Isle of Man TT 1965

Vlag van Man TT van Man 1965
Snaefell Mountain Course
Officiële naam Isle of Man Tourist Trophy
Land Vlag van Man Isle of Man
Datum 14 tot 18 juni 1965
Organisator ACU
Senior TT (500 cc)
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe Dunphy
Derde Vlag van Canada 1957-1965 Mike Duff
Junior TT (350 cc)
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Derde Vlag van Italië Giacomo Agostini
Lightweight 250 cc TT
Snelste ronde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Eerste Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Tweede Vlag van Canada 1957-1965 Mike Duff
Derde Vlag van Canada 1957-1965 Frank Perris
Lightweight 125 cc TT
Snelste ronde Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Tweede Vlag van Zwitserland Luigi Taveri
Derde Vlag van Canada 1957-1965 Mike Duff
50 cc TT
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Luigi Taveri
Eerste Vlag van Zwitserland Luigi Taveri
Tweede Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson
Derde Vlag van Duitsland Ernst Degner
Sidecar TT
Snelste ronde Vlag van Duitsland Max Deubel / Vlag van Duitsland Emil Hörner
Eerste Vlag van Duitsland Max Deubel / Vlag van Duitsland Emil Hörner
Tweede Vlag van Zwitserland Fritz Scheidegger / Vlag van Verenigd Koninkrijk John Robinson
Derde Vlag van Duitsland Georg Auerbacher / Vlag van Australië Peter Rykers

De Isle of Man TT 1965 was de vijfde Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1965. De races werden verreden van 14 tot en met 18 juni op het eiland Man. Alle klassen kwamen aan de start.

Senior TT

Vrijdag 18 juni, zes ronden (364 km)

In de Senior TT, die onder natte omstandigheden werd verreden, had Mike Hailwood, die zijn 24e race op de Mountain Course reed, een enorm voordeel op debutant Giacomo Agostini. Na de eerste ronde leidde Hailwood al met 25 seconden en in de tweede ronde viel Ago er bij Sarah's Cottage af waardoor hij uitviel. In de derde ronde viel Hailwood op dezelfde plaats, maar hij kon met een paar ferme trappen zijn motorfiets weer enigszins rijdbaar maken. Hij moest echter een pitstop van 70 seconden maken omdat zijn stroomlijnkuip kapot was, zijn uitlaten waren platgedrukt en zijn stuur krom was. Toch wist hij nog te winnen vóór Joe Dunphy (Norton) en Mike Duff (Matchless), maar het was de langzaamste winnende tijd in zes jaar.

Uitslag Senior TT

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood MV Agusta 2:28"09'0 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe Dunphy Norton 2:30"28'8 6
3 Vlag van Canada 1957-1965 Mike Duff Matchless 2:34"12'0 4
4 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Ian Burne Norton 2:35"01'6 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Selwyn Griffiths Matchless 2:36"08'6 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Billy McCosh Matchless 2:36"19'4 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Dugdale Norton 2:37"19'6
8 Vlag van Zwitserland Gyula Marsovszky Matchless 2:37"25'4
9 Vlag van Australië Jack Ahearn Norton 2:38"23'4
10 Vlag van Australië Jack Findlay Matchless 2:40"10'6
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Croxford Matchless 2:40"42'8
12 Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Nelson Norton 2:40"51'6
13 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gordon Keith Norton 2:41"46'0
14 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Willmott Norton 2:42"33'8
15 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Lee Matchless 2:43"28'6
16 Vlag van Duitsland Hans-Otto Butenuth BMW 2:45"09'4
17 Vlag van Verenigd Koninkrijk Carl Ward Norton 2:45"15'2
18 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan Shorey Norton 2:45"23'8
19 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Simmonds Norton 2:45"33'2
20 Vlag van Nieuw-Zeeland Robert Haldane Matchless 2:46"10'2

