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Zweden Bertil PerssonVlag van Zweden Berndt ÄströmBMW[4]
Vlag van Zweden Ruben BjarnemarkVlag van Zweden Lennart RägmoBMW[4]
Vlag van Duitsland Helmut FathVlag van Duitsland Wolfgang KalauchURSZiekte van Helmut Fath

Onbekend[3]

Coureur Bakkenist Merk
Vlag van Zwitserland Hans HänniVlag van Zwitserland Kurt BarfussBMW
Vlag van Duitsland Harald WohlfahrtVlag van Duitsland Heiner VesterBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry DungsworthVlag van Verenigd Koninkrijk Ron Wilson en Vlag van Verenigd Koninkrijk Neil CaddowBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin SeeleyVlag van Verenigd Koninkrijk Ray LindsayBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Terry VinicombeVlag van Verenigd Koninkrijk John FlaxmanBSA
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony WakefieldVlag van Verenigd Koninkrijk Graham MiltonBMW

Top tien tussenstand zijspanklasse

PosCoureurBakkenistMerkPtn
1Vlag van Duitsland Klaus EndersVlag van Duitsland Ralf EngelhardtBMW38 (44)wereldkampioen
2Vlag van Duitsland Siegfried SchauzuVlag van Duitsland Horst SchneiderBMW28 (31)
3Vlag van Duitsland Georg AuerbacherVlag van Duitsland Eduard DeinBMW23
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony WakefieldVlag van Verenigd Koninkrijk Graham MiltonBMW11
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip HarrisVlag van Verenigd Koninkrijk John ThorntonBMW10
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry DungsworthVlag van Verenigd Koninkrijk Ron Wilson en Vlag van Verenigd Koninkrijk Neil CaddowBMW4
Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin SeeleyVlag van Verenigd Koninkrijk Ray LindsayBMW
Vlag van Duitsland Johann AttenbergerVlag van Duitsland Josef SchillingerBMW
Vlag van Duitsland Heinz LuthringshauserVlag van Duitsland Hermann Hahn en Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff HughesBMW
10Vlag van Duitsland Otto KölleVlag van Duitsland Rolf SchmidBMW3

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Vorige race:
TT Assen 1967
FIM wereldkampioenschap wegrace
19e seizoen (1967)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van de DDR 1967

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van België 1966
Grand Prix-wegrace van België Volgende race:
Grand Prix-wegrace van België 1968