Grand Prix-wegrace van Argentinië 1963

Grand Prix-wegrace van Argentinië 1963
Autódromo Oscar Alfredo Gálvez
Officiële naam	GP d'Argentina
Land	Argentinië
Datum	6 oktober 1963
Organisator	FIM
500 cc
Snelste ronde	Mike Hailwood
Eerste	Mike Hailwood
Tweede	Jorge Kissling
Derde	Benedicto Caldarella
250 cc
Snelste ronde	Tarquinio Provini
Eerste	Tarquinio Provini
Tweede	Jim Redman
Derde	[1] Umberto Masetti
125 cc
Snelste ronde	Jim Redman
Eerste	Jim Redman
Tweede	Héctor Pochettino
Derde	Aldo Caldarella
50 cc
Snelste ronde	Hugh Anderson
Eerste	Hugh Anderson
Tweede	Ernst Degner
Derde	Alberto Pagani

De Grand Prix-wegrace van Argentinië 1963 was de elfde en voorlaatste race van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1963. De races werden verreden op 6 oktober op het Autódromo Oscar Alfredo Gálvez in Buenos Aires. Aan de start kwamen de 50cc-klasse, de 125cc-klasse, de 250cc-klasse en de 500cc-klasse. In de 50cc-klasse en de 250cc-klasse waren de wereldtitels nog niet beslist. De 500cc-klasse sloot haar seizoen af.

De Argentijnse Grand Prix was weer een tamelijk armoedige vertoning. Voor privérijders was de overtocht veel te duur, maar ook voor fabrieksteams. Zo kwam het dat alleen die teams die nog in de strijd waren voor een wereldtitel, soms met tegenzin, naar Argentinië moesten reizen. Dat deden de teams van Suzuki en Kreidler, die nog vochten om de 50cc-titel en Honda en Morini, die nog vochten om de 250cc-titel. Verder stuurde alleen MV Agusta Mike Hailwood naar Buenos Aires. Hoewel de Argentijnse Grand Prix ook in het seizoen 1964 op de kalender stond, werd ze pas in het seizoen 1981 weer verreden.

Mike Hailwood was in de 500cc-race zonder concurrentie. Het Scuderia Duke-Gilera-team was al kansloos voor de wereldtitel en had grote problemen om een machine rijklaar te krijgen. Het was dan ook niet naar Argentinië afgereisd. Daardoor was het voor Alan Shepherd ook niet erg dat hij met zijn Matchless G50 uitviel: hij behield de tweede plaats in de WK-stand. Opmerkelijke deelnemer was Tarquinio Provini, waarschijnlijk met een opgeboorde Moto Morini 250 Bialbero, die echter ook uitviel. Verder waren er alleen Zuid-Amerikaanse deelnemers, van wie Jorge Kissling en Benedicto Caldarella met een ronde achterstand tweede en derde werden.

Uitslag 500cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Pnt 1 Mike Hailwood MV Agusta 1:03"45'9 8 2 Jorge Kissling Norton +1 ronde 6 3 Benedicto Caldarella Matchless +1 ronde 4 4 Victorio Minguzzi Matchless +1 ronde 3 5 Raúl Villaveiran Norton +1 ronde 2 6 Horacio Costa Norton +1 ronde 1 7 Juan Carlos Perkins Norton Niet gefinisht Coureur Merk Oorzaak Alan Shepherd Matchless Tarquinio Provini Morini

Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Ladi Richter Norton Privérijder[2] Jack Ahearn Norton Privérijder[2] Jack Findlay McIntyre-Matchless Privérijder[2] Mike Duff Matchless Privérijder[2] Gyula Marsovszky Matchless Privérijder[2] Bill Smith Norton Privérijder[2] Derek Minter Duke-Gilera Teambeleid[3] Fred Stevens Norton Privérijder[2] Joe Dunphy Norton Privérijder[2] John Hartle Duke-Gilera Teambeleid[3] Phil Read Duke-Gilera Teambeleid[3] Ralph Bryans Norton Privérijder[2] Syd Mizen Norton Privérijder[2] Vernon Cottle Norton Privérijder[2] Vasco Loro Norton Privérijder[2] Sven-Olof Gunnarsson Norton Privérijder[2] Nikolaj Sevast'ânov CKEB

Top tien eindstand 500cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Pnt
1	Mike Hailwood	MV Agusta	40 (56)
2	Alan Shepherd	Matchless	21
3	John Hartle	Duke-Gilera	20
4	Phil Read	Duke-Gilera	16
5	Fred Stevens	Norton	13
6	Mike Duff	Matchless	11
7	Derek Minter	Duke-Gilera	10
8	Jack Findlay	McIntyre-Matchless	8
9	Jorge Kissling	Norton	6
10	Jack Ahearn	Norton	5

Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.

