Ulster Grand Prix 1971

Ulster Grand Prix 1971
Dundrod Circuit
Officiële naam	Ulster Grand Prix
Land	Noord-Ierland
Datum	14 augustus 1971
Organisator	FIM
500 cc
Snelste ronde	Jack Findlay
Eerste	Jack Findlay
Tweede	Rob Bron
Derde	Tommy Robb
350 cc
Snelste ronde	Jarno Saarinen
Eerste	Peter Williams
Tweede	Dieter Braun
Derde	Tony Jefferies
250 cc
Snelste ronde	Ray McCullough
Eerste	Ray McCullough
Tweede	Jarno Saarinen
Derde	Dieter Braun
Zijspan
Snelste ronde	Horst Owesle/ Peter Rutterford
Eerste	Horst Owesle/ Peter Rutterford
Tweede	Siegfried Schauzu/ Wolfgang Kalauch
Derde	Heinz Luthringshauser/ Hans-Jürgen Cusnik

De Ulster Grand Prix 1971 was de tiende race van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1971. De race werd verreden op 14 augustus 1971 op het stratencircuit Dundrod in County Antrim ten westen van Belfast. Voor de zijspanklasse was het de laatste race en de wereldtitel werd dan ook in Ulster beslist. In de 500cc-klasse werd een mijlpaal bereikt: ze werd voor het eerst in de geschiedenis van het wereldkampioenschap gewonnen door een tweetaktmotor.

In 1971 vormden de onlusten in Noord-Ierland een grote bedreiging voor de Ulster Grand Prix. Volgens journalist Mick Woollett waren de ontploffingen en schoten vanuit Belfast op het circuit te horen en was de rook van de branden te zien. (Na nieuwe onlusten in 1972 werd de hele Ulster Grand Prix afgelast en ze verloor haar WK-status alsnog.)

Daar kwam nog bij dat de organisatie door de 50cc-klasse te schrappen (er waren slechts acht inschrijvingen) de kans liep haar WK-status te verliezen omdat ze niet aan het minimum van vijf raceklassen kwam. De races móesten echter doorgaan, omdat er anders veel geld verloren zou gaan en het verlies van de WK-status dan zeker zou zijn. Hoewel de 50cc-race in Ulster geschrapt was vanwege een gebrek aan inschrijvingen, had ze toch grote invloed op het wereldkampioenschap. Nu zouden slechts 5 resultaten tellen, en dat kostte Ángel Nieto 10 punten. Daardoor stond hij nu gelijk met Jan de Vries op 67 punten.

Giacomo Agostini was al wereldkampioen in de 350- en de 500cc-klasse, maar kwam niet naar Noord-Ierland vanwege de gevechten. Dat was aannemelijk, want de MV Agusta's waren wel op het circuit aangekomen, maar hoefden niet uitgeladen te worden.

In de Ulster Grand Prix had Rob Bron een goede dag. Giacomo Agostini was niet naar Noord-Ierland gereisd en Keith Turner viel uit door een gescheurde expansiekamer van zijn uitlaat terwijl hij om de leiding vocht met de latere winnaar Jack Findlay. Bron moest een ongeplande tankstop maken waardoor hij een halve minuut verloor, maar zijn voorsprong op Tommy Robb was zo groot, dat zijn tweede plaats niet in gevaar kwam. Rob Bron had nog steeds uitzicht op de tweede plaats in het kampioenschap. Voor Jack Findlay was het de eerste overwinning na 14 jaar deelname aan het wereldkampioenschap.

Uitslag 500cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Tijd	Punten
1	Jack Findlay	JADA-Suzuki	1h10:05.0	15
2	Rob Bron	Suzuki	+59.2	12
3	Tommy Robb	Seeley	+1:28.8	10
4	Percy Tait	Seeley	+1:50.0	8
5	Gerry Mateer	Norton	+1:54.6	6
6	Bo Granath	Husqvarna	+2:52.8	5
7	Wilf Herron	Seeley	+3:12.4	4
8	Ron Chandler	Kawasaki	+3:13.6	3
9	Dudley Robinson	Yamaha	+3:15.8	2
10	Stan Woods	Norton	+3:16.6	1
11	Charlie Dobson	Seeley
12	Robert Graham	Norton
13	Alan Lawton	Norton
14	Derek Lee	Matchless
15	Roy Reid	Norton
16	Brian Moses	Norton
17	Barry Scully	Scott
18	Bob Ramsey	Seeley
19	Chris Neve	Triumph

