Grand Prix-wegrace der Naties 1949

Grand Prix-wegrace der Naties 1949
Autodromo Nazionale di Monza
Officiële naam	27º Gran Premio delle Nazioni
Land	Italië
Datum	4 september 1949
Organisator	FIM/FMI
500 cc
Snelste ronde	Nello Pagani
Eerste	Nello Pagani
Tweede	Arciso Artesiani
Derde	Bill Doran
250 cc
Snelste ronde	Dario Ambrosini
Eerste	Dario Ambrosini
Tweede	Gianni Leoni
Derde	Umberto Masetti
125 cc
Snelste ronde	Gianni Leoni
Eerste	Gianni Leoni
Tweede	Umberto Masetti
Derde	Umberto Braga
Zijspan
Snelste ronde	Eric Oliver/ Denis Jenkinson
Eerste	Ercole Frigerio/ Lorenzo Dobelli
Tweede	Frans Vandenschrick/ Martin Whitney
Derde	Albino Milani/ Ezio Ricotti

De Grand Prix-wegrace der Naties 1949 was zesde en laatste race van wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1949. De races werden verreden op 4 september 1949 op het Autodromo Nazionale di Monza nabij Monza in de Italiaanse regio Lombardije.

Na de overwinning van Nello Pagani in de 500cc-race en het uitvallen van Les Graham dacht men bij Gilera dat de wereldtitel binnen was. In totaal had Pagani nu 40 punten gescoord, waarvan er 11 moesten worden afgetrokken (de streepresultaten). Graham had slechts 31 punten gescoord, maar daar hoefde er maar 1 van afgetrokken te worden. Zo kwam Pagani op 29 punten en Graham op 30. De rekenfout van Gilera zat in de extra punten voor het rijden van de snelste ronde. Volgens hen (die het reglement niet goed hadden vertaald) waren die snelle ronden gereden door Bob Foster (TT van Man), Ted Frend (GP van Zwitserland), Nello Pagani (TT van Assen en GP de Nations), Arciso Artesiani (GP van België) en Les Graham (Ulster Grand Prix). Zo gerekend had Graham slechts 28 punten, Pagani 29. De snelste ronden op het eiland Man en in Zwitserland waren echter ook aan Graham toegekend omdat Foster en Frend de finish niet gehaald hadden. Dat gaf Graham twee punten extra.

De race zelf eindigde met een fotofinish, want Pagani won maar net van teamgenoot Arciso Artesiani. Dat was best vreemd, want als men bij Gilera dacht dat Pagani wereldkampioen ging worden, had dat door toedoen van Artesiani nog kunnen mislukken. Mogelijk was dit het gevolg van het feit dat Gilera al uit twee kampen bestond: het kamp van directeur Giuseppe Gilera, constructeur Piero Taruffi en Nello Pagani enerzijds en het kamp van constructeur Piero Remor en Arciso Artesiani anderzijds.

Uitslag 500cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Tijd	Punten
1	Nello Pagani	Gilera	1:16"36'8	10+1[1]
2	Arciso Artesiani	Gilera	+0'8	8
3	Bill Doran	AJS	+15'8	7
4	Guido Leoni	Moto Guzzi	+18'2	6
5	Bruno Bertacchini	Moto Guzzi	+31'2	5
6	Ken Armstrong	AJS	+1"03'6
7	Felice Benasedo	Moto Guzzi	+1 ronde
8	Luigi Sabbadini	Moto Guzzi	+1 ronde
9	Sante Geminiani	Moto Guzzi	+1 ronde
10	Dante Bianchi	Moto Guzzi	+2 ronden
11	Adelmo Mandolini	Moto Guzzi	+2 ronden
12	Lodovico Facchinelli	Gilera	+2 ronden
13	Orlando Valdinoci	Gilera	+3 ronden
14	Alfeo Maramotti	Moto Guzzi	+3 ronden
15	Oscar Clemencich	Gilera	+5 ronden

