Grand Prix-wegrace van de DDR 1965

Vlag van Duitse Democratische Republiek Grand Prix-wegrace van de DDR 1965
Sachsenring
Land Vlag van Duitse Democratische Republiek Duitse Democratische Republiek
Datum 17- en 18 juli 1965
Organisator FIM / ADMV
500 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Italië Giacomo Agostini
Derde Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Paddy Driver
350 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Giacomo Agostini
Eerste Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Woodman
Derde Vlag van Tsjechië Gustav Havel
250 cc
Snelste ronde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Eerste Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Woodman
125 cc
Snelste ronde Vlag van Canada 1957-1965 Frank Perris
Eerste Vlag van Canada 1957-1965 Frank Perris
Tweede Vlag van Duitse Democratische Republiek Dieter Krumpholz
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Woodman

De Grand Prix-wegrace van de DDR 1965 was de achtste Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1965. De races werden verreden op 17 en 18 juli op de Sachsenring in Hohenstein-Ernstthal. Alle soloklassen met uitzondering van de 50cc-klasse kwamen aan de start. De 350cc-klasse reed op zaterdag, de overige klassen op zondag. De werelditel in de 500cc-klasse werd hier beslist.

Algemeen

De Grand Prix van de DDR werd verreden zonder Ernst Degner, die als vluchteling niet terug kon naar de DDR, maar ook zonder de 125cc-teams van Honda en Yamaha. Honda was in die klasse inmiddels kansloos en nu de Honda 4RC 146 geen succes was bezig met de ontwikkeling van de vijfcilinder Honda RC 148. Luigi Taveri en Ralph Bryans waren dus waarschijnlijk aan het testen op Honda's eigen Suzuka International Racing Course. Jim Redman en Bruce Beale waren min of meer privérijders. Het onderhoud van hun motoren was uitbesteed aan monteur Nobby Clark. Beale reed bovendien met fabrieksracers uit 1964. Yamaha had haar watergekoelde versie van de RA 97 pas in de TT van Man ingezet en vanaf dat moment uitsluitend overwinningen behaald. Op die manier had Mike Duff nog een goede kans op de wereldtitel. Mogelijk ligt de verklaring van hun afwezigheid in het feit dat men op dat moment op het circuit van Snetterton bezig was met het testen van verschillende versies van de nieuwe 250cc-Yamaha RD 05 als antwoord op de zescilinders van Honda.

500cc-klasse

Met zijn zesde overwinning op rij was Mike Hailwood zeker van de wereldtitel. Omdat in de 500cc-klasse slechts zes resultaten telden was het zelfs onmogelijk om meer punten te scoren dan de 48 die hij nu had. Zijn teamgenoot Giacomo Agostini werd tweede. Paddy Driver werd derde en verstevigde daarmee zijn derde plaats in de WK-stand.

Uitslag 500cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood MV Agusta 1:08"33'8 8
2 Vlag van Italië Giacomo Agostini MV Agusta +58'2 6
3 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Paddy Driver Matchless +1 ronde 4
4 Vlag van Australië Jack Ahearn Norton +1 ronde 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred Stevens Matchless +1 ronde 2
6 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Ian Burne Norton +1 ronde 1
7 Vlag van Australië Malcolm Stanton Norton
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Lewis Young Matchless
9 Vlag van Oostenrijk Eduard Lenz Norton
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan Shorey Norton
11 Vlag van Australië Jack Findlay Matchless
12 Vlag van Zweden Bosse Granath Matchless
13 Vlag van Zweden Billy Andersson AJS
14 Vlag van Verenigd Koninkrijk Roy Robinson Norton
15 Vlag van Frankrijk Philippe Canoui Norton
16 Vlag van Hongarije György Kurucz Norton
17 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Lee Matchless

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Eric HintonNorton
Vlag van Australië Roy RobinsonNorton
Vlag van Zwitserland Ernst WeissNorton
Vlag van Duitsland Hartmut AllnerBMW
Vlag van Finland Jouko RyhänenMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe DunphyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John DentyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Maurice HawtorneNorton
Vlag van Ierland John SomersNorton
Vlag van Nieuw-Zeeland Brian ScobieNorton
Vlag van Nieuw-Zeeland Graham DicksonNorton
Vlag van Zweden Agne CarlssonMatchless
Vlag van Zweden Bo BrolinMatchless
Vlag van Zweden Sven-Olof GunnarsonNorton
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Abbey de KockNorton

