Grand Prix-wegrace van België 1986

De Yamaha YZR 500-rijders waren erg sterk in de trainingen, terwijl de Honda NSR 500-coureurs juist moeite hadden met de afstelling van hun machines. Naast Wayne Gardner was dat nu Raymond Roche, die de machines van Shungi Yatsushiro kreeg. Feitelijk waren dit de motorfietsen van Freddie Spencer, maar Roche mocht ze in België en in de Franse GP gebruiken omdat men verwachtte dat Spencer pas bij de Britse Grand Prix weer fit zou zijn. Bij Yamaha deed Christian Sarron het weer goed op Spa-Francorchamps. Hij kwam dicht bij het pole-record van Spencer en werd tweede achter Eddie Lawson, die het record met 0,3 seconde verbeterde.

Trainingstijden

Pos	Coureur	Merk	Tijd
1.	Eddie Lawson	Agostini-Marlboro-Yamaha	2"28'28
2.	Christian Sarron	Sonauto-Gauloises-Yamaha	2"28'69
3.	Randy Mamola	Roberts-Lucky Strike-Yamaha	2"29'27
4.	Mike Baldwin	Roberts-Lucky Strike-Yamaha	2"29'44
5.	Wayne Gardner	HRC-Rothmans-Honda	2"30'31
6.	Didier de Radiguès	Rollstar-Chevallier-Honda	2"30'51
7.	Rob McElnea	Agostini-Marlboro-Yamaha	2"30'76
8.	Raymond Roche	Katayama-HRC-Rothmans-Honda	2"31'65
9.	Ron Haslam	ELF-Honda	2"31'82
10.	Roger Burnett	Rothmans-Honda-UK	2"31'87

Al in de opwarmronde van de 500cc-klasse kwam Kevin Schwantz in La Source ten val, maar ondanks de pijn ging hij toch van start. In de vierde ronde viel Ron Haslam, in de zevende ronde ook Paul Lewis en in de negende ronde Raymond Roche. Randy Mamola had geen problemen. Hij leidde de race van start tot finish, gevolgd door Eddie Lawson, die geen risico's wilde nemen en aanvankelijk ook Mike Baldwin, tot die in de tiende ronde viel. Dat kwam mogelijk door de druk van Christian Sarron, die zijn reputatie als regenrijder waarmaakte nadat zijn machine in het begin op twee cilinders had gelopen. Intussen voerde Kevin Schwantz een schrikbewind door zijn wilde rijstijl, waarbij hij Mile Pajic van de baan reed. Schwantz kreeg juist bewondering van Boet van Dulmen, die had gewild dat hij nog jong genoeg was om er een dergelijke rijstijl op na te houden. Die bewondering werd wellicht nog groter toen de artsen na de race vaststelden dat Schwantz bij zijn val in de opwarmronde een sleutelbeen had gebroken. Pajic kwam de schrik teboven en werd zelf achtste, waarmee hij zijn eerste WK-punten scoorde.

Uitslag 500cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Tijd	Grid	Ptn
1	Randy Mamola	Roberts-Lucky Strike-Yamaha	57"25'02	3	15
2	Eddie Lawson	Agostini-Marlboro-Yamaha	57"42'45	1	12
3	Christian Sarron	Sonauto-Gauloises-Yamaha	58"27'84	2	10
4	Wayne Gardner	HRC-Rothmans-Honda	58"33'30	5	8
5	Rob McElnea	Agostini-Marlboro-Yamaha	58"38'65	7	6
6	Pierfrancesco Chili	Gallina-HB-Suzuki	59"48'69	17	5
7	Didier de Radiguès	Rollstar-Chevallier-Honda	1:00"04'26	6	4
8	Mile Pajic	SNRT-Honda	+1 ronde	19	3
9	Boet van Dulmen	Bakker-PDM-Honda	+1 ronde	20	2
10	Kevin Schwantz	Heron-Rizla-Suzuki	+1 ronde	11	1
11	Wolfgang von Muralt	Frankonia-Suzuki	+1 ronde	15
12	Mark Phillips	Suzuki	+1 ronde	25
13	Masuru Mizutani	Suzuki	+1 ronde	16
14	Peter Sköld	Honda	+1 ronde	23
15	Robert Jung	Honda	+1 ronde	28
16	Gary Lingham	Honda	+1 ronde	33
17	Paul Ramon	Suzuki	+1 ronde	31
18	David Griffith	Honda	+2 ronden	36

