Grand Prix-wegrace der Naties 1952
 Grand Prix-wegrace der Naties 1952 | ||
|---|---|---|
 | ||
| Officiële naam | 30º Gran Premio delle Nazioni | |
| Land | Italië | |
| Datum | 14 september 1952 | |
| Organisator | FIM/FMI | |
| 500 cc | ||
| Snelste ronde | .svg.png){kind=small} Les Graham | |
| Eerste | Les Graham | |
| Tweede | Umberto Masetti | |
| Derde | Nello Pagani | |
| 350 cc | ||
| Snelste ronde | .svg.png){kind=small} Ray Amm | |
| Eerste | Ray Amm | |
| Tweede |  Rod Coleman | |
| Derde | Robin Sherry | |
| 250 cc | ||
| Snelste ronde |  Werner Haas en Enrico Lorenzetti | |
| Eerste | Enrico Lorenzetti | |
| Tweede | Werner Haas | |
| Derde | Fergus Anderson | |
| 125 cc | ||
| Snelste ronde | Emilio Mendogni | |
| Eerste | Emilio Mendogni | |
| Tweede | Carlo Ubbiali | |
| Derde | Les Graham | |
| Zijspan | ||
| Snelste ronde | Ernesto Merlo/ Dino Magri | |
| Eerste | Ernesto Merlo/ Dino Magri | |
| Tweede | Cyril Smith/ Les Nutt | |
| Derde | Albino Milani/ Giuseppe Pizzocri | |
De Grand Prix-wegrace der Naties 1952 was de zevende race van het wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in dit seizoen. De races werden verreden op 14 september op het Autodromo Nazionale di Monza nabij Monza in de Italiaanse regio Lombardije. In deze Grand Prix kwamen alle klassen aan de start, maar de wereldtitels in de 350cc-klasse en de 125cc-klasse waren al eerder beslist. De 350- en de 250cc-klasse reden hun laatste race en daarom werd de 250cc-wereldtitel in deze Grand Prix beslist.
Algemeen
De Italiaanse GP werd verreden voor 100.000 toeschouwers, die bijna uitsluitend Italiaanse machines zagen winnen. De enige uitzondering daarop was de 350cc-klasse, die uitsluitend Britse machines aan de start kreeg en die werd gewonnen door Norton.
500cc-klasse
De eerste overwinning van de MV Agusta 500 4C met Les Graham bracht de spanning in de 500cc-klasse weer helemaal terug. Umberto Masetti (Gilera) werd tweede en bleef nipt aan de leiding van het wereldkampioenschap, maar Reg Armstrong (Norton) kon nog makkelijk wereldkampioen worden en Graham met enig geluk ook. Rod Coleman (AJS) kon nog wel op 23 punten komen, maar moest daar dan nog twee punten als streepresultaat vanaf trekken, dus hij was kansloos voor de titel. Opmerkelijk was de grote voorsprong van bijna een minuut waarmee Graham de race won. Ook opvallend was het verschil van slechts 0,6 seconde tussen Masetti en Nello Pagani, waarschijnlijk als gevolg van stalorders. Als Pagani tweede was geworden hadden Armstrong en Masetti samen aan de leiding van het WK gestaan.
Uitslag 500cc-klasse
|
Niet gefinisht
Niet deelgenomen
|
.svg.png){kind=small}
Top tien tussenstand 500cc-klasse
| Pos | Coureur | Merk | Ptn |
|---|---|---|---|
| 1 | Umberto Masetti | Gilera | 22 |
| 2 |  Reg Armstrong | Norton | 20 |
| 3 | Les Graham | MV Agusta | 17 |
| 4 | Rod Coleman | AJS | 15 |
| 5 | Jack Brett | AJS | 14 |
| 6 | Geoff Duke | Norton | 12 |
| 7 |  Ken Kavanagh | Norton | 10 |
| 8 | Ray Amm | Norton | 9 |
| Cromie McCandless | Norton / Gilera | ||
| Nello Pagani | Gilera |
350cc-klasse
Ray Amm was hersteld van de verwondingen die hij tijdens de Grand Prix van Duitsland had opgelopen en hij won de eerste WK-race van zijn carrière met een halve minuut voorsprong op de AJS-rijders Rod Coleman en Robin Sherry. Die maakten er wel een spannende race van, want ze eindigden met slechts 0,1 seconde verschil. Roland Schnell zette voor het eerst zijn zelfgebouwde Schnell-Horex in en scoorde één punt.
Uitslag 350cc-klasse
|
Niet deelgenomen
Onbekend[3]
|
Top tien eindstand 350cc-klasse
| Pos | Coureur | Merk | Ptn |
|---|---|---|---|
| 1 | Geoff Duke | Norton | 32 |
| 2 | Reg Armstrong | Norton | 24 (31) |
| 3 | .svg.png){kind=small} Ray Amm | Norton | 21 |
| 4 | Rod Coleman | AJS | 20 (24) |
| 5 | Ken Kavanagh | Norton | 16 |
| 6 | Jack Brett | AJS | 12 (13) |
| 7 | Bill Lomas | AJS | 9 |
| 8 | Syd Lawton | AJS / Norton | 7 |
| 9 | Robin Sherry | AJS | 4 |
| 10 | Ernie Ring | AJS | 3 |
(Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten)
250cc-klasse
Nadat Werner Haas met de NSU Rennfox de 125cc-race van de Duitse GP had gewonnen, maakte hij er met de NSU Rennmax een spannende race van. Er was een finishfoto nodig om te bepalen dat Enrico Lorenzetti met zijn Moto Guzzi Gambalunghino had gewonnen, terwijl Fergus Anderson slechts 1 seconde moest toegeven.
