Ulster Grand Prix 1963

Vlag van Noord-Ierland Ulster Grand Prix 1963
Dundrod Circuit
Land Vlag van Noord-Ierland Noord-Ierland
Datum 10 augustus 1963
Organisator FIM / ACU
500 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Minter
350 cc
Snelste ronde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Eerste Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Derde Vlag van Zwitserland Luigi Taveri
250 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Tarquinio Provini
Eerste Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Tweede Vlag van Italië Tarquinio Provini
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb
125 cc
Snelste ronde Vlag van Oostenrijk Bert Schneider
Eerste Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson
Tweede Vlag van Oostenrijk Bert Schneider
Derde Vlag van Zwitserland Luigi Taveri

De Ulster Grand Prix 1963 was de zevende Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1963. De races werden verreden op zaterdag 10 augustus op het Dundrod Circuit, een stratencircuit in County Antrim. De 50cc-klasse en de zijspanklasse kwamen niet aan de start. In de 350cc-klasse werd de wereldtitel beslist.

Algemeen

De Ulster Grand Prix markeerde de terugkeer van Derek Minter, die was ingehuurd door Geoff Duke, maar die al voor aanvang van het seizoen bij een race op Brands Hatch gewond was geraakt. Duke wist drie machines te prepareren, waardoor Minter's vervanger Phil Read ook kon starten. Ook Jim Redman kwam terug van een blessure, maar hij had alleen de GP van België gemist.

500cc-klasse

Mike Hailwood won de 500cc-race. Hij reed ook de eerste ronde boven 100 mijl per uur op Dundrod (101,28 mph). Duke-Gilera-rijder John Hartle werd tweede voor zijn teamgenoot Derek Minter. Beste eencilinder-rijder werd opnieuw Alan Shepherd. Phil Read beëindigde zijn carrière bij Duke-Gilera feitelijk zelf door bij een val zijn machine af te schrijven. Er waren simpelweg niet genoeg Gilera 500 4C's meer over om hem later in het seizoen nog te laten rijden.

Uitslag 500cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood MV Agusta 1:16"11'0 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle Duke-Gilera +42'6 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Minter Duke-Gilera +2"04'8 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd Matchless +2"39'8 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans Norton +1 ronde 2
6 Vlag van Canada 1957-1965 Mike Duff Matchless +1 ronde 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred Stevens Norton
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe Dunphy Norton
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk William McCosh Matchless
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Woodman Matchless
11 Vlag van Noord-Ierland Dick Creith Norton
12 Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Graham Matchless
13 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ellis Boyce Norton
14 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alf Shaw Norton
15 Vlag van Ierland Tommy Holmes Matchless
16 Vlag van Verenigd Koninkrijk Patsy McGarrity Matchless
17 Vlag van Ierland Jimmy Jones Norton
18 Vlag van Verenigd Koninkrijk Rollie Stallard Norton
19 Vlag van Ierland John Brown Norton
20 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Meneely Norton

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Jack AhearnNorton
Vlag van Australië Jack FindlayMcIntyre-Matchless
Vlag van Zwitserland Ernst WeissNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris ConnNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk George PurvisMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk John CourtneyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadDuke-GileraVal
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ray TurkingtonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Roy IngramNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Syd MizenNorton

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Argentinië Benedicto CaldarellaMatchless[1]
Vlag van Argentinië Fabián VillavelranNorton[1]
Vlag van Argentinië Jorge KisslingNorton[1]
Vlag van Argentinië Victorio MinguzziMatchless[1]
Vlag van Oostenrijk Ladi RichterNorton
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Vernon CottleNorton
Vlag van Italië Vasco LoroNorton
Vlag van Zweden Sven-Olof GunnarssonNorton
Vlag van Sovjet-Unie Nikolaj Sevast'ânovCKEB
Vlag van Uruguay Horacio CostaNorton[1]

Top tien tussenstand 500cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV Agusta24
2Vlag van Verenigd Koninkrijk John HartleDuke-Gilera20
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadDuke-Gilera16
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMatchless11
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensNorton6
6Vlag van Australië Jack AhearnNorton5
7Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffMatchless4
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterDuke-Gilera
9Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe DunphyNorton2
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph BryansNorton

350cc-klasse

Met zijn vierde overwinning op rij was Jim Redman zeker van de wereldtitel in de 350cc-klasse. Mike Hailwood kon nog slechts drie overwinningen behalen en moest dan ook nog zes punten (streepresultaat) wegstrepen. Hailwood werd in deze race tweede, Luigi Taveri derde.

