Grand Prix-wegrace van Duitsland 1967

Vlag van Duitsland Grand Prix-wegrace van Duitsland 1967
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1967
Land Vlag van Duitsland
Datum 7 mei 1967
Organisator FIM/DMV
500 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Giacomo Agostini
Eerste Vlag van Italië Giacomo Agostini
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Williams
Derde Vlag van Australië Jack Findlay
350 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Italië Giacomo Agostini
Derde Vlag van Italië Renzo Pasolini
250 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Derde Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz Rosner
125 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy
Eerste Vlag van Japan Yoshimi Katayama
Tweede Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt
Derde Vlag van Hongarije László Szabó
50 cc
Snelste ronde Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt
Eerste Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt
Tweede Vlag van Duitsland Rudolf Schmälzle
Derde Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria Busquets
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Duitsland Klaus Enders / Vlag van Duitsland Ralf Engelhardt
Eerste Vlag van Duitsland Klaus Enders / Vlag van Duitsland Ralf Engelhardt
Tweede Vlag van Duitsland Georg Auerbacher / Vlag van Duitsland Eduard Dein
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Wakefield / Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Milton

De Grand Prix-wegrace van Duitsland 1967 was de tweede Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1967. De races werden verreden op 7 mei 1967 op de Hockenheimring nabij Hockenheim. Alle klassen kwamen aan de start. Voor de 350cc-klasse en de 500cc-klasse was het de opening van het seizoen.

Algemeen

De Duitse Grand Prix werd onder zonnige omstandigheden verreden. Voor aanvang van de wedstrijden reden Geoff Duke, Wilhelm Herz, Schorsch Meier en HP Müller een paar ererondjes met hun oude machines. Bill Ivy reed in twee klassen de snelste ronde, maar haalde de finish niet.

500cc-klasse

Mike Hailwood ging lang aan de leiding in de openingsrace in Duitsland. Zijn voorsprong werd zó groot dat het publiek al naar huis begon te gaan. In de 23e ronde draaide de krukas van de Honda RC 181 kapot en daardoor kon Giacomo Agostini de overwinning pakken. Die stopte drie ronden voor het einde bij de pit, waardoor opnieuw enige sensatie ontstond. Agostini had echter alle tijd en ging voor de zekerheid tanken. Hij had bij de finish nog een ronde voorsprong op Peter Williams die met een Arter-Matchless tweede werd, en dat op een bijna 6,8 km lang circuit. Jack Findlay werd met een Matchless derde. Rob Fitton werd vierde met een Norton. Dat was een troostvolle afsluiting van zijn dag, die begonnen was toen hij met zijn bestelbus onderweg naar het circuit door een toeschouwer geramd was. Fitton was op het circuit gearriveerd getrokken door een politie-auto.

Uitslag 500cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Giacomo Agostini MV Agusta 1:07"22'1 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Williams Arter-Matchless +1 ronde 6
3 Vlag van Australië Jack Findlay Matchless +2 ronden 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Rob Fitton Norton +2 ronden 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Nelson Norton +2 ronden 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Griff Jenkins Norton +2 ronden 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Conn Norton
8 Vlag van Canada Mike Duff Matchless
9 Vlag van Duitsland Hartmut Allner BMW
10 Vlag van Duitsland Walter Scheimann Norton
11 Vlag van Duitsland Armand Nerger Honda
12 Vlag van Duitsland Dietmar Völmle Norton
13 Vlag van Duitsland Fritjof Eccarius Matchless
14 Vlag van Hongarije György Kurucz Matchless
15 Vlag van Zweden Bosse Granath Matchless
16 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Cooper Norton

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Oostenrijk Edy LenzMatchless
Vlag van Australië John DoddsNorton
Vlag van Australië Kel CarruthersMétisse-Norton
Vlag van Australië Malcolm StantonNorton
Vlag van Canada Stuart MorinNorton
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyMatchless
Vlag van Duitsland Heiner ButzBianchi
Vlag van Duitsland Karl HoppeMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris ConnNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensHannah-Paton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe DunphyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John BlanchardSeeley-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodHondaKrukas
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rodney GouldNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron ChandlerMatchless

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Canada Ivor LloydMatchless[1]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan ShoreyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Griff JenkinsNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John HartleMétisse-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Maurice HawthorneNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve SpencerNorton
Vlag van Italië Angelo BergamontiHannah-Paton
Vlag van Italië Giuseppe MandoliniMoto Guzzi[2]
Vlag van Verenigde Staten Johnny RockettNorton[1]
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Andreas GeorgeadesVelocette[1]
MV Agusta 500 3C

Top zes tussenstand 500cc-klasse

Conform wedstrijduitslag

350cc-klasse

In de 250cc-klasse was Mike Hailwood al in Spanje en Duitsland uitgevallen, maar de Duitse 350cc-Grand Prix won hij onbedreigd met de Honda RC 174. Giacomo Agostini verloor bijna een minuut met zijn MV Agusta 350 3C en Renzo Pasolini werd met de viercilinder Benelli derde. De Benelli deed het niet slecht: Agostini had bijna twee ronden nodig om Pasolini te passeren.