Uitslag 250cc-klasse
|
Niet gefinisht
Niet deelgenomen
Onbekend[3]
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Top tien eindstand 250cc-klasse
| Pos | Coureur | Merk | Ptn |
|---|---|---|---|
| 1 | Enrico Lorenzetti | Moto Guzzi | 28 (34) |
| 2 | Fergus Anderson | Moto Guzzi | 24 |
| 3 | Les Graham | Benelli / Velocette | 11 |
| 4 | Maurice Cann | Moto Guzzi | 10 |
| 5 | Rudi Felgenheier | DKW | 8 |
| 6 | Bruno Ruffo | Moto Guzzi | 7 |
| 7 | Hein Thorn-Prikker | Moto Guzzi | 6 |
| Werner Haas | NSU | ||
| 9 | Alano Montanari | Moto Guzzi | 6 |
| 10 | Syd Lawton | Moto Guzzi | 4 |
| Hermann Gablenz | Horex |
(Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten)
125cc-klasse
De 125cc-race in Monza werd verrassend gewonnen door Emilio Mendogni met zijn Moto Morini, maar het was een close finish met Carlo Ubbiali (Mondial) en Les Graham (MV Agusta) binnen één seconde. Cecil Sandford viel uit, maar hij had de wereldtitel al binnengehaald. Ubbiali was nu ook zeker van zijn tweede plaats in de eindstand, maar om de derde plaats moest nog worden gestreden: die werd nu gedeeld door Mendogni, Werner Haas en Luigi Zinzani.
Uitslag 125cc-klasse
|
Niet gefinisht
|
Onbekend[3]
|
Top tien tussenstand 125cc-klasse
| Pos | Coureur | Merk | Ptn |
|---|---|---|---|
| 1 | Cecil Sandford (wereldkampioen) | MV Agusta | 28 (32) |
| 2 | Carlo Ubbiali | Mondial | 18 (24) |
| 3 | Werner Haas | NSU | 8 |
| Luigi Zinzani | Morini | ||
| Emilio Mendogni | Morini | ||
| 6 | Angelo Copeta | MV Agusta | 7 |
| 7 | Bill Lomas | MV Agusta | 6 |
| 8 | Guido Sala | MV Agusta | 5 |
| 9 | Ashley Len Parry | Mondial | 4 |
| Charlie Salt | MV Agusta | ||
| Les Graham | MV Agusta |
Zijspanklasse
Er waren enkele wisselingen in de Watsonian-zijspannen die aan de Nortons waren gemonteerd. Cyril Smith had Bob Clements vervangen door Less Nutt en Jacques Drion ging een (in de toekomst) tamelijk succesvolle samenwerking aan met de 22-jarige Duitse Inge Stoll, die het vak in het zijspan van haar vader had geleerd. Lorenzo Dobelli zat voor de tweede keer sinds zijn beenbreuk vroeg in het seizoen weer in het zijspan van Eric Oliver, maar zij moesten de race opgeven. Ernesto Merlo/Dino Magri wonnen de race met bijna een minuut voorsprong op Smith/Nutt. Dat was belangrijk, want zo hielden ze punten weg bij de Britten, want eerste rijder bij Gilera Albino Milani werd op bijna twee minuten gereden. Drion/Stoll werden vierde. Daarmee werd Inge Stoll de tweede vrouw die WK-punten op haar naam kreeg. De eerste was Marie Mühlemann in 1950 geweest. Zij werd in het zijspan van haar man nu tiende. In de tussenstand behield Smith de leiding, maar Milani en Merlo maakten ook nog kans op de titel, die in de GP van Spanje moest worden beslist.
Uitslag zijspanklasse
|
Niet gefinisht
Onbekend[3]
|
Top tien tussenstand zijspanklasse
| Pos | Coureur | Bakkenist | Merk | Ptn |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Cyril Smith | Bob Clements / Les Nutt | Norton | 24 |
| 2 | Albino Milani | Giuseppe Pizzocri | Gilera | 18 |
| 3 | Ernesto Merlo | Dino Magri | Gilera | 17 |
| 4 |  Jacques Drion | Bob Onslow / Inge Stoll-Laforge | Norton | 12 |
| 5 | .svg.png){kind=small} Marcel Masuy | Denis Jenkinson | Norton | 9 |
| 6 | Eric Oliver | Stanley Price / Lorenzo Dobelli | Norton | 8 |
| 7 | .svg.png){kind=small} Ferdinand Aubert | René Aubert | Norton | 3 |
| 8 | Julien Deronne | Edouard Texidor / Bruno Leys | Norton | 2 |
| 9 | Jean Murit | André Emo | Norton | 1 |
| Wilhelm Noll | Fritz Cron | BMW | ||
| Len Taylor | Peter Glover | Norton |
- Luigi & Gianna Rivola: De geschiedenis van de motorsport, oorsprong en ontwikkeling, 1993 Uitgeverij Uniepers b.v., Abcoude ISBN 90 6825 131 7
Voetnoten
- ↑ Bill Doran had tijdens de training van de TT van Man een hersenschudding opgelopen.
- 1 2 Geoff Duke was bij een race buiten het WK geblesseerd geraakt.
- 1 2 3 4 Niet gefinisht, niet deelgenomen of niet geregistreerd.
- ↑ Bruno Ruffo was tijdens de Grand Prix van Duitsland ernstig geblesseerd geraakt.
| Vorige race: Ulster Grand Prix 1952 |
FIM wereldkampioenschap wegrace 4e seizoen (1952) |
Volgende race: Grand Prix-wegrace van Spanje 1952 |
|
| ||
| Vorige race: Grand Prix-wegrace der Naties 1951 |
Grand Prix-wegrace der Naties | Volgende race: Grand Prix-wegrace der Naties 1953 |
· 
· 
· ·