Niet gefinisht Coureur Merk Oorzaak Grid Alessandro Valesi Honda 26 Andreas Leuthe Honda 30 Mike Baldwin Roberts-Lucky Strike-Yamaha Val 4 Dietmar Marehardt Suzuki 34 Bernard Denis Suzuki 22 Raymond Roche Katayama-HRC-Rothmans-Honda Val 8 Joan Garriga Cagiva Water in carburateurs 13 Fabio Biliotti Honda 14 Paul Lewis Heron-Skoal Bandit-Suzuki Val 12 Maarten Duyzers Suzuki Water in carburateurs 32 Eero Hyvärinen Honda 27 Ron Haslam ELF-Honda Val 9 Marco Gentile Écurie-Fior-Honda 21 Manfred Fischer Hein Gericke-Honda 18 Leandro Becheroni Suzuki 29 Roger Burnett Rothmans-Honda-UK Water in carburateurs 10 Simon Buckmaster Duckhams Oil-Honda 24 Josef Doppler Suzuki 35

Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Freddie Spencer HRC-Rothmans-Honda Blessure Henk van der Mark PDM-Honda Blessure Niall Mackenzie Heron-Skoal Bandit-Suzuki Blessure[1] Dave Petersen HB-Gallina-Suzuki Gustav Reiner Bakker-Honda-Deutschland Shungi Yatsushiro HRC-Moriwaki-Honda Blessure[2]

Top elf tussenstand 500cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Eddie Lawson	Agostini-Marlboro-Yamaha	84
2	Randy Mamola	Roberts-Lucky Strike-Yamaha	74
3	Wayne Gardner	HRC-Rothmans-Honda	72
4	Mike Baldwin	Roberts-Lucky Strike-Yamaha	52
5	Christian Sarron	Sonauto-Gauloises-Yamaha	43
6	Rob McElnea	Agostini-Marlboro-Yamaha	39
7	Raymond Roche	Katayama-Rothmans-Honda / Katayama-HRC-Rothmans-Honda	18
	Didier de Radiguès	Rollstar-Chevallier-Honda
9	Pierfrancesco Chili	HB-Gallina-Suzuki	11
10	Ron Haslam	ELF-Honda	8
	Boet van Dulmen	Bakker-PDM-Honda

De geruchtenstroom die op gang was gekomen over de financiële situatie bij Aprilia werd getemperd toen het team verklaarde dat men twee GP's had overgeslagen omdat men niet tevreden was over de motorblokken van Rotax, die slechts 64 pk leverden. Nu waren ze kennelijk verbeterd en kwam er 74 pk uit, maar toch wist fabriekscoureur Loris Reggiani zich slechts als vijftiende te kwalificeren. Donnie McLeod, ook met een Rotaxmotor onderweg, bereikte de derde startplaats, achter de Yamaha's van Carlos Lavado en Martin Wimmer.

