Grand Prix-wegrace der Naties 1964

Grand Prix-wegrace der Naties 1964
Autodromo Nazionale di Monza
Officiële naam	42º Gran Premio delle Nazioni
Land	Italië
Datum	13 september 1964
Organisator	FIM/FMI
500 cc
Snelste ronde	Benedicto Caldarella
Eerste	Mike Hailwood
Tweede	Benedicto Caldarella
Derde	Jack Ahearn
350 cc
Snelste ronde	Remo Venturi
Eerste	Jim Redman
Tweede	Bruce Beale
Derde	Stanislav Malina
250 cc
Snelste ronde	Mike Duff
Eerste	Phil Read
Tweede	Mike Duff
Derde	Jim Redman
125 cc
Snelste ronde	Hugh Anderson
Eerste	Luigi Taveri
Tweede	Hugh Anderson
Derde	Ernst Degner

De Grand Prix-wegrace der Naties 1964 was de elfde en voorlaatste Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1964. De races werden verreden op 13 september op het Autodromo Nazionale di Monza nabij Monza in de Italiaanse regio Lombardije. Alleen de soloklassen met uitzondering van de 50cc-klasse kwamen aan de start. De 500cc-klasse sloot haar seizoen hier af. De wereldtitel in de 250cc-klasse werd hier beslist.

De Grand Prix van Monza leverde voor het eerst in het seizoen een enigszins spannende race in de 500cc-klasse op. Ernst Degner kwam na een lange herstelperiode (hij had op 10 november 1963 brandwonden opgelopen) weer aan de start en Honda probeerde de 250cc-Yamaha RD 56 in te tomen met de zescilinder Honda 3RC 164.

Mike Hailwood kreeg voor het eerst in het seizoen concurrentie omdat de Gilera 500 4C van Benedicto Caldarella heel bleef. Caldarella reed zelfs de snelste ronde, maar finishte elf seconden achter Hailwood. Hoe sterk de Italiaanse viercilinders waren (hoewel de Gilera uit 1957 stamde) bleek uit het feit dat derde man Jack Ahearn twee ronden (ruim twaalf kilometer) achterstand had.

Uitslag 500cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Tijd	Pnt
1	Mike Hailwood	MV Agusta	1:02"58'2	8
2	Benedicto Caldarella	Gilera	+11'0	6
3	Jack Ahearn	Norton	+2 ronden	4
4	Mike Duff	Matchless	+2 ronden	3
5	Jack Findlay	Matchless	+2 ronden	2
6	Walter Scheimann	Norton	+3 ronden	1
7	Fred Stevens	Matchless	+3 ronden
8	Ginger Molloy	Norton	+3 ronden
9	Vasco Loro	Norton	+3 ronden
10	Remo Venturi	Bianchi	+4 ronden
11	Maurice Hawthorne	Norton
12	Giuseppe Dardanello	Norton
13	Emanuele Maugliani	Gilera
14	Benedetto Zambotti	Norton
15	Pietro Mencaglia	Gilera

Niet gefinisht

Coureur	Merk	Oorzaak
Gyula Marsovszky	Matchless
Gustav Havel	Jawa
Philippe Canoui	Norton
Derek Woodman	Matchless
Alberto Pagani	Bianchii
Alberto Picca	Gilera
Paolo Campanelli	Matchless
Silvio Grassetti	Gilera
Paddy Driver	Matchless

Niet deelgenomen

Coureur	Merk	Oorzaak
Billy McCosh	Matchless
Chris Conn	Norton
Dick Creith	Norton	[1]
Griff Jenkins	Norton	[2]
John Hartle	Norton	Blessure[3]
Lewis Young	Matchless
Phil Read	Matchless / Norton
Rob Fitton	Norton
Morrie Low (†)	Norton	Overleden[4]
Buddy Parriott	Norton	[5]

Top tien eindstand 500cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Pnt
1	Mike Hailwood	MV Agusta	40 (56)
2	Jack Ahearn	Norton	25 (29)
3	Phil Read	Matchless / Norton	25
4	Mike Duff	Norton / Matchless	18
5	Paddy Driver	Matchless	16
6	Fred Stevens	Matchless	8
7	Gyula Marsovszky	Matchless	7
8	Derek Minter	Norton	6
	Remo Venturi	Bianchi
	Dick Creith	Norton
	Benedicto Caldarella	Gilera

Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.

