Grand Prix-wegrace van Spanje 1969

Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Grand Prix-wegrace van Spanje 1969
Circuito Permanente del Jarama
Circuito Permanente del Jarama
Officiële naam 19° GP de España
Land Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Spanje
Datum 4 mei 1969
Organisator FIM
500 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Giacomo Agostini
Eerste Vlag van Italië Giacomo Agostini
Tweede Vlag van Italië Angelo Bergamonti
Derde Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger Molloy
350 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Giacomo Agostini
Eerste Vlag van Italië Giacomo Agostini
Tweede Vlag van Australië Kel Carruthers
Derde Vlag van Italië Giuseppe Visenzi
250 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Renzo Pasolini
Eerste Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Santiago Herrero
Tweede Vlag van Zweden Kent Andersson
Derde Vlag van Zweden Börje Jansson
125 cc
Snelste ronde Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Salvador Cañellas
Eerste Vlag van Nederland Cees van Dongen
Tweede Vlag van Zweden Kent Andersson
Derde Vlag van Italië Walter Villa
50 cc
Snelste ronde Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ángel Nieto
Eerste Vlag van Nederland Aalt Toersen
Tweede Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ángel Nieto
Derde Vlag van Nederland Jan de Vries

De Grand Prix-wegrace van Spanje 1969 was de eerste Grand Prix van wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1969. De races werden verreden op 4 mei 1969 op het Circuito Permanente del Jarama in Madrid. Alleen de soloklassen kwamen aan de start.

Algemeen

De Spaanse Grand Prix, voor het eerst op het nieuwe, permanente circuit van Jarama, werd onder slechte weersomstandigheden verreden. Toen de 50cc-klasse 's morgens op negen uur het spits afbeet, waren er niet meer dan 100 toeschouwers.

500cc-klasse

In Spanje maakte Giacomo Agostini het nog even spannend door een zeer slechte start. Angelo Bergamonti was met de Paton al bijna uit zicht toen de MV Agusta eindelijk aansloeg. Bergamonti werd opgejaagd door Kel Carruthers met een opgeboorde Aermacchi Ala d'Oro 350, tot die van de baan gleed. Door zijn val viel ook Agostini, die hem juist wilde inhalen, maar die kon zijn race weer vervolgen en reed ongeveer drie seconden per ronden sneller dan Bergamonti. Uiteindelijk had Ago aan de finish al meer dan een halve minuut voorsprong, terwijl Bergamonti nog net zijn tweede plaats kon vasthouden vóór Ginger Molloy (Bultaco).

Uitslag 500cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Giacomo Agostini MV Agusta 1:13"11'1 15
2 Vlag van Italië Angelo Bergamonti Paton +37'6 12
3 Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger Molloy Bultaco +52'5 10
4 Vlag van Zwitserland Gyula Marsovszky LinTo +1"39'7 8
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Godfrey Nash Norton +1"42'3 6
6 Vlag van Duitsland Günter Fischer Matchless 5
7 Vlag van Zwitserland Gilbert Argo Matchless 4

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Jack FindlayLinToOntsteking
Vlag van Australië Kel CarruthersAermacchiVal
Vlag van Verenigd Koninkrijk John BurguessNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve EllisLinTo
Vlag van Nieuw-Zeeland Keith TurnerLinTo
Vlag van Zweden Bosse GranathHusqvarna

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter WilliamsMatchless
Vlag van Oostenrijk Karl AuerMatchless
Vlag van Oostenrijk Werner BergoldMatchless
Vlag van Oostenrijk Wolfgang StropekMV Agusta
Vlag van Australië John DoddsLinTo
Vlag van Australië Ross HannanNorton
Vlag van Australië Terry DennehyDrixton-Honda
Vlag van Tsjechië Bohumil StašaČZ
Vlag van Duitsland Karl HoppeMétisse-URS
Vlag van Duitsland Paul EickelbergNorton
Vlag van Duitsland Walter ScheimannNorton
Vlag van Finland Hannu KuparinenMatchless
Vlag van Finland Osmo HansenMatchless
Vlag van Finland Pentti LehteläMatchless
Vlag van Frankrijk André-Luc AppiettoPaton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan BarnettKirby-Métisse-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan LawtonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry ScullyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie NelsonPaton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan ShoreyMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanSeeley-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk John Trevor FindlayNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John WilliamsMétisse-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Lewis YoungMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Malcolm UphillNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Maurice HawthorneMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Percy TaitTriumph
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter DarvilNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil O'BrienMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rob FittonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron ChandlerSeeley-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Selwyn GriffithsMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve JollySeeley-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve SpencerMétisse-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom DickieKuhn-Seeley-Matchless
Vlag van Ierland Brian SteensonSeeley-Matchless
Vlag van Italië Alberto PaganiLinTo
Vlag van Italië Emanuele MauglianiNorton
Vlag van Italië Franco TrabalziniPaton
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Italië Paolo CampanelliSeeley-Matchless
Vlag van Italië Silvano BertarelliPaton
Vlag van Nederland Theo LouwesNorton
Vlag van Zweden Jack LindhSeeley-Matchless
Vlag van Sovjet-Unie Endel KiisaVostok

