Ulster Grand Prix 1965

Vlag van Noord-Ierland Ulster Grand Prix 1965
Dundrod Circuit
Land Vlag van Noord-Ierland Noord-Ierland
Datum 7 augustus 1965
Organisator FIM / ACU
500 cc
Snelste ronde Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Paddy Driver
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Dick Creith
Tweede Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Paddy Driver
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Conn
350 cc
Snelste ronde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Eerste Vlag van Tsjechië František Šťastný
Tweede Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce Beale
Derde Vlag van Tsjechië Gustav Havel
250 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Tweede Vlag van Canada 1957-1965 Mike Duff
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Woodman
125 cc
Snelste ronde Vlag van Duitsland Ernst Degner
Eerste Vlag van Duitsland Ernst Degner
Tweede Vlag van Duitse Democratische Republiek Klaus Enderleind
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Woodman

De Ulster Grand Prix 1965 was de tiende Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1965. De races werden verreden op zaterdag 7 augustus op het Dundrod Circuit, een stratencircuit in County Antrim. De 50cc- en de zijspanklasse kwamen niet aan de start. De wereldtitel in de 500cc-klasse was al beslist, de wereldtitel in de 250cc-klasse werd hier beslist.

Algemeen

Nadat in de 350cc-klasse de allebei de MV Agusta 350 3C's in twee achtereenvolgende races waren uitgevallen en Mike Hailwood toch al wereldkampioen 500cc was, liet MV Agusta de Ulster Grand Prix schieten. Daardoor kreeg de 500cc-klasse een verrassende winnaar, maar ook de 350cc-klasse nadat Jim Redman in de laatste ronde ten val kwam. Hij brak daarbij voor de tweede keer in dit seizoen een sleutelbeen, waardoor hij niet in de 250cc-race kon starten. In de 125cc-klasse was Honda na twee overgeslagen GP's weer terug, maar Yamaha had haar 125cc-RA 97's ondanks twee succesvolle races terug naar Japan gehaald.

500cc-klasse

Zonder Mike Hailwood en Giacomo Agostini konden de privérijders om de overwinning strijden. Het gevecht om de derde plaats in het WK ging tussen Paddy Driver en Jack Ahearn, maar die laatste kwam ook niet aan de start. Ulsterman Dick Creith won zijn thuisrace voor Driver, die nu vrij zeker was van zijn derde plaats in de WK-stand. Chris Conn werd derde in de race.

Uitslag 500cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dick Creith Norton 1:17"18'2 8
2 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Paddy Driver Matchless + 8'4 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Conn Norton + 11'2 4
4 Vlag van Australië Jack Findlay McIntyre-Matchless +1"32'2 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred Stevens Matchless +1"35'4 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Rob Fitton Norton +1"51'2 1
7 Vlag van Tsjechië Gustav Havel Jawa
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Billy McCosh Matchless
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Selwyn Griffiths Matchless
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan Shorey Norton
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ian Mcgregor Norton
12 Vlag van Australië Ron Wilson Norton
13 Vlag van Ierland Jimmy Jones Norton
14 Vlag van Ierland Davy Crawford Norton
15 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alf Shaw Norton
16 Vlag van Australië Jack Saunders Matchless
17 Vlag van Ierland John Brown Norton

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Malcolm StantonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Arnold DobbsMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill HawthorneNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian TaggartNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Griff JenkinsLancefield-Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe DunphyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John CooperNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John DentyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Robert ReidNorton
Vlag van Nieuw-Zeeland Robert HaldaneMatchless
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gordon KeithNorton
Vlag van Verenigde Staten Marvin WrightNorton

