Grand Prix-wegrace van de DDR 1969

Vlag van Duitse Democratische Republiek Grand Prix-wegrace van de DDR 1969
Sachsenring
Land Vlag van Duitse Democratische Republiek Duitse Democratische Republiek
Datum 12- en 13 juli 1969
Organisator FIM / ADMV
500 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Giacomo Agostini
Eerste Vlag van Italië Giacomo Agostini
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Nelson
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Ellis
350 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Giacomo Agostini
Eerste Vlag van Italië Giacomo Agostini
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Rodney Gould
Derde Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz Rosner
250 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Renzo Pasolini
Eerste Vlag van Italië Renso Pasolini
Tweede Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Santiago Herrero
Derde Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz Rosner
125 cc
Snelste ronde Vlag van Duitsland Dieter Braun
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Simmonds
Tweede Vlag van Oostenrijk Heins Kriwanek
Derde Vlag van Duitse Democratische Republiek Friedhelm Kohlar
50 cc
Snelste ronde Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Santiago Herrero
Eerste Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ángel Nieto
Tweede Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Santiago Herrero
Derde Vlag van Nederland Aalt Toersen

De Grand Prix-wegrace van de DDR 1969 was de zevende Grand Prix van wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1969. De races werden verreden op 12- en 13 juli 1969 op de Sachsenring nabij Karl-Marx-Stadt in Hohenstein-Ernstthal. Alle soloklassen kwamen aan de start. De wereldtitels in de 125cc-klasse en de 500cc-klasse werden hier beslist.

Algemeen

De Grand Prix van de DDR werd onder natte omstandigheden verreden. Toch waren er op zondag 200.000 toeschouwers. De 50cc-klasse reed al op zaterdag, de overige klassen op zondag. Tijdens de trainingen kwam Bill Ivy om het leven. Ivy reed tijdens een vrije training terug naar de pit. Bij het ingaan van de laatste snelle bocht kreeg zijn Jawa 350 cc V4 een vastloper. Onderzoek wees uit dat de krukas van de onderste linker cilinder was vastgelopen. Bill Ivy en zijn motorfiets schoven een heel eind door en Bill raakte daarbij een tuinmuurtje dat niet door strobalen was afgeschermd. Mogelijk was zijn helm al bij de val afgerukt (volgens sommige bronnen had hij deze al afgenomen om naar de pit terug te rijden). Hij liep ernstig hoofdletsel op en overleed in het ziekenhuis.

500cc-klasse

In de DDR was het 500cc-startveld maar klein en veel topcoureurs waren niet op komen dagen. Dat lag aan het bijzonder lage startgeld én aan de slechte organisatie, die pas een week van tevoren de startbevestigingen de deur uit deed. Toppers als Godfrey Nash en Alan Barnett lieten dan ook verstek gaan. Ook dit was een natte race en dat was een kolfje naar de hand van Karl Auer (Matchless), die als tweede achter Giacomo Agostini reed. De strijd om de derde plaats liet duidelijk zien dat de "groten" niet waren gekomen, want die ging tussen Terry Dennehy met zijn tweecilinder Drixton-Honda CB 450 en Juri Randla met de Vostok, Jack Findlay (LinTo) en Gyula Marsovszky (LinTo). Findlay bleek de snelste en haalde ook Karl Auer nog in, maar hij viel uit met een gebroken tuimelaar en dat bleek een zwak punt van de LinTo te zijn, want Marsovszky overkwam hetzelfde. De LinTo was opgebouwd uit twee 250cc-Aermacchi-motoren en de tuimelaars waren dan ook standaard Aermacchi-exemplaren. Randla viel met carburatieproblemen uit. Auer kwam zo terug op de tweede plaats, gevolgd door Dennehy en Billie Nelson. De kaarten leken geschud, maar in de voorlaatste ronde viel Auer uit door een gebroken klep en Dennehy door een lege benzinetank. Daardoor ging de tweede plaats naar Nelson en de derde plaats naar Steve Ellis (LinTo). Dennehy kon duwend nog vijfde worden. Agostini was nu zeker van zijn wereldtitel. Omdat slechts zeven resultaten telden had hij het maximale aantal van 105 punten bereikt.

