Grand Prix-wegrace van de Verenigde Staten 1964

Vlag van Verenigde Staten Grand Prix-wegrace van de Verenigde Staten 1964
Daytona International Speedway
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Datum 2 februari 1964
Organisator FIM
500 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle
250 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron Grant
Derde Vlag van Verenigde Staten Bo Gehring
125 cc
Snelste ronde Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson
Eerste Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson
Tweede Vlag van Japan Mitsuo Itoh
Derde Vlag van Oostenrijk Bert Schneider
50 cc
Snelste ronde Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson
Eerste Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson
Tweede Vlag van Japan Isao Morishita
Derde Vlag van Japan Mitsuo Itoh

De Grand Prix-wegrace van de Verenigde Staten 1964 was de eerste race van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1964. De races werden verreden op 2 februari op de Daytona International Speedway in Daytona Beach, Florida. Aan de start kwamen de 50cc-klasse, de 125cc-klasse, de 250cc-klasse en de 500cc-klasse.

Algemeen

Honda liet haar fabrieksteam thuis omdat het vond dat de Amerikaanse Grand Prix te vroeg in het jaar viel. Ook de meeste privérijders bleven thuis vanwege de hoge reiskosten. Voor aanvang van de race reed Mike Hailwood met zijn MV Agusta 500 4C een nieuw snelheidsrecord van 239,1 km/h op de oval van Daytona. Hij verbeterde daarmee het record dat Bob McIntyre in 1957 met de Gilera 500 4C op de kombaan van Monza gereden had. De tribunes bleven overigens leeg. Het Amerikaanse publiek, gewend aan het AMA-kampioenschap, was niet geïnteresseerd in de "Europese" manier van racen.

500cc-klasse

Hoewel het Scuderia Duke Gilera-project was beëindigd, zag Gilera toch nog kansen om punten te scoren in de 500cc-klasse. De Argentijn Benedicto Caldarella kreeg een Gilera 500 4C en hij kon aanvankelijk Mike Hailwood redelijk volgen. Uiteindelijk ging Caldarella's versnellingsbak stuk en moest hij opgeven. Daardoor werd Phil Read tweede en John Hartle derde. Beiden waren inmiddels weer privérijder geworden en liepen twee ronden achterstand op.

Uitslag 500cc-klasse

Pos Nr. Coureur Merk Ronden Tijd Grid Pnt
1e 1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood MV Agusta 41 1:16"09'0 1e 8
2e Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read Matchless 39 + 2 ronden 3e 6
3e Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle Norton 39 + 2 ronden 4e 4
4e Vlag van Canada 1957-1965 Mike Duff Norton 39 + 2 ronden 3
5e Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Paddy Driver Matchless 39 + 2 ronden 5e 2
6e Vlag van Verenigde Staten Buddy Parriott Norton 39 + 2 ronden 1
7e Vlag van Verenigde Staten George Rockett BMW 16e
8e Vlag van Verenigde Staten Ed Labelle Norton
9e Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian Davis AJS
10e Vlag van Verenigde Staten Charles Williams Triumph
11e Vlag van Canada 1957-1965 Paul Whitaker Norton
12e Vlag van Verenigde Staten Joe Tillman BSA

Niet gefinisht

Coureur Merk Grid Oorzaak
Vlag van Argentinië Benedicto CaldarellaGilera2eVersnellingsbak
Vlag van Argentinië Jorge KisslingNorton6e
Vlag van Australië Jack FindlayMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave DegensMatchless
Vlag van Verenigde Staten Fred SimoneBMW
Vlag van Verenigde Staten Jeff HoffHonda
Vlag van Verenigde Staten John McLaughlinNorton
Vlag van Verenigde Staten John NashTriumph
Vlag van Verenigde Staten Kurt LeibmannBMW
Vlag van Verenigde Staten Peter J. BosargeHonda
Vlag van Verenigde Staten Scott WilliamsMatchless
Vlag van Verenigde Staten Tom StuartBMW
Vlag van Verenigde Staten Tony MurphyHonda9e
Vlag van Verenigde Staten Wester Cooley Sr.Norton

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Jack AhearnNortonPrivérijder
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyMatchlessPrivérijder
Vlag van Duitsland Walter ScheimannNortonPrivérijder
Vlag van Verenigd Koninkrijk Billy McCoshMatchlessPrivérijder
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris ConnNortonPrivérijder
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterNortonPrivérijder
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanMatchlessPrivérijder
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dick CreithNortonPrivérijder
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensMatchlessPrivérijder
Vlag van Verenigd Koninkrijk Griff JenkinsNortonPrivérijder
Vlag van Verenigd Koninkrijk Lewis YoungMatchlessPrivérijder
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rob FittonNortonPrivérijder
Vlag van Italië Remo VenturiBianchi
Vlag van Nieuw-Zeeland Morrie LowNortonPrivérijder
Vlag van Sovjet-Unie Nikolaj Sevast'ânovVostokOostblok[1]

250cc-klasse

Niet alleen Honda ontbrak aan de start van de 250cc-race. Na een ongeval weigerde Tarquinio Provini (Benelli) te starten, Yamaha trok Phil Read terug en Suzuki liet Frank Perris, Bert Schneider en Mitsuo Itoh niet starten. Alan Shepherd won met de MZ RE 250 en achter hem finishten vrijwel alleen lokale coureurs: Ron Grant (een naar de VS geëmigreerde Brit) en Bo Gehring kwamen op ruime achterstand op het podium.