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Oostenrijk Eduard LenzNorton
Vlag van Australië Jack AhearnNorton
Vlag van Canada 1957-1965 David LloydNorton[1]
Vlag van Canada 1957-1965 Kenneth KingNorton[1]
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffMatchless[2]
Vlag van Canada 1957-1965 Roger BeaumontNorton[1]
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyMatchless
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa
Vlag van Duitsland Walter ScheimannNorton[3]
Vlag van Finland Jouko RyhänenMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie NelsonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Lewis YoungMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV AgustaTeambeleid
Vlag van Verenigd Koninkrijk Selwyn GriffithsMatchless[4]
Vlag van Italië Giacomo AgostiniMV AgustaTeambeleid
Vlag van Italië Giuseppe MandoliniMoto Guzzi[5]
Vlag van Verenigde Staten Buddy ParriottNorton[1]
Vlag van Verenigde Staten Ed LaBelleNorton[1]
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Ian BurneNorton

Top tien tussenstand 500cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV Agusta48 (56)wereldkampioen
2Vlag van Italië Giacomo AgostiniMV Agusta30
3Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Paddy DriverMatchless20
4Vlag van Australië Jack AhearnNorton9
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensMatchless8
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dick CreithNorton
7Vlag van Verenigde Staten Buddy ParriottNorton6
Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe DunphyNorton
Vlag van Australië Jack FindlayMcIntyre-Matchless
10Vlag van Canada 1957-1965 Roger BeaumontNorton4
Vlag van Duitsland Walter ScheimannNorton
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterNorton
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Ian BurneNorton
Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.

350cc-klasse

Jim Redman reed de snelste ronde in de race en ging aan de leiding toen hij voorlaatste ronde viel en een sleutelbeen brak. In afwezigheid van MV Agusta won František Šťastný de race met zijn Jawa, voor Redman's vriend en protegé Bruce Beale (met de Honda RC 172 uit 1964) en Gustav Havel (Jawa). Havel deelde nu de derde plaats in de WK-stand met Mike Hailwood en Derek Woodman.

Uitslag 350cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Tsjechië František Šťastný Jawa 1:13"12'8 8
2 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce Beale Honda +30'6 6
3 Vlag van Tsjechië Gustav Havel Jawa +1"56'2 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Conn Norton +2"04'6 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Cooper Norton 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Griff Jenkins Norton 1

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHondaVal

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV AgustaTeambeleid
Vlag van Italië Giacomo AgostiniMV AgustaTeambeleid

Onbekend[6]

Coureur Merk
Vlag van Australië Eric HintonNorton
Vlag van Tsjechië František BočekJawa
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan ShoreyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanAJS / MZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Lewis YoungAJS
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Italië Renzo PasoliniAermacchi
Vlag van Italië Silvio GrassettiBianchi
Vlag van Italië Tarquinio ProviniBenelli
Vlag van Japan Isamu KasuyaHonda
Vlag van Japan Isao YamashitaHonda
Vlag van Zweden Agne CarlssonAJS
Vlag van Sovjet-Unie Endel KiisaVostok
Vlag van Sovjet-Unie Nikolaj Sevast'ânovVostok
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Paddy DriverAJS

Top tien tussenstand 350cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda32
2Vlag van Italië Giacomo AgostiniMV Agusta16
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV Agusta12
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanAJS / MZ
Vlag van Tsjechië Gustav HavelJawa
6Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa11
7Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce BealeHonda9
8Vlag van Italië Renzo PasoliniAermacchi8
9Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha6
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi

250cc-klasse

In Ulster kon Jim Redman niet starten in de 250cc-klasse omdat hij door een valpartij in de 350cc-klasse zijn sleutelbeen opnieuw gebroken had. Phil Read en Mike Duff konden hun Yamaha's onbedreigd naar het podium rijden en Derek Woodman werd opnieuw derde. Redman was de laatste die Phil Read (theoretisch) nog van de wereldtitel af had kunnen houden, maar nu hij niet startte was Read wereldkampioen 250 cc.

