Grand Prix-wegrace van Finland 1964

Grand Prix-wegrace van Finland 1964
Circuit Imatra
Land	Finland
Datum	30 augustus 1964
Organisator	FIM
500 cc
Snelste ronde	Mike Duff
Eerste	Jack Ahearn
Tweede	Mike Duff
Derde	Gyula Marsovszky
350 cc
Snelste ronde	Jim Redman
Eerste	Jim Redman
Tweede	Bruce Beale
Derde	Endel Kiisa
125 cc
Snelste ronde	Jim Redman
Eerste	Luigi Taveri
Tweede	Ralph Bryans
Derde	Jim Redman
50 cc
Snelste ronde	Hugh Anderson
Eerste	Hugh Anderson
Tweede	Hans Georg Anscheidt
Derde	Luigi Taveri

De Grand Prix-wegrace van Finland 1964 was de tiende Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1964. De races werden verreden op 30 augustus op het Circuit van Imatra, een stratencircuit in het oosten van de stad Imatra. Alleen de 50cc-klasse, de 125cc-klasse, de 350cc-klasse en de 500cc-klasse kwamen aan de start. In de 350- en de 500cc-klasse was de wereldtitel al beslist. De 50cc-klasse sloot haar seizoen hier af en daarom werd de wereldtitel hier beslist. Ook de 125cc-wereldtitel werd hier beslist.

De Finse Grand Prix was verhuisd van Tampere naar Imatra. Tijdens de trainingen raakte de Brit Vernon Cottle ernstig gewond. Hij overleed acht dagen later in het ziekenhuis. Endel Kiisa scoorde de eerste podiumplaats voor een Russische motorfiets. Mike Hailwood (al wereldkampioen 500 cc) ontbrak.

Phil Read stond voor aanvang op de tweede plaats van het wereldkampioenschap, maar hij reisde niet naar Finland omdat de 250cc-klasse hier niet reed. Dat gaf Jack Ahearn de kans te winnen en de tweede plaats bijna over te nemen. Mike Duff werd tweede voor Gyula Marsovszky. Nikolaj Sevast'ânov reed de Russische Vostok-viercilinder naar een verdienstelijke vierde plaats.

Uitslag 500cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Tijd	Pnt
1	Jack Ahearn	Norton	1:08"51'6	8
2	Mike Duff	Matchless	+4'8	6
3	Gyula Marsovszky	Matchless	+30'9	4
4	Nikolaj Sevast'ânov	Vostok	+52'5	3
5	Paddy Driver	Matchless	+1"03'1	2
6	Lewis Young	Matchless	+1"38'2	1
7	Derek Woodman	Matchless
8	Jouko Ryhänen	Matchless
9	Jack Findlay	Matchless
10	Thomas Gill	Matchless
11	Hannu Kuparinen	Matchless
12	Antero Ventoniemi	Matchless

Niet gestart

Coureur	Merk	Oorzaak
Vernon Cottle	AJS	Zwaargewond[1]

Niet gefinisht

Coureur	Merk	Oorzaak
Anssi Resko	Matchless
Pentti Lehtelä	Norton
Teuvo Laakso	Matchless
Veikko Sulasaari	Norton
Fred Stevens	Matchless
Agne Carlsson	Matchless
Bosse Granath	Matchless
Bror-Erland Carlsson	Matchless
Sven-Olov Gunnarsson	Norton
Endel Kiisa	Vostok

Niet deelgenomen

Coureur	Merk	Oorzaak
Benedicto Caldarella	Gilera
Walter Scheimann	Norton
Billy McCosh	Matchless
Chris Conn	Norton
Derek Minter	Norton
Dick Creith	Norton	[2]
Griff Jenkins	Norton	[3]
John Hartle	Norton	Blessure[4]
Mike Hailwood	MV Agusta	Blessure[5]
Phil Read	Matchless / Norton
Rob Fitton	Norton
Remo Venturi	Bianchi
Morrie Low (†)	Norton	Overleden[6]
Buddy Parriott	Norton	[7]

Top tien tussenstand 500cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Pnt
1	Mike Hailwood	MV Agusta	40 (48)	wereldkampioen
2	Phil Read	Matchless / Norton	25
3	Jack Ahearn	Norton	24 (25)
4	Paddy Driver	Matchless	16
5	Mike Duff	Norton / Matchless	15
6	Fred Stevens	Matchless	8
7	Gyula Marsovszky	Matchless	7
8	Derek Minter	Norton	6
	Remo Venturi	Bianchi
	Derek Woodman	Matchless
	Dick Creith	Norton
	Nikolaj Sevast'ânov	Vostok

Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.

