Grand Prix-wegrace van Duitsland 1975

Grand Prix-wegrace van Duitsland 1975
Land	Duitsland
Datum	11 mei 1975
Organisator	FIM
500 cc
Poleposition	Teuvo Länsivuori
Snelste ronde	Giacomo Agostini
Eerste	Giacomo Agostini
Tweede	Phil Read
Derde	Teuvo Länsivuori
350 cc
Poleposition	Giacomo Agostini
Snelste ronde	Johnny Cecotto
Eerste	Johnny Cecotto
Tweede	Dieter Braun
Derde	Pentti Korhonen
250 cc
Poleposition	Walter Villa
Snelste ronde	Walter Villa
Eerste	Walter Villa
Tweede	Michel Rougerie
Derde	Víctor Palomo
125 cc
Poleposition	Pier Paolo Bianchi
Snelste ronde	Pier Paolo Bianchi
Eerste	Paolo Pileri
Tweede	Pier Paolo Bianchi
Derde	Kent Andersson
50 cc
Poleposition	Eugenio Lazzarini
Snelste ronde	Ángel Nieto
Eerste	Ángel Nieto
Tweede	Eugenio Lazzarini
Derde	Julien van Zeebroeck
Zijspan
Poleposition	Rolf Biland/ Freddy Freiburghaus
Snelste ronde	Rolf Biland/ Freddy Freiburghaus
Eerste	Rolf Biland/ Freddy Freiburghaus
Tweede	Werner Schwärzel/ Andreas Huber
Derde	Rolf Steinhausen/ Josef Huber

De Grand Prix-wegrace van Duitsland 1975 was vierde race van wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1975. De race werd verreden op 11 mei 1975 op de Hockenheimring nabij Hockenheim.

In de 500cc-klasse had Teuvo Länsivuori als snelste getraind, maar hij had een erg slechte start. Armando Toracca (invaller bij MV Agusta voor de geblesseerde Gianfranco Bonera) was als eerste weg, maar werd al in de eerste ronde ingehaald door zijn kopman Phil Read. Toracca had ook geen antwoord op de aanvallen van Giacomo Agostini en viel in de zesde ronde zelfs uit. Tegen de verwachting in kon Read zelfs voor Agostini blijven, mogelijk omdat het in Hockenheim toch vooral op de pure snelheid van de MV Agusta aan kwam. Er ontstond een enorm gevecht om de leiding, waarbij zowel Agostini als Read soms aan de kop reden. Uiteindelijk reed Agostini een nieuwe snelste ronde en hij won vóór Read. Länsivuori had zijn slechte start toch nog redelijk goed gemaakt en werd derde.

Uitslag 500cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Tijd	Punten
1	Giacomo Agostini	Yamaha	46' 32" 1	15
2	Phil Read	MV Agusta	+ 3" 9	12
3	Teuvo Länsivuori	Suzuki	+ 28" 3	10
4	Hideo Kanaya	Yamaha	+ 54" 6	8
5	Stan Woods	Suzuki	+ 1' 33" 2	6
6	Dieter Braun	Yamaha	+ 2' 08" 2	5
7	Christian Léon	König	+ 1 ronde	4
8	Alex George	Yamaha	+ 1 ronde	3
9	Adu Celso Santos	Yamaha	+ 1 ronde	2
10	Jack Findlay	Yamaha	+ 1 ronde	1
11	Marcel Ankoné	Suzuki	+ 1 ronde
12	John Newbold	Suzuki	+ 1 ronde
13	Helmut Kassner	Yamaha	+ 1 ronde
14	Reinhard Hiller	König	+ 1 ronde
15	Cliff Carr	Yamaha	+ 1 ronde
16	Patrick Pons	Yamaha	+ 1 ronde
17	Florian Bürki	Yamaha	+ 1 ronde
18	Peter Schrötges	Yamaha	+ 1 ronde
19	Edmund Czihak	König	+ 1 ronde
20	Pekka Nurmi	Yamaha	+ 1 ronde
21	Hans-Otto Butenuth	Yamaha	+ 1 ronde
22	Walter Kaletsch	Yamaha	+ 2 ronden
23	Egid Schwemmer	Suzuki	+ 2 ronden

