Grand Prix-wegrace der Naties 1963

Vlag van Italië Grand Prix-wegrace der Naties 1963
Autodromo Nazionale di Monza
Officiële naam 41º Gran Premio delle Nazioni
Land Vlag van Italië Italië
Datum 15 september 1963
Organisator FIM/FMI
500 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Australië Jack Findlay
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred Stevens
350 cc
Snelste ronde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Eerste Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb
250 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Tarquinio Provini
Eerste Vlag van Italië Tarquinio Provini
Tweede Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Derde Vlag van Zwitserland Luigi Taveri
125 cc
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Luigi Taveri en Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Eerste Vlag van Zwitserland Luigi Taveri
Tweede Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Derde Vlag van Japan Kunimitsu Takahashi

De Grand Prix-wegrace der Naties 1963 was de tiende Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1963. De races werden verreden op 15 september op het Autodromo Nazionale di Monza nabij Monza in de Italiaanse regio Lombardije. Alleen de soloklassen, met uitzondering van de 50cc-klasse, kwamen aan de start. De wereldtitels in de 125cc-klasse, de 350cc-klasse en de 500cc-klasse waren al beslist. De 350cc-klasse sloot haar seizoen af.

Algemeen

De Grand Prix des Nations werd verreden voor 50.000 toeschouwers. Het team van Suzuki had de wereldtitel in de 125cc-klasse al binnen en verscheen niet.

500cc-klasse

Opmerkelijke afwezige in de 500cc-race was Alan Shepherd, die met zijn Matchless G50 op de tweede plaats van het wereldkampioenschap stond. Even opmerkelijk was het feit dat Scuderia Duke haar twee inzetbare machines aan Derek Minter en Phil Read gaf, terwijl John Hartle gemakkelijk die tweede plaats van Shepherd kon overnemen. Minter en Read haalden de finish niet, wat Jack Findlay de kans gaf om met zijn Matchless G50 tweede te worden, weliswaar met twee ronden achterstand op MV Agusta-rijder en wereldkampioen Mike Hailwood. Fred Stevens werd met zijn Norton 30 M derde.

Uitslag 500cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood MV Agusta 1:03"33'0 8
2 Vlag van Australië Jack Findlay Matchless +2 ronden 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred Stevens Norton +3 ronden 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Smith Norton +4 ronden 3
5 Vlag van Oostenrijk Ladi Richter Norton +4 ronden 2
6 Vlag van Italië Vasco Loro Norton +4 ronden 1
7 Vlag van Australië Raymond Shaw Matchless +4 ronden
8 Vlag van Zwitserland Othmar Drixl Norton +4 ronden
9 Vlag van Italië Alberto Picca Gilera +5 ronden
10 Vlag van Italië Renzo Rossi Norton +7 ronden

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Jack AhearnNorton
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyMatchless
Vlag van Zwitserland Roland FöllMatchless
Vlag van Frankrijk Philippe CanouiNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan ShoreyMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterDuke-Gilera
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadDuke-Gilera
Vlag van Italië Angelo TenconiM.G.
Vlag van Italië Antonio De SimoneRudge
Vlag van Italië Benedetto ZambottiNorton
Vlag van Italië Emanuele MauglianiGilera
Vlag van Italië Giuseppe DardanelloNorton
Vlag van Italië Pietro MencagliaNorton
Vlag van Italië Remo VenturiBianchi
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Paddy DriverMatchless

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Argentinië Benedicto CaldarellaMatchless[1]
Vlag van Argentinië Fabián VillavelranNorton[1]
Vlag van Argentinië Jorge KisslingNorton[1]
Vlag van Argentinië Victorio MinguzziMatchless[1]
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe DunphyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John HartleDuke-GileraGeen machine[2]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph BryansNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Syd MizenNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Vernon CottleNorton
Vlag van Zweden Sven-Olof GunnarssonNorton
Vlag van Sovjet-Unie Nikolaj Sevast'ânovCKEB
Vlag van Uruguay Horacio CostaNorton[1]

Top tien tussenstand 500cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV Agusta40 (48)Wereldkampioen
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMatchless21
3Vlag van Verenigd Koninkrijk John HartleDuke-Gilera20
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadDuke-Gilera16
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensNorton13
6Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffMatchless11
7Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterDuke-Gilera10
8Vlag van Australië Jack FindlayMcIntyre-Matchless8
9Vlag van Australië Jack AhearnNorton5
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithNorton3
Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.

350cc-klasse

Wereldkampioen Jim Redman sloot het seizoen in stijl af door de 350cc-race in Monza te winnen met bijna twee minuten voorsprong op Alan Shepherd, die een MZ RE 350-fabrieksracer had gekregen. Tommy Robb liep met zijn Honda RC 171 een ronde achterstand op. Feitelijk kwam Remo Venturi als derde over de finish, maar hij werd gediskwalificeerd omdat hij kort voor de start problemen had gekregen en met de machine van teamgenoot Renzo Rossi was gestart.

