Grand Prix-wegrace van Duitsland 1968

Grand Prix-wegrace van Duitsland 1968
Nürburgring-Südschleife
Land
Datum	20- en 21 april 1968
Organisator	FIM/DMV
500 cc
Snelste ronde	Giacomo Agostini
Eerste	Giacomo Agostini
Tweede	Dan Shorey
Derde	Peter Williams
350 cc
Snelste ronde	Giacomo Agostini
Eerste	Giacomo Agostini
Tweede	Renzo Pasolini
Derde	Kel Carruthers
250 cc
Snelste ronde	Bill Ivy
Eerste	Bill Ivy
Tweede	Ginger Molloy
Derde	Kent Andersson
125 cc
Snelste ronde	Bill Ivy
Eerste	Phil Read
Tweede	Hans Georg Anscheidt
Derde	Siegfried Möhringer
50 cc
Snelste ronde	Hans Georg Anscheidt
Eerste	Hans Georg Anscheidt
Tweede	Rudolf Kunz
Derde	Rudolf Schmälzle
Zijspan
Snelste ronde	Klaus Enders / Ralf Engelhardt
Eerste	Helmut Fath / Wolfgang Kalauch
Tweede	Georg Auerbacher / Hermann Hahn
Derde	Siegfried Schauzu / Horst Schneider

De Grand Prix-wegrace van Duitsland 1968 was de eerste Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1968. De races werden verreden op 20- en 21 april 1968 op de Südschleifde van de Nürburgring nabij Nürburg. Alle klassen kwamen aan de start. De 125cc-klasse en de 350cc-klasse reden op zaterdag, de overige klassen op zondag.

De Duitse Grand Prix trok - met veel beter weer dan het jaar ervoor - ongeveer 230.000 toeschouwers. De races werden gecombineerd met autoraces in de Duitse nationale Formule Vee en Formule 2.

Hoewel er in de winter nog wat geruchten waren geweest over nieuwe motorfietsen voor de 500cc-klasse, bleken ze bij de openingsrace in Duitsland niet aan de start te staan. Er was sprake geweest van de komst van de Lynton, een zelfbouwmachine van Colin Lyster met een half motorblok van een Hillman Imp, de Linto, een constructie van Lino Tonti en Giorgio Premoli met twee 250cc-Aermacchi Ala d'Oro cilinders, de driecilinder Cardani van Carlo Savaré en Daniele Fontana en de Métisse-URS van Derek Rickman en Helmut Fath. Die laatste verscheen ten minste nog, maar trainde alleen tot rijder John Blanchard ermee viel. Door het wegblijven van Honda had Giacomo Agostini het ook in de 500cc-race voor het zeggen. Aanvankelijk reed John Hartle (Métisse) op de tweede plaats, maar hij viel uit kort voordat de race vroegtijdig werd afgevlagd. Dat laatste gebeurde in de 19e ronde, gedwongen door een flinke bosbrand. Omdat meer dan de helft van de race verreden was werden de posities van dat moment vastgelegd. Ago won aldus ver vóór Dan Shorey (Norton Manx) en Peter Williams (Matchless G50).

Uitslag 500cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Giacomo Agostini MV Agusta 1:01"23'3 8 2 Dan Shorey Norton +1 ronde 6 3 Peter Williams Arter-Matchless +1 ronde 4 4 Gyula Marsovszky Matchless +1 ronde 3 5 Bohumil Staša ČZ +1 ronde 2 6 Rodney Gould Norton +2 ronden 1 7 Ron Chandler Seeley 8 Errol Cowan Matchless 9 Heinrich Rosenbusch Norton 10 Paul Eickelberg Norton 11 Armand Nerger Honda 12 Walter Scheimann Norton 13 Dieter Dögmann BMW 14 Edy Lenz Matchless 15 Keith Turner Matchless 16 Ferdinand Kazcor BMW 17 Hartmut Allner Matchless 18 György Kurucz Métisse-Matchless 19 Ralf Engelhardt Norton

Niet gefinisht Coureur Merk Oorzaak Jack Findlay McIntyre-Matchless John Dodds Norton Kel Carruthers Norton Motor Ernst Weiss Seeley Hans-Jürgen Melcher Honda Hans-Otto Butenuth BMW Heiner Butz Bianchi Karl Hoppe Matchless Manfred Gäckle Matchless Peter Hampe Norton Rolf Fenker Norton Rolf Thiemig Norton Rupert Bauer BMW Udo Konchanski BMW Billie Nelson Hannah-Paton Derek Woodman Seeley-Matchless John Hartle Cowles-Métisse-Matchless Motor Maurice Hawthorne Norton Rex Butcher Norton/ Matchless Steve Spencer Norton Angelo Bergamonti Paton Marty Lunde Norton Niet gestart Coureur Merk Oorzaak John Blanchard Métisse-URS Val in training Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Bernie Lund Matchless [1] Barry Randle Norton Bill Smith Matchless Brian Ball Seeley Godfrey Nash Norton John Cooper Seeley-Matchless Percy Tait Triumph Rob Fitton Norton Alberto Pagani Linto Renzo Pasolini Benelli [2] Silvano Bertarelli Paton [2] Nikolaj Sevast'ânov Vostok [3]

