Grand Prix-wegrace van België 1964

Vlag van België Grand Prix-wegrace van België 1964
Circuit de Spa-Francorchamps
Land Vlag van België België
Datum 5 juli 1964
Organisator FIM
500 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Derde Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Paddy Driver
250 cc
Snelste ronde Vlag van Canada 1957-1965 Mike Duff
Eerste Vlag van Canada 1957-1965 Mike Duff
Tweede Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd
50 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans
Tweede Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt
Derde Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Florian Camathias/Vlag van Zwitserland Alfred Herzig
Eerste Vlag van Duitsland Max Deubel / Vlag van Duitsland Emil Hörner
Tweede Vlag van Zwitserland Fritz Scheidegger / Vlag van Verenigd Koninkrijk John Robinson
Derde Vlag van Duitsland Georg Auerbacher / Vlag van Duitsland Beno Heim

De Grand Prix-wegrace van België 1964 was de zesde Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1964. De races werden verreden op 5 juli op het Circuit de Spa-Francorchamps nabij Malmedy. In België kwamen de 125cc-klasse en de 350cc-klasse niet aan de start.

500cc-klasse

Toen Mike Hailwood over de finish kwam, had hij ruim veertien kilometer voorsprong. Phil Read, Paddy Driver en Jack Ahearn reden vlak voor hem toen hij werd afgevlagd.

Uitslag 500cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood MV Agusta 1:04"23'5 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read Matchless +4"30'3 6
3 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Paddy Driver Matchless +4"34'1 4
4 Vlag van Australië Jack Ahearn Norton +4"41'7 3
5 Vlag van Australië Jack Findlay Matchless +1 ronde 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Woodman Matchless +1 ronde 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred Stevens Matchless
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Vernon Cottle Norton
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan Shorey Norton
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Roy Robinson Norton
11 Vlag van België Raymond Bogaerdt Norton
12 Vlag van Nederland Aart van Kooy Norton
13 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Ian Burne Norton

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Argentinië Benedicto CaldarellaGileraMechanisch
Vlag van Australië Dennis FryNorton
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffMatchless
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyMatchless
Vlag van Duitsland Heiner ButzNorton
Vlag van Duitsland Walter ScheimannNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Allan HunterMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Lewis YoungMatchless
Vlag van Ierland John SomersNorton
Vlag van Nieuw-Zeeland Morrie LowNorton

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Billy McCoshMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris ConnNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dick CreithNorton[1]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Griff JenkinsNorton[2]
Vlag van Verenigd Koninkrijk John HartleNortonBlessure[3]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rob FittonNorton
Vlag van Italië Remo VenturiBianchi
Vlag van Sovjet-Unie Nikolaj Sevast'ânovVostok
Vlag van Verenigde Staten Buddy ParriottNorton[4]

Top tien tussenstand 500cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV Agusta32
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadMatchless / Norton13
3Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Paddy DriverMatchless10
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterNorton6
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensMatchless
Vlag van Italië Remo VenturiBianchi
Vlag van Australië Jack AhearnNorton
8Vlag van Verenigd Koninkrijk John HartleNorton4
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanMatchless
10Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffNorton / Matchless3

250cc-klasse

In België pakte Phil Read de leiding, maar zijn machine ging steeds slechter lopen. Hij werd ingehaald door Mike Duff en viel later helemaal terug in het achterveld. Duff pakte echter belangrijke punten af van Jim Redman, die slechts tweede werd. Bovendien had Duff een voorsprong van 36 seconden opgebouwd op de Honda. Alan Shepherd werd derde.

Uitslag 250cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Canada 1957-1965 Mike Duff Yamaha 39"57'3 8
2 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda +36'0 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd MZ +49'0 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Yamaha +2"14'3 3
5 Vlag van Italië Tarquinio Provini Benelli +2"23'6 2
6 Vlag van Japan Isamu Kasuya Honda +2"23'8 1

Niet gefinshed

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamahaMotor

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHondaBlessure[5]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron GrantParilla[4]
Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonSuzuki
Vlag van Verenigde Staten Bo GehringBultaco[4]
Vlag van Verenigde Staten Douglas BrownDucati[4]
Vlag van Verenigde Staten George RockettDucati[4]

Onbekend[6]

Coureur Merk
Vlag van Oostenrijk Bert SchneiderSuzuki
Vlag van Zwitserland Ernst WeissHonda
Vlag van Tsjechië Stanislav MalinaCZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Wolfgang GastMZ
Vlag van Spanje Jorge SireraMontesa
Vlag van Frankrijk Roger MaillesMorini
Vlag van Verenigd Koninkrijk Clive HuntAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe DunphyGreeves
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph BryansHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Roy BougheyYamaha
Vlag van Italië Alberto PaganiPaton
Vlag van Italië Giacomo AgostiniMorini
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Japan Hiroshi HasegawaYamaha
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce BealeHonda

Top tien tussenstand 250cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda28
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha18
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMZ
4Vlag van Italië Tarquinio ProviniBenelli13
5Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffYamaha10
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbYamaha7
7Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron GrantParilla6
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda
9Vlag van Verenigde Staten Bo GehringBultaco4
Vlag van Oostenrijk Bert SchneiderSuzuki
Vlag van Italië Alberto PaganiPaton
Vlag van Japan Isamu KasuyaHonda

50cc-klasse

De 50cc-race eindigde in een spannende sprint naar de finish tussen drie merken. Ralph Bryans won met zijn tweecilinder Honda RC 113 voor Hans Georg Anscheidt (Kreidler) en Hugh Anderson (Suzuki RM 64).