Uitslag 250cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read Yamaha 1:17"26'8 8
2 Vlag van Canada 1957-1965 Mike Duff Yamaha +37'4 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Woodman MZ +1"15'4 4
4 Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz Rosner MZ +1"30'2 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans Honda 2
6 Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger Molloy Bultaco 1

Niet gestart

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHondaBlessure

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ramón Torras (†)BultacoOverleden[7]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodHonda[8]
Vlag van Verenigde Staten John BucknerYamaha[1]

Onbekend[6]

Coureur Merk
Vlag van Australië Barry SmithBultaco
Vlag van Australië Kevin CassCotton
Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisSuzuki
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa
Vlag van Duitsland Günter BeerHonda
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria BusquetsMontesa
Vlag van Frankrijk Alain BarbarouxAermacchi
Vlag van Frankrijk Jean-Claude GuénardBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill IvyYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob CoulterBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk David WilliamsMondial
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rex AveryBultaco
Vlag van Italië Alberto PaganiAermacchi
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Italië Giuseppe VisenziAermacchi
Vlag van Italië Remo VenturiBenelli
Vlag van Italië Silvio GrassettiMorini
Vlag van Italië Tarquinio ProviniBenelli
Vlag van Japan Gosuke YamashitaHonda
Vlag van Japan Hiroshi HasegawaYamaha
Vlag van Japan Isamu KasuyaHonda
Vlag van Japan Yoshimi KatayamaSuzuki
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce BealeHonda

Top tien tussenstand 250cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha56 (68)wereldkampioen
2Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffYamaha42
3Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda34
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanMZ15
5Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce BealeHonda11
6Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ramón Torras (†)Bultaco10
7Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisSuzuki9
8Vlag van Japan Yoshimi KatayamaSuzuki6
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa
Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ
Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.

125cc-klasse

Na twee overgeslagen GP's kwam Honda terug in de 125cc-klasse, maar Ralph Bryans moest het nog steeds met de tegenvallende 4RC 146 doen. Hij kwam niet verder dan de vierde plaats, zelfs nadat de Suzuki-rijders Hugh Anderson en Frank Perris uitgevallen waren. Het gaf Ernst Degner de kans zijn eerste GP van het seizoen te winnen, voor de MZ-rijders Klaus Enderlein en Derek Woodman.

Uitslag 125cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Duitsland Ernst Degner Suzuki 56"33'0 8
2 Vlag van Duitse Democratische Republiek Klaus Enderlein MZ +2"49'4 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Woodman MZ +3"14'0 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans Honda 3
5 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce Beale Honda 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Bultaco 1

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisSuzuki
Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonSuzuki

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffYamahaTeambeleid
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ramón Torras (†)BultacoOverleden[7]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill IvyYamahaTeambeleid
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamahaTeambeleid
Vlag van Japan Hironori MatsushimaYamahaTeambeleid
Vlag van Verenigde Staten Bo GehringBultaco[1]
Vlag van Verenigde Staten Jeff TateHonda[1]
Vlag van Verenigde Staten Rick SchellHonda[1]

Onbekend[6]

Coureur Merk
Vlag van Zwitserland Arthur FegbliHonda
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda
Vlag van Tsjechië František BočekČZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Dieter KrumpholzMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Jochen LeitertMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Jürgen LenkMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Roland RentzschMZ
Vlag van Duitsland Hans Georg AnscheidtMZ-Kreidler
Vlag van Duitsland Walter ScheimannHonda
Vlag van Italië Bruno SpaggiariDucati
Vlag van Italië Giuseppe VisenziHonda
Vlag van Japan Yasuharu YuzawaHonda
Vlag van Japan Yoshimi KatayamaSuzuki
Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultaco

Top tien tussenstand 125cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonSuzuki38
2Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisSuzuki36
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanMZ26
4Vlag van Duitsland Ernst DegnerSuzuki23
5Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffYamaha12
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha8
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda
Vlag van Duitse Democratische Republiek Klaus EnderleinMZ
9Vlag van Japan Yoshimi KatayamaSuzuki6
Vlag van Duitse Democratische Republiek Dieter KrumpholzMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Jochen LeitertMZ
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce BealeHonda
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1965
FIM wereldkampioenschap wegrace
17e seizoen (1965)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Finland 1965

Vorige race:
Ulster Grand Prix 1964
Ulster Grand Prix Volgende race:
Ulster Grand Prix 1966