Ulster Grand Prix 1953

Vlag van Noord-Ierland Ulster Grand Prix 1953
Dundrod Circuit
Land Vlag van Noord-Ierland Noord-Ierland
Datum 13 en 15 augustus 1953
Organisator FIM/ACU
500 cc
Snelste ronde Vlag van Australië Ken Kavanagh en Geoff Duke
Eerste Vlag van Australië Ken Kavanagh
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Brett
350 cc
Snelste ronde Vlag van Nieuw-Zeeland Ken Mudford
Eerste Vlag van Nieuw-Zeeland Ken Mudford
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyre
Derde Vlag van Nieuw-Zeeland Rod Coleman
250 cc
Snelste ronde Vlag van Ierland Reg Armstrong
Eerste Vlag van Ierland Reg Armstrong
Tweede Vlag van Duitsland Werner Haas
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus Anderson
125 cc
Snelste ronde Vlag van Duitsland Werner Haas
Eerste Vlag van Duitsland Werner Haas
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil Sandford
Derde Vlag van Ierland Reg Armstrong
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric Oliver/Vlag van Verenigd Koninkrijk Stanley Dibben
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril Smith/Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Nutt
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip Harris/Vlag van Verenigd Koninkrijk Ray Campbell
Derde Vlag van Frankrijk Jacques Drion/Vlag van Duitsland Inge Stoll-Laforge

De Ulster Grand Prix 1953 was de zesde Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1953. De races werden verreden op het Dundrod Circuit, een stratencircuit in County Antrim. In Ulster kwamen alle klassen aan de start: op donderdag 13 augustus reden de 350cc-klasse en de 250cc-klasse tegelijk en daarna de 125cc-klasse. Op zaterdag 15 augustus reden de 500cc-klasse en de zijspanklasse.

Algemeen

De Ulster Grand Prix was verhuisd van het ene stratencircuit naar het andere, mogelijk om wat bredere wegen te krijgen voor de zijspanklasse. Het Dundrod Circuit lag slechts twee kilometer zuidelijker dan het Clady Circuit. De ACU leek nog steeds vastbesloten er een succesvolle Grand Prix van te maken. Ze werd zelfs uitgebreid met de zijspannen en in de 125cc-race kreeg men het recordaantal van negen deelnemers aan de start. De Nieuw-Zeelander Ken Mudford had een goede week: als privérijder toegevoegd aan het Norton-team scoorde hij een punt in de 500cc-race en won hij de 350cc-race.

500cc-klasse

De overwinning van Ken Kavanagh was belangrijk voor Norton, vooral nu haar beste rijder Ray Amm geblesseerd was. Kavanagh begon zich nu nadrukkelijk met de topposities in het WK te bemoeien, maar Geoff Duke (Gilera) deed met zijn tweede plaats ook goede zaken: hij naderde teamgenoot Reg Armstrong tot op één punt.

Uitslag 500cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Australië Ken Kavanagh Norton 2:28"38'0 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke Gilera +53'0 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Brett Norton +1"25'0 4
4 Vlag van Ierland Reg Armstrong Gilera +3"34'0 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Farrant AJS +5"02'0 2
6 Vlag van Nieuw-Zeeland Ken Mudford Norton +1 ronde 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Rod Coleman AJS +1 ronde
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Louis Carter Norton +2 ronden
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Charlie Salt BSA +3 ronden
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Harry Pearce Matchless +3 ronden
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Leslie Dear Norton +3 ronden
12 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ken Harwood AJS +3 ronden
13 Vlag van Verenigd Koninkrijk Douglas Sides Velocette +3 ronden
14 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Bailey Norton +3 ronden
15 Vlag van Verenigd Koninkrijk Leonard Williams Norton +3 ronden
16 Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur Wheeler Matchless +3 ronden
17 Vlag van Verenigd Koninkrijk Sparks Campbell Norton +3 ronden
18 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ernie Oliver Norton +3 ronden
19 Vlag van Verenigd Koninkrijk Reginald MacDonald AJS +5 ronden
20 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jimmy Hayes AJS +5 ronden
21 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jimmy Hayes AJS
22 Vlag van Sri Lanka Rally Dean Norton
23 Vlag van Verenigd Koninkrijk Robert Browne AJS
24 Vlag van Sri Lanka Zachary Dean Norton
25 Vlag van Verenigd Koninkrijk Stanley Williamson Norton
26 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred Pusey Norton
27 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Joseph Wood Norton

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreMatchless
Vlag van Italië Alfredo MilaniGilera

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Duitsland Hermann Paul MüllerMV AgustaTeambeleid[1]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill DoranAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil SandfordMV AgustaTeambeleid[1]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie DaleGilera
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter DaveyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy WoodNorton
Vlag van Italië Carlo BandirolaMV AgustaTeambeleid[1]
Vlag van Italië Giuseppe ColnagoGilera
Vlag van Italië Libero LiberatiGilera
Vlag van Italië Nello PaganiGilera
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray AmmNortonBlessure[2]