Uitslag 500cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Giacomo Agostini MV Agusta 1:08"09'7 15
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Nelson Paton +1 ronde 12
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Ellis LinTo +1 ronde 10
4 Vlag van Oostenrijk Werner Bergold McIntyre-Matchless +1 ronde 8
5 Vlag van Australië Terry Dennehy Drixton-Honda +1 ronde 6
6 Vlag van Australië Phil O'Brien Matchless +2 ronden 5
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Maurice Hawthorne Métisse-Aermacchi +2 ronden 4
8 Vlag van Finland Pentti Lethelä Matchless +2 ronden 3
9 Vlag van Zweden Jack Lindh Seeley-Matchless +2 ronden 2
10 Vlag van Sovjet-Unie Endel Kiisa Vostok +2 ronden 1
11 Vlag van Australië Ross Hannan Norton
12 Vlag van Zweden Bosse Granath Husqvarna

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Oostenrijk Karl AuerMatchlessKlep
Vlag van Australië Jack FindlayMatchlessTuimelaar
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyLinToTuimelaar
Vlag van Duitsland Karl HoppeSeeley-URS
Vlag van Frankrijk André-Luc AppiettoPaton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve SpencerMétisse-Matchless
Vlag van Italië Alberto PaganiLinTo
Vlag van Italië Emanuele MauglianiNorton
Vlag van Italië Franco TrabalziniPaton
Vlag van Nieuw-Zeeland Keith TurnerLinTo
Vlag van Rhodesië Gordon KeithYamaha
Vlag van Sovjet-Unie Jüri RandlaVostokCarburatie

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Oostenrijk Wolfgang StropekMV Agusta
Vlag van Australië John DoddsSeeley-URS
Vlag van Australië Kel CarruthersAermacchi
Vlag van Zwitserland Gilbert ArgoMatchless
Vlag van Tsjechië Bohumil StašaČZ
Vlag van Duitsland Günter FischerMatchless
Vlag van Duitsland Paul EickelbergNorton
Vlag van Duitsland Walter ScheimannNorton
Vlag van Finland Hannu KuparinenMatchless
Vlag van Finland Osmo HansenMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan BarnettKirby-Métisse-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan LawtonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry ScullyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian SteensonSeeley-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan ShoreySeeley-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanSeeley-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Godfrey NashNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John Trevor FindlayNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John WilliamsMétisse-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Lewis YoungMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Malcolm UphillNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Percy TaitTriumph
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter DarvilNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter WilliamsMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rob FittonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron ChandlerSeeley-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Selwyn GriffithsMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve JollySeeley-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom DickieKuhn-Seeley-Matchless
Vlag van Italië Angelo BergamontiPaton
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Italië Paolo CampanelliSeeley-Matchless
Vlag van Italië Silvano BertarelliPaton
Vlag van Nederland Theo LouwesNorton
Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultaco

Top tien tussenstand 500cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Italië Giacomo AgostiniMV Agusta105Wereldkampioen
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan BarnettKirby-Métisse-Matchless32
3Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyLinTo31
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie NelsonPaton26
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Godfrey NashNorton18
6Vlag van Australië Jack FindlayLinTo / Matchless16
7Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron ChandlerSeeley-Matchless15
8Vlag van Oostenrijk Karl AuerMatchless13
Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve EllisLinTo
10Vlag van Italië Angelo BergamontiPaton12
Vlag van Duitsland Karl HoppeMétisse-URS / Seeley-URS
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter WilliamsMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Percy TaitTriumph

350cc-klasse

Voor de start van de Grand Prix van de DDR op de Sachsenring lagen er bloemen op de startplaats van Bill Ivy. Jawa had haar team teruggetrokken nadat Bill tijdens de training dodelijk verongelukt was. De (regen)race was niet erg interessant, tenminste niet waar het om de eerste drie plaatsen ging. Giacomo Agostini ging meteen voorop, gevolgd door Rodney Gould die langzaam de aansluiting verloor en als derde Heinz Rosner (MZ).

