Grand Prix-wegrace van Duitsland 1961

Vlag van Duitsland Grand Prix-wegrace van Duitsland 1961
Hockenheimring
Land Vlag van Duitsland Bondsrepubliek Duitsland
Datum 14 mei 1961
Organisator FIM/DMV
500 cc
Snelste ronde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary Hocking
Eerste Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary Hocking
Tweede Vlag van Canada 1957-1965 Frank Perris
Derde Vlag van Duitsland Hans-Günter Jäger
350 cc
Snelste ronde Vlag van Tsjechië František Šťastný
Eerste Vlag van Tsjechië František Šťastný
Tweede Vlag van Tsjechië Gustav Havel
Derde Vlag van Oostenrijk Rudi Thalhammer
250 cc
Snelste ronde Vlag van Japan Kunimitsu Takahashi
Eerste Vlag van Japan Kunimitsu Takahashi
Tweede Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Derde Vlag van Italië Tarquinio Provini
125 cc
Snelste ronde Vlag van Duitse Democratische Republiek Ernst Degner
Eerste Vlag van Duitse Democratische Republiek Ernst Degner
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd
Derde Vlag van Duitse Democratische Republiek Walter Brehme
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Duitsland Max Deubel/Vlag van Duitsland Emil Hörner
Eerste Vlag van Duitsland Max Deubel/Vlag van Duitsland Emil Hörner
Tweede Vlag van Zwitserland Fritz Scheidegger/Vlag van Duitsland Horst Burkhardt
Derde Vlag van Duitsland Otto Kölle/Vlag van Duitsland Dieter Hess

De Grand Prix-wegrace van Duitsland 1961 was de tweede Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1961. De races werden verreden op 14 mei 1961 op de Hockenheimring nabij Hockenheim. Alle klassen kwamen aan de start, maar voor de 350cc-klasse en de 500cc-klasse was dit de opening van het seizoen.

Algemeen

Behalve de vijf WK-klassen kende de Duitse Grand Prix ook een wedstrijd om de Coupe d' Europe voor 50cc-machines. Deze race werd gewonnen door de Joegoslaaf Miro Zelnik op een Tomos. Er waren 120.000 toeschouwers. De vernieuwing in de racerij werd duidelijk met overwinningen van de Oostblokmerken Jawa en MZ en van Honda. Voor het eerst won een Japanse coureur een WK-race. Mike Hailwood had inmiddels een 125- en een 250cc-Honda gehuurd, maar was er nog niet succesvol mee. De Grand Prix moest het doen zonder de zijspan-coryfeeën Helmut Fath en Florian Camathias. Zij hadden in verschillende wedstrijden ongelukken gehad, waarbij de bakkenisten Alfred Wohlgemuth en Hilmar Cecco het leven verloren en beide rijders ernstig gewond raakten.

500cc-klasse

Nadat hij zowel in de 250- als in de 350cc-race was uitgevallen won Gary Hocking met zijn MV Agusta 500 4C de 500cc-race overtuigend. Hij zette het hele veld op minstens een ronde, wat een voorsprong van bijna acht kilometer betekende. Frank Perris reed zijn Norton 30M naar de tweede plaats en Hans-Günther Jäger (BMW) werd derde.

Uitslag 500cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary Hocking MV Agusta 1:07"03'1 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank Perris Norton +1 ronde 6
3 Vlag van Duitsland Hans-Günther Jäger BMW +1 ronde 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Norton +1 ronde 3
5 Vlag van Duitsland Ernst Hiller Matchless +1 ronde 2
6 Vlag van Duitsland Lothar John BMW +1 ronde 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Vernon Cottle Norton +2 ronden
8 Vlag van Zwitserland Roland Föll Matchless +3 ronden
9 Vlag van Duitsland Klaus Hamelmann Norton +3 ronden
10 Vlag van Duitsland Heinz Kauert Matchless +3 ronden
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Horton Norton +3 ronden
12 Vlag van Frankrijk Jacques Insermini Norton

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Duitsland Alois HuberBMW
Vlag van Duitsland Hans PeslNorton
Vlag van Duitsland Karl HoppeNorton
Vlag van Duitsland Karl RecktenwaldNorton
Vlag van Duitsland Rudolf GläserNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff TannerNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph RensenNorton
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Paddy DriverNorton

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Argentinië Eduardo SalatinoNorton
Vlag van Argentinië Jorge KisslingMatchless
Vlag van Argentinië Juan Carlos SalatinoNorton
Vlag van Argentinië Juan PerkinsNorton
Vlag van Oostenrijk Bert SchneiderNorton
Vlag van Australië Jack FindlayNorton
Vlag van Australië Ron MilesNorton
Vlag van Australië Tom PhillisNorton
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffMatchless
Vlag van Zwitserland Fritz MesserliMatchless
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyNorton
Vlag van Finland Anssi ReskoNorton
Vlag van Frankrijk Antoine PabaNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alistair KingNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John FarnsworthNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter ChattertonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron LangstonMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom ThorpNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony GodfreyNorton
Vlag van Italië Alberto PaganiNorton
Vlag van Nieuw-Zeeland Peter PawsonNorton
Vlag van Uruguay Horacio CostaNorton

