Grand Prix-wegrace van Spanje 1953

Vlag van Spanje Grand Prix-wegrace van Spanje 1953
Montjuïc Park
Montjuïc Park
Officiële naam 4° GP de España - 10° Circuito Internacional de Barcelona
Land Vlag van Spanje Spanje
Datum 4 oktober 1953
Organisator FIM
500 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus Anderson
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus Anderson
Tweede Vlag van Italië Carlo Bandirola
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie Dale
250 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Alano Montanari
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Enrico Lorenzetti
Tweede Vlag van Nieuw-Zeeland Ken Kavanagh
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus Anderson
125 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Angelo Copeta
Eerste Vlag van Italië Angelo Copeta
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil Sandford
Derde Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus

De Grand Prix-wegrace van Spanje 1953 was de negende en laatste Grand Prix van wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1953. De races werden verreden op 4 oktober 1953 op het Circuito de Montjuïc, een stratencircuit bij de berg Montjuïc ten zuidwesten van Barcelona. In deze Grand Prix kwamen de 500cc-, 250cc- en de 125cc-klasse aan de start. Alle wereldtitels waren al beslist.

Algemeen

Hoewel de wereldtitels al vergeven waren, kwamen de meeste nieuwe wereldkampioenen toch naar Barcelona. Geoff Duke ontbrak, maar Fergus Anderson kwam wel, hoewel "zijn" klasse, de 350 cc, niet werd verreden. Werner Haas startte alleen in de 125cc-race, maar viel uit. Norton-coureur Ken Kavanagh nam een voorschot op zijn overstap naar Moto Guzzi in het seizoen 1954: hij startte waarschijnlijk met de viercilinder Moto Guzzi Quattro Cilindri met brandstofinjectie, maar haalde de finish niet.

500cc-klasse

Zonder de Gilera-rijders Geoff Duke en Alfredo Milani won Fergus Anderson met zijn eencilinder Moto Guzzi Monocilindrica 350 de Spaanse 500cc-Grand Prix. Anderson's overwinning was niet gestolen: er was wel degelijk sterke concurrentie van Dickie Dale, Giuseppe Colnago en Nello Pagani, die echter ook het hoofd moesten buigen voor Carlo Bandirola met zijn MV Agusta 500 4C. Bandirola was nog nauwelijks aan rijden toegekomen omdat MV Agusta zich na de dood van Les Graham uit het WK-seizoen had teruggetrokken. Fergus Anderson werd de eerste coureur in de geschiedenis die in één seizoen overwinningen in drie verschillende klassen had gescoord. De Britse merken kwamen er niet aan te pas: de snelste Norton-coureur Tommy Wood werd op twee ronden gereden en de enige AJS-rijder, Rod Coleman haalde de finish niet.

Uitslag 500cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus Anderson Moto Guzzi 2:04"46'86 8
2 Vlag van Italië Carlo Bandirola MV Agusta +29'11 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie Dale Gilera +48'93 4
4 Vlag van Italië Giuseppe Colnago Gilera +1"56'38 3
5 Vlag van Italië Nello Pagani Gilera +1 ronde 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Wood Norton +2 ronden 1
7 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Javier De Ortueta Norton +3 ronden
8 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Antonio Creus Norton +3 ronden
9 Vlag van België Auguste Goffin Norton +3 ronden
10 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Alfredo Flores Norton +4 ronden
11 Vlag van Duitsland Heinrich Thorn-Prikker Moto Guzzi +6 ronden
12 Vlag van Duitsland Siegfried Wünsche DKW +6 ronden
13 Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe Glazebrook Norton +8 ronden

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Gibraltar (1939-1982) John GraceNorton
Vlag van Australië Ken KavanaghNorton
Vlag van Duitsland August HoblDKW
Vlag van Duitsland Fritz KlägerHorex
Vlag van Duitsland Hans BaltisbergerBMW
Vlag van Frankrijk Pierre MonneretGilera
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil SandfordMV Agusta
Vlag van Verenigd Koninkrijk Harold ClarkNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ken KavanaghMoto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil HeathMatchless
Vlag van Ierland Reg ArmstrongGilera
Vlag van Italië Emilio SopraniGilera
Vlag van Italië Enrico LorenzettiMoto Guzzi
Vlag van Italië Libero LiberatiGilera
Vlag van Nieuw-Zeeland Ken MudfordNorton
Vlag van Nieuw-Zeeland Rod ColemanAJS

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Duitsland Hermann Paul MüllerMV Agusta
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill DoranAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek FarrantAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff DukeGilera
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack BrettNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter DaveyNorton
Vlag van Italië Alfredo MilaniGilera
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray AmmNortonBlessure[1]

Top tien eindstand 500cc-klasse

Pos.CoureurMotorfietsPtn.
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff DukeGilera38
2Vlag van Ierland Reg ArmstrongGilera24 (30)
3Vlag van Italië Alfredo MilaniGilera18
4Vlag van Australië Ken KavanaghNorton18
5Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray AmmNorton14
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack BrettNorton13
7Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie DaleGilera11
8Vlag van Italië Giuseppe ColnagoGilera11
9Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto Guzzi8
10Vlag van Nieuw-Zeeland Rod ColemanAJS7

(Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten)

250cc-klasse

NSU gaf een kijkje in de toekomst: Kurt Knopf werd slechts tiende met het prototype van de Sportmax, een veel eenvoudiger en goedkopere machine dan de Rennmax, die desalniettemin in 1955 de wereldtitel zou binnenhalen.

