Grand Prix-wegrace der Naties 1951

Vlag van Italië Grand Prix-wegrace der Naties 1951
Autodromo Nazionale di Monza
Officiële naam 20º Gran Premio delle Nazioni
Land Vlag van Italië Italië
Datum 9 september 1951
Organisator FIM/FMI
500 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Alfredo Milani
Eerste Vlag van Italië Alfredo Milani
Tweede Vlag van Italië Umberto Masetti
Derde Vlag van Italië Nello Pagani
350 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke
Tweede Vlag van Australië Ken Kavanagh
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Brett
250 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Bruno Ruffo
Eerste Vlag van Italië Enrico Lorenzetti
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Wood
Derde Vlag van Italië Bruno Ruffo
125 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Carlo Ubbiali
Eerste Vlag van Italië Carlo Ubbiali
Tweede Vlag van Italië Romolo Ferri
Derde Vlag van Italië Luigi Zinzani
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric Oliver/Vlag van Italië Lorenzo Dobelli
Eerste Vlag van Italië Albino Milani/Vlag van Italië Giuseppe Pizzocri
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric Oliver/Vlag van Italië Lorenzo Dobelli
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip Harris/Vlag van Verenigd Koninkrijk Neil Smith

De Grand Prix-wegrace der Naties 1951 was de achtste en laatste race van wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1951. De races werden verreden op 9 september 1951 op het Autodromo Nazionale di Monza nabij Monza in de Italiaanse regio Lombardije. In deze Grand Prix kwamen alle klassen aan de start, maar de wereldtitels in de 350cc-klasse en de 500cc-klasse waren al eerder beslist.

Algemeen

Voor Geoff Duke was de GP des Nations slechts een formaliteit, want hij was al wereldkampioen in de 350- en de 500cc-klasse. In de 250cc-klasse vormde Tommy Robb nog een kleine bedreiging voor Bruno Ruffo en in de 125cc-klasse konden rekenkundig nog acht coureurs wereldkampioen worden. Gianni Leoni en Guido Leoni waren echter al overleden, maar als de top acht geen punten scoorden, was Gianni postuum wereldkampioen omdat hij een overwinning had gescoord en Carlo Ubbiali niet. In de zijspanklasse was de spanning het grootst: daar stonden de combinaties Eric Oliver/Lorenzo Dobelli en Ercole Frigerio/Ezio Ricotti ex aequo aan de leiding met 26 punten.

Duitse deelname

Begin 1950 had de FIM al bekendgemaakt dat men Duitsland weer wilde toelaten tot internationale races, maar Nederland en België hadden daar een stokje voor gestoken. Ook in dit seizoen namen er geen Duitsers deel, tot aan de GP des Nations, want hier verscheen Roland Schnell met een 350cc-Parilla aan de start. Waarschijnlijk kon dat omdat de FIM in haar najaarscongres al had besloten de Duitsers vanaf het seizoen 1952 weer toe te laten en mocht Schnell daar al een voorschot op nemen.

500cc-klasse

De 500cc-race werd een succes voor het team van Gilera, dat met Alfredo Milani, Umberto Masetti en Nello Pagani een grote voorsprong nam op de Norton Manx van Geoff Duke. Voor Duke was dat allemaal niet belangrijk, hij hoefde slechts enkele punten te scoren om de constructeurstitel voor Norton zeker te stellen, want hij was al wereldkampioen.

Uitslag 500cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Alfredo Milani Gilera 1:11"24'3 8
2 Vlag van Italië Umberto Masetti Gilera +48'8 6
3 Vlag van Italië Nello Pagani Gilera +49'9 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke Norton +1"07'5 3
5 Vlag van Italië Bruno Ruffo Moto Guzzi +1"27'6 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Doran AJS +1"32'1 1
7 Vlag van Italië Libero Liberati Gilera +1"56'6
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Brett Norton +1 ronde
9 Vlag van Italië Carlo Bandirola MV Agusta +1 ronde
10 Vlag van Ierland Reg Armstrong AJS +1 ronde
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Johnny Lockett Norton +2 ronden
12 Vlag van Zuid-Rhodesië (1924-1964) Ray Amm Norton +2 ronden
13 Vlag van Italië Dante Bianchi Moto Guzzi +2 ronden
14 Vlag van Italië Giuseppe Colnago Gilera +2 ronden
15 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Petch AJS +2 ronden
16 Vlag van Italië Giulio Galbiati Moto Guzzi +4 ronden
17 Vlag van Italië Facchinetti Gilera +4 ronden