Niet gefinished

Coureur	Merk	Oorzaak
Mimmo Cazzaniga	Harley-Davidson
Michel Rougerie	Harley-Davidson
Ruedi Keller	Yamaha
Ulrich Eickmeyer	König
Horst Lahfeld	König
Peter McKinley	Yamaha
Félix Harzenmoser	Yamaha
John Cowie	Yamaha
Barry Sheene	Suzuki
Les Kenny	Yamaha
Bernard Fau	Yamaha
Charlie Williams	Maxton-Yamaha
Armando Toracca	MV Agusta	verdelerkap
Karl Auer	Yamaha
Steve Ellis	Yamaha
Ernst Hiller	König
Max Wiener	Rotax

Top elf tussenstand 500cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Hideo Kanaya	Yamaha	35
2	Phil Read	MV Agusta	32
3	Giacomo Agostini	Yamaha	30
4	Teuvo Länsivuori	Suzuki	22
5	Armando Toracca	MV Agusta	16
6	Dieter Braun	Yamaha	10
7	Alex George	Yamaha	7
	Karl Auer	Yamaha
9	Stan Woods	Suzuki	6
	Horst Lahfeld	König
	Patrick Pons	Yamaha

Ondanks zijn val in de 250cc-race in Hockenheim won Johnny Cecotto de 350cc-race. Dieter Braun had de beste start, maar in de tweede ronde passeerde Cecotto hem om niet meer bedreigd te worden. Víctor Palomo nam de tweede plaats zelfs over van Braun, maar werd uiteindelijk zowel door Braun als door Patrick Pons weer ingelopen. Bij het ingaan van het Motodrome remde Palomo te laat en hij nam Pons in zijn val mee. Dieter Braun, tot dat moment vierde, kreeg zo de tweede plaats in de schoot geworpen. Pentti Korhonen (Yamaha) eindigde als derde.

Uitslag 350cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Johnny Cecotto Yamaha 47' 52" 6 15 2 Dieter Braun Yamaha + 22" 8 12 3 Pentti Korhonen Yamaha + 1' 16" 10 4 Philippe Coulon Yamaha + 1' 22" 2 8 5 Hans Stadelmann Yamaha + 1' 22" 7 6 6 Karl Auer Yamaha + 1' 24" 9 5 7 Chas Mortimer Maxton-Yamaha + 1' 25" 3 4 8 Alex George Yamaha + 1' 30" 2 3 9 Les Kenny Yamaha + 1' 41" 8 2 10 Peter McKinley Yamaha + 1' 44" 1

Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Patrick Pons Yamaha val Víctor Palomo SMAC-Yamaha val Jean-François Baldé Yamaha Gérard Dillman Yamaha Thierry Tchernine Yamaha Tom Herron Yamaha Hideo Kanaya Yamaha Giacomo Agostini Yamaha bougie Gérard Choukroun Yamaha Walter Villa Harley-Davidson

Top tien tussenstand 350cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Johnny Cecotto	Yamaha	42
2	Giacomo Agostini	Yamaha	27
3	Hideo Kanaya	Yamaha	25
4	Pentti Korhonen	Yamaha	21
5	Dieter Braun	Yamaha	18
	Gérard Choukroun	Yamaha
7	Philippe Coulon	Yamaha	16
8	Jon Ekerold	Yamaha	12
	Adu Celso Santos	Yamaha
10	Hans Stadelmann	Yamaha	9

Walter Villa startte in Duitsland bijzonder slecht. Hij was na de duwstart al op zijn machine gesprongen, maar moest er weer af om opnieuw te duwen. Toen was het hele veld al lang vertrokken. In de zesde ronde was hij echter al derde. Johnny Cecotto nam de leiding, gevolgd door Ikujiro Takaï (Yamaha). Villa passeerde in de zevende ronde Takaï en in de tiende ronde ook Cecotto. Die probeerde Villa nog wel te volgen, maar moest dat bekopen met een val in de laatste ronde. Takaï viel ook uit en zo ging de tweede plaats naar Michel Rougerie en de derde naar Víctor Palomo (Yamaha).