Trainingstijden

Pos	Coureur	Merk	Tijd
1.	Carlos Lavado	Venemotos-HB-Yamaha	2"34'34
2.	Martin Wimmer	Agostini-Marlboro-Yamaha	2"35'45
3.	Donnie McLeod	Silverstone-Armstrong-Rotax	2"36'03
4.	Toni Mang	HRC-Rothmans-Honda	2"36'37
5.	Tadahiko Taira	Agostini-Marlboro-Yamaha	2"36'79
6.	Dominique Sarron	Rothmans-Honda	2"37'08
7.	Sito Pons	HRC-Campsa-Honda	2"37'16
8.	Pierre Bolle	ELF-Parisienne	2"37'27
9.	Niall Mackenzie	Silverstone-Armstrong-Rotax	2"37'35
10.	Fausto Ricci	HRC-Honda	2"37'90

De eerste ronde van de 250cc-race in Spa-Francorchamps was - vooral voor de favorieten - nogal een slagveld. Al in de eerste ronde gingen Stéphande Mertens en Carlos Lavado onderuit. Martin Wimmer en Toni Mang kwamen bij de start heel slecht weg. Zo begon Sito Pons als eerste aan de tweede ronde en hij werd de hele race niet meer bedreigd. Donnie McLeod reed naar de tweede plaats, maar werd geholpen doordat de JJ Cobas van Alan Carter na zes ronden slechter begon te lopen. Wimmer kwam intussen door een verkeerde afstelling niet naar voren en werd slechts zeventiende, maar ook Mang besloot na enkele schuivers niet meer aan te dringen en hij werd achttiende. Dat maakte de situatie voor Carlos Lavado minder zuur, want zijn concurrenten scoorden niet en hoewel Pons de tweede plaats in het wereldkampioenschap overnam, had hij nog tien punten achterstand op Lavado.

Uitslag 250cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Tijd	Grid	Ptn
1	Sito Pons	HRC-Campsa-Honda	47"43'42	7	15
2	Donnie McLeod	Silverstone-Armstrong-Rotax	47"54'39	3	12
3	Jacques Cornu	ELF-Parisienne-Honda	48"19'39	16	10
4	Dominique Sarron	Rothmans-Honda	48"19'71	6	8
5	Alan Carter	JJ Cobas-Rotax	48"20'88	14	6
6	Carlos Cardús	Campsa-Honda	48"34'21	25	5
7	Jean Foray	Chevallier-Yamaha	48"35'67	21	4
8	Niall Mackenzie	Silverstone-Armstrong-Rotax	48"35'99	9	3
9	Tadahiko Taira	Agostini-Marlboro-Yamaha	48"38'76	5	2
10	Hans Lindner	Rotax	48"39'03	18	1
11	Fausto Ricci	HRC-Honda	48"50'05	10
12	Michel Siméon	Yamaha	48"56'42	13
13	Hans Becker	Yamaha	48"59'10	30
14	Antonio Rota	Rotax	49"00'49	32
15	Gary Noël	EMC-Rotax	49"00'88	20
16	Reinhold Roth	HB-Römer-Honda	49"01'49	12
17	Martin Wimmer	Agostini-Marlboro-Yamaha	49"09'19	2
18	Toni Mang	HRC-Rothmans-Honda	49"09'47	4
19	Cees Doorakkers	Honda	49"32'44	35
20	Maurizio Vitali	Garelli	50"17'27	36
21	Bruno Bonhuil	Honda	50"20'69	27
22	Roland Freymond	Yamaha	50"21'79	33
23	Guy Bertin	Parisienne	50"31'12	24

Niet gefinisht Coureur Merk Oorzaak Grid Carlos Lavado Venemotos-HB-Yamaha Val 1 Pierre Bolle ELF-Parisienne Motor te koud 8 Jean-François Baldé Katayama-Rothmans-Honda Val 11 Loris Reggiani Aprilia-Rotax Afstelling 15 Stéphane Mertens Johnson-Yamaha Val 17 Siegfried Minich Honda 19 Jean-Michel Mattioli Yamaha 22 Virginio Ferrari Katayama-HRC-Total-Honda 23 Manfred Herweh HB-Aprilia-Rotax Beslagen vizier 26 Christian Boudinot JJ Cobas-Rotax 28 Jean-Louis Guignabodet MIG-Rotax 29 Harald Eckl Honda 31 René Delaby Rotax 34 Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Jean-Louis Tournadre Yamaha Blessures[3]