Niet gefinisht

Coureur Merk
Vlag van Australië Ken KavanaghNorton
Vlag van Italië Arciso ArtesianiMV Agusta
Vlag van België Edouard TexidorNorton
Vlag van Frankrijk Jacques DrionNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur WheelerNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob MatthewsNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric OliverNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ernie ThomasNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Humphrey RansonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Les GrahamNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Leslie HarrisNorton
Vlag van Italië Bruno BertacchiniMV Agusta
Vlag van Italië Enrico LorenzettiMoto Guzzi
Vlag van Italië Felice BenasedoMoto Guzzi
Vlag van Italië Francesco GuglielminettiGilera
Vlag van Italië Tito ForconiNorton
Vlag van Nieuw-Zeeland Rod ColemanNorton

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Zwitserland Benoît MusyMoto Guzzi
Vlag van Zwitserland Willy LipsNorton
Vlag van Spanje Ernesto VidalNorton
Vlag van Spanje Roger MontanéNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ashley Len ParryNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cromie McCandlessNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy McEwanNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy WoodNorton
Vlag van Ierland Manliff BarringtonNorton
Vlag van Ierland Reg ArmstrongAJS
Vlag van Italië Sante GeminianiMoto Guzzi[1]
Vlag van Nieuw-Zeeland Len PerryNorton

Top tien eindstand 500cc-klasse

PosCoureurMerkPtn.
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff DukeNorton35 (37)
2Vlag van Italië Alfredo MilaniGilera31
3Vlag van Italië Umberto MasettiGilera21
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill DoranAJS14
5Vlag van Italië Nello PaganiGilera10
6Vlag van Ierland Reg ArmstrongAJS9
7Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto Guzzi8
8Vlag van Italië Enrico LorenzettiMoto Guzzi8
9Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy WoodNorton6
Vlag van Australië Ken KavanaghNorton

350cc-klasse

Voor de derde keer op rij werd Ken Kavanagh tweede achter Geoff Duke. Het bracht hem op de vierde plaats in de eindstand. Jack Brett finishte als derde Norton-rijder voor Bill Doran met de AJS Boy Racer. Doran passeerde in de WK-stand Johnny Lockett.

Uitslag 350cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke Norton 57"29'9 8
2 Vlag van Australië Ken Kavanagh Norton +00'5 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Brett Norton +40'8 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Doran AJS +1"20'4 3
5 Vlag van Ierland Reg Armstrong AJS +1"20'4 2
6 Vlag van Nieuw-Zeeland Rod Coleman AJS +1"21'1 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Graham Velocette +1 ronde
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Wood Velocette +1 ronde
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Petch AJS +1 ronde
10 Vlag van Zuid-Rhodesië (1924-1964) Ray Amm Norton +1 ronde
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Matthews Velocette +1 ronde
12 Vlag van Duitsland Roland Schnell Parilla +1 ronde
13 Vlag van Verenigd Koninkrijk Humphrey Ranson AJS +2 ronden

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob FosterVelocetteGestopt[2]

Onbekend[3]

Coureur Merk
Vlag van Gibraltar (1939-1982) John GraceNorton
Vlag van Oostenrijk Leonhard FaßlAJS
Vlag van België Jack RaffeldVelocette
Vlag van Zwitserland Paul FuhrerVelocette
Vlag van Spanje Fernando ArandaMoto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill LomasVelocette
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil SandfordVelocette
Vlag van Verenigd Koninkrijk Johnny LockettNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick FeatherstoneAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Sid MasonVelocette
Vlag van Verenigd Koninkrijk Simon Sandys-WinschVelocette

Top tien eindstand 350cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff DukeNorton40
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill DoranAJS19
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Johnny LockettNorton19
4Vlag van Australië Ken KavanaghNorton16
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack BrettNorton15
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Les GrahamVelocette14
7Vlag van Ierland Reg ArmstrongAJS11
8Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill PetchAJS10
9Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil SandfordVelocette9
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy WoodVelocette8

250cc-klasse

De kleine kans die Tommy Wood nog had op de wereldtitel werd de grond in geboord door Enrico Lorenzetti, die hem met slechts 0,8 seconde verschil versloeg. Een overwinning van Wood was ook niet genoeg geweest, want Bruno Ruffo werd derde en wereldkampioen. De overwinning van Lorenzetti was niet genoeg om de inmiddels overleden Dario Ambrosini in de eindstand te passeren.

