Grand Prix-wegrace van Duitsland 1963

Vlag van Duitsland Grand Prix-wegrace van Duitsland 1963
Hockenheimring
Land Vlag van Duitsland Bondsrepubliek Duitsland
Datum 26 mei 1963
Organisator FIM/DMV
350 cc
Snelste ronde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Eerste Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Tweede Vlag van Italië Remo Venturi
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
250 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Tarquinio Provini
Eerste Vlag van Italië Tarquinio Provini
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb
Derde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
125 cc
Snelste ronde Vlag van Duitsland Ernst Degner
Eerste Vlag van Duitsland Ernst Degner
Tweede Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson
Derde Vlag van Hongarije László Szabó
50 cc
Snelste ronde Vlag van Japan Isao Morishita
Eerste Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson
Tweede Vlag van Japan Isao Morishita
Derde Vlag van Duitsland Ernst Degner
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Florian Camathias/Vlag van Zwitserland Alfred Herzig
Eerste Vlag van Zwitserland Florian Camathias/Vlag van Zwitserland Alfred Herzig
Tweede Vlag van Duitsland Max Deubel/Vlag van Duitsland Emil Hörner
Derde Vlag van Duitsland Georg Auerbacher/Vlag van Duitsland Beno Heim

De Grand Prix-wegrace van Duitsland 1963 was de tweede Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1963. De races werden verreden op 26 mei op de Hockenheimring nabij Hockenheim. De 50cc-klasse, de 125cc-klasse, de 250cc-klasse, de 350cc-klasse en de zijspanklasse kwamen aan de start. Voor de 350cc-klasse was het de opening van het seizoen.

Algemeen

Het was de laatste keer dat de Hockenheimring in zijn oorspronkelijke vorm werd gebruikt. Door de aanleg van Bundesautobahn 6 werd de zuidwestelijke punt feitelijk "afgeknipt".

350cc-klasse

Enkele dagen voor de seizoensopening raakte Scuderia Duke-coureur Derek Minter zwaargewond bij een ongeluk op Brands Hatch. Teammanager Geoff Duke verving hem door Phil Read. Eerste rijder John Hartle viel in Duitsland uit, maar Read werd derde achter Jim Redman (Honda) en Remo Venturi (Bianchi). De punten werden verdeeld over motorfietsen van zes verschillende merken.

Uitslag 350cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda 8
2 Vlag van Italië Remo Venturi Bianchi 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read Duke-Gilera 4
4 Vlag van Tsjechië Gustav Havel Jawa 3
5 Vlag van Italië Gilberto Milani Aermacchi 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred Stevens Norton 1

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk John HartleDuke-Gilera

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterDuke-GileraBlessure

Onbekend[1]

Coureur Merk
Vlag van Australië Jack AhearnNorton
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffAJS
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa
Vlag van Tsjechië Pavel SlavíčekJawa
Vlag van Finland Veikko SulasaariNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan ShoreyAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Len IrelandNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV Agusta
Vlag van Verenigd Koninkrijk Syd MizenAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbHonda
Vlag van Zweden Sven-Olof GunnarssonNorton
Vlag van Sovjet-Unie Nikolaj Sevast'ânovCKEB

Top zes tussenstand 350cc-klasse

Conform wedstrijduitslag

250cc-klasse

Opnieuw verraste Tarquinio Provini met zijn eencilinder Moto Morini 250 Bialbero. Hij reed de Honda-coureurs Tommy Robb en Jim Redman op grote achterstand.

Uitslag 250cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Italië Tarquinio Provini Morini 49"33'8 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Honda + 44'7 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Redman Honda + 1"09'0 4
4 Vlag van Italië Silvio Grassetti Benelli + 2"39'2 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd MZ 2
6 Vlag van Tsjechië Stanislav Malina ČZ + 1 ronde 1
7 Vlag van Hongarije László Szabó MZ

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Argentinië Ivan SchumannNSU[2]
Vlag van Argentinië Raúl KisslingNSU[2]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamahaTeambeleid[3]
Vlag van Italië Umberto MasettiMorini[2]
Vlag van Japan Fumio ItoYamahaTeambeleid[3]
Vlag van Japan Hiroshi HasegawaYamahaTeambeleid[3]
Vlag van Japan Yoshikazu SunakoYamahaTeambeleid[3]
Vlag van Uruguay Carlos MarfetanParilla[2]

Onbekend[1]

Coureur Merk
Vlag van Australië Jack FindlayMondial
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris AndersonAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk John KidsonCotton-Moto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMZ
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Japan Isamu KasuyaHonda
Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHonda
Vlag van Nederland Cas SwartHonda

Top negen tussenstand 250cc-klasse

Negen coureurs hadden punten gescoord.

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Italië Tarquinio ProviniMorini16
2Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda10
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbHonda
4Vlag van Italië Silvio GrassettiBenelli3
Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHonda
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMZ2
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda
8Vlag van Tsjechië Stanislav MalinaCZ1
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi

125cc-klasse

Na de tegenvallende 125cc-race in de GP van Spanje ging het nu heel goed met de Suzuki RT 63's: Ernst Degner won voor teamgenoot Hugh Anderson. Luigi Taveri, die in Spanje nog gewonnen had, werd nu slechts vierde achter László Szabó met de MZ RE 125.