Honda RC 174

Uitslag 350cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Honda 52"11'5 8
2 Vlag van Italië Giacomo Agostini MV Agusta +54'3 6
3 Vlag van Italië Renzo Pasolini Benelli +1"30'1 4
4 Vlag van Italië Alberto Pagani Aermacchi +2 ronden 3
5 Vlag van Australië Kel Carruthers Aermacchi +2 ronden 2
6 Vlag van Italië Gilberto Milani Aermacchi +2 ronden 1

Onbekend[3]

Coureur Merk
Vlag van Tsjechië Bohumil StašaJawa
Vlag van Tsjechië Gustav HavelCZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian SteensonAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris ConnNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan ShoreyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensHannah-Paton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ian McGregorNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph BryansHonda
Vlag van Italië Silvio GrassettiBenelli
Vlag van Japan Masahiro WadaYamaha
Vlag van Japan Shigeyoshi MimuroYamaha
Vlag van Japan Toshimi YorinoHonda

Top zes tussenstand 350cc-klasse

Conform wedstrijduitslag

250cc-klasse

Van de 34 starters in de 250cc-klasse van de Duitse Grand Prix kwamen er slechts 10 aan de finish. Bij de uitvallers hoorden opnieuw Mike Hailwood en Bill Ivy. Phil Read ging goed van start, maar moest in de pit een bougie vervangen en daarna op jacht gaan naar Ralph Bryans. Die haalde hij niet meer in, maar hij wist wel nog tweede te worden. Met een ronde achterstand werd Heinz Rosner (MZ) derde. In zijn jacht op Bryans reed Read drie seconden per ronde sneller, tot Hailwood, inmiddels langs de kant dankzij een onwillige ontsteking, een zelf geschilderd bord omhoog stak waarop Bryans werd gemaand zijn machine tot 18.000 tpm door te trekken.

Honda RC 166

Uitslag 250cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans Honda 54"04'1 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read Yamaha +4'2 6
3 Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz Rosner MZ +1 ronde 4
4 Vlag van Australië Jack Findlay Bultaco +2 ronden 3
5 Vlag van Zwitserland Gyula Marsovszky Bultaco +2 ronden 2
6 Vlag van Duitsland Rolf Schmid Bultaco +3 ronden 1
7 Vlag van Duitsland G. Heuberger FKS
8 Vlag van Duitsland Toni Gruber Bultaco
9 Vlag van Duitsland Martin Sicheneder Bultaco
10 Vlag van Duitsland Lothar John Suzuki

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill IvyYamahaVersnellingsbak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodHondaOntsteking

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron GrantYamaha[1]
Vlag van Canada Yvon DuhamelYamaha[1]
Vlag van Verenigde Staten Frank CamillieriYamaha[1]

Onbekend[3]

Coureur Merk
Vlag van Australië Malcolm StantonAermacchi
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Carlos GiróOssa
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José MedranoBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithKawasaki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian SteensonAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave SimmondsKawasaki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensHannah-Paton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick ChattertonYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbBultaco
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Japan Akiyasu MotohashiYamaha
Vlag van Japan Jyun HamanoYamaha
Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultaco

Top tien tussenstand 250cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph BryansHonda14
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha
3Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José MedranoBultaco4
Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ
5Vlag van Australië Jack FindlayBultaco3
Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultaco
7Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyBultaco2
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbBultaco
9Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Carlos GiróOssa1
Vlag van Duitsland Rolf SchmidBultaco