Uitslag 350cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Giacomo Agostini MV Agusta 1:02"28'5 15
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Rodney Gould Yamaha +48'8 12
3 Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz Rosner MZ 10
4 Vlag van Italië Giuseppe Visenzi Yamaha 8
5 Vlag van Tsjechië Bohumil Staša ČZ 6
6 Vlag van Verenigde Staten Marty Lunde Yamaha +1 ronde 5
7 Vlag van Australië Kel Carruthers Aermacchi 4
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Nelson Aermacchi 3
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Simmonds Kawasaki 2
10 Vlag van Finland Martti Pesonen Yamaha 1

Niet gestart

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawaTeambeleid[1]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy (†)JawaOverleden

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Jack FindlayYamahaOntsteking
Vlag van Italië Silvio GrassettiYamahaVersnellingsbak

Onbekend[2]

Coureur Merk
Vlag van Australië Brian SmithAermacchi
Vlag van Zwitserland Herbert DenzlerAermacchi
Vlag van Zwitserland Ivar SauterAermacchi
Vlag van Tsjechië Karel BojerČZ
Vlag van Duitsland Adolf OhligschlägerYamaha
Vlag van Duitsland Günter FischerAermacchi
Vlag van Duitsland Karl HoppeYamaha
Vlag van Duitsland Walter ScheimannYamaha
Vlag van Finland Hannu KuparinenYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie GuthrieYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie McCoshAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian SteensonAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil CrawfordAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cliff CarrYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave DegensAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Godfrey NashNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jerry LancasterDrixton-Aermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim CurryMétisse-Aermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk John Trevor FindlayNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Lewis YoungAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Maurice HawthorneMétisse-Aermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HatherillAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rob FittonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Roy GrahamAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Selwyn GriffithsAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Terry GrotefeldYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom DickieSeeley-AJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony RutterYamaha
Vlag van Hongarije János DrapálAermacchi
Vlag van Italië Bruno SpaggiariDucati
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Italië Silvano BertarelliAermacchi
Vlag van Nederland Jan KostwinderYamaha
Vlag van Nederland Leo CommuYamaha
Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultaco
Vlag van Rhodesië Gordon KeithYamaha

Top tien tussenstand 350cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Italië Giacomo AgostiniMV Agusta75
2Vlag van Australië Jack FindlayYamaha30
3Vlag van Italië Giuseppe VisenziYamaha29
4Vlag van Australië Kel CarruthersAermacchi25
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy (†)Jawa24
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian SteensonAermacchi12
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rodney GouldYamaha
8Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa10
Vlag van Italië Silvio GrassettiYamaha
Vlag van Tsjechië Bohumil StašaČZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ

250cc-klasse

De 250cc-race van de DDR werd in de regen verreden, maar was desondanks leuk en spannend. Heinz Rosner was hersteld van zijn sleutelbeenbreuk op Man en nam bij de start meteen de leiding. Santiago Herrero en Renzo Pasolini joegen achter hem aan, terwijl er ook om de vierde plaats gevochten werd door Rodney Gould, Kel Carruthers en Kent Andersson. In de derde ronde nam Herrero de leiding en Pasolini was nu tweede. In de zesde ronde moest Rosner de pit in om een bougie te wisselen. Hij werd daardoor gepasseerd door Andersson en Carruthers, terwijl Gould intussen was gevallen. Toen Rosner weer de baan op kon wist hij de derde plaats echter weer snel in te nemen. In de laatste ronde leverden Herrero en Pasolini nog een flink gevecht en uiteindelijk won Pasolini met een kleine voorsprong.