Niet gefinished

Coureur	Merk	Oorzaak
Keith Turner	Suzuki	uitlaat
Eric Offenstadt	Kawasaki
Gordon Pantall	Padgett-Kawasaki
John Dodds	König
Geoff Barry	Oakley-Seeley-Matchless
Gyula Marsovszky	Linto
Martin Carney	Kawasaki
Tony Jefferies	Arter-Matchless
Billy McCosh	Seeley
Bill Smith	Kawasaki
John Williams	Arter-Matchless
Brian Adams	Norton
Abe Alexander	Seeley
Denis Gallagher	Seeley
Campbell Gorman	Seeley
Morten Hauger	Honda
Harris Healey	Norton
Austin Kinsella	Matchless
Ray McCullough	Seeley
Ian McGregor	Norton
Stephen Murray	Seeley

Top tien tussenstand 500cc-klasse

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Giacomo Agostini	MV Agusta	90 (120)	Wereldkampioen
2	Rob Bron	Suzuki	57
3	Keith Turner	Suzuki	56
4	Jack Findlay	Jada-Suzuki	40
5	Tommy Robb	Seeley	31
6	Dave Simmonds	Kawasaki	27
7	Eric Offenstadt	SMAC-Kawasaki	22
8	Ron Chandler	Kawasaki	19
9	Frank Perris	Suzuki	14
	Alberto Pagani	Linto

Bij afwezigheid van Giacomo Agostini, die toch al wereldkampioen was, nam Silvio Grassetti met zijn fabrieks-MZ RE 300 de leiding in de 350cc-race. In de stromende regen werd hij gevolgd door Jarno Saarinen. Grassetti viel uit met ontstekingsproblemen, waardoor Tommy Robb op de tweede plaats kwam. Saarinen viel in de achtste ronde, waarbij zijn koppelingshendel brak. Robb ging langzamer rijden omdat zijn uitlaat los schoot en daardoor won Peter Williams met de tweede fabrieks-MZ. Hij had zelfs 34 seconden voorsprong op Dieter Braun. De derde plaats was voor Tony Jefferies.

Uitslag 350cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Peter Williams MZ 1h 10' 23" 6 15 2 Dieter Braun Yamaha 12 3 Tony Jefferies Yamsel 10 4 John Williams Honda 8 5 Steve Machin Yamaha 6 6 Mick Chatterton Yamaha 5 7 Denis Gallagher Yamaha 4 8 Billie McCosh Yamsel 3 9 Wilfred Herron Yamaha 2 10 Peter Berwick Yamaha 1 Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Jarno Saarinen Yamaha valschade Silvio Grassetti MZ ontsteking Rodney Gould Yamaha Tommy Robb Yamaha uitlaat

Top tien tussenstand 350cc-klasse Pos Coureur Merk Ptn 1 Giacomo Agostini MV Agusta 90 Wereldkampioen 2 Jarno Saarinen Yamaha 48 3 Theo Bult Yamsel 36 4 Paul Smart Yamaha 34 5 László Szabó Yamaha 27 6 Tony Jefferies Yamsel 25 7 Werner Pfirter Yamaha 23 8 Kurt-Ivan Carlsson Yamaha 21 Billie Nelson Yamaha 10 Bosse Granath Yamaha 20

Phil Read bleek in de Ulster Grand Prix weer redelijk fit te zijn. Hij was blij met de regen, want door het lagere tempo werd zijn arm minder zwaar belast. Hij had bij de start slechts één punt voorsprong op Rodney Gould en een goed resultaat was dus belangrijk. Gould was juist minder blij met de regen. Voor de start waarschuwde Read de jonge laborant Ray McCullough hem niet in de weg te rijden, maar dat was waarschijnlijk olie op het vuur, want McCullough startte even snel als Read. McCullough nam zelfs de leiding, terwijl Gould zich in het achterveld terug liet zakken. Een ronde voor het einde begaf de versnellingsbak van Read's Yamaha het, waardoor McCullough onbedreigd naar de overwinning kon rijden. Jarno Saarinen werd tweede en Dieter Braun werd derde, maar Gould, die zeer rustig had gereden en slechts zesde werd, nam de leiding in het wereldkampioenschap over.

