Grand Prix-wegrace der Naties 1953

Vlag van Italië Grand Prix-wegrace der Naties 1953
Autodromo Nazionale di Monza
Officiële naam 31º Gran Premio delle Nazioni
Land Vlag van Italië Italië
Datum 6 september 1953
Organisator FIM/FMI
500 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie Dale
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie Dale
Derde Vlag van Italië Libero Liberati
350 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Enrico Lorenzetti
Eerste Vlag van Italië Enrico Lorenzetti
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus Anderson
Derde Vlag van Italië Duilio Agostini
250 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Enrico Lorenzetti
Eerste Vlag van Italië Enrico Lorenzetti
Tweede Vlag van Duitsland Werner Haas
Derde Vlag van Italië Alano Montanari
125 cc
Snelste ronde Vlag van Duitsland Werner Haas
Eerste Vlag van Duitsland Werner Haas
Tweede Vlag van Italië Emilio Mendogni
Derde Vlag van Italië Carlo Ubbiali
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric Oliver/Vlag van Verenigd Koninkrijk Stanley Dibben en Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril Smith/Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Nutt
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric Oliver/Vlag van Verenigd Koninkrijk Stanley Dibben
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril Smith/Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Nutt
Derde Vlag van Frankrijk Jacques Drion/Vlag van Duitsland Inge Stoll-Laforge

De Grand Prix-wegrace der Naties 1953 was achtste Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1953. De races werden verreden op 6 september op het Autodromo Nazionale di Monza nabij Monza in de Italiaanse regio Lombardije. In deze Grand Prix kwamen alle klassen aan de start, maar de wereldtitel in de 350cc-klasse was al eerder beslist. Tijdens deze Grand werden de wereldtitels in de 125cc-klasse, de 250cc-klasse, de 500cc-klasse en de zijspanklasse beslist.

Algemeen

Nadat MV Agusta zich na het overlijden van Les Graham had teruggetrokken uit de 500cc-klasse, was men op Monza toch weer aanwezig. De 350cc-klasse en de zijspanklasse reden hun laatste race van het seizoen. Fergus Anderson kwam als 350cc-wereldkampioen naar Monza, maar in de zijspanklasse was het nog spannend tussen Eric Oliver en Cyril Smith. Er kwamen 100.000 toeschouwers naar de wedstrijden kijken. Zij zagen Werner Haas wereldkampioen in twee klassen worden.

500cc-klasse

MV Agusta was op volle sterkte aanwezig, inclusief Carlo Bandirola, die zich dit seizoen vooral op het Italiaans kampioenschap had moeten richten. Bandirola viel echter uit, evenals Fergus Anderson, die weer eens met de Moto Guzzi Quattro Cilindri mocht aantreden. Gilera voorzag Pierre Monneret weer van een machine. Tegenover deze massale inzet van de Italiaanse merken stond de afwezigheid van de inmiddels kansloze teams van Norton en AJS. Gilera was opnieuw niet te verslaan. Het bezette de eerste vier plaatsen in de race en winnaar Geoff Duke was nu zeker van zijn vierde wereldtitel.

Uitslag 500cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke Gilera 1:10"18'3 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie Dale Gilera +41'1 6
3 Vlag van Italië Libero Liberati Gilera +51'8 4
4 Vlag van Ierland Reg Armstrong Gilera +58'6 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil Sandford MV Agusta +1"42'1 2
6 Vlag van Duitsland Hermann Paul Müller MV Agusta +1 ronde 1
7 Vlag van Italië Nello Pagani Gilera +1 ronde
8 Vlag van Italië Bruno Francisci MV Agusta +1 ronde
9 Vlag van Frankrijk Pierre Monneret Gilera +2 ronden
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Storr Norton +2 ronden
11 Vlag van Italië Enrico Galante Norton +2 ronden
12 Vlag van Italië Felice Benasedo Moto Guzzi +2 ronden
13 Vlag van Italië Lodovico Facchinelli Gilera +2 ronden
14 Vlag van Nieuw-Zeeland Raymond Laurent Norton +2 ronden
15 Vlag van Italië Antonio Ronchei Gilera +4 ronden