Uitslag 250cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Renzo Pasolini Benelli 51":41'2 15
2 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Santiago Herrero Ossa +0'3 12
3 Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz Rosner MZ +1"31'8 10
4 Vlag van Zweden Kent Andersson Yamaha +1"36'6 8
5 Vlag van Australië Kel Carruthers Benelli +1"50'7 6
6 Vlag van Zweden Börje Jansson Kawasaki-Yamaha[3] +3"13'6 5
7 Vlag van Duitsland Lothar John Yamaha 4
8 Vlag van Finland Martti Pesonen Yamaha 3
9 Vlag van Nieuw-Zeeland Keith Turner Aermacchi 2
10 Vlag van Duitse Democratische Republiek Günter Bartusch MZ 1

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rodney GouldYamahaVal
Vlag van Italië Giuseppe VisenziYamahaVersnellingsbak
Vlag van Italië Silvio GrassettiYamaha

Niet gestart

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawaTeambeleid[1]

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Hongarije László SzabóMZBlessure[4]

Onbekend[2]

Coureur Merk
Vlag van Oostenrijk Heinz KriwanekSuzuki
Vlag van Australië Eric HintonYamaha
Vlag van Australië Jack FindlayYamaha
Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisSuzuki
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyYamaha
Vlag van Tsjechië Karel BojerČZ
Vlag van Duitsland Dieter BraunMZ
Vlag van Duitsland Klaus HuberYamaha
Vlag van Duitsland Reinhard ScholtisKawasaki
Vlag van Duitsland Siegfried LohmannSuzuki
Vlag van Duitsland Toni GruberYamaha
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Carlos GiróOssa
Vlag van Finland Matti SalonenYamaha
Vlag van Finland Pentti KorhonenYamaha
Vlag van Finland Teuvo LänsivuoriYamaha
Vlag van Frankrijk Christian RavelYamaha
Vlag van Frankrijk Jean AuréalYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie GuthrieYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie NelsonYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chas MortimerYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave SimmondsKawasaki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek ChattertonYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dick PipesYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank WhitewaySuzuki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ian RichardsYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jerry LancasterYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk John RingwoodYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick ChattertonYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadBenelli
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ray McCulloughYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stan WoodsYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony RutterYamaha
Vlag van Italië Angelo BergamontiAermacchi
Vlag van Italië Eugenio LazzariniBenelli
Vlag van Italië Gilberto ParlottiBenelli
Vlag van Italië Walter VillaVilla
Vlag van Rhodesië Gordon KeithYamaha

Top tien tussenstand 250cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Santiago HerreroOssa77
2Vlag van Zweden Kent AnderssonYamaha57
3Vlag van Australië Kel CarruthersBenelli43
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Rodney GouldYamaha32
5Vlag van Italië Renzo PasoliniBenelli30
6Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisSuzuki25
7Vlag van Duitsland Lothar JohnYamaha19
Vlag van Zweden Börje JanssonKawasaki-Yamaha
9Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ15
10Vlag van Italië Angelo BergamontiAermacchi11
Vlag van Finland Martti PesonenYamaha

125cc-klasse

Dave Simmonds won ook in de DDR, en werd daarmee onbereikbaar voor de concurrentie en vier wedstrijden voor het einde van het seizoen was hij al wereldkampioen. Toch werd de wedstrijd eerst aangevoerd door Dieter Braun, die als West-Duitser toch enthousiast werd toegejuigt door het Oost-Duitse publiek. Vlak voor het einde van de race brak zijn krukas, waardoor Simmonds spekkoper werd. Braun werd duwend elfde. Günter Bartusch lag lang op de derde plaats maar viel met zijn MZ ook uit en daardoor werd de Oostenrijker Heinz Kriwanek met zijn zelfbouwmachine tweede, vlak voor Friedhelm Kohlar (MZ).

