Grand Prix-wegrace van Finland 1962

Vlag van Finland Grand Prix-wegrace van Finland 1962
Grand Prix-wegrace van Finland 1962
Officiële naam 25° Pyynikki TT
Land Vlag van Finland Finland
Datum 23 september 1962
Organisator FIM
500 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd
Tweede Vlag van Zweden Sven-Olof Gunnarsson
Derde Vlag van Tsjechië František Šťastný
350 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb
Tweede Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd
125 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd
Eerste Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Tweede Vlag van Zwitserland Luigi Taveri
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd
50 cc
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Luigi Taveri
Eerste Vlag van Zwitserland Luigi Taveri
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb
Derde Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt

De Grand Prix-wegrace van Finland 1962 was de tiende en voorlaatste Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1962. De races werden verreden op 23 september op het Pyynikki Circuit, een stratencircuit in de stad Tampere. Alleen de 50cc-klasse, de 125cc-klasse, de 350cc-klasse en de 500cc-klasse kwamen aan de start. De 350cc-klasse sloot haar seizoen hier af.

Algemeen

De Finse Grand Prix had voor het eerst WK-status, maar werd al sinds 1948 georganiseerd. In 1962 verving ze de Grand Prix van Zweden. Alan Shepherd was het meest succesvol: hij beklom het erepodium drie keer.

500cc-klasse

In de 500cc-race stonden slechts achttien deelnemers aan de start. Het team van MV Agusta verscheen niet omdat de wereldtitel toch al binnen was. MV-rijder Mike Hailwood had daarom op privébasis ingeschreven met een Norton, maar hij raakte in de 125cc-training geblesseerd en kon niet starten. Alan Shepherd toonde opnieuw aan dat hij "best of the rest" was en won met zijn Matchless G50, waardoor zijn tweede plaats in de WK-stand nu definitief was. Sven-Olov Gunnarsson werd tweede voor František Šťastný.

Uitslag 500cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd Matchless 1:03"16'9 8
2 Vlag van Zweden Sven-Olov Gunnarsson Norton +1"02'8 6
3 Vlag van Tsjechië František Šťastný Jawa +1"38'6 4
4 Vlag van Finland Anssi Resko Matchless +1"55'0 3
5 Vlag van Zweden Harald Karlsson Norton +1 ronde 2
6 Vlag van Zwitserland Roland Föll Matchless +1 ronde 1
7 Vlag van Duitsland Rudolf Gläser Norton +1 ronde
8 Vlag van Finland Tauno Nurmi Norton
9 Vlag van Finland Antero Ventoniemi Norton
10 Vlag van Finland Viljo Heino Norton
11 Vlag van Finland Raine Lampinen Norton

Niet gestart

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodNortonBlessure

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffMatchless
Vlag van Finland Hannu KuparinenNorton
Vlag van Finland Pentti LehteläNorton
Vlag van Finland Veikko SulasaariNorton
Vlag van Zweden Agne CarlssonNorton

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Argentinië Amleto PomesanoNorton
Vlag van Argentinië Benedicto CaldarellaMatchless
Vlag van Argentinië Eduardo SalatinoNorton
Vlag van Argentinië Juan Carlos SalatinoNorton
Vlag van Argentinië Manuel SolerNorton
Vlag van Oostenrijk Bert SchneiderNorton
Vlag van Australië Jack AhearnNorton
Vlag van Australië Jack FindlayNorton
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyNorton
Vlag van Chili Pablo GamberiniMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alistair KingMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur WheelerMoto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie NelsonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian SetchellNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan ShoreyMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ellis BoyceNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ray SpenceNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron LangstonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Roy IngramNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony GodfreyNorton
Vlag van Italië Remo VenturiMV AgustaTeambeleid
Vlag van Italië Silvio GrassettiBianchi
Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonNorton
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary HockingMV AgustaGestopt[1]
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Paddy DriverNorton

Top tien tussenstand 500cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV Agusta40wereldkampioen
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMatchless29
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadNorton11
4Vlag van Oostenrijk Bert SchneiderNorton10
5Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary HockingMV Agusta8
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony GodfreyNorton7
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Paddy DriverNorton
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa
9Vlag van Verenigd Koninkrijk Ellis BoyceNorton6
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterNorton
Vlag van Italië Remo VenturiMV Agusta
Vlag van Zweden Sven-Olof GunnarssonNorton

350cc-klasse

Tommy Robb won de 350cc-race voor stalgenoot Jim Redman. Alan Shepherd had van MZ een RE 350 ter beschikking gekregen en scoorde daarmee de eerste punten voor dit merk in de 350cc-klasse.