Jim Redman had bij winst zijn wereldtitel veilig kunnen stellen, maar dat lukte niet. Tarquinio Provini bleef hem met de Moto Morini 250 GP voor en stond nu zelfs gelijk in de WK-stand. Redman scoorde weliswaar zes punten, maar moest vier punten wegstrepen. Derde werd Umberto Masetti, die als coureur gepensioneerd was en was geëmigreerd was naar Chili. Net als in het seizoen 1962 honoreerde hij het verzoek van Moto Morini om in Argentinië te starten.

Uitslag 250cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Pnt 1 Tarquinio Provini Morini 59"14'4 8 2 Jim Redman Honda 6 3 [1] Umberto Masetti Morini 4 4 Raúl Kissling NSU 3 5 Ivan Schumann NSU 2 6 Carlos Marfetan Parilla 1

Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Jack Findlay Mondial / DMW Privérijder[2] Stanislav Malina CZ Teambeleid[4] Alan Shepherd MZ Teambeleid[4] Bill Smith Honda Privérijder[2] Chris Anderson Aermacchi Privérijder[2] John Kidson Cotton-Moto Guzzi Privérijder[2] Mike Hailwood MZ Teambeleid[4] Phil Read Yamaha Teambeleid[5] László Szabó MZ Teambeleid[4] Gilberto Milani Aermacchi Teambeleid[4] Silvio Grassetti Benelli Teambeleid[4] Fumio Ito Yamaha Teambeleid[5] Hiroshi Hasegawa Yamaha Teambeleid[5] Yoshikazu Sunako Yamaha Teambeleid[5] Cas Swart Honda Privérijder[2]

Onbekend[6] Coureur Merk Luigi Taveri Honda Tommy Robb Honda Isamu Kasuya Honda Kunimitsu Takahashi Honda

Top tien tussenstand 250cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Pnt
1	Jim Redman	Honda	42 (50)
	Tarquinio Provini	Morini	42 (46)
3	Tommy Robb	Honda	21
4	Fumio Ito	Yamaha	20
5	Alan Shepherd	MZ	11
	Luigi Taveri	Honda
7	Yoshikazu Sunako	Yamaha	9
8	Mike Hailwood	MZ	8
9	Kunimitsu Takahashi	Honda	7
10	Bill Smith	Honda	4
	Stanislav Malina	CZ
	Phil Read	Yamaha

Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.

Zonder Suzuki, dat met Hugh Anderson de wereldtitel al binnen had en verder geen enkel belang meer had om naar Argentinië te reizen, had Jim Redman vrij spel. Redman moest er toch zijn om zijn positie in de 250cc-klasse te verdedigen en won met zijn Honda RC 145 voor de Argentijnse Bultaco-rijders Héctor Pochettino en Aldo Caldarella.

Uitslag 125cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Pnt 1 Jim Redman Honda 54"56'8 8 2 Héctor Pochettino Bultaco 6 3 Aldo Caldarella Bultaco 4 4 Alberto Gómez Zanella 3 5 Juan Carlos Salatino Zanella 2 6 Horacio Maffia Ducati 1

Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Bert Schneider Suzuki Teambeleid[7] Frank Perris Suzuki Teambeleid[7] Mike Duff Bultaco / MZ Privérijder[2] Stanislav Malina CZ Teambeleid Werner Musiol MZ Teambeleid Ernst Degner Suzuki Teambeleid[7] Alan Shepherd MZ Teambeleid Peter Inchley EMC Privérijder[2] László Szabó MZ Teambeleid Mitsuo Itoh Suzuki Teambeleid[7] Hugh Anderson Suzuki Teambeleid[7]