Uitslag 125cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Simmonds Kawasaki 43"28'7 15
2 Vlag van Oostenrijk Heinz Kriwanek Rotax +1"16'1 12
3 Vlag van Duitse Democratische Republiek Friedhelm Kohlar MZ +1"16'3 10
4 Vlag van Polen Ryszard Mankiewicz MZ +1"28'4 8
5 Vlag van Nederland Cees van Dongen Suzuki +1"41'9 6
6 Vlag van Duitse Democratische Republiek Thomas Heuschkel MZ +1"44'8 5
7 Vlag van Zweden Kent Andersson Maico +1"55'1 4
8 Vlag van Duitsland Lothar John MZ +2"38'2 3
9 Vlag van Zweden Börje Jansson Maico +3"07'5 2
10 Vlag van Duitse Democratische Republiek Hartmut Bischoff MZ +3"30'0 1
11 Vlag van Duitsland Dieter Braun Suzuki

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Duitse Democratische Republiek Günter BartuschMZMotor
Vlag van Nederland Jan HubertsMZ

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Hongarije László SzabóMZBlessure[4]

Onbekend[2]

Coureur Merk
Vlag van Australië Barry SmithDerbi
Vlag van Australië John DoddsAermacchi
Vlag van Australië Kel CarruthersAermacchi
Vlag van Zwitserland Bruno VeigelHonda
Vlag van Zwitserland Herbert DenzlerHonda
Vlag van Zwitserland Jean CampicheHonda
Vlag van Duitse Democratische Republiek Eberhard MahlerMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ
Vlag van Duitsland Siegfried LohmannMZ
Vlag van Duitsland Walter ScheimannVilla
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Enrique EscuderBultaco
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ramón GalíBultaco
Vlag van Finland Pertti LeinonenHonda
Vlag van Finland Seppo KangasniemiMZ
Vlag van Frankrijk Daniel CrivelloMaico
Vlag van Frankrijk Jacques RocaDerbi
Vlag van Frankrijk Jean AuréalYamaha
Vlag van Frankrijk Jean-François ChaffinVilla
Vlag van Frankrijk Pierre ViuraMaico
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob CoulterBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Carl WardHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Charles GarnerBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chas MortimerVilla
Vlag van Verenigd Koninkrijk Gary DickinsonHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jerry LancasterHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim CurryHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk John KiddieHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk John ShackladyBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve MurrayHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom LoughridgeBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbBultaco
Vlag van Hongarije János ReiszMZ
Vlag van Italië Francesco VillaVilla
Vlag van Italië Giuseppe MandoliniVilla
Vlag van Italië Silvano BertarelliAermacchi
Vlag van Italië Walter VillaVilla
Vlag van Monaco Jean-Louis PasquierBultaco
Vlag van Nederland Lous van Rijswijk jr.Yamaha
Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultaco
Vlag van Zweden Bosse GranathMZ

Top tien tussenstand 125cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave SimmondsKawasaki87Wereldkampioen
2Vlag van Zweden Kent AnderssonMaico / Yamaha36
3Vlag van Nederland Cees van DongenSuzuki31
4Vlag van Duitsland Dieter BraunSuzuki24
5Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultaco22
Vlag van Oostenrijk Heinz KriwanekRotax
7Vlag van Australië Kel CarruthersAermacchi18
8Vlag van Frankrijk Jean AuréalYamaha15
9Vlag van Duitsland Lothar JohnMZ14
10Vlag van Nederland Jan HubertsMZ11
Vlag van Polen Ryszard MankiewiczMZ

50cc-klasse

In Oost-Duitsland had Aalt Toersen een slechte start, maar die van Barry Smith was nog veel slechter, hij moest een halve minuut duwen voor zijn motor aansloeg en behoorlijk op toeren wilde komen. Zijn Derbi-teamgenoten Santiago Herrero en Ángel Nieto waren goed weg, en wisselden tijdens de race regelmatig van positie. In de laatste ronde liep Nieto ongeveer 20 meter uit en dat besliste de race. Op de derde plaats finishte Aalt Toersen na een flink gevecht met Kreidler- testrijder Rudolf Kunz. Zijn tien punten leverden Toersen netto niets op: ze verdwenen als streepresultaat.