Niet gefinished

Coureur	Merk
Aldo Bernardoni	Gilera
Emilio Soprani	Gilera
Eric Oliver	Norton
Les Graham	AJS
Carlo Bandirola	Gilera
Ernie Thomas	Triumph
Armando Miele	Gilera
Aldo Brini	Gilera

Niet deelgenomen

Coureur	Merk
Freddie Frith	Velocette
Harold Daniell	Norton
Jock West	AJS
Johnny Lockett	Norton
Artie Bell	Norton
Ernie Lyons	Velocette
Enrico Lorenzetti	Moto Guzzi
Syd Jensen	Triumph

Top tien eindstand 500cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Leslie Graham	AJS	30 (31)
2	Nello Pagani	Gilera	28 (40)
3	Arciso Artesiani	Gilera	25 (32)
4	Bill Doran	AJS	23
5	Artie Bell	Norton	20 (26)
6	Harold Daniell	Norton	17
7	Johnny Lockett	Norton	13
8	Enrico Lorenzetti	Moto Guzzi	7
	Ernie Lyons	Velocette
10	Guido Leoni	Moto Guzzi	6

(Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten)

Dario Ambrosini won de 250cc-race met grote voorsprong, maar hij kon alleen nog wereldkampioen worden als Bruno Ruffo niet zou scoren. Ruffo werd echter vierde. Ronald Mead en Maurice Cann kwamen niet in de uitslagenlijst voor, waardoor Ambrosini wel op de tweede plaats in het kampioenschap eindigde.

Uitslag 250cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Dario Ambrosini Benelli 1:02"53'8 10+1[1] 2 Gianni Leoni Moto Guzzi +32'6 8 3 Umberto Masetti Benelli +52'2 7 4 Bruno Ruffo Moto Guzzi +2"04'2 6 5 Claudio Mastellari Moto Guzzi +2"04'8 5 6 Bruno Francisci Moto Guzzi +2"22'8 7 Antonio Castiglioni Moto Guzzi +1 ronde 8 Celeste Cavaciuti Parilla +1 ronde 9 Ugo Plebani Moto Guzzi +1 ronde 10 Giovanni Bellocchio Moto Guzzi +1 ronde

Niet gefinished Coureur Merk Umberto Braga Parilla Alano Montanari Moto Guzzi Luigi Ciai Parilla Roberto Colombo Moto Guzzi

Onbekend[2] Coureur Merk Benoît Musy Moto Guzzi Svend-Aage Sørensen Excelsior Douglas Beasley Excelsior Fergus Anderson Moto Guzzi George Reeve Rudge Maurice Cann Moto Guzzi Roland Pike Rudge Ronald Mead Mead-Norton Tommy Wood Moto Guzzi Manliff Barrington Moto Guzzi

Eindstand 250cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Bruno Ruffo	Moto Guzzi	24
2	Dario Ambrosini	Benelli	19
3	Ronald Mead	Mead-Norton	13
4	Maurice Cann	Moto Guzzi	11
5	Claudio Mastellari	Moto Guzzi	11
6	Manliff Barrington	Moto Guzzi	10
7	Tommy Wood	Moto Guzzi	9
8	Fergus Anderson	Moto Guzzi	8
	Gianni Leoni	Moto Guzzi
10	Umberto Masetti	Benelli	7

In de 125cc-klasse was er weinig spanning, want alleen Carlo Ubbiali had nog een kleine theoretische kans om de wereldtitel van Nello Pagani af te snoepen. Pagani werd slechts vijfde maar werd toch wereldkampioen omdat Ubbiali uitviel.