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Sid WillisNorton
Vlag van Australië Tony McAlpineNorton
Vlag van Zwitserland Josef AlbisserNorton
Vlag van Duitsland Roland SchnellHorex
Vlag van Duitsland Walter ZellerBMW
Vlag van Frankrijk Georges MonneretMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk William HallNorton
Vlag van Italië Carlo BandirolaMV Agusta
Vlag van Italië Fergus AndersonMoto Guzzi
Vlag van Italië Francesco GuglielminettiNorton
Vlag van Italië Giulio GalbiatiMoto Guzzi
Vlag van Italië Martino GianiMV Agusta
Vlag van Nieuw-Zeeland Barrie StormontNorton
Vlag van Nieuw-Zeeland Leo SimpsonNorton

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Ken KavanaghNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill DoranAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek FarrantAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack BrettNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter DaveyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy WoodNorton
Vlag van Italië Alfredo MilaniGilera
Vlag van Italië Giuseppe ColnagoGilera
Vlag van Nieuw-Zeeland Ken MudfordNorton
Vlag van Nieuw-Zeeland Rod ColemanAJS
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray AmmNortonBlessure[1]

Top tien tussenstand 500cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke (wereldkampioen)Gilera38
2Vlag van Ierland Reg ArmstrongGilera30
3Vlag van Australië Ken KavanaghNorton18
Vlag van Italië Alfredo MilaniGilera
5Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray AmmNorton14
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack BrettNorton13
7Vlag van Nieuw-Zeeland Rod ColemanAJS9
8Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie DaleGilera7
9Vlag van Italië Giuseppe ColnagoGilera6
10Vlag van Italië Libero LiberatiGilera4

350cc-klasse

Door de 350cc-race te winnen verzekerde Enrico Lorenzetti zich van de tweede plaats in het kampioenschap, voor de reeds lang geblesseerde Ray Amm, die evenveel punten had als Ken Kavanagh, maar dankzij zijn overwinning in de Junior TT derde werd voor Kavanagh. HP Müller startte weer met de Schnell-Horex en werd verdienstelijk zevende. In de 500cc-klasse had hij niet voor Horex gereden omdat zijn werkgever MV Agusta daar een beroep op hem deed. De ontwikkeling van de Moto Guzzi Monocilindrica 350 was erg snel gegaan. De machine was nu al zo overtuigend dat alleen Moto Guzzi-rijders binnen dezelfde ronde eindigden.

Uitslag 350cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Enrico Lorenzetti Moto Guzzi 56"35'5 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus Anderson Moto Guzzi +10'1 6
3 Vlag van Italië Duilio Agostini Moto Guzzi +29'3 4
4 Vlag van Duitsland August Hobl DKW +1 ronde 3
5 Vlag van Nieuw-Zeeland Leo Simpson AJS +1 ronde 2
6 Vlag van Australië Tony McAlpine Norton 1
7 Vlag van Duitsland Hermann Paul Müller Schnell-Horex
8 Vlag van Nieuw-Zeeland Ken Mudford AJS
9 Vlag van Nieuw-Zeeland Ray Laurent AJS

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Ken KavanaghNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack BrettNorton
Vlag van Nieuw-Zeeland Rod ColemanAJS
Vlag van Australië Ernie Ring (†)AJSOverleden[2]
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray AmmNortonBlessure[1]

Onbekend[3]

Coureur Merk
Vlag van Zwitserland Josef AlbisserNorton
Vlag van Duitsland Karl HofmanDKW
Vlag van Frankrijk Pierre MonneretAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill DoranAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek FarrantAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Harry PearceVelocette
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ken HarwoodAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Malcolm TempletonAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy WoodNorton

Top tien eindstand 350cc-klasse

Pos.CoureurMotorfietsPtn.
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto Guzzi30 (34)
2Vlag van Italië Enrico LorenzettiMoto Guzzi26
3Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray AmmNorton18
4Vlag van Australië Ken KavanaghNorton18
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack BrettNorton12
6Vlag van Nieuw-Zeeland Rod ColemanAJS9
7Vlag van Nieuw-Zeeland Ken MudfordNorton8
8Vlag van Frankrijk Pierre MonneretAJS6
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreAJS
10Vlag van Italië Duilio AgostiniMoto Guzzi4

(Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten)

250cc-klasse

Werner Haas finishte drie seconden achter Enrico Lorenzetti, maar dat deerde hem niet. Lorenzetti was geen concurrent in het wereldkampioenschap en Reg Armstrong werd slechts vierde. Zo was Haas zeker van de 250cc-titel.