Jim Redman had alle 350cc-races gewonnen, maar in Monza reed Remo Venturi met zijn tweecilinder Bianchi de snelste ronde. Venturi viel echter uit en Redman won opnieuw voor zijn vriend en landgenoot Bruce Beale, die met een tweecilinder Honda CR 77-productieracer reed. Stanislav Malina werd met zijn ČZ derde. Bruce Beale steeg als privérijder naar de tweede plaats in het wereldkampioenschap.

Uitslag 350cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Pnt 1 Jim Redman Honda 51"31'0 8 2 Bruce Beale Honda +1"22'2 6 3 Stanislav Malina ČZ +1 ronde 4 4 Renzo Pasolini Aermacchi +1 ronde 3 5 Mike Duff AJS +1 ronde 2 6 Jack Ahearn Norton +1 ronde 1 7 Ian Burne Norton +1 ronde 8 Jack Findlay AJS +1 ronde

Niet gefinisht Coureur Merk Oorzaak Remo Venturi Bianchi Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Vernon Cottle (†) AJS Overleden[6]

Onbekend[7] Coureur Merk Gustav Havel Jawa Alan Shepherd MZ Chris Conn Norton Derek Minter Norton Derek Woodman AJS Fred Stevens AJS Joe Dunphy Norton Mike Hailwood MV Agusta / MZ Phil Read AJS Gilberto Milani Aermacchi Isamu Kasuya Honda Isao Yamashita Honda Kuniomi Nagamatsu Honda Endel Kiisa Vostok Paddy Driver AJS

Top tien tussenstand 350cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Pnt
1	Jim Redman	Honda	40 (56)	wereldkampioen
2	Bruce Beale	Honda	24
3	Mike Duff	AJS	20 (24)
4	Gustav Havel	Jawa	10
5	Mike Hailwood	MV Agusta / MZ	6
	Phil Read	AJS
7	Paddy Driver	AJS	5
8	Derek Minter	Norton	4
	Remo Venturi	Bianchi
	Endel Kiisa	Vostok
	Stanislav Malina	CZ

Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.

Nog nooit was iemand op het idee gekomen de 250cc-klasse met een zescilinder aan te vallen. Nu Phil Read de leiding in het wereldkampioenschap had genomen met zijn tamelijk eenvoudige tweecilindertweetakt Yamaha RD 56 moest Honda reageren. Het bracht de zescilinder 3RC 164. Het mocht niet baten. Redman reed aanvankelijk aan de leiding, maar toen zijn machine warm begon te lopen moest hij zich terug laten zakken. Phil Read won opnieuw en zijn teamgenoot Mike Duff wist Honda-rijder Redman op de finish met 0,3 seconde verschil te verslaan. Phil Read was zeker van de wereldtitel.

Uitslag 250cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Pnt 1 Phil Read Yamaha 41"24'2 8 2 Mike Duff Yamaha +10'0 6 3 Jim Redman Honda +10'3 4 4 Giacomo Agostini Morini +23'6 3 5 Alan Shepherd MZ +1"01'2 2 6 Luigi Taveri Honda +1"40'6 1 7 Derek Woodman MZ +2 ronden 8 Günter Beer Honda +1 ronde 9 Bruce Beale Honda +1 ronde 10 Gilberto Milani Aermacchi +2 ronden 11 Stanislav Malina ČZ +2 ronden 12 Gianemilio Marchesani Aermacchi +3 ronden

Niet gefinisht Coureur Merk Oorzaak Tarquinio Provini Benelli Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Ron Grant Parilla [5] Hugh Anderson Suzuki Bo Gehring Bultaco [5] Douglas Brown Ducati [5] George Rockett Ducati [5]

Onbekend[7] Coureur Merk Bert Schneider Suzuki Ernst Weiss Honda Wolfgang Gast MZ Jorge Sirera Montesa Roger Mailles Morini Clive Hunt Aermacchi Joe Dunphy Greeves Mike Hailwood MZ Ralph Bryans Honda Roy Boughey Yamaha Tommy Robb Yamaha Alberto Pagani Paton Hiroshi Hasegawa Yamaha Isamu Kasuya Honda

Top tien tussenstand 250cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Pnt
1	Phil Read	Yamaha	46 (50)	wereldkampioen
2	Jim Redman	Honda	40 (50)
3	Alan Shepherd	MZ	23
4	Mike Duff	Yamaha	20
5	Tarquinio Provini	Benelli	15
6	Bruce Beale	Honda	9
7	Luigi Taveri	Honda	8
8	Tommy Robb	Yamaha	7
9	Ron Grant	Parilla	6
	Alberto Pagani	Paton
	Giacomo Agostini	Morini

Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.