Uitslag 125cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Gianni Leoni Mondial 54"16'0 10+1[1] 2 Umberto Masetti Morini +1"03'0 8 3 Umberto Braga Mondial +1"18'0 7 4 Renato Magi Morini +1"40'4 6 5 Nello Pagani Mondial +2"30'8 5 6 Carlo Gobetti Moretti +1 ronde 7 Aldo Attolini MV Agusta +1 ronde 8 Luigi Zinzani MV Agusta +2 ronden 9 Jakob Keller MV Agusta +2 ronden 10 Wim Zijlaard MV Agusta +3 ronden 11 Gastaldi Onbekend +3 ronden 12 Federigo Bettoni MV Agusta +3 ronden 13 Emilio Soprani Mondial +4 ronden

Niet gefinished Coureur Merk Giuseppe Matucci MV Agusta Franco Bertoni MV Agusta Carlo Ubbiali MV Agusta Raffaele Alberti Morini Onbekend[2] Coureur Merk Oscar Clemencigh Mondial

Top tien eindstand 125cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Nello Pagani	Mondial	27
2	Renato Magi	Morini	14
3	Umberto Masetti	Morini	13
4	Carlo Ubbiali	MV Agusta	13
5	Gianni Leoni	Mondial	11
6	Oscar Clemencigh	Mondial	8
7	Umberto Braga	Mondial	7
	Celeste Cavaciuti	Mondial
9	Franco Bertoni	MV Agusta	6
10	Giuseppe Matucci	MV Agusta	5

In de zijspanklasse reed men om des keizers baard, want Eric Oliver en Denis Jenkinson waren al wereldkampioen. Ercole Frigerio won de race en werd tweede in het kampioenschap, voor Frans Vanderschrick/Martin Whitney die voor de tweede keer tweede werden.

Uitslag zijspanklasse Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten 1 Ercole Frigerio Lorenzo Dobelli Gilera 46"25'4 10 2 Frans Vanderschrick Martin Whitney Norton +1"05'0 8 3 Albino Milani Ezio Ricotti Gilera +1"05'2 7 4 Ernesto Merlo Aldo Veglio Gilera +1"05'2 6 5 Eric Oliver Denis Jenkinson Norton +1"29'2 5+1[1] 6 G. Amerio Onbekend Norton +1 ronde 7 A. Del Corno Onbekend Moto Guzzi +1 ronde 8 Renato Prati Onbekend Moto Guzzi +2 ronden

Niet gefinished Coureur Bakkenist Merk Giovanni Carrù Onbekend Onbekend Luigi Marcelli Onbekend BMW Roberto Besana Onbekend Triumph Borri Onbekend Gilera Jakob Keller A. Zellweger Gilera Alfredo Milani Onbekend Gilera

Onbekend[2] Coureur Bakkenist Merk Hans Haldemann Herbert Läderach Norton Roland Benz Max Hirzel BMW Pip Harris Neil Smith Norton

Eindstand zijspanklasse

Pos.	Coureur	Bakkenist	Motorfiets	Ptn.
1	Eric Oliver	Denis Jenkinson	Norton	28
2	Ercole Frigerio	Lorenzo Dobelli	Gilera	18
3	Frans Vanderschrick	Martin Whitney	Norton	16
4	Ernesto Merlo	Aldo Veglio	Gilera	13
5	Albino Milani	Ezio Ricotti	Gilera	12
6	Hans Haldemann	Herbert Läderach	Norton	7
7	Jakob Keller	Ernst Brutschi	Gilera	6
	Roland Benz	Max Hirzel	BMW
9	Pip Harris	Neil Smith	Norton	5

Bronnen, noten en/of referenties

• Luigi & Gianna Rivola: De geschiedenis van de motorsport, oorsprong en ontwikkeling, 1993 Uitgeverij Uniepers b.v., Abcoude ISBN 90 6825 131 7

Voetnoten

1. 1 2 3 4 Punt voor de coureur die de snelste ronde heeft gereden én de finish heeft gehaald.
2. 1 2 3 Niet gefinished, niet deelgenomen of niet geregistreerd.

Vorige race: Ulster Grand Prix 1949	FIM wereldkampioenschap wegrace 1e seizoen (1949)	Volgende race: Isle of Man TT 1950
Vorige race: Geen	Grand Prix-wegrace der Naties	Volgende race: Grand Prix-wegrace der Naties 1950