Ulster Grand Prix 1961

Ulster Grand Prix 1961
Dundrod Circuit
Land	Noord-Ierland
Datum	12 augustus 1961
Organisator	FIM / ACU
500 cc
Snelste ronde	Gary Hocking
Eerste	Gary Hocking
Tweede	Mike Hailwood
Derde	Alistair King
350 cc
Snelste ronde	Gary Hocking
Eerste	Gary Hocking
Tweede	Alistair King
Derde	František Šťastný
250 cc
Snelste ronde	Bob McIntyre
Eerste	Bob McIntyre
Tweede	Mike Hailwood
Derde	Jim Redman
125 cc
Snelste ronde	Tom Phillis
Eerste	Kunimitsu Takahashi
Tweede	Ernst Degner
Derde	Tom Phillis

De Ulster Grand Prix 1961 was de achtste Grand Prix van wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1961. De races werden verreden op zaterdag 12 augustus 1961 op het Dundrod Circuit, een stratencircuit in County Antrim. Alle soloklassen kwamen aan de start, de zijspanklasse had haar seizoen al beëindigd. In deze Grand Prix werd de wereldtitel in de 500cc-klasse beslist.

Kunimitsu Takahashi, die al de eerste Japanse coureur was geweest die überhaupt een WK-race won (de 250cc-race tijdens de GP van Duitsland), werd nu ook de eerste Japanner die in de 125cc-klasse wist te winnen. De Ulster Grand Prix werd overschaduwd door twee sterfgevallen: Ron Miles verongelukte tijdens de trainingen en tijdens de 500cc-race werd een baancommissaris gedood door de machines van Tom Phillis en Roy Ingram.

Nog tijdens de start ontstond er al een ongeval, toen Hugh Anderson weggleed nadat hij een andere rijder, wiens machine niet wilde aanslaan, raakte. Ellis Boyce reed achter op Anderson waardoor beiden hun Nortons moesten parkeren. Tijdens de race raakten Tom Phillis en Roy Ingram elkaar. Beiden vielen en hun machines vlogen van de baan, waarbij een baancommissaris dodelijk werd getroffen. Gary Hocking won de race met bijna twee minuten voorsprong. Mike Hailwood werd weliswaar weer tweede (voor de vijfde keer), maar Hocking was nu definitief zeker van zijn wereldtitel. Organisatie en publiek hoopten op een eerste raceronde met 100 mijl per uur gemiddeld, maar de regen belette dat.

Uitslag 500cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Gary Hocking MV Privat 1:38"20'4 8 2 Mike Hailwood Norton + 1"54'0 6 3 Alistair King Norton + 1"55'2 4 4 Ron Langston Matchless + 4"29'6 3 5 Peter Chatterton Norton + 1 ronde 2 6 Tom Thorp Norton + 1 ronde 1 7 Tommy Robb Norton + 1 ronde 8 Jack Findlay Norton + 1 ronde 9 John Farnsworth Matchless + 1 ronde 10 Mike Duff Matchless + 1 ronde 11 Anssi Resko Norton 12 Alf Shaw Norton 13 Tommy Holmes Matchless 14 Jimmy Jones Norton 15 John Brown Norton 16 Campbell Donaghy Norton 17 Martin Brosnan Norton 18 Dennis Craig Matchless Niet gestart Coureur Merk Oorzaak Ron Miles Norton Zwaargewond[1]

Niet gefinisht Coureur Merk Oorzaak Tom Phillis Norton Val John Farnsworth Norton Don Chapman Norton Ellis Boyce Norton Val John Hartle Norton Ralph Bryans Norton Roy Ingram Norton Val Hugh Anderson Norton Val Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Eduardo Salatino Norton Jorge Kissling Matchless Juan Carlos Salatino Norton Juan Perkins Norton Bert Schneider Norton Frank Perris Norton Fritz Messerli Matchless Gyula Marsovszky Norton Roland Föll Matchless Ernst Hiller BMW Hans-Günter Jäger BMW Lothar John BMW Antoine Paba Norton Bob McIntyre Norton Phil Read Norton Tony Godfrey Norton Alberto Pagani Norton Peter Pawson Norton Horacio Costa Norton Paddy Driver Norton

Top tien tussenstand 500cc-klasse

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Gary Hocking (wereldkampioen)	MV Agusta / MV Privat	40 (48)
2	Mike Hailwood	Norton	38 (41)
3	Bob McIntyre	Norton	14
4	Frank Perris	Norton	8
5	Ron Langston	Matchless	7
	Alistair King	Norton
7	Hans-Günter Jäger	BMW	4
	Antoine Paba	Norton
	Tom Phillis	Norton
	Bert Schneider	Norton

Met zijn overwinning in de 350cc-race was Gary Hocking nu bijna zeker van de wereldtitel. František Šťastný vormde nog een bedreiging, maar die werd veel kleiner nu Alistair King tweede werd voor Št'astný, die nu alle races moest winnen. Hocking had echter aan twee punten in de laatste GP's genoeg, omdat Št'astný voor elke acht punten die hij scoorde er weer vier zou moeten aftrekken (de "streepresultaten").

