Algemeen
De Spaanse organisatoren kregen het bijna voor elkaar Gregg Hansford een start te weigeren. Hansford was ook een nieuweling in het wereldkampioenschap, maar had in Australië en in de 750cc-races zijn sporen verdiend en was niet voor niets opgenomen in het fabrieksteam van Kawasaki. De halstarrige Spanjaarden wilden er niets van weten en toen hij uiteindelijk toestemming kreeg was er nog maar één dag over om te trainen. De organisatie wist ook een wetsartikel op te duiken waardoor men de mobiele kliniek van Dr. Claudio Costa buiten het rennerskwartier kon houden. Deze kliniek was voor de coureurs belangrijk, omdat het al meerdere malen was voorgekomen dat de afvoer naar en behandeling in een plaatselijk ziekenhuis niet goed was geregeld.
500 cc
Van de vernieuwde Yamaha YZR 500[1] werd veel verwacht, zeker nu in Spanje alle fabrieksrijders het Yamaha Power Valve System konden gebruiken. Kenny Roberts en Johnny Cecotto, die als snelsten getraind hadden, waren ook als eersten weg bij de start, maar Cecotto viel al vroeg terug in de derde groep, nog achter Pat Hennen en Marco Lucchinelli (beiden op een Suzuki). Roberts bouwde een voorsprong van tien seconden op ten opzichte van Pat Hennen, maar door klemmende gasschuiven (het gas bleef open staan) moest hij toestaan dat Hennen de race toch nog won. Roberts werd tweede en de derde plaats was voor Takazumi Katayama. Pat Hennen stond nu aan de leiding van het wereldkampioenschap.
Top elf tussenstand 500cc-klasse
250cc-klasse
De Spaanse organisatoren wilden Gregg Hansford (Kawasaki) niet eens een start geven, maar in de 250cc-race leek hij lang op de tweede plaats aan te sturen, achter Kenny Roberts (Yamaha). Die laatste begon echter grip van zijn achterband te verliezen en zo won Hansford de race zelfs. Roberts werd wel nog tweede en Franco Uncini (Yamaha) eindigde als derde. Een belangrijke overwinning voor Gregg Hansford, die door de problemen met de organisatie slechts één dag had kunnen trainen.
|
|
Top tien tussenstand 250cc-klasse
|
125cc-klasse
In de 125cc-race probeerde Pier Paolo Bianchi (Minarelli) al in de eerste ronde Ángel Nieto (Bultaco) in te halen, maar hij ging te vroeg en te bruusk op het gas en viel. Zijn voet raakte beklemd tussen de spaken van een wiel en zijn race was over. Eugenio Lazzarini (MBA) was net als in de 50cc-race slecht gestart, maar haalde Nieto desondanks in. Nieto viel uiteindelijk zelfs uit door een brandstoflekkage. Thierry Espié, die in 1977 als coureur geen grote indruk had gemaakt, werd met de Motobécane tweede, voor Harald Bartol (Morbidelli).
|
|
Top elf tussenstand 125cc-klasse
|
50cc-klasse
De Spaanse GP was de openingsrace van de 50cc-klasse. Ricardo Tormo (Bultaco) startte als snelste, terwijl Eugenio Lazzarini met zijn Van Veen-Kreidler juist een slechte start had. Hij reed echter een geweldige race en passeerde Tormo enkele ronden voor het einde. Tormo werd tweede en Patrick Plisson met zijn ABF derde.
|
|
Niet gefinished
| Coureur |
Merk |
Oorzaak |
Claudio Lusuardi |
Bultaco |
|
Top tien tussenstand 50cc-klasse
Conform wedstrijduitslag |
Bronnen, noten en/of referenties
- Luigi & Gianna Rivola: De geschiedenis van de motorsport, oorsprong en ontwikkeling, 1993 Uitgeverij Uniepers b.v., Abcoude ISBN 90 6825 131 7
- Motor Magazine
- Moto 73
Voetnoten
- ↑ De machines van Johnny Cecotto en fabrieks-testrijder Ikujiro Takai waren al aan het begin van het seizoen voorzien van het Yamaha Power Valve System, maar in Jarama had men de speciale cilinders ook meegebracht voor Takazumi Katayama en Kenny Roberts
- ↑ Ikujiro Takai was eigenlijk Yamaha-testrijder voor de 500- en de 750cc-machines. Hij brak bij zijn val een sleutelbeen.
- ↑ Hoewel Robertino (of "Roberto") Pietri in de uitslagenlijsten als Venezolaan werd vermeld, was hij feitelijk Amerikaan. Hij kwam uit Los Angeles en had zelfs een vast AMA-nummer: 88.