Uitslag 250cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Ray McCullough Yamsel 1h07' 2" 4 15 2 Jarno Saarinen Yamaha 12 3 Dieter Braun Yamaha 10 4 Peter Williams MZ 8 5 Steve Machin Yamaha 6 6 Rodney Gould Yamaha 5 7 Gyula Marsovszky Yamaha 4 8 Ian Richards Yamaha 3 9 Billie Henderson Yamaha 2 10 Stan Woods Yamaha 1 Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Phil Read Yamaha versnellingsbak

Top tien tussenstand 250cc-klasse (Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten) Pos Coureur Merk Ptn 1 Rodney Gould Yamaha 60 2 Phil Read Yamaha 56 3 Dieter Braun Yamaha 55 4 Gyula Marsovszky Yamaha 46 (50) Jarno Saarinen Yamaha 46 6 John Dodds Yamaha 42 7 Chas Mortimer Yamaha 40 8 Silvio Grassetti MZ 33 9 János Drapál Yamaha 26 10 Paul Smart Yamaha 20

In de zijspanklasse wonnen Horst Owesle/Peter Rutterford opnieuw en daarmee was de combinatie Owesle/Kremer/Blanchard/Rutterford wereldkampioen. Siegfried Schauzu/Wolfgang Kalauch werden tweede en daardoor ook tweede in de eindstand. Heinz Luthringshauser reed weer samen met Hans-Jürgen Cusnik en werd derde, maar de derde plaats in het wereldkampioenschap was voor Arsenius Butscher/Josef Huber. Arsenius Butscher diende na de race een protest^[1] in tegen de Münch-URS van Horst Owesle, omdat die meer dan 500 cc zou meten. De motor bleek echter correct te zijn. Hierna volgde een tweede protest tegen de gebruikte brandstof, maar omdat het uit elkaar halen en opmeten van de motor meer dan twee uur geduurd had, werd dit protest afgewezen omdat het meer dan twee uur na de race werd ingediend.

Uitslag zijspanklasse

Pos	Coureur	Bakkenist	Merk	Tijd	Punten
1	Horst Owesle	Peter Rutterford	Münch-URS	48' 42" 8	15
2	Siegfried Schauzu	Wolfgang Kalauch	BMW		12
3	Heinz Luthringshauser	Hans-Jürgen Cusnik	BMW		10
4	Arsenius Butscher	Josef Huber	BMW		8
5	Georg Auerbacher	Hermann Hahn	BMW		6
6	Jean-Claude Castella	Albert Castella	BMW		5
7	Jeff Gawley	Graham Alcock	BMW		4
8	Pat Sheridan	Phillip Smith	BSA		3
9	Fred Cornbill	Gordon Tinkler	Triumph		2
10	Joe Coxon	Billy Costello	BSA		1

Top tien tussenstand zijspanklasse

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Pos	Coureur	Bakkenist	Merk	Ptn
1	Horst Owesle	Julius Kremer/ John Blanchard/ Peter Rutterford	Münch-URS	69 (75)	Wereldkampioen
2	Arsenius Butscher	Josef Huber	BMW	57 (68)
	Siegfried Schauzu	Wolfgang Kalauch	BMW	57
4	Georg Auerbacher	Hermann Hahn	BMW	55
5	Heinz Luthringshauser	Hans-Jürgen Cusnik/ Armgard Neumann	BMW	44
6	Jean-Claude Castella	Albert Castella	BMW	38 (42)
	Richard Wegener	Adi Heinrichs	BMW	38
8	Wolfgang Klenk	Roland Veil	BMW	20
9	Hermann Binding	Helmut Fleck	BMW	19
10	Siegfried Maier	Harald Mathews	BMW	15

Bronnen, noten en/of referenties

• Luigi & Gianna Rivola: De geschiedenis van de motorsport, oorsprong en ontwikkeling, 1993 Uitgeverij Uniepers b.v., Abcoude ISBN 90 6825 131 7
• Motor Magazine

Voetnoten

1. ↑ Het protest van Arsenius Butscher tegen de Münch-URS van Horst Owesle was waarschijnlijk geïnitieerd door de BMW-coureurs gezamenlijk, maar Butscher werd "aangewezen" om het in te dienen omdat hij de oudste was. Hij werd op die dag 43 jaar.

Vorige race: Grand Prix-wegrace van Finland 1971	FIM wereldkampioenschap wegrace 23e seizoen (1971)	Volgende race: Grand Prix-wegrace der Naties 1971
Vorige race: Ulster Grand Prix 1970	Ulster Grand Prix	Volgende race: Ulster Grand Prix 1973