Grand Prix-wegrace van Duitsland 1954

Vlag van Duitsland Grand Prix-wegrace van Duitsland 1954
Solitudering
Land Vlag van Duitsland Bondsrepubliek Duitsland
Datum 25 juli 1954
Organisator FIM/DMV
500 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke
Tweede Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray Amm
Derde Vlag van Ierland Reg Armstrong
350 cc
Snelste ronde Vlag van Australië Ken Kavanagh
Eerste Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray Amm
Tweede Vlag van Nieuw-Zeeland Rod Coleman
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Brett
250 cc
Snelste ronde Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus
Eerste Vlag van Duitsland Werner Haas
Tweede Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus
Derde Vlag van Duitsland Helmut Hallmeier
125 cc
Snelste ronde Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus
Eerste Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus
Tweede Vlag van Duitsland Werner Haas
Derde Vlag van Italië Carlo Ubbiali
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Duitsland Wilhelm Noll/Vlag van Duitsland Fritz Cron
Eerste Vlag van Duitsland Wilhelm Noll/Vlag van Duitsland Fritz Cron
Tweede Vlag van Duitsland Walter Schneider/ Vlag van Duitsland Hans Strauß
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril Smith/Vlag van Verenigd Koninkrijk Stanley Dibben

De Grand Prix-wegrace van Duitsland 1954 was de zesde Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1954. De races werden verreden op 25 juli op de Solitudering, een stratencircuit in het westelijk deel van Stuttgart. In deze Grand Prix kwamen alle klassen aan de start, maar de titel in de 250cc-klasse was al beslist. De wereldtitel in de 125cc-klasse werd in deze Grand Prix beslist.

Algemeen

Opmerkelijk genoeg bleef DKW bij haar eigen thuis-Grand Prix weg, maar daar stond tegenover dat er voor het eerst deelname uit de Duitse Democratische Republiek was: privérijder Edgar Barth met een Norton en MZ verscheen in de 125cc-klasse met de fabrieksrijders Horst Fügner en Erhart Krumpholz. Geen van hen scoorde punten. De Duitse Grand Prix werd overschaduwd door het overlijden van de Brit Dennis Lashmar.

500cc-klasse

Geoff Duke won zijn derde Grand Prix op rij, maar was met nog drie races te gaan nog steeds niet zeker van de wereldtitel. Ray Amm finishte slechts drie seconden na Duke. Daarachter waren de gaten groter: derde man Reg Armstrong had al meer dan een minuut achterstand. De MV Agusta 500 4C kwam nog steeds niet uit de verf: Dickie Dale werd als twintigste geklasseerd en Carlo Bandirola viel uit. Dennis Lashmar kwam ten val en overleed als gevolg van een schedelbasisfractuur.

Uitslag 500cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke Gilera 1:25"49'8 8
2 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray Amm Norton +3'3 6
3 Vlag van Ierland Reg Armstrong Gilera +1"08'9 4
4 Vlag van Australië Ken Kavanagh Moto Guzzi +1"36'1 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus Anderson Moto Guzzi +2"10'3 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Brett Norton +2"21'6 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyre AJS +2"38'9
8 Vlag van Nieuw-Zeeland Rod Coleman AJS +4"05'8
9 Vlag van Nieuw-Zeeland Leo Simpson Matchless +5"00'1
10 Vlag van Australië Maurice Quincey Norton +1 ronde
11 Vlag van Nederland Piet Knijnenburg BMW
12 Vlag van Australië Jack Ahearn Norton
13 Vlag van België Raoul Gerrebos Norton
14 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril Julian Norton
15 Vlag van Duitsland Alois Huber Norton
16 Vlag van Duitsland Rudolf Knees BMW
17 Vlag van Duitsland Karl Kronmüller BMW
18 Vlag van Duitse Democratische Republiek Edgar Barth Norton
19 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Matthews Norton
20 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie Dale MV Agusta
21 Vlag van Duitsland Karl-Julius Holthaus Triumph

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dennis LashmarBSAVal (†)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek FarrantAJS
Vlag van Italië Carlo BandirolaMV Agusta

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Gordon Laing (†)NortonOverleden[1]
Vlag van Australië Keith CampbellNorton
Vlag van België Auguste GoffinNorton
Vlag van België Léon MartinGilera
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriNorton
Vlag van Frankrijk Jacques CollotNorton
Vlag van Frankrijk Pierre MonneretGilera
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill LomasMV Agusta
Vlag van Verenigd Koninkrijk Harold ClarkNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy WoodNorton
Vlag van Italië Alfredo MilaniGilera
Vlag van Italië Nello PaganiMV Agusta
Vlag van Italië Umberto MasettiGilera
Vlag van Nieuw-Zeeland Peter MurphyMatchless
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Rudy AllisonNorton

Top tien tussenstand 500cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff DukeGilera30
2Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray AmmNorton14
3Vlag van Australië Ken KavanaghMoto Guzzi9
4Vlag van Frankrijk Pierre MonneretGilera8
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto Guzzi
6Vlag van Ierland Reg ArmstrongGilera7
7Vlag van Italië Alfredo MilaniGilera6
8Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack BrettNorton5
9Vlag van Frankrijk Jacques CollotNorton4
Vlag van België Léon MartinGilera
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreAJS
Vlag van Italië Carlo BandirolaMV Agusta