Uitslag 250cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Enrico Lorenzetti Moto Guzzi 47"38'7 8
2 Vlag van Duitsland Werner Haas NSU +3'3 6
3 Vlag van Italië Alano Montanari Moto Guzzi +46'0 4
4 Vlag van Ierland Reg Armstrong NSU +47'1 3
5 Vlag van Duitsland Wolfgang Brand NSU +1"31'0 2
6 Vlag van Italië Umberto Masetti NSU 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Wood Moto Guzzi
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur Wheeler Moto Guzzi
9 Vlag van Italië Angelo Marelli Moto Guzzi
10 Vlag van Italië Bruno Francisci Moto Guzzi

Onbekend[3]

Coureur Merk
Vlag van Oostenrijk Rupert HollausMoto Guzzi
Vlag van Australië Ken KavanaghMoto Guzzi
Vlag van Australië Sid WillisVelocette
Vlag van Duitsland August HoblDKW
Vlag van Duitsland Otto DaikerNSU
Vlag van Duitsland Siegfried WünscheDKW
Vlag van Duitsland Walter ReichertNSU
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto Guzzi

Top tien tussenstand 250cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Duitsland Werner Haas (wereldkampioen)NSU34 (35)
2Vlag van Ierland Reg ArmstrongNSU23
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto Guzzi22
4Vlag van Italië Enrico LorenzettiMoto Guzzi17
5Vlag van Italië Alano MontanariMoto Guzzi16
6Vlag van Duitsland Siegfried WünscheDKW6
Vlag van Duitsland Otto DaikerNSU
8Vlag van Duitsland August HoblDKW5
9Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur WheelerMoto Guzzi4
10Vlag van Duitsland Walter ReichertNSU3

(Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten)

125cc-klasse

Zelfs als Carlo Ubbiali of Cecil Sandford nog twee GP's zou winnen, had Werner Haas genoeg aan de vierde plaats om wereldkampioen te worden. Daar liet hij het echter niet op aan komen. Haas won met slechts 0,4 seconde verschil van Emilio Mendogni, die het gevecht om de tweede plaats van Ubbiali won. Zo was Haas ook 125cc-wereldkampioen. Mendogni scoorde met zijn podiumplaats tevens de eerste punten van het seizoen. Sandford kwam niet aan de start.

Uitslag 125cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitsland Werner Haas NSU 43"10'5 8
2 Vlag van Italië Emilio Mendogni Morini +0'4 6
3 Vlag van Italië Carlo Ubbiali MV Agusta +1'5 4
4 Vlag van Italië Angelo Copeta MV Agusta +33'5 3
5 Vlag van Duitsland Wolfgang Brand NSU +1"38'2 2
6 Vlag van Italië Paolo Campanelli MV Agusta +1"49'8 1

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Graham (†)MV AgustaOverleden[4]

Onbekend[3]

Coureur Merk
Vlag van Oostenrijk Rupert HollausNSU
Vlag van Duitsland Georg BraunMondial
Vlag van Duitsland Karl LottesMV Agusta
Vlag van Duitsland Otto DaikerNSU
Vlag van Duitsland Walter ReichertNSU
Vlag van Spanje Marcello CamaMontesa
Vlag van Verenigd Koninkrijk Arnold JonesMV Agusta
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill WebsterMV Agusta
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil SandfordMV Agusta
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fron PurslowMV Agusta
Vlag van Ierland Reg ArmstrongNSU
Vlag van Italië Luigi ZinzaniMorini
Vlag van Italië Tito ForconiMV Agusta
Vlag van Nederland Drikus VeerMorini
Vlag van Nederland Lo SimonsMondial

Top tien tussenstand 125cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Duitsland Werner Haas (wereldkampioen)NSU30 (36)
2Vlag van Italië Carlo UbbialiMV Agusta18
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil SandfordMV Agusta10
4Vlag van Italië Angelo CopetaMV Agusta9
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Graham (†)MV Agusta8
6Vlag van Duitsland Otto DaikerNSU7
7Vlag van Italië Emilio MendogniMorini6
8Vlag van Ierland Reg ArmstrongNSU4
9Vlag van Italië Luigi ZinzaniMorini3
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Arnold JonesMV Agusta2
Vlag van Nederland Drikus VeerMorini
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill WebsterMV Agusta
Vlag van Duitsland Karl LottesMV Agusta
Vlag van Italië Tito ForconiMV Agusta
Vlag van Duitsland Walter ReichertNSU
Vlag van Duitsland Wolfgang BrandNSU

(Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten)

Zijspanklasse

Cyril Smith/Les Nutt kwamen weliswaar met twee punten voorsprong op Eric Oliver/Stanley Dibben naar Monza, maar ze hadden een groot nadeel. Oliver had zijn 24 punten te danken aan drie overwinningen en één nulscore, terwijl Smith één overwinning en drie tweede plaatsen had. Er moest echter één resultaat worden weggestreept en voor Oliver was dat uiteraard de nulscore. Smith moest echter zes punten wegstrepen en kon alleen wereldkampioen worden als Oliver lager dan de derde plaats finishte. Dat gebeurde echter niet. De beide Norton-combinaties leverden een geweldig gevecht, reden samen de snelste ronde en finishten met slechts 0,1 seconde verschil in het voordeel van Oliver/Dibben, die daardoor wereldkampioen werden. Inge Stoll versloeg in het zijspan van Jacques Drion haar toekomstige echtgenoot Manfred Grunwald, die in het zijspan van Fritz Hillebrand lag.

Uitslag zijspanklasse

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric Oliver Vlag van Verenigd Koninkrijk Stanley Dibben Norton 42"18'1 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril Smith Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Nutt Norton +0'1 6
3 Vlag van Frankrijk Jacques Drion Vlag van Duitsland Inge Stoll-Laforge Norton 4
4 Vlag van Zwitserland Hans Haldemann Vlag van Zwitserland Josef Halbisser Norton 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Len Taylor Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Glover Norton 2
6 Vlag van Duitsland Fritz Hillebrand Vlag van Duitsland Manfred Grunwald BMW 1
7 Vlag van België Julien Deronne Vlag van België Bruno Leys Norton
8 Vlag van Italië Ernesto Merlo Vlag van Italië Dino Magri Gilera
9 Vlag van België Marcel Masuy Vlag van België Jules Nies Norton
10 Vlag van Italië Luigi Marcelli Vlag van Italië Spartaco Ricci Gilera
11 Vlag van Italië Renato Prati Onbekend Moto Guzzi

Onbekend[3]

Coureur Bakkenist Merk
Vlag van Duitsland Wiggerl KrausVlag van Duitsland Bernhard HuserBMW
Vlag van Duitsland Wilhelm NollVlag van Duitsland Fritz CronBMW
Vlag van Frankrijk Jean MuritVlag van Marokko Francis FlahautNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fron PurslowVlag van Verenigd Koninkrijk Dave KeyBSA
Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip HarrisVlag van Verenigd Koninkrijk Ray CampbellNorton
Vlag van Ierland Trevor BoundsVlag van Ierland Rob KingsNorton

Top tien eindstand zijspanklasse

Pos.CoureurBakkenistMotorfietsPtn.
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric OliverVlag van Verenigd Koninkrijk Stanley DibbenNorton-Watsonian32
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril SmithVlag van Verenigd Koninkrijk Les NuttNorton-Watsonian26 (32)
3Vlag van Zwitserland Hans HaldemannVlag van Zwitserland Josef AlbisserNorton12
4Vlag van Frankrijk Jacques DrionVlag van Duitsland Inge Stoll-LaforgeNorton10
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip HarrisVlag van Verenigd Koninkrijk Ray CampbellNorton6
6Vlag van Duitsland Wilhelm NollVlag van Duitsland Fritz CronBMW5
7Vlag van België Marcel MasuyVlag van België Jules NiesNorton5
8Vlag van Duitsland Wiggerl KrausVlag van Duitsland Bernhard HuserBMW4
9Vlag van België Julien DeronneVlag van België Bruno LeysNorton4
10Vlag van Ierland Trevor BoundsVlag van Ierland Rob KingsNorton3

(Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten)

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Zwitserland 1953
FIM wereldkampioenschap wegrace
5e seizoen (1953)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Spanje 1953

Vorige race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1952
Grand Prix-wegrace der Naties Volgende race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1954