Wereldkampioen Luigi Taveri won ook de 125cc-race in Monza, voor de Suzuki-rijders Hugh Anderson en Ernst Degner. Degner reed zijn eerste Grand Prix sinds de Japanse GP van 1963 waarbij hij ernstige brandwonden had opgelopen. Veteraan Romolo Ferri, die in het seizoen 1958 voor het laatst in het WK had gereden, kwam met een EMC aan de start en werd negende.

Uitslag 125cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Pnt 1 Luigi Taveri Honda 36"40'0 8 2 Hugh Anderson Suzuki +1'6 6 3 Ernst Degner Suzuki +18'0 4 4 Ralph Bryans Honda +32'6 3 5 Frank Perris Suzuki +1"17'4 2 6 Jim Redman Honda +2"08'6 1 7 Walter Scheimann Honda +2 ronden 8 Giuseppe Visenzi Honda +2 ronden 9 Romolo Ferri EMC +2 ronden 10 Richard Thomas Bultaco +2 ronden 11 Francesco Villa Mondial +2 ronden 12 Alberto Capocci Ducati +3 ronden 13 Accorsi Ducati +3 ronden

Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Roland Föll (†) Honda Overleden[8] Kunimitsu Takahashi Honda Gestopt

Onbekend[7] Coureur Merk Bert Schneider Suzuki Stanislav Malina CZ Dieter Krumpholz MZ Friedhelm Kohlar MZ Heinz Rosner MZ Klaus Enderlein MZ Peter Eser Honda Ramón Torras Bultaco Jean-Pierre Beltoise Bultaco Chris Vincent Honda Gary Dickinson Honda Phil Read Yamaha Rex Avery EMC Akiyasu Motohashi Yamaha Hironori Matsushima Yamaha Isao Morishita Suzuki Mitsuo Itoh Suzuki Teisuke Tanaka Suzuki Yoshimi Katayama Suzuki Bruce Beale Honda

Top tien tussenstand 125cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Pnt
1	Luigi Taveri	Honda	46 (58)	wereldkampioen
2	Jim Redman	Honda	36 (37)
3	Hugh Anderson	Suzuki	34
4	Bert Schneider	Suzuki	22 (24)
5	Ralph Bryans	Honda	21
6	Frank Perris	Suzuki	10
7	Mitsuo Itoh	Suzuki	6
	Phil Read	Yamaha
	Walter Scheimann	Honda
10	Rex Avery	EMC	4
	Jean-Pierre Beltoise	Bultaco
	Ernst Degner	Suzuki

Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.

Bronnen

• Luigi & Gianna Rivola: De geschiedenis van de motorsport, oorsprong en ontwikkeling, 1993 Uitgeverij Uniepers b.v., Abcoude ISBN 90 6825 131 7

Voetnoten

1. ↑ Startte alleen in de Ulster Grand Prix.
2. ↑ Startte alleen in de TT van Man en de Ulster Grand Prix.
3. ↑ John Hartle was tijdens een internationale race in Imola zodanig gewond geraakt, dat hij enkele jaren niet meer kon racen.
4. ↑ Morrie Low was op 8 augustus verongelukt tijdens de training voor de ADAC-Schauinsland-Rennen-heuvelklim.
5. 1 2 3 4 5 Startte alleen in de Amerikaanse GP
6. ↑ Vernon Cottle was op 6 september in het ziekenhuis van Imatra overleden nadat hij tijdens de training van de Finse Grand Prix zwaargewond was geraakt.
7. 1 2 3 Niet gefinisht, niet deelgenomen of niet geregistreerd.
8. ↑ Roland Föll was tijdens de trainingen van de TT van Assen verongelukt.

Vorige race: Grand Prix-wegrace van Finland 1964	FIM wereldkampioenschap wegrace 16e seizoen (1964)	Volgende race: Grand Prix-wegrace van Japan 1964
Vorige race: Grand Prix-wegrace der Naties 1963	Grand Prix-wegrace der Naties	Volgende race: Grand Prix-wegrace der Naties 1965