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Oostenrijk Eduard LenzNorton
Vlag van Australië Eric HintonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill IvyMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris ConnNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk John CooperNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart GrahamMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Syd MizenMatchless
Vlag van Italië Giacomo AgostiniMV AgustaVal
Vlag van Zweden Bosse GranathMatchless
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Paddy DriverMatchless

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Canada 1957-1965 David LloydNorton[1]
Vlag van Canada 1957-1965 Kenneth KingNorton[1]
Vlag van Canada 1957-1965 Roger BeaumontNorton[1]
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa
Vlag van Duitsland Walter ScheimannNorton[2]
Vlag van Finland Jouko RyhänenMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dick CreithNorton[3]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Lewis YoungMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rob FittonNorton
Vlag van Italië Giuseppe MandoliniMoto Guzzi[4]
Vlag van Verenigde Staten Buddy ParriottNorton[1]
Vlag van Verenigde Staten Ed LaBelleNorton[1]

Top tien tussenstand 500cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV Agusta24
2Vlag van Italië Giacomo AgostiniMV Agusta6
Vlag van Verenigde Staten Buddy ParriottNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe DunphyNorton
5Vlag van Canada 1957-1965 Roger BeaumontNorton4
Vlag van Duitsland Walter ScheimannNorton
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffMatchless
8Vlag van Australië Jack FindlayMcIntyre-Matchless3
Vlag van Canada 1957-1965 Kenneth KingNorton
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Ian BurneNorton

Junior TT

Woensdag 16 juni, zes ronden (364 km)

Tijdens de Junior TT was Jim Redman uit op zijn derde overwinning op rij, maar Hailwood wist in de openingsronde met de nieuwe MV driecilinder een gat van 20 seconden te slaan. Daarna maakte hij een lange pitstop, waardoor Redman de leiding kon overnemen. De MV Agusta van Hailwood stopte er bij Sarah's Cottage mee in de vierde ronde, waardoor Redman onbedreigd won. Phil Read werd met de licht opgeboorde 250cc-Yamaha RD 56 tweede en Giacomo Agostini pakte de derde plaats nadat ook Derek Woodman met de MZ in de laatste ronde was uitgevallen.

Uitslag Junior TT

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda 2:14"52'2 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read Yamaha 2:16"44'4 6
3 Vlag van Italië Giacomo Agostini MV Agusta 2:17"53'4 4
4 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce Beale Honda 2:25"37'2 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Griff Jenkins Norton 2:26"41'4 2
6 Vlag van Italië Gilberto Milani Aermacchi 2:26"52'4 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Conn Norton 2:26"57'6
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian Setchell Aermacchi 2:27"30'2
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe Dunphy Norton 2:28"52'0
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Smith AJS 2:29"41'0
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Hunter AJS 2:30"43'4
12 Vlag van Verenigd Koninkrijk Syd Mizen AJS 2:30"52'0
13 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron Chandler AJS 2:31"25'6
14 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb AJS 2:31"46'4
15 Roly Capner AJS 2:32"06'0
16 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan Shorey Norton 2:32"11'4
17 Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Graham AJS 2:32"25'4
18 T. Holdsworth AJS 2:32"48'0
19 Vlag van Verenigd Koninkrijk Selwyn Griffiths AJS 2:32"52'2
20 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Dugdale Norton 2:32"56'5
22 Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Nelson Norton 2:33"39'6
24 Vlag van Zwitserland Gyula Marsovszky AJS 2:35"12'4
46 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Rutter Norton 2:43"44'4

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Eric HintonNorton
Vlag van Australië Jack FindlayAJS
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffAJS
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa
Vlag van Tsjechië Gustav HavelJawa
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill IvyAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Billy McCoshAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterHallets-Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk John CooperNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV Agusta
Vlag van Italië Alberto PaganiAermacchi
Vlag van Italië Renzo PasoliniAermacchi
Vlag van Italië Tarquinio ProviniBenelli
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Ian BurneAJS
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Paddy DriverAJS