350cc-klasse

Na de val van Renzo Pasolini (Benelli) in de 250cc-race in Spanje, waardoor hij de rest van de dag rust moest nemen, was de enige gevaarlijke concurrent van Giacomo Agostini met de MV Agusta weggevallen. Daarom bleef de nieuwe 350cc-zescilinder op stal. Agostini had inderdaad geen kind aan de concurrentie. Hij was duidelijk veel sneller dan de rest en won met 1 minuut en 39 seconden voorsprong op Kel Carruthers (Aermacchi) en Giuseppe Visenzi (Yamaha). Bill Ivy kreeg pech met zijn Jawa V4, die veel te heet werd en daardoor uitviel.

MV Agusta wilde voor de zekerheid deze nieuwe 350 zescilinder inzetten, maar zag daarvan af toen bleek dat Renzo Pasolini (Benelli 350 4C) niet zou starten.

Uitslag 350cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Giacomo Agostini MV Agusta 1:18"09'2 15
2 Vlag van Australië Kel Carruthers Aermacchi +1"39'1 12
3 Vlag van Italië Giuseppe Visenzi Yamaha +1"59'3 10
4 Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger Molloy Bultaco 8
5 Vlag van Australië Jack Findlay Yamaha 6
6 Vlag van Zwitserland Herbert Denzler Aermacchi 5
7 Vlag van Duitsland Adolf Ohligschläger Yamaha 4
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jerry Lancaster Drixton-Aermacchi 3
9 Vlag van Duitsland Günter Fischer Aermacchi 2
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Godfrey Nash Norton 1

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill IvyJawaKoeling
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rodney GouldYamaha

Niet gestart

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Italië Renzo PasoliniBenelliBlessure[1]

Onbekend[2]

Coureur Merk
Vlag van Australië Brian SmithAermacchi
Vlag van Zwitserland Ivar SauterAermacchi
Vlag van Tsjechië Bohumil StašaČZ
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa
Vlag van Tsjechië Karel BojerČZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ
Vlag van Duitsland Karl HoppeYamaha
Vlag van Duitsland Walter ScheimannYamaha
Vlag van Finland Hannu KuparinenYamaha
Vlag van Finland Martti PesonenYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie GuthrieYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie McCoshAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie NelsonAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian SteensonAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil CrawfordAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cliff CarrYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave DegensAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave SimmondsKawasaki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim CurryMétisse-Aermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk John Trevor FindlayNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Lewis YoungAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Maurice HawthorneMétisse-Aermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HatherillAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rob FittonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Roy GrahamAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Selwyn GriffithsAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Terry GrotefeldYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom DickieSeeley-AJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony RutterYamaha
Vlag van Hongarije János DrapálAermacchi
Vlag van Italië Bruno SpaggiariDucati
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Italië Silvano BertarelliAermacchi
Vlag van Italië Silvio GrassettiYamaha
Vlag van Nederland Jan KostwinderYamaha
Vlag van Nederland Leo CommuYamaha
Vlag van Rhodesië Gordon KeithYamaha
Vlag van Verenigde Staten Marty LundeYamaha

250cc-klasse

In de training van de 250cc-klasse in Spanje was gebleken dat Santiago Herrero met de simpele eencilinder Ossa een fractie sneller was dan Renzo Pasolini met de Benelli 250 4C-viercilinder. Herrero nam ook de leiding in de race, maar werd bijgehaald en na enkele ronden gepasseerd door Pasolini. Tijdens hun tweestrijd raakten de machines elkaar even waardoor Pasolini zijn motorfiets plat moest gooien om te voorkomen dat hij in de vangrail terechtkwam. Dat besliste de 250cc-race want Kent Andersson (Yamaha) had bij de finish 25 seconden achterstand en hij werd tweede vóór Börje Jansson die op 44 seconden derde werd met zijn Yamaha met Kawasaki-frame. Pasolini kon de rest van de dag niet meer starten.