Top tien tussenstand 250cc-klasse Pos Coureur Merk Ptn 1 Carlos Lavado Venemotos-HB-Yamaha 72 2 Sito Pons HRC-Campsa-Honda 62 3 Toni Mang HRC-Rothmans-Honda 51 4 Jean-François Baldé Rothmans-Katayama-Honda 45 5 Martin Wimmer Agostini-Marlboro-Yamaha 44 6 Dominique Sarron Rothmans-Honda 31 7 Jacques Cornu ELF-Parisienne-Honda 28 8 Donnie McLeod Silverstone-Armstrong-Rotax 27 9 Fausto Ricci HRC-Honda 24 10 Pierre Bolle ELF-Parisienne 15

Luca Cadalora en Fausto Gresini stonden met hun Garelli's binnen 0,3 seconde, maar toch wist August Auinger er zich met zijn Bartol-MBA tussen te plaatsen. In voorbereiding van de toekomstige beperking tot slechts één cilinder voor de 125cc-klasse probeerde Gary Noël zich te kwalificeren met een prototype-EMC met een Rotax-eencilinder, maar hij slaagde daar niet in.

Trainingstijden

Pos	Coureur	Merk	Tijd
1.	Luca Cadalora	FMI-Garelli	2"44'69
2.	August Auinger	Bartol-LCR-MBA	2"44'72
3.	Fausto Gresini	FMI-Garelli	2"44'99
4.	Bruno Kneubühler	LCR-MBA	2"45'30
5.	Ezio Gianola	MBA	2"45'42
6.	Domenico Brigaglia	Ducados-MBA	2"45'78
7.	Alfred Waibel	MBA	2"46'83
8.	Olivier Liégeois	Assmex-MBA	2"47'80
9.	Pier Paolo Bianchi	MBA	2"48'34
10.	Thierry Feuz	MBA	2"48'40

Luca Cadalora had niets aan zijn snelle trainingstijd, want na één ronde kwam hij al de pit in om zijn tankbeluchting te laten herstellen. Ook Ángel Nieto kwam na de eerste ronde de pit in en even later stopten August Auinger en Bruno Kneubühler. Cadalora hervatte zijn race, maar viel in de vierde ronde bij La Source. Er vormde zich een grote kopgroep met onder andere Pier Paolo Bianchi, Fausto Gresini, Willy Pérez, Lucio Pietroniro, Domenico Brigaglia en Olivier Liégeois. Acht ronden voor het einde nam Brigaglia de leiding. Gianola bedreigde hem nog, maar maakte een fout waardoor hij naar de zesde plaats terugviel. Daarvan profiteerde Pietroniro, die op een droge baan vermogen tekortkwam, maar dat werd door de regen gecompenseerd. Hij schudde Pérez van zich af en werd tweede. Olivier Liégeois, die zich in Assen niet had weten te kwalificeren, werd in zijn thuisrace vijfde.

Uitslag 125cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Grid Ptn 1 Domenico Brigaglia Ducados-MBA 43"21'59 6 15 2 Lucio Pietroniro MBA 43"39'79 11 12 3 Willy Pérez MBA 43"47'94 14 10 4 Fausto Gresini FMI-Garelli 43"48'88 3 8 5 Olivier Liégeois Assmex-MBA 43"52'42 8 6 6 Ezio Gianola MBA 43"53'67 5 5 7 Pier Paolo Bianchi MBA 44"03'73 9 4 8 Paolo Casoli MBA 44"21'09 13 3 9 Jussi Hautaniemi MBA 44"33'14 15 2 10 Thierry Feuz MBA 44"39'01 10 1 11 Johnny Wickström MBA 44"40'70 12 12 Robin Appleyard MBA 44"45'78 20 13 Anton Straver MBA 45"03'83 22 14 Jean-Claude Selini MBA 45"14'76 24 15 Willi Huperich Seel-MBA 45"22'92 33 16 Alain Kempener MBA 45"36'02 34 17 Peter Sommer MBA 45"45'29 28 18 Patrick Daudier PMDF 46"06'09 30 19 Robin Milton MBA 46"06'60 32 20 Ton Spek MBA 46"28'21 35 21 Jan Eggens LCR-EGA +1 ronde 25 22 Ivan Troisi MBA +1 ronde 27 23 Håkan Olsson MBA +2 ronden 26