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Tsjechië František BočekJawa
Vlag van Verenigd Koninkrijk Lewis YoungAJS
Vlag van Italië Silvio GrassettiBianchi
Vlag van Japan Isamu KasuyaHonda
Vlag van Japan Isao YamashitaHonda
Vlag van Zweden Agne CarlssonAJS
Vlag van Sovjet-Unie Endel KiisaVostok
Vlag van Sovjet-Unie Nikolaj Sevast'ânovVostok

Top tien tussenstand 350cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Italië Giacomo AgostiniMV Agusta12
2Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda8
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV Agusta6
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha
5Vlag van Tsjechië Gustav HavelJawa4
6Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce BealeHonda3
Vlag van Italië Renzo PasoliniAermacchi
8Vlag van Verenigd Koninkrijk Griff JenkinsNorton2
Vlag van Sovjet-Unie Endel KiisaVostok
10Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Paddy DriverAJS1
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi

Lightweight 250 TT

Maandag 14 juni, zes ronden (364 km)

Hoewel Phil Read met de Yamaha RD 56 de eerste ronde boven 100 mijl per uur op de Mountain Course op Man reed, was hij uiteindelijk kansloos tegen Jim Redman met de 250cc-Honda 3RC 164 zescilinder. In de tweede ronde reed Redman een nieuw ronderecord van 100,09 mijl per uur en Read's Yamaha ging stuk in de Mountain Box. Mike Duff joeg achter Redman aan, maar kwam niet verder dan de tweede plaats, vóór Frank Perris (Suzuki RZ 65). Voor Redman was het zijn derde Lightweight 250 cc TT overwinning op rij. Voor Read was de ramp te overzien: hij had al vier GP's gewonnen en Redman scoorde hier pas zijn eerste punten.

Uitslag Lightweight 250 TT

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda 2:19"45'8 8
2 Vlag van Canada 1957-1965 Mike Duff Yamaha 2:23"26'4 6
3 Vlag van Canada 1957-1965 Frank Perris Suzuki 2:24"32'0 4
4 Vlag van Italië Tarquinio Provini Benelli 2:25"10'0 3
5 Vlag van Tsjechië František Šťastný Jawa 2:30"22'2 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk David Williams Mondial 2:33"58'0 1
7 Vlag van Italië Gilberto Milani Aermacchi 2:35"28'8
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian Setchell Aermacchi 2:38"12'4
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Minter Cotton 2:41"06'0
10 Vlag van Australië Jack Findlay DMW 2:41"58'2
11 Vlag van Duitse Democratische Republiek Dieter Krumpholz MZ 2:43"59'0
12 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Conn Cotton 2:46"37'4
13 C. Hunt Aermacchi 2:51"04'0
14 Vlag van Verenigde Staten Lee Allen Bultaco 2:51"32'0
15 Chris Goosen Bultaco 2:53"01'8
16 George Plenderleith Honda 2:55"29'2
17 Vlag van Verenigd Koninkrijk Carl Ward Aermacchi 2:56"12'0
18 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Croxword NSU 2:57"09'4
19 L. Evans LE-BSA 2:57"49'4
20 S. Mellsop Yamaha 2:57"53'2
22 Vlag van Duitsland Hans-Otto Butenuth NSU 3:04"32'2

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Barry SmithBultaco
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyBultaco
Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill IvyYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave SimmondsHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk John CooperGreeves
Vlag van Verenigd Koninkrijk Percy TaitRoyal Enfield
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rex AveryBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Syd MizenGreeves
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbBultaco
Vlag van Italië Alberto PaganiAermacchi
Vlag van Italië Renzo PasoliniAermacchi
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce BealeHonda
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Ian BurneBultaco

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Kevin CassCotton
Vlag van Duitsland Günter BeerHonda
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria BusquetsMontesa
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ramón TorrasBultacoOverleden[5]
Vlag van Frankrijk Alain BarbarouxAermacchi
Vlag van Frankrijk Jean-Claude GuénardBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob CoulterBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodHonda[6]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph BryansHonda
Vlag van Italië Giuseppe VisenziAermacchi
Vlag van Italië Remo VenturiBenelli
Vlag van Italië Silvio GrassettiMorini
Vlag van Japan Gosuke YamashitaHonda
Vlag van Japan Hiroshi HasegawaYamaha
Vlag van Japan Isamu KasuyaHonda
Vlag van Japan Yoshimi KatayamaSuzuki
Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultaco
Vlag van Verenigde Staten John BucknerYamaha[1]