Top tien tussenstand 500cc-klasse

Conform wedstrijduitslag

350cc-klasse

Nadat Gary Hocking met de MV Agusta 350 4C uit was gevallen, was de weg vrij voor de Jawa's. František Šťastný won de race voor zijn team- en landgenoot Gustav Havel, die daarmee sterk debuteerde in het wereldkampioenschap. Drie rijders reden de nieuwe Bianchi-tweecilinders: Bob McIntyre, Ernesto Brambilla en Gilberto Milani, maar ze vielen allemaal uit.

Uitslag 350cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Tsjechië František Šťastný Jawa 51"14'4 8
2 Vlag van Tsjechië Gustav Havel Jawa +46'3 6
3 Vlag van Oostenrijk Rudi Thalhammer Norton +1"17'2 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Rensen Norton +1"33'9 3
5 Vlag van Duitsland Hans Pesl Norton +1"34'4 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank Perris Norton +2"18'7 1
7 Vlag van Duitsland Karl Hoppe AJS +1 ronde
8 Vlag van Australië Jack Findlay Norton +1 ronde
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Tanner Norton +1 ronde
10 Vlag van Duitsland Andreas Klaus Norton +1 ronde

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreBianchi
Vlag van Italië Ernesto BrambillaBianchi
Vlag van Italië Gilberto MilaniBianchi
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary HockingMV Agusta

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV AgustaGeen machine[1]

Onbekend[2]

Coureur Merk
Vlag van Oostenrijk Bert SchneiderNorton
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alistair KingBianchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron LangstonAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Roy IngramNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbAJS
Vlag van Italië Silvio GrassettiBenelli
Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonNorton

Top tien tussenstand 350cc-klasse

Conform wedstrijduitslag

250cc-klasse

In de 250cc-race viel Gary Hocking met zijn MV Agusta 250 Bicilindrica uit. De Honda-rijders Kunimitsu Takahashi en Jim Redman profiteerden daar wellicht van. Zij finishten binnen een halve seconde van elkaar en acht seconden voor Tarquinio Provini op zijn Moto Morini 250 Bialbero. De MZ RE 250's van Ernst Degner, Alan Shepherd en Hans Fischer bleven daar ruim achter.

250cc-Honda RC 162

Uitslag 250cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Japan Kunimitsu Takahashi Honda 49"43'6 8
2 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda +0'4 6
3 Vlag van Italië Tarquinio Provini Morini +4'8 4
4 Vlag van Duitse Democratische Republiek Ernst Degner MZ +53'6 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd MZ +2"13'5 2
6 Vlag van Duitse Democratische Republiek Hans Fischer MZ +2"14'0 1
7 Vlag van Italië Silvio Grassetti Benelli +2"14'5
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Honda +1 ronde
9 Vlag van Duitse Democratische Republiek Helmut Weber MZ +1 ronde
10 Vlag van Tsjechië Gustav Havel Jawa +2 ronden

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary Hocking MV Agusta Mechanisch

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Japan Fumio ItoYamaha[3]
Vlag van Japan Yoshikazu SunakoYamaha[3]

Onbekend[2]

Coureur Merk
Vlag van Australië Tom PhillisHonda
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa
Vlag van Duitse Democratische Republiek Werner MusiolMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan ShoreyNSU
Vlag van Japan Naomi TaniguchiHonda
Vlag van Japan Sadao ShimazakiHonda

Top tien tussenstand 250cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda9
2Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary HockingMV Agusta8
Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHonda
4Vlag van Australië Tom PhillisHonda6
5Vlag van Italië Silvio GrassettiBenelli4
Vlag van Italië Tarquinio ProviniMorini
7Vlag van Duitse Democratische Republiek Ernst DegnerMZ3
Vlag van Duitse Democratische Republiek Hans FischerMZ
9Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMZ2
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan ShoreyNSU1

125cc-klasse

Honda had de GP van Spanje nog gewonnen, maar kon nu geen vuist maken tegen de MZ RE 125's. Ernst Degner won voor zijn teamgenoten Alan Shepherd, Walter Brehme en Hans Fischer. Pas op de vijfde plaats eindigde Luigi Taveri met een Honda RC 144. Dit was de enige keer dat Honda de RC 144 met een lange slag inzette. Honda beschouwde deze machine na de tegenvallende uitslag als "unfortunate bike" en hij verdween in het museum.

