Grand Prix-wegrace van de DDR 1963

Vlag van Duitse Democratische Republiek Grand Prix-wegrace van de DDR 1963
Sachsenring
Land Vlag van Duitse Democratische Republiek Duitse Democratische Republiek
Datum 17 en 18 augustus 1963
Organisator FIM/ADMV
500 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Minter
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd
350 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Zwitserland Luigi Taveri
Derde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
250 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd
Derde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
125 cc
Snelste ronde Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson
Eerste Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd
Derde Vlag van Oostenrijk Bert Schneider

De Grand Prix-wegrace van de DDR 1963 was de achtste Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1963. De races werden verreden op 17 en 18 augustus op de Sachsenring in Hohenstein-Ernstthal. Alle soloklassen met uitzondering van de 50cc-klasse kwamen aan de start. De wereldtitel in de 350cc-klasse was al beslist, de titel in de 125cc-klasse werd hier beslist.

Algemeen

De 50cc-klasse was wel gepland, maar ging niet door omdat er te weinig deelnemers waren. Zo bleef op 17 augustus alleen de 350cc-race over. De overige races werden verreden op 18 augustus. Mike Hailwood won drie van de vier races. Drie belangrijke coureurs ontbraken: Ernst Degner, gevlucht uit de DDR, kon hier niet meer racen, Tarquinio Provini was met zijn team tegengehouden bij de grens omdat de visa niet in orde waren, en Phil Read had zijn Duke-Gilera 500 4C in de Ulster GP in de prak gereden. Het team kon hem niet van een vervangende motorfiets voorzien.

500cc-klasse

In de WK-stand was John Hartle de grootste bedreiging voor Mike Hailwood en door het wegvallen van Phil Read ook de enige. Hartle viel echter uit. Hailwood won met bijna een minuut voorsprong op Derek Minter. Alan Shepherd werd voor de derde keer derde.

Uitslag 500cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood MV Agusta 53"38'4 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Minter Duke-Gilera +55'2 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd Matchless +2"24'9 4
4 Vlag van Canada 1957-1965 Mike Duff Matchless +1 ronde 3
5 Vlag van Australië Jack Findlay Matchless +1 ronde 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Vernon Cottle Norton +1 ronde 1
7 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Ian Burne Norton
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan Shorey Matchless
9 Vlag van Hongarije György Kurucz Norton
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Roy Robinson Norton

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Oostenrijk Ladi RichterNorton
Vlag van Zwitserland Ernst WeissNorton
Vlag van Zwitserland Roland FöllMatchless
Vlag van Finland Anssi ReskoMatchless
Vlag van Finland Veikko SulasaariNorton
Vlag van Frankrijk Philippe CanouiNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John HartleDuke-Gilera
Vlag van Verenigd Koninkrijk Roy IngramNorton
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Colin LysterNorton
Vlag van Zweden Billy AnderssonNorton

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Argentinië Benedicto CaldarellaMatchless[1]
Vlag van Argentinië Fabián VillavelranNorton[1]
Vlag van Argentinië Jorge KisslingNorton[1]
Vlag van Argentinië Victorio MinguzziMatchless[1]
Vlag van Australië Jack AhearnNorton
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe DunphyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadDuke-GileraGeen machine[2]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph BryansNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Syd MizenNorton
Vlag van Italië Vasco LoroNorton
Vlag van Zweden Sven-Olof GunnarssonNorton
Vlag van Sovjet-Unie Nikolaj Sevast'ânovCKEB
Vlag van Uruguay Horacio CostaNorton[1]

Top tien tussenstand 500cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV Agusta32
2Vlag van Verenigd Koninkrijk John HartleDuke-Gilera20
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadDuke-Gilera16
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMatchless15
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterDuke-Gilera10
6Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffMatchless7
7Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensNorton6
8Vlag van Australië Jack AhearnNorton5
9Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe DunphyNorton2
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph BryansNorton
Vlag van Australië Jack FindlayMcIntyre-Matchless

350cc-klasse

Uitslag 350cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood MV Agusta 8
2 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Honda 6
3 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda 4
4 Vlag van Tsjechië Gustav Havel Jawa 3
5 Vlag van Sovjet-Unie Nikolaj Sevast'ânov CKEB 2
6 Vlag van Canada 1957-1965 Mike Duff AJS 1

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk John HartleDuke-GileraTeambeleid[3]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadDuke-GileraTeambeleid[3]

Onbekend[4]

Coureur Merk
Vlag van Australië Jack AhearnNorton
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa
Vlag van Tsjechië Pavel SlavíčekJawa
Vlag van Finland Veikko SulasaariNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan ShoreyAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Len IrelandNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Syd MizenAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbHonda
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Italië Remo VenturiBianchi
Vlag van Zweden Sven-Olof GunnarssonNorton

Top tien tussenstand 350cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda32 (38)wereldkampioen
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV Agusta20
3Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda14
4Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa7
Vlag van Tsjechië Gustav HavelJawa
6Vlag van Verenigd Koninkrijk John HartleDuke-Gilera6
Vlag van Italië Remo VenturiBianchi
8Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffAJS5
9Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadDuke-Gilera4
Vlag van Australië Jack AhearnNorton
Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.