Top tien tussenstand 250cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha32
2Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffYamaha22
3Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ramón TorrasBultaco10
4Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda8
5Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisSuzuki7
6Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce BealeHonda6
7Vlag van Italië Silvio GrassettiMorini4
Vlag van Australië Barry SmithBultaco
9Vlag van Italië Giuseppe VisenziAermacchi3
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanMZ
Vlag van Frankrijk Jean-Claude GuénardBultaco
Vlag van Italië Tarquinio ProviniBenelli

Lightweight 125 TT

Woensdag 16 juni, drie ronden (182 km)

Tijdens de Lightweight 125 cc TT kwam er eindelijk een nieuwe 125cc-Honda, de 4RC 146, die echter weinig verschilde van zijn voorganger. Hij liep eigenlijk nooit goed en kende voortdurend problemen met de carburatie en de ontsteking. Toch werd Luigi Taveri er tweede mee. Dit was de beste klassering van de 125cc-Honda in het hele seizoen. Suzuki deed het hier slecht, maar nu verscheen Yamaha voor het eerst met de watergekoelde versie van de RA 97 en Phil Read pakte er de winst mee. Zijn teamgenoot Mike Duff werd derde, in de laatste ronde gepasseerd door de steeds sneller rijdende Taveri. Hugh Anderson moest zich tevreden stellen met de vijfde plaats, achter Derek Woodman, maar bleef ruim aan de leiding van het wereldkampioenschap.

Uitslag Lightweight 125 TT

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read Yamaha 1:12"02'6 8
2 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Honda 1:12"08'4 6
3 Vlag van Canada 1957-1965 Mike Duff Yamaha 1:12"23'6 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Woodman MZ 1:13"40'8 3
5 Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson Suzuki 1:14"08'0 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans Honda 1:14"44'0 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy Yamaha 1:15"01'4
8 Vlag van Duitsland Ernst Degner Suzuki 1:21"15'8
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Kevin Cass Bultaco 1:22"51'0
10 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Ian Burne Bultaco 1:22"57'0
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Bultaco 1:23"06'4
12 Vlag van Verenigd Koninkrijk Gary Dickinson Honda 1:23"18'0
13 L. Geeson Honda 1:24"29'2
14 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Curry Honda 1:24"56'4
15 Eddy Johnson Honda 1:25"06'0
16 George Gibson Bultaco 1:25"36'2
17 Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Murray Honda 1:26"08'4
18 J. Chapman Honda 1:26"53'6
19 Vlag van Verenigd Koninkrijk Charlie Mates Honda 1:27"34'0
20 Vlag van Zweden Bosse Granath MZ 1:27"52'0

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisSuzuki
Vlag van Duitse Democratische Republiek Klaus EnderleinMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rex AveryEMC
Vlag van Japan Yoshimi KatayamaSuzuki
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce BealeHonda

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Zwitserland Arthur FegbliHonda
Vlag van Tsjechië František BočekČZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Dieter KrumpholzMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Jochen LeitertMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Jürgen LenkMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Roland RentzschMZ
Vlag van Duitsland Hans Georg AnscheidtMZ-Kreidler
Vlag van Duitsland Walter ScheimannHonda
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ramón TorrasBultacoOverleden[5]
Vlag van Italië Bruno SpaggiariDucati
Vlag van Italië Giuseppe VisenziHonda
Vlag van Japan Hironori MatsushimaYamaha
Vlag van Japan Yasuharu YuzawaHonda
Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultaco
Vlag van Verenigde Staten Bo GehringBultaco[1]
Vlag van Verenigde Staten Jeff TateHonda[1]
Vlag van Verenigde Staten Rick SchellHonda[1]