Uitslag 250cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Santiago Herrero Ossa 1:17"09'6 15
2 Vlag van Zweden Kent Andersson Yamaha +24'9 12
3 Vlag van Zweden Börje Jansson Kawasaki-Yamaha[3] +43'5 10
4 Vlag van Finland Martti Pesonen Yamaha +1"19'5 8
5 Vlag van Italië Giuseppe Visenzi Yamaha +2"02'2 6
6 Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz Rosner MZ +2"03'5 5
7 Vlag van Duitsland Dieter Braun MZ 4
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jerry Lancaster Yamaha 3

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Italië Renzo PasoliniBenelliVal

Onbekend[2]

Coureur Merk
Vlag van Oostenrijk Heinz KriwanekSuzuki
Vlag van Australië Eric HintonYamaha
Vlag van Australië Jack FindlayYamaha
Vlag van Australië Kel CarruthersBenelli
Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisSuzuki
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyYamaha
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa
Vlag van Tsjechië Karel BojerČZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Günter BartuschMZ
Vlag van Duitsland Klaus HuberYamaha
Vlag van Duitsland Lothar JohnYamaha
Vlag van Duitsland Reinhard ScholtisKawasaki
Vlag van Duitsland Siegfried LohmannSuzuki
Vlag van Duitsland Toni GruberYamaha
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Carlos GiróOssa
Vlag van Finland Matti SalonenYamaha
Vlag van Finland Pentti KorhonenYamaha
Vlag van Finland Teuvo LänsivuoriYamaha
Vlag van Frankrijk Christian RavelYamaha
Vlag van Frankrijk Jean AuréalYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie GuthrieYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie NelsonYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chas MortimerYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave SimmondsKawasaki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek ChattertonYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dick PipesYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank WhitewaySuzuki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ian RichardsYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk John RingwoodYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick ChattertonYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadBenelli
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ray McCulloughYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rodney GouldYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stan WoodsYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony RutterYamaha
Vlag van Hongarije László SzabóMZ
Vlag van Italië Angelo BergamontiAermacchi
Vlag van Italië Eugenio LazzariniBenelli
Vlag van Italië Gilberto ParlottiBenelli
Vlag van Italië Silvio GrassettiYamaha
Vlag van Italië Walter VillaVilla
Vlag van Nieuw-Zeeland Keith TurnerAermacchi
Vlag van Rhodesië Gordon KeithYamaha

125cc-klasse

In de eerste race in Spanje had Cees van Dongen met zijn ex- fabrieks-Suzuki RT 67 veel last in de trainingen gehad door schakelproblemen. Hij haalde 's avonds het blok uit elkaar en ontdekte bramen op enkele tandwielen die hij hierdoor tijdig kon repareren. Hij stond wel op de voorste startrij. Hij startte als snelste, maar werd al in de eerste ronde ingehaald door Salvador Cañellas, die onverwacht een ex-fabrieks-Yamaha RA 31 had gekregen. Hij viel echter in de tweede ronde al uit. Van Dongen liep daarna ver uit op de rest van het veld en won onbedreigd. Dit was de tweede Nederlandse overwinning van de dag (na Aalt Toersen in de 50cc-race). Kent Andersson (Maico) werd op bijna 1½ minuut tweede en Walter Villa (Moto Villa) werd derde.

Uitslag 125cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Nederland Cees van Dongen Suzuki 1:07"41'5 15
2 Vlag van Zweden Kent Andersson Maico +1"21'9 12
3 Vlag van Italië Walter Villa Villa +1"30'7 10
4 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Enrique Escuder Bultaco +1"46'9 8
5 Vlag van Zwitserland Bruno Veigel Honda +1"48'2 6
6 Vlag van Australië Kel Carruthers Aermacchi +1 ronde 5
7 Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger Molloy Bultaco +3 ronden 4
8 Vlag van Finland Pertti Leinonen Honda +3 ronden 3
9 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ramón Galí Bultaco +3 ronden 2

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Barry SmithDerbi
Vlag van Australië Brian SmithDerbi
Vlag van Zwitserland Herbert DenzlerHonda
Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ
Vlag van Duitsland Dieter BraunSuzuki
Vlag van Duitsland Horst SeelOnbekend
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ángel NietoDerbi
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Francisco GarcíaOnbekend
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José MedranoOnbekend
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Juan BordonsDerbi
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Salvador CañellasYamaha
Vlag van Finland Seppo KangasniemiMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jerry LancasterHonda
Vlag van Italië Giovanni LombardiOnbekend
Vlag van Monaco Jean-Louis PasquierBultaco
Vlag van Zweden Börje JanssonMaico
Vlag van Zweden Bosse GranathMZ

Onbekend[2]