Niet gefinisht Coureur Merk Oorzaak Grid Luca Cadalora FMI-Garelli Val 1 August Auinger Bartol-LCR-MBA Ontsteking 2 Bruno Kneubühler LCR-MBA Ontsteking 4 Alfred Waibel MBA 7 Paul Bordes MBA 16 Ángel Nieto Ducados-MBA Ontsteking 17 Jacques Hutteau MBA 18 Mike Leitner MBA 19 Andres Sánchez Ducados-MBA 21 Esa Kytölä MBA 23 Manfred Braun MBA 29 Eric Gijsel MBA 31 Boy van Erp MBA Val 36 Top tien tussenstand 125cc-klasse Pos Coureur Merk Ptn 1 Fausto Gresini FMI-Garelli 62 2 Luca Cadalora FMI-Garelli 61 3 Ezio Gianola MBA 47 4 Domenico Brigaglia Ducados-MBA 41 5 Bruno Kneubühler LCR-MBA 24 6 Pier Paolo Bianchi MBA 22 7 Willy Pérez MBA 21 8 Lucio Pietroniro Johnson-MBA 20 9 Johnny Wickström MBA 15 Olivier Liégeois Assmex-MBA

Hoewel Rolf Biland en Kurt Waltisperg de snelste trainingstijd reden, maakten Egbert Streuer en Bernard Schnieders zich helemaal geen zorgen. In 1985 hadden ze al 2"36'05 gereden en ze hadden ook nu twee of drie seconden sneller kunnen zijn, maar vonden het niet nodig het materiaal zo zwaar te belasten. Met hun rondetijd stonden ze in elk geval voor hun grootste concurrenten Alain Michel / Jean Marc Fresc.

Trainingstijden

Pos	Coureur	Bakkenist	Merk	Tijd
1.	Rolf Biland	Kurt Waltisperg	LCR-Krauser	2"36'57
2.	Egbert Streuer	Bernard Schnieders	LCR-Yamaha	2"37'21
3.	Alain Michel	Jean-Marc Fresc	Krauser-LCR-Yamaha	2"37'50
4.	Steve Webster	Tony Hewitt	LCR-Yamaha	2"37'81
5.	Markus Egloff	Urs Egloff	LCR-Seel	2"38'23
6.	Masato Kumano	Helmut Diehl	LCR-Yamaha	2"41'42
7.	Rolf Steinhausen	Bruno Hiller	Camel-Busch-Yamaha	2"41'47
8.	Steve Abbott	Vince Biggs	Windle-Yamaha	2"41'76
9.	Alfred Zurbrügg	Adolf Hänni	LCR-Yamaha	2"42'65
10.	Derek Bayley	Brian Nixon	LCR-Ricardo Z	2"42'78