Uitslag 350cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Gary Hocking MV Privat 1:35"47'6 8 2 Alistair King Bianchi 6 3 František Šťastný Jawa 4 4 Phil Read Norton 3 5 Alan Shepherd AJS 2 6 Mike Duff AJS 1 Niet gefinisht Coureur Merk Oorzaak Bob McIntyre Bianchi Hugh Anderson AJS Krukaslager Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Ralph Rensen (†) Norton Overleden[2]

Onbekend[3] Coureur Merk Bert Schneider Norton Rudi Thalhammer Norton Frank Perris Norton Gustav Havel Jawa Hans Pesl Norton Derek Minter Norton Mike Hailwood AJS Ron Langston AJS Roy Ingram Norton Tommy Robb AJS Ernesto Brambilla Bianchi Silvio Grassetti Benelli Hugh Anderson AJS

Top tien tussenstand 350cc-klasse

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Gary Hocking	MV Agusta / MV Privat	30
2	František Šťastný	Jawa	22 (24)
3	Phil Read	Norton	13
4	Bob McIntyre	Bianchi	10
5	Gustav Havel	Jawa	9
6	Ralph Rensen (†)	Norton	7
7	Alistair King	Bianchi	6
8	Ernesto Brambilla	Bianchi	5
9	Rudi Thalhammer	Norton	4
10	Derek Minter	Norton	3

Bob McIntyre won de 250cc-race, maar die vormde in de WK-stand geen bedreiging voor Mike Hailwood, die tweede werd en zijn puntenvoorsprong op Jim Redman en Tom Phillis uitbouwde. Er waren in de volgende drie GP's nog 24 punten te verdienen, maar door de streepresultaten kon niemand de volledige score nog bereiken. Hailwood en Redman konden hooguit op 48 punten komen, Phillis op 44 punten.

Uitslag 250cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Bob McIntyre Honda 55:56"6'0 8 2 Mike Hailwood Honda 6 3 Jim Redman Honda 4 4 Tom Phillis Honda 3 5 Alan Shepherd MZ 2 6 Kunimitsu Takahashi Honda 1 7 František Šťastný MZ Niet gefinisht Coureur Merk Oorzaak John Hartle Honda

Onbekend[3] Coureur Merk Luigi Taveri Honda Ernst Degner MZ Hans Fischer MZ Werner Musiol MZ Dan Shorey NSU Silvio Grassetti Benelli Tarquinio Provini Morini Fumio Ito Yamaha Naomi Taniguchi Honda Sadao Shimazaki Honda Yoshikazu Sunako Yamaha Gary Hocking MV Agusta / MV Privat

Top tien tussenstand 250cc-klasse

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Mike Hailwood	Mondial / Honda	40
2	Jim Redman	Honda	32 (36)
2	Tom Phillis	Honda	32
4	Kunimitsu Takahashi	Honda	20
5	Bob McIntyre	Honda	14
6	Silvio Grassetti	Benelli	9
7	Gary Hocking	MV Agusta / MV Privat	8
8	Tarquinio Provini	Morini	7
9	Alan Shepherd	MZ	6
10	Fumio Ito	Yamaha	4

Kunimitsu Takahashi, die ook al de 250cc-GP van Duitsland had gewonnen, werd in Ulster de eerste Japanner die een 125cc-Grand Prix won. In de WK-stand speelde hij echter geen rol: daar ging het tussen Ernst Degner, die tweede werd, en Tom Phillis, die derde werd. Degner zou echter nog twee races moeten winnen om Phillis van de titel af te houden, waarbij Phillis geen enkel punt meer mocht scoren.

Uitslag 125cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Kunimitsu Takahashi Honda 50"50'6 8 2 Ernst Degner MZ + 1'2 6 3 Tom Phillis Honda + 3'0 4 4 Jim Redman Honda + 3'2 3 5 Mike Hailwood Honda + 48'4 2 6 Luigi Taveri Honda + 1"22'6 1 Niet gefinisht Coureur Merk Oorzaak Alan Shepherd MZ Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Ralph Rensen (†) Bultaco Overleden[2]

Onbekend[3] Coureur Merk Héctor Pochettino Bultaco Hans Fischer MZ Walter Brehme MZ Werner Musiol MZ Ricardo Quintanilla Bultaco Phil Read EMC Rex Avery EMC John Grace Bultaco László Szabó MZ Naomi Taniguchi Honda Sadao Shimazaki Honda Teisuke Tanaka Honda Ulf Svensson Ducati

Top tien tussenstand 125cc-klasse

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Tom Phillis	Honda	40 (44)
2	Ernst Degner	MZ	37
3	Jim Redman	Honda	24 (25)
4	Luigi Taveri	Honda	19
5	Mike Hailwood	EMC / Honda	16
6	Kunimitsu Takahashi	Honda	14
7	Alan Shepherd	MZ	12
8	Walter Brehme	MZ	7
9	Hans Fischer	MZ	3
	Phil Read	EMC
	László Szabó	MZ

• Ulster Grand Prix 1961