Jim Redman was al wereldkampioen 350cc, maar met zijn viercilinder-Honda RC 172 was hij niet te verslaan. Zijn vriend Bruce Beale werd met de tweecilinder-Honda CR 77-productieracer tweede. Een andere viercilinder, de Vostok van Endel Kiisa, werd derde.

Uitslag 350cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Pnt 1 Jim Redman Honda 1:02"48'0 8 2 Bruce Beale Honda +1"29'0 6 3 Endel Kiisa Vostok +1"43'0 4 4 Alan Shepherd MZ +2"10'0 3 5 Mike Duff AJS +2"10'0 2 6 Derek Woodman AJS 1

Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Mike Hailwood MV Agusta Blessure[5] Vernon Cottle AJS Zwaargewond[1]

Onbekend[8] Coureur Merk Gustav Havel Jawa Stanislav Malina CZ Chris Conn Norton Derek Minter Norton Fred Stevens AJS Jack Ahearn Norton Joe Dunphy Norton Phil Read AJS Gilberto Milani Aermacchi Remo Venturi Bianchi Renzo Pasolini Aermacchi Isamu Kasuya Honda Isao Yamashita Honda Kuniomi Nagamatsu Honda Paddy Driver AJS

Top tien tussenstand 350cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Pnt
1	Jim Redman	Honda	40 (48)	wereldkampioen
2	Mike Duff	AJS	20 (22)
3	Bruce Beale	Honda	18
4	Gustav Havel	Jawa	10
5	Mike Hailwood	MV Agusta / MZ	6
	Phil Read	AJS
7	Paddy Driver	AJS	5
8	Derek Minter	Norton	4
	Remo Venturi	Bianchi
	Endel Kiisa	Vostok

Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.

De overwinning van Luigi Taveri in de 125cc-race maakte een einde aan de kansen van Jim Redman in deze klasse. Taveri was wereldkampioen. De podiumkandidaten finishten binnen 1,1 seconden en Redman werd nipt verslagen door Ralph Bryans. Hugh Anderson beoorde tot de uitvallers.

Uitslag 125cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Pnt 1 Luigi Taveri Honda 1:00"22'4 8 2 Ralph Bryans Honda +0'8 6 3 Jim Redman Honda +1'1 4 4 Bert Schneider Suzuki +1"26'9 3 5 Klaus Enderlein MZ +1 ronde 2 6 Dieter Krumpholz MZ +1 ronde 1

Niet gefinisht Coureur Merk Oorzaak Hugh Anderson Suzuki Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Roland Föll (†) Honda Overleden[9] Ernst Degner Suzuki Blessure[10] Kunimitsu Takahashi Honda Gestopt

Onbekend[8] Coureur Merk Frank Perris Suzuki Stanislav Malina CZ Friedhelm Kohlar MZ Heinz Rosner MZ Peter Eser Honda Richard Thomas Honda Walter Scheimann Honda Ramón Torras Bultaco Jean-Pierre Beltoise Bultaco Chris Vincent Honda Gary Dickinson Honda Phil Read Yamaha Rex Avery EMC Akiyasu Motohashi Yamaha Hironori Matsushima Yamaha Isao Morishita Suzuki Mitsuo Itoh Suzuki Teisuke Tanaka Suzuki Yoshimi Katayama Suzuki Bruce Beale Honda

Top tien tussenstand 125cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Pnt
1	Luigi Taveri	Honda	44 (50)	wereldkampioen
2	Jim Redman	Honda	36
3	Hugh Anderson	Suzuki	28
4	Bert Schneider	Suzuki	22 (24)
5	Ralph Bryans	Honda	18
6	Frank Perris	Suzuki	8
7	Mitsuo Itoh	Suzuki	6
	Phil Read	Yamaha
	Walter Scheimann	Honda
10	Rex Avery	EMC	4
	Jean-Pierre Beltoise	Bultaco

Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.