Coureur Merk
Vlag van Oostenrijk Heinz KriwanekRotax
Vlag van Australië John DoddsAermacchi
Vlag van Zwitserland Jean CampicheHonda
Vlag van Duitse Democratische Republiek Eberhard MahlerMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Friedhelm KohlarMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Günter BartuschMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Hartmut BischoffMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Thomas HeuschkelMZ
Vlag van Duitsland Lothar JohnMZ
Vlag van Duitsland Siegfried LohmannMZ
Vlag van Duitsland Walter ScheimannVilla
Vlag van Frankrijk Daniel CrivelloMaico
Vlag van Frankrijk Jacques RocaDerbi
Vlag van Frankrijk Jean AuréalYamaha
Vlag van Frankrijk Jean-François ChaffinVilla
Vlag van Frankrijk Pierre ViuraMaico
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob CoulterBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Carl WardHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Charles GarnerBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chas MortimerVilla
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave SimmondsKawasaki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Gary DickinsonHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim CurryHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk John KiddieHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk John ShackladyBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve MurrayHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom LoughridgeBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbBultaco
Vlag van Hongarije János ReiszMZ
Vlag van Hongarije László SzabóMZ
Vlag van Italië Francesco VillaVilla
Vlag van Italië Giuseppe MandoliniVilla
Vlag van Italië Silvano BertarelliAermacchi
Vlag van Nederland Jan HubertsMZ
Vlag van Nederland Lous van Rijswijk jr.Yamaha
Vlag van Polen Ryszard MankiewiczMZ

50cc-klasse

Al tijdens de training van de 50cc-klasse in Spanje was duidelijk dat drie rijders ver boven de rest uit staken: Aalt Toersen met de Van Veen-Kreidler, Barry Smith met de Derbi en Jan de Vries, ook met een Van Veen-Kreidler. Toersen startte als snelste in de natte race maar kreeg al snel gezelschap van Santiago Herrero (Derbi). De Vries kreeg al snel een grote achterstand maar lag toch nog derde, op kop van een flinke groep achtervolgers. Toersen en Herrero maakten er vijf ronden lang een spannende race van, maar toen viel Herrero. Smith wist op de tweede plaats te komen maar viel in zijn drang om Toersen te bereiken. Om de Spaanse eer te redden moest Ángel Nieto enorme risico's nemen. Hij wist de tweede plaats te bereiken. Jan de Vries reed op safe en hield de derde plaats vast. Paul Lodewijkx was toen al uitgevallen met een slecht lopende motor. Hij moest de Jamathi uit 1968 gebruiken omdat zijn nieuwe machine nog niet klaar was. Maar het Nederlandse succes was met drie podiumplaatsen enorm, vooral omdat de tribune op dat moment (tussen 9 en 10 uur 's ochtends) vrijwel uitsluitend bevolkt was door een honderdtal Nederlanders die met een chartervlucht, georganiseerd door het Motor Racing Team Nederland (MRTN) naar Jarama waren gekomen.

Uitslag 50cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Nederland Aalt Toersen Van Veen-Kreidler 42"15'9 15
2 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ángel Nieto Derbi +13'9 12
3 Vlag van Nederland Jan de Vries Van Veen-Kreidler +16" 10
4 Vlag van Italië Gilberto Parlotti Tomos +16'4 8
5 Vlag van Italië Giovanni Lombardi Guazzoni +30'8 6
6 Vlag van Oostenrijk Jakob Unterladstätter KTM 5
7 Vlag van Zwitserland Herbert Denzler Kreidler 4
8 Vlag van Monaco Jean-Louis Pasquier Derbi 3
9 Vlag van Zwitserland Bruno Veigel Honda 2
10 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Juan Bordons Derbi 1

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Barry SmithDerbiVal
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Santiago HerreroDerbiVal
Vlag van Nederland Paul LodewijkxJamathi

Onbekend[2]

Coureur Merk
Vlag van Duitsland Gerhard ThurowKreidler
Vlag van Duitsland Ludwig FaßbenderKreidler
Vlag van Duitsland Rudolf KunzKreidler
Vlag van Duitsland Rudolf SchmälzleKreidler
Vlag van Duitsland Winfried ReinhardReimo
Vlag van Frankrijk André MillardKreidler
Vlag van Frankrijk Charly DuboisKreidler
Vlag van Frankrijk Jacques RocaDerbi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur LawnHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Barrie DickinsonGarelli
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris WalpoleGarelli
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fran RedfernHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank WhitewayCrooks-Suzuki
Vlag van Verenigd Koninkrijk John LawleyHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Luke LawlorDerbi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart AspinMeurs-Garelli
Vlag van Italië Eugenio LazzariniMorbidelli
Vlag van Italië Franco RinghiniMorbidelli
Vlag van Italië Luigi RinaudoTomos
Vlag van Italië Silvano BertarelliMinarelli
Vlag van Nederland Cees van DongenKreidler
Vlag van Nederland Jan HubertsKreidler
Vlag van Nederland Jos SchurgersKreidler
Vlag van Nederland Martin MijwaartJamathi
Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Adrijan BerneticTomos
Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Anton KraljTomos
Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Janko-Florijan ŠtefeTomos
Vorige race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1968
FIM wereldkampioenschap wegrace
21e seizoen (1969)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1969

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Spanje 1968
Grand Prix-wegrace van Spanje Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Spanje 1970