250cc-klasse

Nu Tarquinio Provini niet kon starten zou Jim Redman goede zaken kunnen doen door de race te winnen, maar net als in 1962 kreeg Mike Hailwood voor de gelegenheid een MZ RE 250. Ook Alan Shepherd kreeg een MZ en die machine bleken veel sneller te zijn dan Redman's Honda RC 163. Zo bleef de schade voor Provini beperkt: Redman scoorde slechts vier punten.

Uitslag 250cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood MZ 49"40'4 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd MZ +14'7 6
3 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda +1"05'3 4
4 Vlag van Hongarije László Szabó MZ +1"30'8 3
5 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Honda 2
6 Vlag van Tsjechië Stanislav Malina ČZ 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Honda

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Argentinië Ivan SchumannNSU[1]
Vlag van Argentinië Raúl KisslingNSU[1]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamahaTeambeleid[5]
Vlag van Italië Tarquinio ProviniMoriniVisa[6]
Vlag van Italië Umberto MasettiMorini[1]
Vlag van Japan Fumio ItoYamahaTeambeleid[5]
Vlag van Japan Hiroshi HasegawaYamahaTeambeleid[5]
Vlag van Japan Yoshikazu SunakoYamahaTeambeleid[5]
Vlag van Uruguay Carlos MarfetanParilla[1]

Onbekend[4]

Coureur Merk
Vlag van Australië Jack FindlayMondial / DMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris AndersonAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk John KidsonCotton-Moto Guzzi
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Italië Silvio GrassettiBenelli
Vlag van Japan Isamu KasuyaHonda
Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHonda
Vlag van Nederland Cas SwartHonda

Top tien tussenstand 250cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda38
2Vlag van Italië Tarquinio ProviniMorini30
3Vlag van Japan Fumio ItoYamaha20
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbHonda
5Vlag van Japan Yoshikazu SunakoYamaha9
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMZ8
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMZ
8Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHonda7
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithHonda4

125cc-klasse

Theoretisch kon Luigi Taveri nog wereldkampioen worden, maar in de DDR won Hugh Anderson voor Alan Shepherd en Bert Schneider. Taveri werd slechts vierde. Anderson stond nu op 52 punten. Met aftrek van streepresultaten kon Taveri ook nog op 52 punten komen. Beiden zouden dan vijf overwinningen hebben, maar Anderson was ook nog twee keer tweede geweest. Na enig rekenwerk stond vast dat Hugh Anderson de eerste 125cc-wereldkampioen met een tweetaktmachine was.

Uitslag 125cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson Suzuki 48"55'7 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd MZ +1"49'0 6
3 Vlag van Oostenrijk Bert Schneider Suzuki +1"49'9 4
4 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Honda +2"25'6 3
5 Vlag van Canada 1957-1965 Mike Duff MZ +2"47'6 2
6 Vlag van Duitse Democratische Republiek Werner Musiol MZ +3"08'2 1

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Argentinië Alberto GómezZanella[1]
Vlag van Argentinië Aldo CaldarellaBultaco[1]
Vlag van Argentinië Héctor PochettinoBultaco[1]
Vlag van Argentinië Horacio MaffiaDucati[1]
Vlag van Argentinië Juan Carlos SalatinoZanella[1]
Vlag van Duitsland Ernst DegnerSuzukiPolitiek[7]

Onbekend[4]

Coureur Merk
Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisSuzuki
Vlag van Tsjechië Stanislav MalinaCZ
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Francisco GonzálezBultaco
Vlag van Frankrijk Jean-Pierre BeltoiseBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Gary DickinsonHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter InchleyEMC
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbHonda
Vlag van Gibraltar (1939-1982) John GraceBultaco
Vlag van Hongarije László SzabóMZ
Vlag van Italië Giuseppe VisenziHonda
Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHonda
Vlag van Japan Mitsuo ItohSuzuki
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda

Top tien tussenstand 125cc-klasse

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonSuzuki52wereldkampioen
2Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda30 (33)
3Vlag van Oostenrijk Bert SchneiderSuzuki23
4Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisSuzuki16
5Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda13
Vlag van Duitsland Ernst DegnerSuzuki
7Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbHonda8
8Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMZ7
9Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHonda6
10Vlag van Hongarije László SzabóMZ4
Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten.
Vorige race:
Ulster Grand Prix 1963
FIM wereldkampioenschap wegrace
15e seizoen (1963)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Finland 1963

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van de DDR 1962
Grand Prix-wegrace van de DDR Volgende race:
Grand Prix-wegrace van de DDR 1964