Op de Südschleife van de Nürburgring trainde Renzo Pasolini als snelste met de 350cc-Benelli. Opmerkelijk is dat ook Phil Read aan die training meedeed en met een tot 251 cc opgeboorde Yamaha RD 05 A zelfs even snel trainde als Giacomo Agostini met de MV Agusta. Read kwam echter niet aan de start, hij kreeg te weinig startgeld. In de race liet Agostini er geen misverstand over bestaan wie de snelste was. Hij startte als snelste en Pasolini kon hem in de eerste bocht nog uitremmen, maar daarna begon Ago snel weg te lopen. Aan het einde van de race had hij 40 seconden voorsprong op Pasolini en waren alle andere deelnemers op 1 tot 4 ronden achterstand gereden. Kel Carruthers werd met een Drixton-Aermacchi derde.

Uitslag 350cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Giacomo Agostini MV Agusta 1:03"41'1 8 2 Renzo Pasolini Benelli 6 3 Kel Carruthers Drixton-Aermacchi 4 4 Ginger Molloy Bultaco 3 5 Dan Shorey Norton 2 6 Bohumil Staša ČZ 1 7 John Hartle Métisse-Aermacchi

Onbekend[4] Coureur Merk Jack Findlay Aermacchi František Šťastný Jawa Heinz Rosner MZ Karl Hoppe Aermacchi Bill Smith Honda Billie Nelson Hannah-Paton Brian Steenson Aermacchi Dave Simmonds Kawasaki Derek Woodman Métisse-Aermacchi John Cooper Seeley Bruno Spaggiari Ducati Gilberto Milani Aermacchi Silvio Grassetti Benelli

In Duitsland viel Phil Read in de 250cc-klasse al snel uit, waardoor Bill Ivy met zijn Yamaha RD 05 A het rijk alleen had. Hij reed ver voorop en won gemakkelijk. De strijd om de tweede plaats ging tussen vier rijders: Ginger Molloy (Bultaco), Kent Andersson (Yamaha), Siegfried Möhringer (Neckermann-MZ) en Rodney Gould (Bultaco-Yamaha^[5]). Möhringer was de snelste, maar reed van de baan en moest met hoofdletsel naar het ziekenhuis worden afgevoerd. Molloy werd uiteindelijk tweede en Andersson, die in een opvallende witte race-overall reed, werd derde.

Uitslag 250cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Bill Ivy Yamaha 55"51'9 8 2 Ginger Molloy Bultaco +3"01'2 6 3 Kent Andersson Yamaha +3"05'5 4 4 Rodney Gould Bultaco-Yamaha +3"07'7 3 5 Jack Findlay Bultaco +1 ronde 2 6 Santiago Herrero Ossa +1 ronde 1 7 Gyula Marsovszky Bultaco 8 Dieter Braun Aermacchi 9 Lothar John Suzuki Niet gefinisht Coureur Merk Oorzaak Siegfried Möhringer Neckermann-MZ Val Phil Read Yamaha

Onbekend[4] Coureur Merk Heinz Rosner MZ Paul Eickelberg Aermacchi Carlos Giró Ossa Carlos Rocamora Bultaco Bill Smith Yamaha Malcolm Uphill Suzuki Rex Butcher Suzuki László Szabó MZ Gilberto Milani Aermacchi Renzo Pasolini Benelli Ginger Molloy Bultaco Gordon Keith Yamaha

In de training van de Grand Prix van Duitsland had Bill Ivy met de Yamaha RA 31 A verreweg de snelste tijd gereden, 6½ seconde sneller dan teamgenoot Phil Read. Read nam de leiding in de race van Ivy over en was duidelijk wat handiger bij het passeren van achterblijvers, waardoor hij ook uitliep. In de negende ronde maakte Ivy een pitstop en even later viel hij definitief uit met een kapotte versnellingsbak. Hans Georg Anscheidt werd daardoor met zijn ex-fabrieks Suzuki RT 67 tweede. De enige echt nieuwe machine in de 125cc-klasse was de MZ, maar die kon/mocht in Duitsland niet aan de start komen. Bij een eventuele overwinning weigerde men op grond van de Hallsteindoctrine de DDR-vlag te hijsen en dus verbood een Oost-Duitse official van de "Allgemeiner Deutscher Motorsport Verband" Heinz Rosner, de enige fabrieksrijder van MZ, te starten.