350cc-klasse

Net nu het erop leek dat Moto Guzzi het lek boven had en in twee GP's goed had gescoord, vielen Fergus Anderson, Enrico Lorenzetti en Ken Kavanagh terwijl ze aan de leiding gingen uit met technische problemen. Dat opende de weg voor Ray Amm, die de race won, maar de leiding in de WK-stand moest overlaten aan Rod Coleman, die met zijn AJS 7R3 tweede werd. Georg Braun scoorde een punt met de Schnell-Horex. DKW was vreemd genoeg niet verschenen, evenmin als MV Agusta. Zowel de DKW RM 350 als de MV Agusta 350 4C bevonden zich nog in het ontwikkelingsstadium.

Uitslag 350cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray Amm Norton 1:11"30'1 8
2 Vlag van Nieuw-Zeeland Rod Coleman AJS 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Brett Norton 4
4 Vlag van Australië Maurice Quincey Norton 3
5 Vlag van Nieuw-Zeeland Leo Simpson AJS 2
6 Vlag van Duitsland Georg Braun Schnell-Horex 1

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Ken KavanaghMoto GuzziMechanisch
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto GuzziMechanisch
Vlag van Italië Enrico LorenzettiMoto GuzziMechanisch

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Gordon Laing (†)NortonOverleden[1]
Vlag van Duitsland Karl HofmannDKWTeambeleid
Vlag van Duitsland Siegfried WünscheDKWTeambeleid

Onbekend[2]

Coureur Merk
Vlag van Gibraltar (1939-1982) John GraceNorton
Vlag van België Auguste GoffinNorton
Vlag van België Firmin DauweNorton
Vlag van Frankrijk Jacques CollotNorton
Vlag van Frankrijk Pierre MonneretAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob KeelerNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob MatthewsVelocette
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek FarrantAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk John ClarkAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter DaveyNorton
Vlag van Italië Alano MontanariMoto Guzzi
Vlag van Italië Duilio AgostiniMoto Guzzi
Vlag van Nieuw-Zeeland Barry StormontBSA

Top tien tussenstand 350cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Nieuw-Zeeland Rod ColemanAJS18
2Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray AmmNorton16
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto Guzzi14
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack BrettNorton10
5Vlag van Italië Enrico LorenzettiMoto Guzzi9
Vlag van Nieuw-Zeeland Leo SimpsonAJS
7Vlag van Frankrijk Pierre MonneretAJS8
Vlag van Australië Ken KavanaghMoto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreAJS
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek FarrantAJS6
Vlag van België Auguste GoffinNorton

250cc-klasse

De NSU Rennmax van Werner Haas.

Werner Haas was al wereldkampioen 250 cc, maar hij won nu ook de vijfde Grand Prix op rij voor zijn stalgenoot Rupert Hollaus. Helmut Hallmeier werd derde met zijn Adler-tweetakt.

Uitslag 250cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitsland Werner Haas NSU 1:00"32'9 8
2 Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus NSU 6
3 Vlag van Duitsland Helmut Hallmeier Adler 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur Wheeler Moto Guzzi 3
5 Vlag van Duitsland Walter Reichert NSU 2
6 Vlag van Duitsland Walter Vogel Adler 1
14 Vlag van Duitsland Hermann Paul Müller NSU

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Duitsland Hans BaltisbergerNSUVal[3]

Onbekend[2]

Coureur Merk
Vlag van Australië Ken KavanaghMoto Guzzi
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriMoto Guzzi
Vlag van Duitsland Georg BraunNSU
Vlag van Duitsland Kurt KnopfNSU
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob GeesonREG
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk John HorneRudge
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy WoodMoto Guzzi
Vlag van Ierland Reg ArmstrongNSU
Vlag van Italië Angelo MarelliMoto Guzzi
Vlag van Italië Lanfranco BavieraMoto Guzzi
Vlag van Italië Roberto ColomboMoto Guzzi
Vlag van Italië Romolo FerriMoto Guzzi

Top tien tussenstand 250cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Duitsland Werner Haas (wereldkampioen)NSU32 (40)
2Vlag van Oostenrijk Rupert HollausNSU22
3Vlag van Duitsland Hermann Paul MüllerNSU15
4Vlag van Duitsland Hans BaltisbergerNSU14
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur WheelerMoto Guzzi7
6Vlag van Ierland Reg ArmstrongNSU4
Vlag van Duitsland Helmut HallmeierAdler
8Vlag van Australië Ken KavanaghMoto Guzzi3
9Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto Guzzi2
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy WoodMoto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk John HorneRudge
Vlag van Duitsland Walter ReichertNSU
De NSU Rennfox "Blauwal" (Blauwe Walvis) van Rupert Hollaus.

125cc-klasse

Ook in de 125cc-race werkte de rolverdeling bij NSU: Rupert Hollaus won zijn vierde Grand Prix en was daarme zeker van zijn wereldtitel. Werner Haas werd tweede voor Carlo Ubbiali met de MV Agusta Bialbero 125.