Onbekend[6] Coureur Merk Luigi Taveri Honda Francisco González Bultaco Jean-Pierre Beltoise Bultaco Gary Dickinson Honda Tommy Robb Honda John Grace Bultaco Giuseppe Visenzi Honda Kunimitsu Takahashi Honda

Top tien tussenstand 125cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Pnt
1	Hugh Anderson	Suzuki	54 (60)	wereldkampioen
2	Luigi Taveri	Honda	37 (47)
3	Jim Redman	Honda	29
4	Bert Schneider	Suzuki	23
5	Frank Perris	Suzuki	16
6	Ernst Degner	Suzuki	13
7	Alan Shepherd	MZ	11
8	Kunimitsu Takahashi	Honda	10
9	Tommy Robb	Honda	8
10	László Szabó	MZ	7

Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.

Kreidler-rijder Hans Georg Anscheidt kwam als WK-leider naar Argentinië, maar raakte tijdens de trainingen geblesseerd en kon niet starten. Suzuki-rijder Hugh Anderson profiteerde optimaal en won de race voor zijn stalgenoot Ernst Degner en Kreidler-rijder Alberto Pagani. Daardoor bleef het wereldkampioenschap open, het moest in de Japanse Grand Prix beslist worden.

Uitslag 50cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Pnt 1 Hugh Anderson Suzuki 8 2 Ernst Degner Suzuki 6 3 Alberto Pagani Kreidler 4 4 Raúl Kissling Kreidler 3 5 Karaber Samardjian Suzuki 2 6 Gastón Biscia Suzuki 1

Niet gestart Coureur Merk Oorzaak Hans Georg Anscheidt Kreidler Blessure Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Luigi Taveri Honda Teambeleid[8] César Gracia Ducson Privérijder[2] José Maria Busquets Derbi Teambeleid Matti Salonen Prykija Privérijder[2] Jean-Pierre Beltoise Kreidler Privérijder[2] Ian Plumridge Honda Privérijder[2] Sadao Shimazaki Honda Teambeleid[8]

Onbekend[6] Coureur Merk Isao Morishita Suzuki Michio Ichino Suzuki Mitsuo Itoh Suzuki Shunkishi Masuda Suzuki

Top tien tussenstand 50cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Pnt
1	Hugh Anderson	Suzuki	34 (41)
2	Hans Georg Anscheidt	Kreidler	32 (36)
3	Ernst Degner	Suzuki	30
4	Isao Morishita	Suzuki	23 (26)
5	Mitsuo Itoh	Suzuki	20
6	Michio Ichino	Suzuki	11
7	Alberto Pagani	Kreidler	9
8	José Maria Busquets	Derbi	7
9	Jean-Pierre Beltoise	Kreidler	3
	Raúl Kissling	Kreidler

Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.

Bronnen, noten en/of referenties

• Luigi & Gianna Rivola: De geschiedenis van de motorsport, oorsprong en ontwikkeling, 1993 Uitgeverij Uniepers b.v., Abcoude ISBN 90 6825 131 7

Voetnoten

1. 1 2 Umberto Masetti was naar Chili geëmigreerd en reed met een Chileense licentie.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 Voor privérijders woog de dure reis naar Argentinië niet op tegen het startgeld.
3. 1 2 3 Scuderia Duke reisde niet af naar Argentinië.
4. 1 2 3 4 5 6 Voor een aantal teams, zoals CZ, MZ, Aermacchi en Benelli was er in de 250cc-klasse niets meer te winnen.
5. 1 2 3 4 Yamaha had haar team teruggeroepen naar Japan en nam pas weer deel aan de Japanse Grand Prix.
6. 1 2 3 Niet gefinisht, niet deelgenomen of niet geregistreerd.
7. 1 2 3 4 5 Suzuki had de wereldtitel in de 125cc-klasse al binnen en stuurde haar RT 63-racers niet naar de GP des Nations en de Argentijnse Grand Prix.
8. 1 2 Honda liet de 50cc-klasse schieten. Het verscheen pas in de GP van Japan aan de start.

Vorige race: Grand Prix-wegrace der Naties 1963	FIM wereldkampioenschap wegrace 15e seizoen (1963)	Volgende race: Grand Prix-wegrace van Japan 1963
Vorige race: Grand Prix-wegrace van Argentinië 1962	Grand Prix-wegrace van Argentinië	Volgende race: Grand Prix-wegrace van Argentinië 1981