Uitslag 250cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Enrico Lorenzetti Moto Guzzi 52"34'6 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Wood Moto Guzzi +00'8 6
3 Vlag van Italië Bruno Ruffo Moto Guzzi +1"47'7 4
4 Vlag van Italië Alano Montanari Moto Guzzi +1"56'9 3
5 Vlag van Italië Bruno Francisci Moto Guzzi +2"07'9 2
6 Vlag van Italië Guido Paciocca Moto Guzzi +2"34'6 1

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Italië Dario AmbrosiniBenelli[4]
Vlag van Italië Gianni LeoniMoto Guzzi[5]

Onbekend[3]

Coureur Merk
Vlag van Zwitserland Benoît MusyMoto Guzzi
Vlag van Zwitserland Werner GerberMoto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur WheelerVelocette
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill LomasVelocette
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil SandfordVelocette
Vlag van Verenigd Koninkrijk Douglas BeasleyVelocette
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fron PurslowNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Maurice CannMoto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Norman BlemingsExcelsior
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wilf HuttMoto Guzzi
Vlag van Italië Nino GriecoParilla

Top tien eindstand 250cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Italië Bruno RuffoMoto Guzzi22 (26)
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy WoodMoto Guzzi18 (21)
3Vlag van Italië Dario Ambrosini (†)Benelli14
4Vlag van Italië Enrico LorenzettiMoto Guzzi12
5Vlag van Italië Gianni Leoni (†)Moto Guzzi10
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Maurice CannMoto Guzzi6
7Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur WheelerVelocette6
8Vlag van Zwitserland Benoît MusyMoto Guzzi3
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wilf HuttMoto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto Guzzi
Vlag van Italië Alano MontanariMoto Guzzi

125cc-klasse

De grootste bedreiging voor Carlo Ubbiali was Cromie McCandless, die slechts vier punten achterstand in het WK had. McCandless was echter kansloos, want hij werd op ruim twee minuten achterstand gereden en eindigde zelfs een minuut achter derde man Luigi Zinzani. In de WK-eindstand bleef McCandless zelfs nog achter de overleden Gianni Leoni, die postuum tweede werd.

Uitslag 125cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Carlo Ubbiali Mondial 44"26'2 8
2 Vlag van Italië Romolo Ferri Mondial +51'4 6
3 Vlag van Italië Luigi Zinzani Morini +1"02'9 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cromie McCandless Mondial +2"07'1 3
5 Vlag van Italië Otello Spadoni Mondial +2"27'5 2
6 Vlag van Italië Giuseppe Matucci MV Agusta +2"27'8 1
7 Vlag van Italië Vittorio Zanzi Morini +1 ronde
8 Vlag van Italië Felice Benasedo Mondial +1 ronde
9 Vlag van Italië Franco Bertoni MV Agusta +1 ronde
10 Vlag van Italië Emilio Mendogni Morini +1 ronde
11 Vlag van Frankrijk Georges Burggraf MV Agusta +3 ronden
12 Vlag van Italië Rosati MV Agusta +4 ronden
13 Vlag van Nederland Wim Zijlaard MV Agusta +4 ronden

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Italië Gianni LeoniMondial[5]
Vlag van Italië Guido LeoniMondial[6]
Vlag van Italië Raffaele AlbertiMondial[6]

Onbekend[3]

Coureur Merk
Vlag van Spanje José Antonio ElizaldeMontesa
Vlag van Spanje José Maria LlobetMontesa
Vlag van Spanje Juan Soler BultóMontesa
Vlag van Verenigd Koninkrijk Les GrahamMV Agusta
Vlag van Italië Nello PaganiMondial

Top tien eindstand 125cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Italië Carlo UbbialiMondial20
2Vlag van Italië Gianni Leoni (†)Mondial12
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Cromie McCandlessMondial11
4Vlag van Italië Luigi ZinzaniMorini10
5Vlag van Italië Guido Leoni (†)Mondial8
6Vlag van Italië Vittorio ZanziMorini7
7Vlag van Italië Romolo FerriMondial6
8Vlag van Verenigd Koninkrijk Les GrahamMV Agusta4
9Vlag van Spanje Juan Soler BultóMontesa4
10Vlag van Italië Raffaele Alberti (†)Mondial3
Vlag van Italië Nello PaganiMondial