Uitslag 50cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans Honda 28"39'6 8
2 Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt Kreidler +0'3 6
3 Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson Suzuki +0'5 4
4 Vlag van Japan Mitsuo Itoh Suzuki +3'2 3
5 Vlag van Japan Isao Morishita Suzuki +54'2 2
6 Vlag van Duitsland Rudolf Kunz Kreidler 1

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHondaBlessure[5]
Vlag van Verenigde Staten Lee AllenDucati[4]

Onbekend[6]

Coureur Merk
Vlag van Duitsland Albert BeirleKreidler
Vlag van Duitsland Peter EserHonda
Vlag van Spanje Ángel NietoDerbi
Vlag van Spanje José Maria BusquetsDerbi
Vlag van Frankrijk Jean-Pierre BeltoiseKreidler
Vlag van Verenigd Koninkrijk Charlie MatesHonda
Vlag van Italië Tarquinio ProviniKreidler
Vlag van Japan Naomi TaniguchiHonda
Vlag van Nederland Cees van DongenKreidler

Top tien tussenstand 50cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonSuzuki34
2Vlag van Duitsland Hans Georg AnscheidtKreidler26 (29)
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph BryansHonda22
4Vlag van Japan Isao MorishitaSuzuki21 (23)
5Vlag van Japan Mitsuo ItohSuzuki17
6Vlag van Frankrijk Jean-Pierre BeltoiseKreidler6
7Vlag van Spanje José Maria BusquetsDerbi3
8Vlag van Spanje Ángel NietoDerbi2
Vlag van Nederland Cees van DongenKreidler
10Vlag van Verenigde Staten Lee AllenDucati1
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriKreidler
Vlag van Italië Tarquinio ProviniKreidler
Vlag van Japan Naomi TaniguchiHonda
Vlag van Duitsland Rudolf KunzKreidler
Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.

Zijspanklasse

Zoals vaak in dit jaar leidde Florian Camathias aanvankelijk de zijspanrace, maar werd hij opnieuw geconfronteerd met de matige betrouwbaarheid van de Gilera 500 4C. Max Deubel en Emil Hörner wonnen de race voor Fritz Scheidegger / John Robinson. Georg Auerbacher / Beno Heim werden derde, maar speelden geen rol meer in het WK.

Uitslag zijspanklasse

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Duitsland Max Deubel Vlag van Duitsland Emil Hörner BMW 39"30'9 8
2 Vlag van Zwitserland Fritz Scheidegger Vlag van Verenigd Koninkrijk John Robinson BMW +23'3 6
3 Vlag van Duitsland Georg Auerbacher Vlag van Duitsland Beno Heim BMW +1"30'6 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip Harris Vlag van Verenigd Koninkrijk Ray Campbell BMW +1"53'3 3
5 Vlag van Duitsland Otto Kölle Vlag van Duitsland Heinz Marquardt BMW +2"06'2 2
6 Vlag van Duitsland Arsenius Butscher Vlag van Duitsland Wolfgang Kalauch BMW 1

Niet gefinisht

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Zwitserland Florian CamathiasVlag van Zwitserland Alfred HerzigGilera

Onbekend[6]

Coureur Bakkenist Merk
Vlag van Duitsland August WolfVlag van Duitsland Werner ZielaffBMW
Vlag van Duitsland Gert SelbmannVlag van Duitsland Rolf MüllerBMW
Vlag van Duitsland Ludwig HahnVlag van Duitsland Heinz Schäfer / Vlag van Duitsland Ralf EngelhardtBMW
Vlag van Frankrijk Joseph DuhemVlag van Frankrijk François FernandezBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris VincentVlag van Verenigd Koninkrijk Keith Scott / Vlag van Verenigd Koninkrijk Eddie BulginBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin SeeleyVlag van Verenigd Koninkrijk Wally RawlingsFCS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Terry VinicombeVlag van Verenigd Koninkrijk Gary GolderTriumph
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony JacksonVlag van Verenigd Koninkrijk Peter HartillBMW

Top tien tussenstand zijspanklasse

PosCoureurBakkenistMerkPnt
1Vlag van Duitsland Max DeubelVlag van Duitsland Emil HörnerBMW25 (28)
2Vlag van Zwitserland Fritz ScheideggerVlag van Verenigd Koninkrijk John RobinsonBMW18
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin SeeleyVlag van Verenigd Koninkrijk Wally RawlingsFCS17
4Vlag van Duitsland Georg AuerbacherVlag van Duitsland Beno HeimBMW16 (17)
5Vlag van Duitsland Otto KölleVlag van Duitsland Dieter Hess / Vlag van Duitsland Heinz MarquardtBMW10
6Vlag van Zwitserland Florian CamathiasVlag van Zwitserland Roland Föll (†) / Vlag van Zwitserland Alfred HerzigGilera8
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris VincentVlag van Verenigd Koninkrijk Keith Scott / Vlag van Verenigd Koninkrijk Eddie BulginBMW
8Vlag van Duitsland Arsenius ButscherVlag van Duitsland Wolfgang KalauchBMW6
9Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip HarrisVlag van Verenigd Koninkrijk Ray CampbellBMW3
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Terry VinicombeVlag van Verenigd Koninkrijk Gary GolderTriumph2
Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.

Trivia

Luigi Taveri

Luigi Taveri was in Assen geblesseerd geraakt en verscheen niet in België. Voor hem was dat niet erg, want hij leidde de 125cc-klasse, die hier niet aan de start kwam. Zo kwam zijn positie niet in gevaar.

Vorige race:
TT Assen 1964
FIM wereldkampioenschap wegrace
16e seizoen (1964)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1964

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van België 1963
Grand Prix-wegrace van België Volgende race:
Grand Prix-wegrace van België 1965