Na de start nam Egbert Streuer al snel de leiding over van Rolf Biland en Steve Webster, maar bij het terugschakelen voor Les Combes hoorde hij al iets kraken en vervolgens had hij alleen de eerste versnelling nog over. Daarmee was zijn race voorbij, terwijl Biland halverwege de eerste ronde een fout maakte waardoor hij achterop raakte. Steve Webster kon zo samen met bakkenist Tony Hewitt zijn eerste GP-overwinning scoren, want Alain Michel / Jean-Marc Fresc drongen niet meer aan nadat ze vanuit de pit het signaal kregen dat Streuer uit de race was. Ook opmerkelijk was de derde plaats van Rolf Steinhausen en Bruno Hiller, die een heel goed weekend hadden. Ze vonden een geldschieter in de vorm van Camel en scoorden niet alleen hun eerste punten van het seizoen, maar ook meteen een podiumplaats. Rolf Biland en Kurt Waltisperg waren feitelijk de snelsten van de dag. Nadat ze waren teruggevallen naar de elfde plaats wisten ze zich naar de vierde plaats terug te vechten. Hoewel Streuer er niet zwaar aan tilde, had hij nu twaalf punten achterstand op Alain Michel en was ook Webster hem gepasseerd in het wereldkampioenschap.

Uitslag zijspanklasse

Pos	Coureur	Bakkenist	Merk	Tijd	Grid	Ptn
1	Steve Webster	Tony Hewitt	LCR-Yamaha	45"05'42	4	15
2	Alain Michel	Jean-Marc Fresc	Krauser-LCR-Yamaha	45"13'48	3	12
3	Rolf Steinhausen	Bruno Hiller	Camel-Busch-Yamaha	45"16'33	9	10
4	Rolf Biland	Kurt Waltisperg	LCR-Krauser	45"39'63	1	8
5	Derek Bayley	Brian Nixon	LCR-Ricardo Z	45"50'66	12	6
6	Markus Egloff	Urs Egloff	LCR-Seel	45"53'71	5	5
7	Steve Abbott	Vince Biggs	Windle-Yamaha	45"54'67	10	4
8	Masato Kumano	Helmut Diehl	LCR-Yamaha	46"13'88	8	3
9	René Progin	Yvan Hunziker	Seymaz-Yamaha	46"33'44	6	2
10	Yoshisada Kumagaya	Kazahito Makiuchi	LCR-Yamaha	46"46'43	15	1
11	Derek Jones	Brian Ayres	LCR-Yamaha		13
12	Frank Wrathall	Simon Birchall	LCR-Yamaha		14
13	Graham Gleeson	David Elliott	LCR-Yamaha
14	Hans Hügli	Markus Fährni	LCR-Yamaha
15	Ray Gardner	Tony Stewart	LCR-Yamaha
16	Barry Brindley	Chris Jones	Windle-Yamaha
17	Werner Kraus	Oliver Schuster	Busch-Yamaha
18	Dave Hallam	John Gibbard	Yamaha
19	Cor van Reeuwijk	Hans Blauw	Yamaha		28
20	Albert Weber	Harald Scheidawind	LCR-Yamaha

Niet gefinisht

Coureur	Bakkenist	Merk	Oorzaak	Grid
Theo van Kempen	Geral de Haas	LCR-Yamaha	Ontsteking	16
Egbert Streuer	Bernard Schnieders	LCR-Yamaha	Versnellingsbak	2
Bernd Scherer	Wolfgang Gess	BSR-Yamaha		7
Alfred Zurbrügg	Adolf Hänni	LCR-Yamaha		11

Top tien tussenstand zijspanklasse

Pos	Coureur	Bakkenist	Merk	Ptn.
1	Alain Michel	Jean-Marc Fresc	Krauser-LCR-Yamaha	42
2	Steve Webster	Tony Hewitt	LCR-Yamaha	39
3	Egbert Streuer	Bernard Schnieders	LCR-Yamaha	30
4	Steve Abbott	Shaun Smith / Vince Biggs	Windle-Yamaha	28
5	Markus Egloff	Urs Egloff	LCR-Seel	22
6	Rolf Biland	Kurt Waltisperg	LCR-Krauser	20
7	Masato Kumano	Helmut Diehl	LCR-Yamaha	15
8	Alfred Zurbrügg	Martin Zurbrügg / Adolf Hänni	LCR-Yamaha	14
9	Derek Jones	Brian Ayres	LCR-Yamaha	12
10	Rolf Steinhausen	Bruno Hiller	Busch-Yamaha / Camel-Busch-Yamaha	10