125cc-klasse

In Duitsland moest Hans Georg Anscheidt nog tijdens de ceremonie van de 50cc-race, die hij gewonnen had, vertrekken naar de start van de 125cc-race. Hij had daar de snelste start, maar werd al snel ingehaald door Bill Ivy en Phil Read met hun Yamaha's. In de bocht vóór start/finish vielen vier coureurs gezamenlijk: Ivy en Read en twee achterblijvers: Fritz Kohlar (MZ) en Francesco Villa (Montesa). Francesco Villa was de enige die gewond raakte: hij brak een sleutelbeen. Voor Ivy was deze valpartij zijn vierde in twee weken: Eerst tijdens de training van een internationale race in Brands Hatch, toen tijdens de training in Spanje, de training in Duitsland en de 125cc-race in Duitsland. Daar reed hij in de 250cc-race de snelste ronde, maar hij zakte later in de caravan van Mike Hailwood in elkaar, waarna hij enkele dagen in het ziekenhuis moest bijkomen. Door dit alles konden de Suzuki's toch de beste plaatsten pakken. Yoshimi Katayama won en Anscheidt werd tweede. Op één ronde achterstand werd László Szabó met een MZ derde.

Uitslag 125cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Japan Yoshimi Katayama Suzuki 42"07'5 8
2 Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt Suzuki +53'7 6
3 Vlag van Hongarije László Szabó MZ +1 ronde 4
4 Vlag van Italië Walter Villa Montesa +1 ronde 3
5 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria Busquets Montesa +1 ronde 2
6 Vlag van Duitsland Herbert Mann MZ +1 ronde 1
7 Vlag van Duitsland Hartmut Bischoff MZ +1 ronde
8 Vlag van Duitsland Jörg Seel Bultaco +1 ronde
9 Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger Molloy Bultaco +2 ronden
10 Vlag van Italië Giuseppe Visenzi Montesa +2 ronden

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Barry SmithBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill IvyYamahaVal
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamahaVal
Vlag van Italië Francesco VillaMontesaVal[4]

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Canada Jean-Guy DuvalYamaha[1]
Vlag van Canada Ralph SweganYamaha[1]
Vlag van Canada Robert LuskYamaha[1]
Vlag van Canada Robert MessinaYamaha[1]
Vlag van Canada Tim CoopeyYamaha[1]

Onbekend[3]

Coureur Merk
Vlag van Australië Kel CarruthersHonda
Vlag van Australië Kevin CassBultaco
Vlag van Duitse Democratische Republiek Jürgen LenkMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Klaus EnderleinMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Thomas HeuschkelMZ
Vlag van Duitsland Walter ScheimannHonda
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José MedranoBultaco
Vlag van Frankrijk Jean-Louis VergnaisBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave SimmondsKawasaki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim CurryHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rex AveryEMC
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart GrahamSuzuki
Vlag van Italië Giovanni BurlandoHonda
Vlag van Japan Akiyasu MotohashiYamaha
Vlag van Japan Hideo KanayaSuzuki
Vlag van Japan Isao MorishitaSuzuki
Vlag van Japan Yasuho ShigenoSuzuki
Vlag van Nederland Cees van DongenHonda

Top tien tussenstand 125cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Japan Yoshimi KatayamaSuzuki12
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill IvyYamaha8
3Vlag van Duitsland Hans Georg AnscheidtSuzuki6
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha
5Vlag van Hongarije László SzabóMZ4
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart GrahamSuzuki3
Vlag van Italië Walter VillaMontesa
8Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria BusquetsMontesa2
Vlag van Italië Francesco VillaMontesa
10Vlag van Duitsland Herbert MannMZ1
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José MedranoBultaco

50cc-klasse

Ook in Duitsland won een Suzuki, maar Yoshimi Katayama viel al in de eerste ronde met motorpech stil. Stuart Graham en Hans Georg Anscheidt liepen snel weg van de rest van het veld en in de vijfde ronde passeerde Graham Anscheidt, om vervolgens ook stil te vallen. Anscheidt won de race, maar de tweede plaats was (met een ronde achterstand) voor Rudolf Schmälze met een Kreidler en de derde voor José Maria Busquets met een Derbi. De 50cc-race, toch populair in Duitsland, trok slechts 17 starters aan.