Uitslag 50cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ángel Nieto Derbi 28"20'7 15
2 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Santiago Herrero Derbi +4'6 12
3 Vlag van Nederland Aalt Toersen Van Veen-Kreidler +21'0 10
4 Vlag van Duitsland Rudolf Kunz Kreidler +22'5 8
5 Vlag van Nederland Jan de Vries Van Veen-Kreidler +38'9 6
6 Vlag van Italië Eugenio Lazzarini Morbidelli 5
7 Vlag van Australië Barry Smith Derbi 4
8 Vlag van Duitsland Ludwig Faßbender Kreidler 3
9 Vlag van Italië Gilberto Parlotti Tomos 2
10 Vlag van Italië Franco Ringhini Morbidelli 1

Onbekend[2]

Coureur Merk
Vlag van Oostenrijk Jakob UnterladstätterKTM
Vlag van Zwitserland Herbert DenzlerKreidler
Vlag van Duitsland Winfried ReinhardReimo
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fran RedfernHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank WhitewayCrooks-Suzuki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Luke LawlorDerbi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart AspinMeurs-Garelli
Vlag van Italië Giovanni LombardiGuazzoni
Vlag van Italië Silvano BertarelliMinarelli
Vlag van Nederland Cees van DongenVan Veen-Kreidler
Vlag van Nederland Jan HubertsKreidler
Vlag van Nederland Martin MijwaartJamathi
Vlag van Nederland Paul LodewijkxJamathi
Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Adrijan BerneticTomos
Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Janko-Florijan ŠtefeTomos

Top tien tussenstand 50cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Nederland Aalt ToersenVan Veen-Kreidler65 (75)
2Vlag van Australië Barry SmithDerbi49
3Vlag van Nederland Jan de VriesVan Veen-Kreidler40
4Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ángel NietoDerbi39
5Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Santiago HerreroDerbi28
6Vlag van Italië Gilberto ParlottiTomos27
7Vlag van Duitsland Rudolf KunzKreidler20
8Vlag van Duitsland Ludwig FaßbenderKreidler19
9Vlag van Nederland Paul LodewijkxJamathi18
10Vlag van Duitsland Winfried ReinhardReimo8
Vlag van Nederland Cees van DongenVan Veen-Kreidler

Trivia

Dieter Braun

De West-Duitser Dieter Braun werd bij elke doorkomst door het Oost-Duitse publiek toegejuicht. Dat was de organisatoren en wedstrijdleiders van de Allgemeiner Deutscher Motorsport Verband een doorn in het oog en uiteindelijk het begin van het einde van de GP van de DDR. Nu Braun niet won was de ramp nog te overzien, maar als hij dat wel deed moest men het Lied der Deutschen (het Duitse volkslied) spelen en dat was niet de bedoeling. Tijdens de GP van de DDR van 1971 won Braun de 250cc-race en het Oost-Duitse publiek loste het probleem op door zelf het derde couplet van het Lied der Deutschen te zingen. Daarop besloot men in 1973 om de Grand Prix als uitnodigingsrace te organiseren, met alleen rijders uit het Oostblok. De Grand Prix van de DDR verloor daarmee haar WK-status. De Oost-Duitsers trokken daarna massaal naar de Grand Prix van Tsjecho-Slowakije om Braun alsnog toe te juichen.

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van België 1969
FIM wereldkampioenschap wegrace
21e seizoen (1969)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1969

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van de DDR 1968
Grand Prix-wegrace van de DDR Volgende race:
Grand Prix-wegrace van de DDR 1970