Top tien tussenstand 500cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Ierland Reg ArmstrongGilera23
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff DukeGilera22
3Vlag van Australië Ken KavanaghNorton18
4Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray AmmNorton14
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack BrettNorton13
6Vlag van Italië Alfredo MilaniGilera12
7Vlag van Nieuw-Zeeland Rod ColemanAJS7
8Vlag van Italië Giuseppe ColnagoGilera3
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill DoranAJS
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek FarrantAJS2

350cc-klasse

In de 350cc-klasse kwamen weinig toprijders aan de start. Ken Kavanagh en Jack Brett vielen uit, evenals Alano Montanari, die normaal alleen in de 250cc-klasse aantrad. Zo kon het gebeuren dat een groot aantal rijders zijn eerste punten van het seizoen scoorde: winnaar Ken Mudford, Bob McIntyre, Harry Pearce, Malcolm Templeton en Ken Harwood. In de top vijf van het wereldkampioenschap veranderde dan ook niets.

Uitslag 350cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Nieuw-Zeeland Ken Mudford Norton 2:28"18'0 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyre AJS 6
3 Vlag van Nieuw-Zeeland Rod Coleman AJS 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Harry Pearce Velocette 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Malcolm Templeton AJS 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ken Harwood AJS 1

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Ken KavanaghNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack BrettNorton
Vlag van Italië Alano MontanariMoto Guzzi

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Ernie Ring (†)AJSOverleden[3]
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray AmmNortonBlessure[2]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto Guzzi[4]
Vlag van Italië Enrico LorenzettiMoto Guzzi[4]

Onbekend[5]

Coureur Merk
Vlag van Australië Tony McAlpineNorton
Vlag van Zwitserland Josef AlbisserNorton
Vlag van Duitsland August HoblDKW
Vlag van Duitsland Karl HofmanDKW
Vlag van Frankrijk Pierre MonneretAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill DoranAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek FarrantAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy WoodNorton
Vlag van Italië Duilio AgostiniMoto Guzzi
Vlag van Nieuw-Zeeland Leo SimpsonAJS
Vlag van Nieuw-Zeeland Ray LaurentAJS

Top tien tussenstand 350cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto Guzzi20
2Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray AmmNorton18
Vlag van Italië Enrico LorenzettiMoto Guzzi
4Vlag van Australië Ken KavanaghNorton12
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack BrettNorton9
6Vlag van Nieuw-Zeeland Ken MudfordNorton8
7Vlag van Frankrijk Pierre MonneretAJS6
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreAJS
9Vlag van Nieuw-Zeeland Rod ColemanAJS5
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill DoranAJS3
Vlag van Zwitserland Josef AlbisserNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Harry PearceVelocette

250cc-klasse

NSU Rennmax zoals Reg Armstrong, Otto Daiker en Werner Haas gebruikten.

Dichter bij een thuisoverwinning kon een Ierse coureur als Reg Armstrong niet komen, maar dat had absoluut geen invloed op de stand in de 250cc-klasse. Werner Haas versloeg zijn grootste concurrent Fergus Anderson en liep zelfs nog uit in de totaalstand.

Uitslag 250cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Ierland Reg Armstrong NSU 2:16"3'0 8
2 Vlag van Duitsland Werner Haas NSU 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus Anderson Moto Guzzi 4
4 Vlag van Italië Enrico Lorenzetti Moto Guzzi 3
5 Vlag van Duitsland Otto Daiker NSU 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur Wheeler Moto Guzzi 1

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Ken KavanaghMoto Guzzi[6]

Onbekend[5]

Coureur Merk
Vlag van Oostenrijk Rupert HollausMoto Guzzi
Vlag van Australië Sid WillisVelocette
Vlag van Duitsland August HoblDKW
Vlag van Duitsland Siegfried WünscheDKW
Vlag van Duitsland Walter ReichertNSU
Vlag van Duitsland Wolfgang BrandNSU
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy WoodMoto Guzzi
Vlag van Italië Alano MontanariMoto Guzzi
Vlag van Italië Umberto MasettiNSU

Top tien tussenstand 250cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Duitsland Werner HaasNSU28
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto Guzzi18
3Vlag van Ierland Reg ArmstrongNSU12
4Vlag van Duitsland Siegfried WünscheDKW6
Vlag van Italië Alano MontanariMoto Guzzi
Vlag van Italië Enrico LorenzettiMoto Guzzi
7Vlag van Duitsland August HoblDKW5
8Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur WheelerMoto Guzzi4
Vlag van Duitsland Otto DaikerNSU
10Vlag van Duitsland Walter ReichertNSU3

125cc-klasse

NSU Rennfox zoals Reg Armstrong, Otto Daiker en Werner Haas gebruikten.

Nog steeds kon men het startveld voor de 125cc-klasse in Ulster niet vullen. Dit jaar waren er negen deelnemers en dat was een recordaantal. Door zijn overwinning had Werner Haas de wereldtitel op een haar na binnen. Alleen Cecil Sandford kon hem theoretisch nog bedreigen.