Uitslag 125cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Duitsland Ernst Degner Suzuki 40"52'6 8
2 Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson Suzuki + 48'8 6
3 Vlag van Hongarije László Szabó MZ + 1"08'1 4
4 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Honda + 1"09'3 3
5 Vlag van Japan Kunimitsu Takahashi Honda + 2"02'0 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd MZ + 2"07'2 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Honda + 2"17'0
8 Vlag van Italië Francesco Villa Mondial + 1 ronde

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Argentinië Alberto GómezZanella[2]
Vlag van Argentinië Aldo CaldarellaBultaco[2]
Vlag van Argentinië Héctor PochettinoBultaco[2]
Vlag van Argentinië Horacio MaffiaDucati[2]
Vlag van Argentinië Juan Carlos SalatinoZanella[2]

Onbekend[1]

Coureur Merk
Vlag van Oostenrijk Bert SchneiderSuzuki
Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisSuzuki
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffBultaco
Vlag van Tsjechië Stanislav MalinaCZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Werner MusiolMZ
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Francisco GonzálezBultaco
Vlag van Frankrijk Jean-Pierre BeltoiseBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Gary DickinsonHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter InchleyEMC
Vlag van Gibraltar (1939-1982) John GraceBultaco
Vlag van Italië Giuseppe VisenziHonda
Vlag van Japan Mitsuo ItohSuzuki
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda

Top tien tussenstand 125cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda11
2Vlag van Duitsland Ernst DegnerSuzuki8
3Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonSuzuki6
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda
5Vlag van Hongarije László SzabóMZ4
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter InchleyEMC3
7Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Francisco GonzálezBultaco2
Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHonda
9Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffBultaco1
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMZ

50cc-klasse

Hans Georg Anscheidt had de GP van Spanje nog gewonnen, maar nu werd hij vierde achter de Suzuki RM 63's van Hugh Anderson, Isao Morishita en Ernst Degner. Ook de overige punten gingen naar Suzuki.

Uitslag 50cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson Suzuki 8
2 Vlag van Japan Isao Morishita Suzuki 6
3 Vlag van Duitsland Ernst Degner Suzuki 4
4 Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt Kreidler 3
5 Vlag van Japan Mitsuo Itoh Suzuki 2
6 Vlag van Japan Michio Ichino Suzuki 1

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Argentinië Karaber SamardjianSuzuki[2]
Vlag van Argentinië Raúl KisslingKreidler[2]
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHondaTeambeleid[4]
Vlag van Japan Sadao ShimazakiHondaTeambeleid[4]
Vlag van Uruguay Gastón BisciaSuzuki[2]

Onbekend[1]

Coureur Merk
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria BusquetsDerbi
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Juan GarcíaDucson
Vlag van Finland Matti SalonenPrykija
Vlag van Frankrijk Jean-Pierre BeltoiseKreidler
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ian PlumridgeHonda
Vlag van Italië Alberto PaganiKreidler
Vlag van Japan Shunkishi MasudaSuzuki

Top negen tussenstand 50cc-klasse

Negen coureurs hadden punten gescoord.

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonSuzuki14
2Vlag van Duitsland Hans Georg AnscheidtKreidler11
3Vlag van Japan Isao MorishitaSuzuki9
4Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria BusquetsDerbi4
Vlag van Duitsland Ernst DegnerSuzuki
6Vlag van Japan Mitsuo ItohSuzuki2
Vlag van Italië Alberto PaganiKreidler
8Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) César GraciaDucson1
Vlag van Japan Michio IchinoSuzuki

Zijspanklasse

Florian Camathias scoorde zijn eerste overwinning met de "Fath Camathias Special", in wezen nog steeds een BMW, opgebouwd en getuned door Helmut Fath. Max Deubel werd tweede en behield de leiding in het wereldkampioenschap. Georg Auerbacher werd derde.

Uitslag zijpanklasse

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Zwitserland Florian Camathias Vlag van Zwitserland Alfred Herzig FCS 8
2 Vlag van Duitsland Max Deubel Vlag van Duitsland Emil Hörner BMW 6
3 Vlag van Duitsland Georg Auerbacher Vlag van Duitsland Beno Heim BMW 4
4 Vlag van Duitsland Arsenius Butscher Vlag van Duitsland Alfred Leissing BMW 3
5 Vlag van Duitsland Ferdinand Breu Vlag van Duitsland Hans Gösch BMW 2
6 Vlag van Zwitserland Claude Lambert Vlag van Zwitserland Gottfried Rüfenacht BMW 1

Onbekend[1]

Coureur Bakkenist Merk
Vlag van Duitsland Otto KölleVlag van Duitsland Dieter HessBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan BirchVlag van Verenigd Koninkrijk Peter BirchBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris VincentVlag van Verenigd Koninkrijk Keith ScottBSA
Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin SeeleyVlag van Verenigd Koninkrijk Wally RawlingsMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie BeetonVlag van Verenigd Koninkrijk Eddie BulginBMW

Top negen tussenstand zijspanklasse

Negen combinaties hadden punten gescoord.

PosCoureurBakkenistMerkPnt
1Vlag van Duitsland Max DeubelVlag van Duitsland Emil HörnerBMW14
2Vlag van Zwitserland Florian CamathiasVlag van Zwitserland Alfred HerzigFCS12
3Vlag van Duitsland Georg AuerbacherVlag van Duitsland Beno HeimBMW6
Vlag van Duitsland Otto KölleVlag van Duitsland Dieter HessBMW
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan BirchVlag van Verenigd Koninkrijk Peter BirchBMW3
Vlag van Duitsland Arsenius ButscherVlag van Duitsland Alfred LeissingBMW
7Vlag van Duitsland Ferdinand BreuVlag van Duitsland Hans GöschBMW2
8Vlag van Zwitserland Claude LambertVlag van Zwitserland Gottfried RüfenachtBMW1
Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin SeeleyVlag van Verenigd Koninkrijk Wally RawlingsMatchless
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Spanje 1963
FIM wereldkampioenschap wegrace
15e seizoen (1963)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1963

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1962
Grand Prix-wegrace van Duitsland Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1964