Uitslag 125cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus NSU 54"08'3 8
2 Vlag van Duitsland Werner Haas NSU 6
3 Vlag van Italië Carlo Ubbiali MV Agusta 4
4 Vlag van Duitsland Hermann Paul Müller NSU 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil Sandford MV Agusta 2
6 Vlag van Duitsland Karl Lottes MV Agusta 1
8 Vlag van Duitse Democratische Republiek Horst Fügner IFA

Onbekend[2]

Coureur Merk
Vlag van Duitsland Hans BaltisbergerNSU
Vlag van Duitsland Willi ScheidhauerMV Agusta
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Arturo ParaguesLube
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Gabriel CorsínMV Agusta
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Antonio ElizaldeMontesa
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Juan BertranMontesa
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian PurslowMV Agusta
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ivor LloydMV Agusta
Vlag van Italië Angelo CopetaMV Agusta
Vlag van Italië Franco BertoniMV Agusta
Vlag van Italië Guido SalaMV Agusta
Vlag van Italië Massimo GeneviniMV Agusta
Vlag van Italië Roberto ColomboMV Agusta
Vlag van Italië Tarquinio ProviniMondial

Top tien tussenstand 125cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus (wereldkampioen)NSU32
2Vlag van Duitsland Hermann Paul MüllerNSU15
3Vlag van Italië Carlo UbbialiMV Agusta14
4Vlag van Duitsland Werner HaasNSU11
5Vlag van Duitsland Hans BaltisbergerNSU10
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil SandfordMV Agusta8
7Vlag van Verenigd Koninkrijk Ivor LloydMV Agusta2
Vlag van Duitsland Karl LottesMV Agusta
9Vlag van Italië Angelo CopetaMV Agusta1
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian PurslowMV Agusta

Zijspanklasse

De zijspanrace ving aan zonder WK-leider Eric Oliver, die tijdens de internationale Feldbergrennen een arm gebroken had. Wilhelm Noll en Fritz Cron zaten het hele seizoen al op het vinkentouw en wonnen de race. Ook een tweede BMW-team, Walter Schneider en Hans Strauß, versloeg Oliver's stalgenoten Cyril Smith/Stanley Dibben. Oliver behield de leiding in de WK-stand, maar Willy Noll naderde hem tot twee punten.

Uitslag zijspanklasse

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitsland Wilhelm Noll Vlag van Duitsland Fritz Cron BMW 55"59'2 8
2 Vlag van Duitsland Walter Schneider Vlag van Duitsland Hans Strauß BMW 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril Smith Vlag van Verenigd Koninkrijk Stanley Dibben Norton 4
4 Vlag van Duitsland Otto Schmid Vlag van Duitsland Otto Kölle Norton 3
5 Vlag van Duitsland Loni Neußner Vlag van Duitsland Werner Öxner Norton 2
6 Vlag van Oostenrijk Ernst Kussin Vlag van Oostenrijk Franz Steidel Norton 1

Niet deelgenomen

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric OliverVlag van Verenigd Koninkrijk Les NuttNorton-WatsonianBlessure[4]

Onbekend[2]

Coureur Bakkenist Merk
Vlag van België Julien DeronneVlag van België Jules NiesNorton
Vlag van Zwitserland Hans HaldemannVlag van Zwitserland Luigi TaveriNorton
Vlag van Duitsland Fritz HillebrandVlag van Duitsland Manfred GrunwaldBMW
Vlag van Duitsland Willi FaustVlag van Duitsland Karl RemmertBMW
Vlag van Frankrijk Jacques DrionVlag van Duitsland Inge Stoll-LaforgeNorton
Vlag van Frankrijk René BétempsVlag van Frankrijk André DrivetNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill BoddiceVlag van Verenigd Koninkrijk John PirieNorton

Top tien tussenstand zijspanklasse

PosCoureurBakkenistMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric OliverVlag van Verenigd Koninkrijk Les NuttNorton-Watsonian24
2Vlag van Duitsland Wilhelm NollVlag van Duitsland Fritz CronBMW22
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril SmithVlag van Verenigd Koninkrijk Stanley DibbenNorton-Watsonian14
4Vlag van Duitsland Walter SchneiderVlag van Duitsland Hans StraußBMW13
5Vlag van Duitsland Fritz HillebrandVlag van Duitsland Manfred GrunwaldBMW12
6Vlag van Frankrijk Jacques DrionVlag van Duitsland Inge Stoll-LaforgeNorton3
Vlag van Duitsland Otto SchmidVlag van Duitsland Otto KölleNorton
8Vlag van Duitsland Loni NeußnerVlag van Duitsland Werner ÖxnerNorton2
9Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill BoddiceVlag van Verenigd Koninkrijk John PirieNorton1
Vlag van België Julien DeronneVlag van België Jules NiesNorton
Vlag van Oostenrijk Ernst KussinVlag van Oostenrijk Franz SteidelNorton
Vorige race:
TT Assen 1954
FIM wereldkampioenschap wegrace
6e seizoen (1954)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Zwitserland 1954

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1953
Grand Prix-wegrace van Duitsland Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1955