Uitslag 350cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Honda 8
2 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd MZ 4
4 Vlag van Zweden Sven-Olof Gunnarsson Norton 3
5 Vlag van Finland Taneli Lepo AJS 2
6 Vlag van Japan Moto Kitano Honda 1

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Tom Phillis (†)HondaOverleden[2]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyre (†)HondaOverleden[3]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV AgustaTeambeleid
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary HockingMV AgustaGestopt[1]

Onbekend[4]

Coureur Merk
Vlag van Australië Jack FindlayNorton
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffAJS
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyNorton
Vlag van Zwitserland Roland FöllAJS
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa
Vlag van Tsjechië Gustav HavelJawa
Vlag van Duitsland Hans-Otto ButenuthNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alistair KingAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur WheelerMoto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph BryansNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Roy IngramNorton
Vlag van Italië Silvio GrassettiBianchi
Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonAJS
Vlag van Sovjet-Unie Nikolaj Sevast'ânovCKEB

Top tien eindstand 350cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda32 (38)
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbHonda22
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV Agusta20
4Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa16
5Vlag van Italië Silvio GrassettiBianchi8
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdAJS / MZ7
7Vlag van Tsjechië Gustav Haveljawa7
8Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary HockingMV Agusta6
9Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffAJS5
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Roy IngramNorton3
Vlag van Zweden Sven-Olof GunnarssonNorton

125cc-klasse

Mike Hailwood kreeg de kans een MZ RE 125 in te zetten in Finland, maar in de training raakte hij geblesseerd waardoor hij niet kon starten. Jim Redman won voor Luigi Taveri en Alan Shepherd, die zijn MZ wel naar de finish bracht, vlak voor fabrieksrijder Hans Fischer.

Uitslag 125cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda 57"43'1 8
2 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Honda + 1'1 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd MZ +56'4 4
4 Vlag van Duitse Democratische Republiek Hans Fischer MZ +57'5 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank Perris Suzuki +2"02'0 2
6 Vlag van Finland Jukka Petäjä MZ 1

Niet gestart

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMZBlessure

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Tom Phillis (†)HondaOverleden[2]
Vlag van Duitsland Ernst DegnerSuzuki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyre (†)HondaOverleden[3]
Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHondaGestopt[5]

Onbekend[4]

Coureur Merk
Vlag van Argentinië Jorge KisslingBultaco
Vlag van Argentinië Limburg MoreiraBultaco
Vlag van Argentinië Marzillo ChizziniBultaco
Vlag van Argentinië Pedro RosenthalTohatsu
Vlag van Argentinië Raúl KisslingDKW
Vlag van Tsjechië Stanislav MalinaČZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Klaus EnderleinMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Werner MusiolMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alistair KingBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rex AveryEMC
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbHonda
Vlag van Gibraltar John GraceBultaco
Vlag van Italië Alberto PaganiHonda
Vlag van Italië Francesco VillaMondial
Vlag van Italië Giuseppe VisenziDucati
Vlag van Japan Mitsuo ItohSuzuki
Vlag van Japan Sadao ShimazakiHonda
Vlag van Japan Teisuke TanakaHonda
Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonSuzuki
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Paddy DriverEMC

Top tien tussenstand 125cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda48 (67)wereldkampioen
2Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda38 (47)
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbHonda26 (33)
4Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHonda16
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodEMC12
6Vlag van Japan Teisuke TanakaHonda11
7Vlag van Duitse Democratische Republiek Hans FischerMZ7
8Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Paddy DriverEMC6
9Vlag van Duitsland Ernst DegnerSuzuki5
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rex AveryEMC

50cc-klasse

Ernst Degner, die door een blessure twee races had gemist, kwam naar Finland met drie punten achterstand op Hans Georg Anscheidt. Die laatste kon niet meer de volle punten scoren, want hij moest resultaten weg beginnen te strepen. Daar had Degner geen last van. Het was echter de eerste keer dat de Honda RC 111's de toon aangaven. Luigi Taveri won voor Tommy Robb. Anscheidt werd weliswaar derde, maar van de vier punten die hij daarmee verdiende werden er drie weggestreept. Degner werd vierde en liep daardoor feitelijk in op Anscheidt. De strijd om de wereldtitel zou dus in de GP van Argentinië beslist worden.

Uitslag 50cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Honda 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Honda 6
3 Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt Kreidler 4
4 Vlag van Duitsland Ernst Degner Suzuki 3
5 Vlag van Japan Teisuke Tanaka Honda 2
6 Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson Suzuki 1

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHondaGestopt[5]

Onbekend[4]

Coureur Merk
Vlag van Duitsland Günter BeerKreidler
Vlag van Duitsland Wolfgang GedlichKreidler
Vlag van Spanje José Maria BusquetsDerbi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan ShoreyKreidler
Vlag van Japan Isao MorishitaSuzuki
Vlag van Japan Michio IchinoSuzuki
Vlag van Japan Mitsuo ItohSuzuki
Vlag van Japan Seichi SuzukiSuzuki
Vlag van Nederland Jan HubertsKreidler

Top tien tussenstand 50cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Duitsland Hans Georg AnscheidtKreidler36 (39)
2Vlag van Duitsland Ernst DegnerSuzuki35
3Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda29 (33)
4Vlag van Nederland Jan HubertsKreidler27
5Vlag van Japan Mitsuo ItohSuzuki21
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbHonda17
7Vlag van Japan Seichi SuzukiSuzuki10
8Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonSuzuki8
9Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHonda7
10Vlag van Spanje José Maria BusquetsDerbi6
Vlag van Duitsland Wolfgang GedlichKreidler
Vorige race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1962
FIM wereldkampioenschap wegrace
14e seizoen (1962)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Argentinië 1962

Vorige race:
Geen
Grand Prix-wegrace van Finland Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Finland 1963