Theoretisch kon Ralph Bryans nog wereldkampioen worden als hij zou winnen, maar hij viel uit. Hugh Anderson, die als WK-leider naar Finland kwam, won ook hier en stelde zijn wereldtitel veilig. Hans Georg Anscheidt werd met de Kreidler tweede voor Luigi Taveri, die als privérijder met een Kreidler reed.

Uitslag 50cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Pnt 1 Hugh Anderson Suzuki 32"54'8 8 2 Hans Georg Anscheidt Kreidler +0'7 6 3 Luigi Taveri Kreidler +43'9 4 4 Isao Morishita Suzuki +50'5 3 5 Rudolf Kunz Kreidler +59'2 2 6 Charlie Mates Honda 1

Niet gefinisht Coureur Merk Oorzaak Ralph Bryans Honda Ontsteking Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Lee Allen Ducati [7]

Onbekend[8] Coureur Merk Albert Beirle Kreidler Peter Eser Honda Ángel Nieto Derbi José Maria Busquets Derbi Jean-Pierre Beltoise Kreidler Tarquinio Provini Kreidler Mitsuo Itoh Suzuki Naomi Taniguchi Honda Cees van Dongen Kreidler

Top tien eindstand 50cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Pnt
1	Hugh Anderson	Suzuki	38 (42)	wereldkampioen
2	Ralph Bryans	Honda	30
3	Hans Georg Anscheidt	Kreidler	29 (38)
4	Isao Morishita	Suzuki	25 (32)
5	Mitsuo Itoh	Suzuki	19 (21)
6	Jean-Pierre Beltoise	Kreidler	6
7	Luigi Taveri	Kreidler	5
8	José Maria Busquets	Derbi	3
9	Rudolf Kunz	Kreidler	3
10	Ángel Nieto	Derbi	2
	Cees van Dongen	Kreidler
	Peter Eser	Honda

Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.

Bronnen

• Luigi & Gianna Rivola: De geschiedenis van de motorsport, oorsprong en ontwikkeling, 1993 Uitgeverij Uniepers b.v., Abcoude ISBN 90 6825 131 7

Voetnoten

1. 1 2 Vernon Cottle was tijdens de trainingen ernstig gewond geraakt. Hij overleed op 6 september in het ziekenhuis van Imatra.
2. ↑ Startte alleen in de Ulster Grand Prix.
3. ↑ Startte alleen in de TT van Man en de Ulster Grand Prix.
4. ↑ John Hartle was tijdens een internationale race in Imola zodanig gewond geraakt, dat hij enkele jaren niet meer kon racen.
5. 1 2 Mike Hailwood was geblesseerd geraakt tijdens de GP van de DDR, maar of dat de reden was voor zijn afwezigheid is de vraag. Hij was op 2 augustus wel gestart in de Formule 1-Grand Prix van Duitsland en op 23 augustus in de Grand Prix van Oostenrijk. Voor MV Agusta was zijn deelname niet meer interessant omdat hij in de 500cc-klasse al wereldkampioen was en in de 350cc-klasse geen rol meer kon spelen. MZ zette hem alleen in de DDR in.
6. ↑ Morrie Low was op 8 augustus verongelukt tijdens de training voor de ADAC-Schauinsland-Rennen-heuvelklim.
7. 1 2 Startte alleen in de Amerikaanse GP
8. 1 2 3 Niet gefinisht, niet deelgenomen of niet geregistreerd.
9. ↑ Roland Föll was tijdens de trainingen van de TT van Assen verongelukt.
10. ↑ Ernst Degner herstelde nog van de brandwonden die hij had opgelopen door een val in de GP van Japan, waarbij zijn tank was gescheurd en zijn machine in brand was gevlogen.

Vorige race: Ulster Grand Prix 1964	FIM wereldkampioenschap wegrace 16e seizoen (1964)	Volgende race: Grand Prix-wegrace der Naties 1964
Vorige race: Grand Prix-wegrace van Finland 1963	Grand Prix-wegrace van Finland	Volgende race: Grand Prix-wegrace van Finland 1965