Suzuki RK 67

Uitslag 50cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt Suzuki 42"29'8 8
2 Vlag van Duitsland Rudolf Schmälzle Kreidler +1 ronde 6
3 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria Busquets Derbi +2 ronden 4
4 Vlag van Australië Barry Smith Derbi +2 ronden 3
5 Vlag van Duitsland Dieter Gedlich Kreidler +2 ronden 2
6 Vlag van Duitsland Winfried Reinhard Kreidler +3 ronden 1

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart GrahamSuzukiCarburatie
Vlag van Japan Yoshimi KatayamaSuzukiMotor

Onbekend[3]

Coureur Merk
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ángel NietoDerbi
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Benjamín GrauDerbi
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Juan BordonsDerbi
Vlag van Frankrijk Daniel CrivelloDerbi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris WalpoleHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Leslie GriffithsHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stan LawleyHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbSuzuki
Vlag van Japan Hiroyuki KawasakiSuzuki
Vlag van Japan Mitsuo AkamatsuSuzuki
Vlag van Japan Mitsuo ItohSuzuki
Vlag van Nederland Aalt ToersenKreidler
Vlag van Nederland Paul LodewijkxJamathi

Top tien tussenstand 50cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Duitsland Hans Georg AnscheidtSuzuki16
2Vlag van Japan Yoshimi KatayamaSuzuki6
Vlag van Duitsland Rudolf SchmälzleKreidler
4Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria BusquetsDerbi4
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Benjamín GrauDerbi
6Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Juan BordonsDerbi3
Vlag van Australië Barry SmithDerbi
8Vlag van Frankrijk Daniel CrivelloDerbi2
Vlag van Duitsland Dieter GedlichKreidler
10Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ángel NietoDerbi1
Vlag van Duitsland Winfried ReinhardReimo-Kreidler

Zijspanklasse

In Duitsland gingen Helmut Fath en zijn zwager Wolfgang Kalauch lang aan de leiding, maar dit keer begaf hun versnellingsbak het. Daardoor wonnen Klaus Enders/Ralf Engelhardt met de BMW. Georg Auerbacher/Eduard Dein werden tweede en Tony Wakefield/Graham Milton derde.

Uitslag zijspanklasse

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitsland Klaus Enders Vlag van Duitsland Ralf Engelhardt BMW 39"04'2 8
2 Vlag van Duitsland Georg Auerbacher Vlag van Duitsland Eduard Dein BMW +0'2 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Wakefield Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Milton BMW +55'9 4
4 Vlag van Duitsland Siegfried Schauzu Vlag van Duitsland Horst Schneider BMW 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Dungsworth Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron Wilson BMW 2
6 Vlag van Duitsland Johann Attenberger Vlag van Duitsland Josef Schillinger BMW 1

Niet gefinisht

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Duitsland Helmut FathVlag van Duitsland Wolfgang KalauchURSVersnellingsbak

Niet deelgenomen

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Zweden Bertil PerssonVlag van Zweden Berndt ÄströmBMW[5]
Vlag van Zweden Ruben BjarnemarkVlag van Zweden Lennart RägmoBMW[5]

Onbekend[3]

Coureur Bakkenist Merk
Vlag van Zwitserland Hans HänniVlag van Zwitserland Kurt BarfussBMW
Vlag van Duitsland Arsenius ButscherVlag van Duitsland Armgard NeumannBMW
Vlag van Duitsland Harald WohlfahrtVlag van Duitsland Heiner VesterBMW
Vlag van Duitsland Heinz LuthringshauserVlag van Duitsland Hermann HahnBMW
Vlag van Duitsland Otto KölleVlag van Duitsland Rolf SchmidBMW
Vlag van Frankrijk Joseph DuhemVlag van Frankrijk François FernandezBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin SeeleyVlag van Verenigd Koninkrijk Ray LindsayBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip HarrisVlag van Verenigd Koninkrijk John ThorntonBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Terry VinicombeVlag van Verenigd Koninkrijk John FlaxmanBSA

Top acht tussenstand zijspanklasse

PosCoureurBakkenistMerkPtn
1Vlag van Duitsland Georg AuerbacherVlag van Duitsland Eduard DeinBMW14
Vlag van Duitsland Klaus EndersVlag van Duitsland Ralf EngelhardtBMW
3Vlag van Duitsland Siegfried SchauzuVlag van Duitsland Horst SchneiderBMW7
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony WakefieldVlag van Verenigd Koninkrijk Graham MiltonBMW4
5Vlag van Duitsland Otto KölleVlag van Duitsland Rolf SchmidBMW3
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry DungsworthVlag van Verenigd Koninkrijk Ron WilsonBMW2
Vlag van Duitsland Harald WohlfahrtVlag van Duitsland Heiner VesterBMW
8Vlag van Duitsland Johann AttenbergerVlag van Duitsland Josef SchillingerBMW1

(Slechts acht combinaties hadden al punten gescoord)

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Spanje 1967
FIM wereldkampioenschap wegrace
19e seizoen (1967)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1967

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1966
Grand Prix-wegrace van Duitsland Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1968