Zijspanklasse

Eric Oliver/Lorenzo Dobelli en Ercole Frigerio/Ezio Ricotti stonden gelijk aan kop van het wereldkampioenschap, maar Frigerio/Ricotti komen in uitslag niet voor. Het is niet waarschijnlijk dat ze niet gestart zijn, maar de overwinning ging naar Albino Milani/Giuseppe Pizzocri, die Oliver 0,4 seconde voor bleven. De rest van het veld had het nakijken: Peter "Pip" Harris en Neil Smith stonden op het podium, maar waren op een ronde achterstand gereden. Eric Oliver, die ook - zonder succes - in de 500cc-race was gestart, scoorde zijn derde wereldtitel op rij.

Uitslag zijspanklasse

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Albino Milani Vlag van Italië Giuseppe Pizzocri Gilera 42"01'0 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric Oliver Vlag van Italië Lorenzo Dobelli Norton +00'4 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip Harris Vlag van Verenigd Koninkrijk Neil Smith Norton +1 ronde 4
4 Vlag van Zwitserland Hans Haldemann Vlag van Zwitserland Josef Albisser Norton +1 ronde 3
5 Vlag van Frankrijk Jacques Drion Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Onslow Norton +1 ronde 2
6 Vlag van Frankrijk Jean Murit Vlag van Frankrijk André Emo Norton +1 ronde 1
7 Vlag van België Marcel Masuy Vlag van Verenigd Koninkrijk Denis Jenkinson Norton +1 ronde
8 Vlag van Italië Guido Galbiati Vlag van Italië Zabini Moto Guzzi +1 ronde
9 Vlag van Italië Renato Prati Vlag van Italië Marino Saguato Moto Guzzi +2 ronden
10 Vlag van Zwitserland Fritz Mühlemann Vlag van Zwitserland Marie Mühlemann Norton +2 ronden
11 Vlag van België Jean Debotze Onbekend Norton +3 ronden
12 Vlag van Zwitserland Henry Meuwly Onbekend Gilera +3 ronden
13 Vlag van Zwitserland Jakob Keller Vlag van Zwitserland Gianfranco Zanzi Gilera +4 ronden
14 Vlag van Italië Roberto Besana Onbekend Onbekend +5 ronden

Onbekend[3]

Coureur Bakkenist Merk
Vlag van Italië Ercole FrigerioVlag van Italië Ezio RicottiGilera
Vlag van Italië Giovanni CarrùVlag van Italië Carlo MussoCarrù-Triumph
Vlag van Italië Ernesto MerloVlag van Italië Dino MagriGilera
Vlag van Oostenrijk Siegfried VogelVlag van Oostenrijk Leo VinatzerBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril SmithVlag van Verenigd Koninkrijk Bob OnslowNorton
Vlag van België Frans VanderschrickVlag van België Jean-Marie StasNorton
Vlag van Frankrijk René BétempsVlag van Frankrijk Georges BurggrafTriumph
Vlag van België Alphonse VervroegenVlag van België Pierre CuvelierFN

Top tien eindstand zijspanklasse

PosCoureurBakkenistMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric OliverVlag van Italië Lorenzo DobelliNorton30 (32)
2Vlag van Italië Ercole FrigerioVlag van Italië Ezio RicottiGilera26
3Vlag van Italië Albino MilaniVlag van Italië Giuseppe PizzocriGilera19
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip HarrisVlag van Verenigd Koninkrijk Neil SmithNorton8
5Vlag van Frankrijk Jean MuritVlag van Frankrijk André EmoNorton5
6Vlag van Frankrijk Jacques DrionVlag van Verenigd Koninkrijk Bob OnslowNorton5
7Vlag van Italië Ernesto MerloVlag van Italië Dino MagriGilera4
8Vlag van Italië Giovanni CarrùVlag van Italië Carlo MussoCarrù-Triumph4
Vlag van België Marcel MasuyVlag van Verenigd Koninkrijk Denis JenkinsonNorton
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril SmithVlag van Verenigd Koninkrijk Bob OnslowNorton3
Vlag van Zwitserland Hans HaldemannVlag van Zwitserland Josef AlbisserNorton
Vorige race:
Ulster Grand Prix 1951
FIM wereldkampioenschap wegrace
3e seizoen (1951)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Zwitserland 1952

Vorige race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1950
Grand Prix-wegrace der Naties Volgende race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1952