Enrico Lorenzetti won zijn tweede GP met de Moto Guzzi Bialbero 250 voor zijn nieuwe stalgenoot Ken Kavanagh, die meteen een sterke indruk op zijn nieuwe werkgever achterliet. Wereldkampioen 350cc werd derde, Alano Montanari vierde en Tommy Wood vijfde. Zo was het succes voor Moto Guzzi groot, maar er kwam dan ook geen NSU Rennmax aan de start. De tiende plaats van Kurt Knopf reed hij met een heel nieuwe NSU, de veel eenvoudiger productieracer Sportmax.

Uitslag 250cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Enrico Lorenzetti Moto Guzzi 1:20"32'06 8
2 Vlag van Australië Ken Kavanagh Moto Guzzi +33'77 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus Anderson Moto Guzzi +43'52 4
4 Vlag van Italië Alano Montanari Moto Guzzi +44'54 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Wood Moto Guzzi +1"42'28 2
6 Vlag van Duitsland August Hobl DKW +1"52'37 1
7 Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus Moto Guzzi +2"15'50
8 Vlag van Duitsland Georg Braun Horex +1 ronde
9 Vlag van Duitsland Heinrich Thorn-Prikker Moto Guzzi +2 ronden
10 Vlag van Duitsland Kurt Knopf NSU +6 ronden

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Duitsland Fritz KlägerNSU
Vlag van Duitsland Karl LottesDKW
Vlag van Duitsland Siegfried WünscheDKW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill PetchVelocette
Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe GlazebrookAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill WebsterVelocette

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Sid WillisVelocette
Vlag van Duitsland Otto DaikerNSU
Vlag van Duitsland Walter ReichertNSU
Vlag van Duitsland Werner HaasNSU
Vlag van Duitsland Wolfgang BrandNSU
Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur WheelerMoto Guzzi
Vlag van Ierland Reg ArmstrongNSU
Vlag van Italië Umberto MasettiNSU

Top tien eindstand 250cc-klasse

Pos.CoureurMotorfietsPtn.
1Vlag van Duitsland Werner HaasNSU28 (35)
2Vlag van Ierland Reg ArmstrongNSU23
3Vlag van Italië Enrico LorenzettiMoto Guzzi22 (25)
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto Guzzi22 (26)
5Vlag van Italië Alano MontanariMoto Guzzi19
6Vlag van Nieuw-Zeeland Ken KavanaghMoto Guzzi6
7Vlag van Duitsland Siegfried WünscheDKW6
8Vlag van Duitsland August HoblDKW6
9Vlag van Duitsland Otto DaikerNSU6
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur WheelerMoto Guzzi4

(Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten)

125cc-klasse

De MV Agusta 125 Bialbero maakte de dienst uit na het uitvallen van Werner Haas met zijn NSU Rennfox.

NSU trad in de 125cc-klasse wél aan met een sterk team, maar Otto Daiker en Werner Haas vielen uit. Angelo Copeta en Cecil Sandford waren de derde NSU-rijder Rupert Hollaus royaal te snel af. Hollaus bereikte de finish ruim een minuut later dan het MV Agusta-team. Montesa, gevestigd in Barcelona, bracht ook weer een aantal van haar tweetakten op de baan, maar zonder succes.

Uitslag 125cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Angelo Copeta MV Agusta 1:05"38'03 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil Sandford MV Agusta +31'22 6
3 Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus NSU +1"04'49 4
4 Vlag van Duitsland Wolfgang Brand NSU +2"02'35 3
5 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Marcelo Cama Montesa +1 ronde 2
6 Vlag van Duitsland Georg Braun Mondial +2 ronden 1
7 Vlag van Italië Carlo Ubbiali MV Agusta +3 ronden
8 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Gabriel Corsín MV Agusta +3 ronden
9 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Joaquin Sagnier Montesa +3 ronden
10 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Juan Soler Bultó Montesa +4 ronden
11 Vlag van Oostenrijk Paul Feurstein NSU-Puch +5 ronden
12 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Juan Bertrand Montesa +8 ronden

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Duitsland Karl LottesMV Agusta
Vlag van Duitsland Otto DaikerNSU
Vlag van Duitsland Werner HaasNSU
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Antonio CreusMV Agusta
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Antonio ElizaldeMontesa
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Juan AtorrasagastiMV Agusta
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ramón SoleyMV Agusta
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill WebsterMV Agusta
Vlag van Italië Emilio MendogniMorini
Vlag van Italië Tito ForconiMV Agusta
Vlag van Nederland Gijs LagerweijSparta
Vlag van Nederland Mobi VierdagEysink

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Duitsland Walter ReichertNSU
Vlag van Verenigd Koninkrijk Arnold JonesMV Agusta
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fron PurslowMV Agusta
Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Graham (†)MV AgustaOverleden[2]
Vlag van Ierland Reg ArmstrongNSU
Vlag van Italië Luigi ZinzaniMorini
Vlag van Italië Paolo CampanelliMV Agusta
Vlag van Nederland Drikus VeerMorini
Vlag van Nederland Lo SimonsMondial

Top tien eindstand 125cc-klasse

Pos.CoureurMotorfietsPtn.
1Vlag van Duitsland Werner HaasNSU30 (36)
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil SandfordMV Agusta20
3Vlag van Italië Carlo UbbialiMV Agusta18
4Vlag van Italië Angelo CopetaMV Agusta17
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Graham (†)MV Agusta8
6Vlag van Duitsland Otto DaikerNSU7
7Vlag van Italië Emilio MendogniMorini6
8Vlag van Duitsland Wolfgang BrandNSU5
9Vlag van Ierland Reg ArmstrongNSU4
Vlag van Oostenrijk Rupert HollausNSU

(Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten)

Vorige race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1953
FIM wereldkampioenschap wegrace
5e seizoen (1953)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1954

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Spanje 1952
Grand Prix-wegrace van Spanje Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Spanje 1954