Top tien tussenstand 125cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonSuzuki34
2Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisSuzuki20
3Vlag van Duitsland Ernst DegnerSuzuki15
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanMZ12
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha8
6Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda6
7Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ramón TorrasBultaco4
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffYamaha
9Vlag van Verenigde Staten Rick SchellHonda3
Vlag van Italië Bruno SpaggiariDucati

50 cc TT

Vrijdag 18 juni, drie ronden (182 km)

Op het eiland Man verloor het publiek steeds meer interesse voor de 50cc-klasse en dat was goed te merken. Luigi Taveri reed zijn Honda RC 114 op een nat circuit naar de overwinning vóór Hugh Anderson en Ernst Degner.

Uitslag 50 cc TT

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Honda 1:25"15'6 8
2 Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson Suzuki 1:26"08'8 6
3 Vlag van Duitsland Ernst Degner Suzuki 1:28"10'0 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Charlie Mates Honda 1:43"41'4 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ian Plumridge Derbi 1:47"05'4 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Leslie Griffiths Honda 1:50"43'0 1
7 Jim Pink Honda 1:51"45'4
8 B. Kettle Honda 1:15"35'2
9 G. Ashton Honda 1:16"05'0
10 K. Burgess Itom 1:25"50'2

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave SimmondsTohatsu
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph BryansHonda
Vlag van Japan Michio IchinoSuzuki
Vlag van Japan Mitsuo ItohSuzuki

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Barry SmithDerbi
Vlag van Duitsland Hans Georg AnscheidtKreidler
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ángel NietoDerbi
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria BusquetsDerbi
Vlag van Frankrijk Jacques RocaDerbi
Vlag van Japan Akira ItohHonda
Vlag van Japan Haruo KoshinoSuzuki
Vlag van Nederland Cees van DongenKreidler
Vlag van Uruguay Gastón BisciaSuzuki

Top tien tussenstand 50cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonSuzuki25
2Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda23
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph BryansHonda22
4Vlag van Duitsland Ernst DegnerSuzuki16
5Vlag van Japan Mitsuo ItohSuzuki6
6Vlag van Japan Michio IchinoSuzuki4
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria BusquetsDerbi
Vlag van Frankrijk Jacques RocaDerbi
9Vlag van Duitsland Hans Georg AnscheidtKreidler3
Vlag van Japan Haruo KoshinoSuzuki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Charlie MatesHonda

Sidecar TT

Maandag 14 juni, 3 ronden (182 km)

Op het Eiland Man vochten Max Deubel en Fritz Scheidegger een hard gevecht uit. Scheidegger nam de leiding, maar Deubel nam die in de tweede ronde over en won met een voorsprong van 14 seconden. Georg Auerbacher werd derde.

UitslagSidecar TT

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Duitsland Max Deubel Vlag van Duitsland Emil Hörner BMW 1:14"59'8 8
2 Vlag van Zwitserland Fritz Scheidegger Vlag van Verenigd Koninkrijk John Robinson BMW 1:15"13'8 6
3 Vlag van Duitsland Georg Auerbacher Vlag van Australië Peter Rykers BMW 1:20"26'2 4
4 Vlag van Duitsland Heinz Luthringshauser Vlag van Duitsland Hermann Hahn BMW 1:20"45'6 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Vincent Vlag van Verenigd Koninkrijk Terry Harrison BSA 1:22"14'8 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Charlie Freeman Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Nelson Norton 1:23"57'8 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Terry Vinicombe Vlag van Verenigd Koninkrijk John Flaxman BSA 1:24"14'8
8 N. Huntingford R. Linday Matchless 1:25"53'4
9 Vlag van Australië Barry Thompson Vlag van Australië Richard Bradley BMW 1:27"57'4
10 Vlag van Duitsland Arsenius Butscher Vlag van Duitsland Wolfgang Kalauch BMW 1:27"58'4
11 Maurice Tombs T. Tombs Triumph 1:28"10'8
12 Maurice Candy R. du Pont Norton 1:29"51'8
13 F. Breu D. Heinz BMW 1:32"11'8
14 A. Baitup A. Diggle Triumph 1:32"35'8
15 Vlag van Verenigd Koninkrijk Malcolm Hobson Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Atkinson Triumph-Norton 1:32"38'0
16 D. Ajax M. Caley Norton 1:32"40'4
17 Bill Copson H. Sunderland BSA 1:33"47'6
18 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Boddice Vlag van Verenigd Koninkrijk Eddie Bulgin BSA 1:34"33'0
19 Mick Potter G. Stewart Triumph 1:35"42'0
20 A. Digby J. Jackson Triumph 1:36"33'6