De organisatie in Spa-Francorchamps was altijd al slecht, maar het leek van kwaad tot erger te gaan. Al aan het eind van de jaren zeventig klaagden de teams steen en been over de vrije toegang die het publiek tot het rennerskwartier had. Niet alleen werd het sleutelen zo bijna onmogelijk, er werd ook veel gestolen. De coureurs en monteurs, die meer dan 100.000 toeschouwers aantrokken, moesten bijvoorbeeld betalen voor het gebruik van de toiletten. In 1979 werden de rijders geconfronteerd met nieuw maar spiegelglad asfalt, wat uiteindelijk leidde tot een boycot van de topcoureurs en een verplaatsing van de Belgische Grand Prix naar het circuit van Zolder in 1980. In 1981 kwam men terug in Spa-Francorchamps, maar weer werd het publiek niet in de hand gehouden en greep de gendarmerie pas in nadat er bijna een ongeluk gebeurde. In 1981 kreeg het publiek, ondanks een verbod van de FIM, voor 100 Belgische frank toegang tot het rennerskwartier. Net als in 1980 zat het publiek op de vangrail en werden er bierflessen op de baan gegooid. In 1983 werden het circuit en de voorzieningen in het rennerskwartier verbeterd, niet voor de motorcoureurs, maar onder druk van Bernie Ecclestone, die de Formule 1 naar Spa-Francorchamps bracht.

In 1984 lag het circuit vol modder en moest er dag en nacht gepoetst worden om het asfalt geschikt te maken voor de races. Het veelal dronken publiek trok in het rennerskwartier tenten kapot en er werd weer veel gestolen. De tijdwaarnemers waren de draad helemaal kwijt en vroegen aan de coureurs welke tijden zij dachten gereden te hebben. Toen de gendarmerie tijdens de racedag het publiek met de wapenstok achter de hekken sloeg, werden enkele beroepsfotografen daar ook het slachtoffer van. In 1985 was er opnieuw geasfalteerd, maar dat asfalt werd door de Formule 1-auto's in de trainingen aan flarden gereden. En nu, in 1986, leek men helemaal vergeten te zijn dat er ook pers nodig was om de Grand Prix te verslaan. Journalisten waren tijdens de Joegoslavische GP al geconfronteerd met slecht werkende telefoon- en telexverbindingen, maar in Spa-Francorchamps werden pas op vrijdag telexapparaten besteld op verzoek van de journalisten, die met geen mogelijkheid de trainingsresultaten konden doorgeven. Ook was er geen afspraak gemaakt met de RTbf om televisieopnamen te maken, noch met de Eurovisie om het internationale beeldsignaal te verzorgen. Verslaggever Hans Kiviet stelde alles in het werk om in elk geval opnamen van de zijspanrace voor de NOS te krijgen, maar om 19.37 uur kreeg de NOS wat beelden van de 500cc-race, die twaalf minuten later in de uitzending van Studio Sport uitgezonden konden worden. Verder was er een tijdschema opgesteld dat niet klopte en omdat de races door de regen nog uitliepen, was de prijsuitreiking van de zijspanklasse pas om 18.45 uur. En het publiek had weer vrij toegang tot het rennerskwartier.

De gebrekkige veiligheidsmaatregelen leidden tot sancties van de FIM, waardoor er in het seizoen 1987 geen Belgische Grand Prix werd georganiseerd.

Rolf Biland trotseerde door in België te verschijnen de wens van zijn geldschieter Mike Krauser. Die had besloten dat het Krauser-LCR-project voorlopig op een laag pitje zou komen te staan als Biland de TT van Assen niet zou uitrijden. Formeel had Biland die race wel uitgereden, maar met drie ronden achterstand. Biland had ook nog andere belangen om aan te denken. Op de eerste plaats zijn eigen belangen, maar ook die van sponsor Rothmans International.