Uitslag 350cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda 1:20"39'6 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood MV Agusta 6
3 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Honda 4
4 Vlag van Canada 1957-1965 Mike Duff AJS 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred Stevens Norton 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Len Ireland Norton 1

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk John HartleDuke-GileraTeambeleid[2]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadDuke-GileraTeambeleid[2]

Onbekend[3]

Coureur Merk
Vlag van Australië Jack AhearnNorton
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa
Vlag van Tsjechië Gustav HavelJawa
Vlag van Tsjechië Pavel SlavíčekJawa
Vlag van Finland Veikko SulasaariNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan ShoreyAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Syd MizenAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbHonda
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Italië Remo VenturiBianchi
Vlag van Zweden Sven-Olof GunnarssonNorton
Vlag van Sovjet-Unie Nikolaj Sevast'ânovCKEB

Top tien tussenstand 350cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda32wereldkampioen
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV Agusta12
3Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda8
4Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa7
5Vlag van Verenigd Koninkrijk John HartleDuke-Gilera6
Vlag van Italië Remo VenturiBianchi
7Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadDuke-Gilera4
Vlag van Tsjechië Gustav HavelJawa
Vlag van Australië Jack AhearnNorton
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffAJS

250cc-klasse

Jim Redman won de 250cc-race in Ulster, maar Tarquinio Provini bleef met zijn eencilinder Moto Morini een luis in de pels van Honda. Hij werd tweede met slechts zes seconden achterstand en bleef in de WK-stand dus ook dicht bij Redman. Tommy Robb werd derde. Het Yamaha-team, dat in drie GP's goed gepresteerd had met de RD 56-tweetakt, was door de fabriek weer teruggeroepen naar Japan.

Uitslag 250cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda 1:11"54'2 8
2 Vlag van Italië Tarquinio Provini Morini + 6'2 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Honda +33'2 4
4 Vlag van Japan Kunimitsu Takahashi Honda +2"33'2 3
5 Vlag van Australië Jack Findlay Mondial + 1 ronde 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Anderson Aermacchi + 1 ronde 1

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Argentinië Ivan SchumannNSU[1]
Vlag van Argentinië Raúl KisslingNSU[1]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamahaTeambeleid[4]
Vlag van Italië Umberto MasettiMorini[1]
Vlag van Japan Fumio ItoYamahaTeambeleid[4]
Vlag van Japan Hiroshi HasegawaYamahaTeambeleid[4]
Vlag van Japan Yoshikazu SunakoYamahaTeambeleid[4]
Vlag van Uruguay Carlos MarfetanParilla[1]

Onbekend[3]

Coureur Merk
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda
Vlag van Tsjechië Stanislav MalinaCZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk John KidsonCotton-Moto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMZ
Vlag van Hongarije László SzabóMZ
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Italië Silvio GrassettiBenelli
Vlag van Japan Isamu KasuyaHonda
Vlag van Nederland Cas SwartHonda

Top tien tussenstand 250cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda34
2Vlag van Italië Tarquinio ProviniMorini30
3Vlag van Japan Fumio ItoYamaha20
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbHonda
5Vlag van Japan Yoshikazu SunakoYamaha9
6Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHonda7
7Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda5
8Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithHonda4
9Vlag van Italië Silvio GrassettiBenelli3
Vlag van Japan Hiroshi HasegawaYamaha

125cc-klasse

Met zijn overwinning in Ulster bouwde Hugh Anderson zijn voorsprong in het WK nog verder uit, temeer omdat zijn Suzuki-teamgenoot Bert Schneider concurrent Luigi Taveri met 0,8 seconde verschil wist te verslaan. Schneider reed ook de snelste ronde.

Uitslag 125cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson Suzuki 57:01"2'0 8
2 Vlag van Australië Bert Schneider Suzuki + 1"09'6 6
3 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Honda + 1"10'4 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Honda + 1"49'2 3
5 Vlag van Japan Kunimitsu Takahashi Honda + 1"49'8 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank Perris Suzuki + 2"01'2 1
7 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Duitsland Ernst DegnerSuzuki

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Argentinië Alberto GómezZanella[1]
Vlag van Argentinië Aldo CaldarellaBultaco[1]
Vlag van Argentinië Héctor PochettinoBultaco[1]
Vlag van Argentinië Horacio MaffiaDucati[1]
Vlag van Argentinië Juan Carlos SalatinoZanella[1]

Onbekend[3]

Coureur Merk
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffBultaco
Vlag van Tsjechië Stanislav MalinaCZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Werner MusiolMZ
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Francisco GonzálezBultaco
Vlag van Frankrijk Jean-Pierre BeltoiseBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Gary DickinsonHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter InchleyEMC
Vlag van Gibraltar (1939-1982) John GraceBultaco
Vlag van Hongarije László SzabóMZ
Vlag van Italië Giuseppe VisenziHonda
Vlag van Japan Mitsuo ItohSuzuki

Top tien tussenstand 125cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonSuzuki44
2Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda30
3Vlag van Oostenrijk Bert SchneiderSuzuki19
4Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisSuzuki16
5Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda13
Vlag van Duitsland Ernst DegnerSuzuki
7Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbHonda8
8Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHonda6
9Vlag van Hongarije László SzabóMZ4
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter InchleyEMC3
Vlag van Italië Giuseppe VisenziHonda
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van België 1963
FIM wereldkampioenschap wegrace
15e seizoen (1963)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van de DDR 1963

Vorige race:
Ulster Grand Prix 1962
Ulster Grand Prix Volgende race:
Ulster Grand Prix 1964