Uitslag 250cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd MZ 53"01'0 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron Grant Parilla + 1 ronde 6
3 Vlag van Verenigde Staten Bo Gehring Bultaco + 2 ronden 4
4 Vlag van Verenigde Staten George Rockett Ducati + 2 ronden 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe Dunphy Greeves + 3 ronden 2
6 Vlag van Verenigde Staten Douglas Brown Ducati + 3 ronden 1

Niet gestart

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Oostenrijk Bert SchneiderSuzukiProtest[2]
Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisSuzukiProtest[2]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamahaProtest[2]
Vlag van Italië Tarquinio ProviniBenelliProtest[2]
Vlag van Japan Mistuo ItohSuzukiProtest[2]

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffYamaha
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHondaTeambeleid[3]
Vlag van Tsjechië Stanislav MalinaCZOostblok[1]
Vlag van Duitse Democratische Republiek Wolfgang GastMZOostblok[1]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph BryansHondaTeambeleid[3]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbYamaha
Vlag van Japan Isamu KasuyaHondaTeambeleid[3]
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce BealeHondaTeambeleid[3]
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHondaTeambeleid[3]

Onbekend[4]

Coureur Merk
Vlag van Zwitserland Ernst WeissHonda
Vlag van Spanje Jorge SireraMontesa
Vlag van Frankrijk Roger MaillesMorini
Vlag van Verenigd Koninkrijk Clive HuntAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Roy BougheyYamaha
Vlag van Italië Alberto PaganiPaton
Vlag van Italië Giacomo AgostiniMorini
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Japan Hiroshi HasegawaYamaha
Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonSuzuki

125cc-klasse

Uitslag 125cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson Suzuki 44"08'0 8
2 Vlag van Japan Mitsuo Itoh Suzuki + 10'0 6
3 Vlag van Oostenrijk Bert Schneider Suzuki + 12'0 4
4 Vlag van Japan Isao Morishita Suzuki + 14'0 3
5 Vlag van Frankrijk Jean-Pierre Beltoise Bultaco + 1 ronde 2
6 Vlag van Verenigde Staten Gary Dickinson Honda + 1 ronde 1
7 Vlag van Verenigde Staten L. Cowis Bultaco + 1 ronde
8 Vlag van Verenigde Staten J. Anzalone MotoBi +1 ronde

Niet gestart

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisSuzukiProtest[2]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamahaProtest[2]

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHondaTeambeleid[3]
Vlag van Tsjechië Stanislav MalinaCZOostblok[1]
Vlag van Duitse Democratische Republiek Dieter KrumpholzMZOostblok[1]
Vlag van Duitse Democratische Republiek Friedhelm KohlarMZOostblok[1]
Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZOostblok[1]
Vlag van Duitse Democratische Republiek Klaus EnderleinMZOostblok[1]
Vlag van Duitsland Ernst DegnerSuzukiBlessure[5]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph BryansHondaTeambeleid[3]
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce BealeHondaTeambeleid[3]
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHondaTeambeleid[3]

Onbekend[4]

Coureur Merk
Vlag van Zwitserland Roland FöllHonda
Vlag van Duitsland Peter EserHonda
Vlag van Duitsland Richard ThomasHonda
Vlag van Duitsland Walter ScheimannHonda
Vlag van Spanje Ramón TorrasBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris VincentHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rex AveryEMC
Vlag van Japan Akiyasu MotohashiYamaha
Vlag van Japan Hironori MatsushimaYamaha
Vlag van Japan Teisuke TanakaSuzuki
Vlag van Japan Yoshimi KatayamaSuzuki

50cc-klasse

Uitslag 50cc-klasse

Pos Nr. Coureur Merk Ronden Tijd Grid Pnt
1 1 Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson Suzuki 13 30"38'0 4 8
2 4 Vlag van Japan Isao Morishita Suzuki 13 30"48'0 2 6
3 5 Vlag van Japan Mitsuo Itoh Suzuki 13 30"53'0 1 4
4 2 Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt Kreidler 13 31"41'0 5 3
5 10 Vlag van Frankrijk Jean-Pierre Beltoise Kreidler 12 +1 ronde 6 2
6 Vlag van Verenigde Staten Lee Allen Ducati 8 +5 ronden 1

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Italië Tarquinio ProviniKreidler

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriKreidlerTeambeleid Honda[6]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph BryansHondaTeambeleid[3]
Vlag van Japan Naomi TaniguchiHondaTeambeleid[3]

Onbekend[4]

Coureur Merk
Vlag van Duitsland Albert BeirleKreidler
Vlag van Duitsland Peter EserHonda
Vlag van Duitsland Rudolf KunzKreidler
Vlag van Spanje Ángel NietoDerbi
Vlag van Spanje José Maria BusquetsDerbi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Charlie MatesHonda
Vlag van Nederland Cees van DongenKreidler
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Japan 1963
FIM wereldkampioenschap wegrace
16e seizoen (1964)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Spanje 1964

Vorige race:
Geen
Grand Prix-wegrace van de Verenigde Staten Volgende race:
Grand Prix-wegrace van de Verenigde Staten 1965