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Canada 1957-1965 David LloydNorton[1]
Vlag van Canada 1957-1965 Kenneth KingNorton[1]
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffMatchless[2]
Vlag van Canada 1957-1965 Roger BeaumontNorton[1]
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyMatchless
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa
Vlag van Duitsland Walter ScheimannNorton[3]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie NelsonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Billy McCoshMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris ConnNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dick CreithNorton[4]
Vlag van Verenigd Koninkrijk John CooperNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rob FittonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Selwyn GriffithsMatchless[5]
Vlag van Italië Giuseppe MandoliniMoto Guzzi[6]
Vlag van Verenigde Staten Buddy ParriottNorton[1]
Vlag van Verenigde Staten Ed LaBelleNorton[1]

Top tien tussenstand 500cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV Agusta48wereldkampioen
2Vlag van Italië Giacomo AgostiniMV Agusta24
3Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Paddy DriverMatchless11
4Vlag van Verenigde Staten Buddy ParriottNorton6
Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe DunphyNorton
6Vlag van Australië Jack AhearnNorton5
7Vlag van Canada 1957-1965 Roger BeaumontNorton4
Vlag van Duitsland Walter ScheimannNorton
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterNorton
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Ian BurneNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensMatchless

350cc-klasse

Jim Redman won zijn derde Grand Prix op rij. Dat was belangrijk omdat zijn concurrenten van MV Agusta uitvielen. Nu kon Derek Woodman met zijn fabrieks-MZ RE 350 tweede worden voor de Jawa's van Gustav Havel, František Šťastný en František Boček.

Uitslag 350cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Woodman MZ 6
3 Vlag van Tsjechië Gustav Havel Jawa 4
4 Vlag van Tsjechië František Šťastný Jawa 3
5 Vlag van Tsjechië František Boček Jawa 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan Shorey Norton 1

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV Agusta
Vlag van Italië Giacomo AgostiniMV Agusta

Onbekend[7]

Coureur Merk
Vlag van Australië Eric HintonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris ConnNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Griff JenkinsNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John CooperNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Lewis YoungAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Italië Renzo PasoliniAermacchi
Vlag van Italië Silvio GrassettiBianchi
Vlag van Italië Tarquinio ProviniBenelli
Vlag van Japan Isamu KasuyaHonda
Vlag van Japan Isao YamashitaHonda
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce BealeHonda
Vlag van Zweden Agne CarlssonAJS
Vlag van Sovjet-Unie Endel KiisaVostok
Vlag van Sovjet-Unie Nikolaj Sevast'ânovVostok
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Paddy DriverAJS

Top tien tussenstand 350cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda24
2Vlag van Italië Giacomo AgostiniMV Agusta16
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV Agusta12
4Vlag van Tsjechië Gustav HavelJawa8
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha6
Vlag van Italië Renzo PasoliniAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanAJS / MZ
8Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce BealeHonda3
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa

250cc-klasse

Jim Redman won de Grand Prix van de DDR, maar Phil Read bleef dankzij zijn tweede plaats ruim aan de leiding van de WK-stand. Redman kwam in die stand nu wel op gelijke hoogte met Mike Duff, die waarschijnlijk de 250cc-Yamaha RD 05 aan het testen was op Snetterton. Derek Woodman werd met de fabrieks-MZ RE 250 derde, voor František Šťastný met een 250cc-Jawa. Dat was echter zeer waarschijnlijk een "verklede" MZ RE 250, een machine waarmee testrijder František Srna al in de TT van Assen was gestart.