Uitslag 125cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Phil Read Yamaha 44"29'9 8 2 Hans Georg Anscheidt Suzuki 6 3 Siegfried Möhringer Neckermann-MZ 4 4 Dieter Braun Neckermann-MZ 3 5 Kent Andersson MZ 2 6 Kel Carruthers Honda 1 7 Ángel Nieto Derbi Niet gefinisht Coureur Merk Oorzaak Bill Ivy Yamaha Versnellingsbak Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Heinz Rosner MZ Hallsteindoctrine

Onbekend[4] Coureur Merk Friedhelm Kohlar MZ Günter Bartusch MZ Hartmut Bischoff MZ Heinz Rosner MZ Jürgen Lenk MZ Thomas Heuschkel MZ Lothar John MZ Walter Scheimann Honda Pedro Álvarez Bultaco Salvador Cañellas Bultaco Dave Simmonds Kawasaki Steve Murray Honda Tommy Robb Bultaco János Reisz MZ László Szabó MZ Giuseppe Visenzi Montesa Jan Huberts MZ Ginger Molloy Bultaco Gordon Keith Montesa

In de 50-openings-Grand Prix van 1968 had Hans Georg Anscheidt in de trainingen hard moeten werken om zijn Suzuki RK 67 tweecilinder aan het lopen te krijgen, maar tijdens de race liep de machine prima. Martin Mijwaart leidde de wedstrijd tot honderd meter na de start, maar zijn Jamathi kwam niet snel genoeg op toeren waardoor door een aantal coureurs gepasseerd werd. Toch wist hij weer op te klimmen naar de tweede plaats door Rudolf Kunz (Kreidler) te passeren. Hij viel in de achtste ronde uit met ontstekingsproblemen. Anscheidt won soeverein, Kunz werd tweede en Rudolf Schmälze (Kreidler) werd derde.

Uitslag 50cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Hans Georg Anscheidt Suzuki 50"36'2 8 2 Rudolf Kunz Kreidler +3"22'1 6 3 Rudolf Schmälzle Kreidler +3"23'3 4 4 Ludwig Faßbender Kreidler +1 ronde 3 5 Cees van Dongen Kreidler +1 ronde 2 6 Janko-Florijan Štefe Tomos +1 ronde 1 7 Peter Eser Honda 8 Yves Le Toumelin Derbi Niet gefinisht Coureur Merk Oorzaak Barry Smith Derbi Aalt Toersen Kreidler Ontsteking Jan de Vries Kreidler Versnellingsbak Martin Mijwaart Jamathi Ontsteking

Onbekend[4] Coureur Merk Ángel Nieto Derbi Carlos Giró Derbi Francisco Cufi Derbi David Lock Honda Chris Walpole Honda Jim Pink Honda Leslie Griffiths Honda Robin Udall Honda Jos Schurgers Kreidler Paul Lodewijkx Jamathi

In 1967 had BMW op een na alle punten van het wereldkampioenschap veroverd. Dat kwam onder andere doordat Helmut Fath grote moeite had zijn zelfbouw viercilinder URS betrouwbaar te maken, want deze machine was niet zelden de snelste van het veld. Bij de openingsrace van 1968 was het echter meteen raak: Fath/Kalauch wonnen de Duitse Grand Prix. Hun machine had nu acht inlaatkanalen en brandstofinjectie. Helemaal feilloos ging het nog niet, want de URS kwam rokend over de finish, maar achter hen waren ook BMW's aan het einde van hun krachten gekomen. Georg Auerbacher/Hermann Hahn werden tweede omdat de BMW van Siegfried Schauzu/Horst Schneider begon over te slaan. Zij werden derde. Regerend wereldkampioenen Klaus Enders/Ralf Engelhardt hadden een slechte start en de snelste raceronde gereden om weer bij te komen, maar meteen daarna bliezen zij hun BMW op.

Uitslag zijspanklasse Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten 1 Helmut Fath Wolfgang Kalauch URS 47"31'7 8 2 Georg Auerbacher Hermann Hahn BMW +18'9 6 3 Siegfried Schauzu Horst Schneider BMW +49'0 4 4 Johann Attenberger Josef Schillinger BMW +55'9 3 5 Heinz Luthringshauser Lothar Ronsdorf BMW +59'0 2 6 Otto Kölle Rolf Schmid BMW 1 7 Tony Wakefield Graham Milton BMW Niet gefinisht Coureur Bakkenist Merk Oorzaak Klaus Enders Ralf Engelhardt BMW Motor Niet deelgenomen Coureur Bakkenist Merk Oorzaak Kenneth Calenius Juhani Vesterinen BMW [3] Ruben Bjarnemark Lennart Rägmo BMW [3] Onbekend[4] Coureur Bakkenist Merk Jean-Claude Castella Albert Castella BMW Arsenius Butscher Josef Huber BMW Helmut Lünemann Neil Caddow BMW John Brandon Cliff Holland BMW Maurice Tombs Trevor Tombs BMW