Uitslag 125cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitsland Werner Haas NSU 59"26'0 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil Sandford MV Agusta 6
3 Vlag van Ierland Reg Armstrong NSU 4
4 Vlag van Duitsland Otto Daiker NSU 3
5 Vlag van Italië Tito Forconi MV Agusta 2
6 Vlag van Duitsland Karl Lottes MV Agusta 1

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Italië Angelo CopetaMV Agusta

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Graham (†)MV AgustaOverleden[7]

Onbekend[5]

Coureur Merk
Vlag van Oostenrijk Rupert HollausNSU
Vlag van Duitsland Georg BraunMondial
Vlag van Duitsland Walter ReichertNSU
Vlag van Duitsland Wolfgang BrandNSU
Vlag van Spanje Marcello CamaMontesa
Vlag van Verenigd Koninkrijk Arnold JonesMV Agusta
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill WebsterMV Agusta
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fron PurslowMV Agusta
Vlag van Italië Carlo UbbialiMV Agusta
Vlag van Italië Emilio MendogniMorini
Vlag van Italië Luigi ZinzaniMorini
Vlag van Italië Paolo CampanelliMV Agusta
Vlag van Nederland Drikus VeerMorini
Vlag van Nederland Lo SimonsMondial

Top tien tussenstand 125cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Duitsland Werner HaasNSU28
2Vlag van Italië Carlo UbbialiMV Agusta14
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil SandfordMV Agusta
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Graham (†)MV Agusta8
5Vlag van Duitsland Otto DaikerNSU7
6Vlag van Italië Angelo CopetaMV Agusta6
7Vlag van Ierland Reg ArmstrongNSU4
8Vlag van Italië Luigi ZinzaniMorini3
9Vlag van Verenigd Koninkrijk Arnold JonesMV Agusta2
Vlag van Nederland Drikus VeerMorini
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill WebsterMV Agusta
Vlag van Duitsland Karl LottesMV Agusta
Vlag van Italië Tito ForconiMV Agusta
Vlag van Duitsland Walter ReichertNSU

Zijspanklasse

Ook de zijspanklasse was in Ulster niet ruim bezet met slechts zeven deelnemende combinaties, waarvan er slechts vijf de finish bereikten. Bij de twee uitvallers waren Eric Oliver en Stanley Dibben, die tot dat moment om de leiding vochten met Cyril Smith/Les Nutt. Die laatsten namen met hun "normale" Norton Manx-Watsonian-combinatie de leiding in het kampioenschap, voor Oliver/Dibben met de experimentele Norton Silver Fish.

Uitslag zijspanklasse

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril Smith Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Nutt Norton 57"12'0 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip Harris Vlag van Verenigd Koninkrijk Ray Campbell Norton 6
3 Vlag van Frankrijk Jacques Drion Vlag van Duitsland Inge Stoll-Laforge Norton 4
4 Vlag van Ierland Trevor Bounds Vlag van Ierland Rob Kings Norton 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fron Purslow Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Key BSA 2

Niet gefinisht

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric OliverVlag van Verenigd Koninkrijk Stanley DibbenNorton-Watsonian

Onbekend[5]

Coureur Bakkenist Merk
Vlag van België Julien DeronneVlag van België Bruno LeysNorton
Vlag van België Marcel MasuyVlag van België Jules NiesNorton
Vlag van Zwitserland Hans HaldemannVlag van Zwitserland Josef AlbisserNorton
Vlag van Duitsland Fritz HillebrandVlag van Duitsland Manfred Grunwald en
Vlag van Duitsland Georg Barth
BMW
Vlag van Duitsland Wiggerl KrausVlag van Duitsland Bernhard HuserBMW
Vlag van Duitsland Wilhelm NollVlag van Duitsland Fritz CronBMW
Vlag van Frankrijk Jean MuritVlag van Marokko Francis FlahautNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Len TaylorVlag van Verenigd Koninkrijk Peter GloverNorton

Top tien tussenstand zijspanklasse

PosCoureurBakkenistMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril SmithVlag van Verenigd Koninkrijk Les NuttNorton-Watsonian20
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric OliverVlag van Verenigd Koninkrijk Stanley DibbenNorton-Watsonian16
3Vlag van Zwitserland Hans HaldemannVlag van Zwitserland Josef AlbisserNorton6
Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip HarrisVlag van Verenigd Koninkrijk Ray CampbellNorton
5Vlag van België Marcel MasuyVlag van België Jules NiesNorton5
6Vlag van Duitsland Wiggerl KrausVlag van Duitsland Bernhard HuserBMW4
Vlag van Frankrijk Jacques DrionVlag van Duitsland Inge Stoll-LaforgeNorton
8Vlag van België Julien DeronneVlag van België Bruno LeysNorton3
Vlag van Ierland Trevor BoundsVlag van Ierland Rob KingsNorton
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Fron PurslowVlag van Verenigd Koninkrijk Dave KeyBSA2
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1953
FIM wereldkampioenschap wegrace
5e seizoen (1953)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Zwitserland 1953

Vorige race:
Ulster Grand Prix 1952
Ulster Grand Prix Volgende race:
Ulster Grand Prix 1954