Uitslag 250cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda 1:03"07'4 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read Yamaha +1"47'7 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Woodman MZ +2"12'5 4
4 Vlag van Tsjechië František Šťastný Jawa +1 ronde 3
5 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce Beale Honda +1 ronde 2
6 Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz Rosner MZ +1 ronde 1

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffYamahaTeambeleid
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ramón Torras (†)BultacoOverleden[8]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill IvyYamahaTeambeleid
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph BryansHondaTeambeleid
Vlag van Japan Gosuke YamashitaHondaTeambeleid
Vlag van Japan Isamu KasuyaHondaTeambeleid
Vlag van Verenigde Staten John BucknerYamaha[1]

Onbekend[7]

Coureur Merk
Vlag van Australië Barry SmithBultaco
Vlag van Australië Kevin CassCotton
Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisSuzuki
Vlag van Duitsland Günter BeerHonda
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria BusquetsMontesa
Vlag van Frankrijk Alain BarbarouxAermacchi
Vlag van Frankrijk Jean-Claude GuénardBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob CoulterBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk David WilliamsMondial
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodHonda[9]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rex AveryBultaco
Vlag van Italië Alberto PaganiAermacchi
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Italië Giuseppe VisenziAermacchi
Vlag van Italië Remo VenturiBenelli
Vlag van Italië Silvio GrassettiMorini
Vlag van Italië Tarquinio ProviniBenelli
Vlag van Japan Hiroshi HasegawaYamaha
Vlag van Japan Yoshimi KatayamaSuzuki
Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultaco

Top tien tussenstand 250cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha52
2Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffYamaha30
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda
4Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce BealeHonda11
5Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ramón Torras (†)Bultaco10
6Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisSuzuki9
7Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanMZ8
8Vlag van Japan Yoshimi KatayamaSuzuki6
9Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa5
10Vlag van Italië Silvio GrassettiMorini4
Vlag van Australië Barry SmithBultaco

125cc-klasse

Suzuki was in de DDR verlost van de hinderlijke aanwezigheid van de Yamaha RA 97, een machine die in slechts twee GP's was gebruikt maar die ook gewonnen had. De Yamaha was echter terug in Japan. Frank Perris won de 125cc-race voor de MZ RE 125's van Dieter Krumpholz en Derek Woodman. Hugh Anderson scoorde niet, maar bleef ruim aan de leiding in het WK.

Uitslag 125cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank Perris Suzuki 55"29'8 8
2 Vlag van Duitse Democratische Republiek Dieter Krumpholz MZ +1"03'5 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Woodman MZ +3"14'1 4
4 Vlag van Duitse Democratische Republiek Jochen Leitert MZ +3"22'8 3
5 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce Beale Honda +1 ronde 2
6 Vlag van Duitse Democratische Republiek Jürgen Lenk MZ +1 ronde 1

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffYamahaTeambeleid
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHondaTeambeleid
Vlag van Duitsland Ernst DegnerSuzukiPolitiek[10]
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ramón Torras (†)BultacoOverleden[8]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill IvyYamahaTeambeleid
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamahaTeambeleid
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph BryansHondaTeambeleid
Vlag van Japan Hironori MatsushimaYamahaTeambeleid
Vlag van Japan Yasuharu YuzawaHondaTeambeleid
Vlag van Verenigde Staten Bo GehringBultaco[1]
Vlag van Verenigde Staten Jeff TateHonda[1]
Vlag van Verenigde Staten Rick SchellHonda[1]

Onbekend[7]

Coureur Merk
Vlag van Zwitserland Arthur FegbliHonda
Vlag van Tsjechië František BočekČZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Klaus EnderleinMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Roland RentzschMZ
Vlag van Duitsland Hans Georg AnscheidtMZ-Kreidler
Vlag van Duitsland Walter ScheimannHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbBultaco
Vlag van Italië Bruno SpaggiariDucati
Vlag van Italië Giuseppe VisenziHonda
Vlag van Japan Yoshimi KatayamaSuzuki
Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultaco
Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonSuzuki

Top tien tussenstand 125cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonSuzuki38
2Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisSuzuki28
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanMZ16
4Vlag van Duitsland Ernst DegnerSuzuki15
5Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffYamaha12
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha8
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda
8Vlag van Japan Yoshimi KatayamaSuzuki6
Vlag van Duitse Democratische Republiek Dieter KrumpholzMZ
10Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ramón Torras (†)Bultaco4
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce BealeHonda
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van België 1965
FIM wereldkampioenschap wegrace
17e seizoen (1965)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1965

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van de DDR 1964
Grand Prix-wegrace van de DDR Volgende race:
Grand Prix-wegrace van de DDR 1966