Uitslag 125cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitse Democratische Republiek Ernst Degner MZ 43"53'0 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd MZ +23'3 6
3 Vlag van Duitse Democratische Republiek Walter Brehme MZ +23'3 4
4 Vlag van Duitse Democratische Republiek Hans Fischer MZ +1"28'8 3
5 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Honda +1"29'3 2
6 Vlag van Japan Kunimitsu Takahashi Honda +2"10'4 1
7 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda +2"23'7
8 Vlag van Duitse Democratische Republiek Helmut Assmann MZ +2"36'9
9 Vlag van Gibraltar John Grace Bultaco +3"02'7
10 Vlag van Tsjechië Stanislav Malina ČZ +1 ronde

Onbekend[2]

Coureur Merk
Vlag van Argentinië Héctor PochettinoBultaco
Vlag van Australië Tom PhillisHonda
Vlag van Duitse Democratische Republiek Werner MusiolMZ
Vlag van Spanje Ricardo QuintanillaBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodEMC
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadEMC
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph RensenBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rex AveryEMC
Vlag van Hongarije László SzabóMZ
Vlag van Japan Naomi TaniguchiHonda
Vlag van Japan Sadao ShimazakiHonda
Vlag van Japan Teisuke TanakaHonda
Vlag van Zweden Ulf SvenssonDucati

Top tien tussenstand 125cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Duitse Democratische Republiek Ernst DegnerMZ14
2Vlag van Australië Tom PhillisHonda8
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMZ6
4Vlag van Duitse Democratische Republiek Walter BrehmeMZ4
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda
6Vlag van Duitse Democratische Republiek Hans FischerMZ3
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodEMC
8Vlag van Gibraltar John GraceBultaco2
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda
10Vlag van Spanje Ricardo QuintanillaBultaco1
Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHonda

Zijspanklasse

De zijspanrace begon zonder Florian Camathias en Helmut Fath, die het hele jaar door verwondingen niet meer konden starten. Max Deubel/Emil Hörner wonnen de race ruim voor Fritz Scheidegger/Horst Burkhardt en Otto Kölle/Dieter Hess.

Uitslag zijspanklasse

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitsland Max Deubel Vlag van Duitsland Emil Hörner BMW 35"56'2 8
2 Vlag van Zwitserland Fritz Scheidegger Vlag van Duitsland Horst Burkhardt BMW +25'9 6
3 Vlag van Duitsland Otto Kölle Vlag van Duitsland Dieter Hess BMW +39'0 4
4 Vlag van Duitsland August Rohsiepe Vlag van Duitsland Lothar Böttcher BMW +1"30'1 3
5 Vlag van Duitsland Arsenius Butscher Vlag van Duitsland Manfred Ludwigkeit BMW +1"30'1 2
6 Vlag van Duitsland Loni Neußner Vlag van Duitsland Fritz Reitmaier BMW 1

Niet deelgenomen

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Duitsland Helmut FathVlag van Duitsland Alfred Wohlgemuth (†)BMW[4]
Vlag van Zwitserland Florian CamathiasVlag van Duitsland Hilmar Cecco (†)BMW[5]

Onbekend[2]

Coureur Bakkenist Merk
Vlag van Zwitserland Edgar StrubVlag van Zwitserland Kurt HuberBMW
Vlag van Zwitserland Henry CurchodVlag van Zwitserland Armand BeyelerBMW
Vlag van Duitsland Heinz LuthringshauserVlag van Duitsland Heiner VesterBMW
Vlag van Frankrijk Jo RogliardoVlag van Frankrijk Marcel GodillotBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Charlie FreemanVlag van Verenigd Koninkrijk Billie NelsonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris VincentVlag van Verenigd Koninkrijk John ThorntonBSA
Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin SeeleyVlag van Verenigd Koninkrijk Wally RawlingsMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie BeetonVlag van Verenigd Koninkrijk Eddie BulginNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip HarrisVlag van Verenigd Koninkrijk Ray CampbellBMW

Top tien tussenstand zijspanklasse

PosCoureurBakkenistMerkPtn
1Vlag van Zwitserland Fritz ScheideggerVlag van Duitsland Horst BurkhardtBMW12
2Vlag van Duitsland Max DeubelVlag van Duitsland Emil HörnerBMW8
Vlag van Duitsland Helmut FathVlag van Duitsland Alfred Wohlgemuth (†)BMW
4Vlag van Duitsland Arsenius ButscherVlag van Duitsland Manfred LudwigkeitBMW5
5Vlag van Duitsland Otto KölleVlag van Duitsland Dieter HessBMW4
Vlag van Zwitserland Edgar StrubVlag van Zwitserland Kurt HuberBMW
7Vlag van Duitsland August RohsiepeVlag van Duitsland Lothar BöttcherBMW3
8Vlag van Duitsland Heinz LuthringshauserVlag van Duitsland Heiner VesterBMW2
9Vlag van Duitsland Loni NeußnerVlag van Duitsland Fritz ReitmaierBMW1
Vlag van Frankrijk Jo RogliardoVlag van Frankrijk Marcel GodillotBMW
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Spanje 1961
FIM wereldkampioenschap wegrace
13e seizoen (1961)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1961

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1960
Grand Prix-wegrace van Duitsland Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1962