Uitslag 350cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda 51"02'2 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd MZ +1"54'0 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Honda +1 ronde 4
4 Vlag van Tsjechië Pavel Slavíček Jawa +1 ronde 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan Shorey AJS 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred Stevens Norton 1

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV Agusta

Gediskwalificeerd

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Italië Remo VenturiBianchi

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk John HartleDuke-GileraTeambeleid[3]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadDuke-GileraTeambeleid[3]

Onbekend[4]

Coureur Merk
Vlag van Australië Jack AhearnNorton
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffAJS
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa
Vlag van Tsjechië Gustav HavelJawa
Vlag van Finland Veikko SulasaariNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Len IrelandNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Syd MizenAJS
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Zweden Sven-Olof GunnarssonNorton
Vlag van Sovjet-Unie Nikolaj Sevast'ânovCKEB

Top tien eindstand 350cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda32 (50)wereldkampioen
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV Agusta28
3Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda16
4Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa7
5Vlag van Tsjechië Gustav HavelJawa7
6Vlag van Italië Remo VenturiBianchi6
Vlag van Verenigd Koninkrijk John HartleDuke-Gilera
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdAJS / MZ
9Vlag van Sovjet-Unie Nikolaj Sevast'ânovCKEB5
10Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffAJS5
Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.

250cc-klasse

De 250cc-klasse bleef maar spannend omdat Tarquinio Provini met zijn eenvoudige eencilinder Moto Morini 250 Bialbero het Jim Redman met de viercilinder Honda RC 163 moeilijk bleef maken. Dit keer won Provini voor Redman en diens stalgenoot Luigi Taveri. Derek Minter startte met een Benelli 250 Bialbero, maar viel uit, net als zijn teamgenoot Silvio Grassetti en de 21-jarige debutant Giacomo Agostini.

Uitslag 250cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Italië Tarquinio Provini Morini 42"15'5 8
2 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda +13'9 6
3 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Honda +1"34'5 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd MZ +1 ronde 3
5 Vlag van Tsjechië Stanislav Malina ČZ +1 ronde 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Honda +1 ronde 1
7 Vlag van Italië Paolo Campanelli MotoBi +2 ronden
8 Vlag van Australië Jack Findlay Mondial +2 ronden
9 Vlag van Italië Gianemilio Marchesani Aermacchi +2 ronden
10 Vlag van Italië E. Paolucci Mondial +3 ronden

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterBenelli
Vlag van Italië Giacomo AgostiniMorini
Vlag van Italië Silvio GrassettiBenelli

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Argentinië Ivan SchumannNSU[1]
Vlag van Argentinië Raúl KisslingNSU[1]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamahaTeambeleid[5]
Vlag van Italië Umberto MasettiMorini[1]
Vlag van Japan Fumio ItoYamahaTeambeleid[5]
Vlag van Japan Hiroshi HasegawaYamahaTeambeleid[5]
Vlag van Japan Yoshikazu SunakoYamahaTeambeleid[5]

Onbekend[4]

Coureur Merk
Vlag van Tsjechië Stanislav MalinaCZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris AndersonAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk John KidsonCotton-Moto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMZ
Vlag van Hongarije László SzabóMZ
Vlag van Japan Isamu KasuyaHonda
Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHonda

Top tien tussenstand 250cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda40 (44)
2Vlag van Italië Tarquinio ProviniMorini38
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbHonda21
4Vlag van Japan Fumio ItoYamaha20
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMZ11
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda
7Vlag van Japan Yoshikazu SunakoYamaha9
8Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMZ8
9Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHonda7
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithHonda4
Vlag van Tsjechië Stanislav MalinaCZ

125cc-klasse

Uitslag 125cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Honda 39"41'4 8
2 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda +0'2 6
3 Vlag van Japan Kunimitsu Takahashi Honda +41'7 4
4 Vlag van Italië Giuseppe Visenzi Honda 3
5 Vlag van Gibraltar John Grace Bultaco +52'6 2
6 Vlag van Tsjechië Stanislav Malina ČZ +52'8 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Honda
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Rex Avery EMC
9 Vlag van Italië Pietro Mencaglia Honda +1 ronde

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Argentinië Alberto GómezZanella[1]
Vlag van Argentinië Aldo CaldarellaBultaco[1]
Vlag van Argentinië Héctor PochettinoBultaco[1]
Vlag van Argentinië Horacio MaffiaDucati[1]
Vlag van Argentinië Juan Carlos SalatinoZanella[1]
Vlag van Oostenrijk Bert SchneiderSuzukiTeambeleid[6]
Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisSuzukiTeambeleid[6]
Vlag van Duitsland Ernst DegnerSuzukiTeambeleid[6]
Vlag van Japan Mitsuo ItohSuzukiTeambeleid[6]
Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonSuzukiTeambeleid[6]

Onbekend[4]

Coureur Merk
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffBultaco / MZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Werner MusiolMZ
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Francisco GonzálezBultaco
Vlag van Frankrijk Jean-Pierre BeltoiseBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Gary DickinsonHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter InchleyEMC
Vlag van Hongarije László SzabóMZ

Top tien tussenstand 125cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonSuzuki54 (60)Wereldkampioen
2Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda37 (47)
3Vlag van Oostenrijk Bert SchneiderSuzuki23
4Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda21
5Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisSuzuki16
6Vlag van Duitsland Ernst DegnerSuzuki13
7Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMZ11
8Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHonda10
9Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbHonda8
10Vlag van Hongarije László SzabóMZ7
Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Finland 1963
FIM wereldkampioenschap wegrace
15e seizoen (1963)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Argentinië 1963

Vorige race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1962
Grand Prix-wegrace der Naties Volgende race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1964