Niet gefinisht

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Zwitserland Florian CamathiasVlag van Zwitserland Franz DucretBMW
Vlag van Duitsland Otto KölleVlag van Duitsland Heinz MarquardtBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin SeeleyVlag van Verenigd Koninkrijk Wally RawlingsBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip HarrisVlag van Verenigd Koninkrijk John ThorntonBMW

Niet deelgenomen

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Duitsland August WolfVlag van Duitsland Lothar RonsdorfBMW
Vlag van Duitsland Fred HuberVlag van Duitsland Josef HuberBMW
Vlag van Duitsland Siegfried SchauzuVlag van Duitsland Horst SchneiderBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Trevor DaviesVlag van Verenigd Koninkrijk John GaugeMatchless
Vlag van Italië Giuseppe Dal-ToeVlag van Italië Aldo RamoliBMW

Top tien tussenstand zijspanklasse

PosCoureurBakkenistMerkPnt
1Vlag van Zwitserland Fritz ScheideggerVlag van Verenigd Koninkrijk John RobinsonBMW26
2Vlag van Duitsland Max DeubelVlag van Duitsland Emil HörnerBMW20
3Vlag van Duitsland Georg AuerbacherVlag van Australië Peter RykersBMW9
4Vlag van Duitsland Arsenius ButscherVlag van Duitsland Wolfgang KalauchBMW8
Vlag van Zwitserland Florian CamathiasVlag van Zwitserland Franz DucretBMW
6Vlag van Duitsland Siegfried SchauzuVlag van Duitsland Horst SchneiderBMW6
7Vlag van Duitsland Otto KölleVlag van Duitsland Heinz MarquardtBMW3
Vlag van Duitsland August WolfVlag van Duitsland Lothar RonsdorfBMW
Vlag van Australië Barry ThompsonVlag van Australië Richard BradleyBMW
Vlag van Duitsland Heinz LuthringshauserVlag van Duitsland Hermann HahnBMW

Trivia

Sarah's Cottage

In 1965 was de klim naar Sarah's Cottage bepalend voor het verloop van de Senior TT. Het regende en waaide hard en in de tweede ronde slipte en viel Giacomo Agostini met de MV Agusta 500 4C. Zijn teamgenoot Mike Hailwood viel er in de vierde ronde, maar kon zijn motorfiets weer rijdbaar maken. Met een gescheurde race-overall en een bloedneus kon hij verder racen, maar hij moest naar de pit om zijn motorfiets verder te laten repareren. Met nog slechts drie werkende cilinders won hij de race alsnog. Hij had zelfs nog twee minuten voorsprong op de tweede man, Joe Dunphy. Ook tijdens de Junior TT was Sarah's Cottage spelbreker voor het team van MV Agusta: Nu viel Hailwood daar uit met een defecte motor. In 1965 waren de MV Agusta's bijna onverslaanbaar, maar de rechter bocht bij Sarah's Cottage was hun grootste vijand.

Veel merken

Onder de eerste elf finishers van de Lightweight 250 cc TT waren elf merken. Alleen Aermacchi was twee keer vertegenwoordigd.

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1965
FIM wereldkampioenschap wegrace
17e seizoen (1965)
Volgende race:
TT Assen 1965

Vorige race:
Isle of Man TT 1964
Isle of Man TT Volgende race:
Isle of Man TT 1966