Uitslag 250cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Walter Villa Harley-Davidson 47' 10" 8 15 2 Michel Rougerie Harley-Davidson + 47" 2 12 3 Víctor Palomo SMAC-Yamaha + 1' 04" 1 10 4 Leif Gustafsson Yamaha + 1' 04" 4 8 5 Patrick Pons Yamaha + 1' 16" 8 6 6 Edmar Ferreira Yamaha + 1' 26" 5 5 7 Bruno Kneubühler Yamaha + 1' 26" 7 4 8 Dieter Braun Yamaha + 1' 27" 7 3 9 Horst Lahfeld Yamaha + 1' 41" 6 2 10 Jean-François Baldé Yamaha + 1' 42" 3 1 11 Tapio Virtanen MZ 12 Harald Merkl Yamaha

Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Ikujiro Takai Yamaha Johnny Cecotto Yamaha val

Top elf tussenstand 250cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Walter Villa	Harley-Davidson	30
2	Michel Rougerie	Harley-Davidson	27
3	Patrick Pons	Yamaha	26
4	Johnny Cecotto	Yamaha	15
5	Leif Gustafsson	Yamaha	14
6	Chas Mortimer	Yamaha	12
	Ikujiro Takaï	Yamaha
8	Víctor Palomo	Yamaha	10
	Benjamín Grau	Derbi
10	Rolf Minhoff	Yamaha	6
	Tom Herron	Yamaha

In Duitsland braken Pier Paolo Bianchi en Paolo Pileri al in de trainingen alle records. Otello Buscherini kwam met een nieuwe tweecilinder Malanca naar Hockenheim en werd in de training vierde achter Kent Andersson. Bianchi leidde de race en was voor niemand te volgen, ook niet voor zijn teamgenoot Pileri, die door valpartijen enigszins uit vorm was. Pileri moest echter wereldkampioen worden en het team was net als in Oostenrijk druk met het aangeven aan Bianchi dat hij op zijn kopman moest wachten. Toen de voorsprong was opgelopen tot 7 seconden kneep Bianchi in de remmen om Pileri voorbij te laten. Ze kwamen vlak na elkaar over de finish maar hadden intussen bijna anderhalve minuut voorsprong op derde man Andersson.

Uitslag 125cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Paolo Pileri Morbidelli 44' 18" 9 15 2 Pier Paolo Bianchi Morbidelli + 0" 1 12 3 Kent Andersson Yamaha + 1' 26" 6 10 4 Leif Gustafsson Yamaha + 1' 49" 6 8 5 Henk van Kessel Bridgestone-Yamaha[1] + 1' 59" 8 6 6 Bruno Kneubühler Yamaha + 2' 08" 1 5 7 Gert Bender Bender + 2' 20" 5 4 8 Horst Seel Seel + 2' 33" 8 3 9 Rolf Thiele Maico + 2' 35" 8 2 10 Eugenio Lazzarini Piovaticci + 2' 37" 7 1

Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Otello Buscherini Malanca

Top elf tussenstand 125cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Paolo Pileri	Morbidelli	55
2	Kent Andersson	Yamaha	45
3	Pier Paolo Bianchi	Morbidelli	32
	Leif Gustafsson	Yamaha
5	Bruno Kneubühler	Yamaha	20
6	Henk van Kessel	Bridgestone-Yamaha	16
7	Eugenio Lazzarini	Piovaticci	12
8	Horst Seel	Seel	6
	Johann Zemsauer	Rotax
	Hans Müller	Yamaha
	Harald Bartol	Suzuki

In Hockenheim trainde Eugenio Lazzarini liefst 3,3 seconden sneller dan Julien van Zeebroeck en de andere concurrenten waren zelfs nog 2 seconden langzamer. Jan de Vries, nu monteur van Ángel Nieto, monteerde echter een sneller motorblok in de Van Veen-Kreidler en daarmee leidde die de race van start tot finish. Lazzarini startte slecht maar wist na twee ronden de tweede plaats van Van Zeebroeck over te nemen. Die wist hem nog enkele ronden te volgen maar moest toch tevreden zijn met de derde plaats.

Uitslag 50cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Ángel Nieto Van Veen-Kreidler 32' 32" 2 15 2 Eugenio Lazzarini Piovaticci + 7" 1 12 3 Julien van Zeebroeck Kreidler + 23" 3 10 4 Herbert Rittberger Kreidler + 24" 0 8 5 Rudolf Kunz Kreidler + 32" 8 6 6 Stefan Dörflinger Kreidler + 44" 8 5 7 Gerhard Thurow Kreidler + 46" 3 4 8 Jan Bruins Kreidler + 1' 28" 5 3 9 Ingo Emmerich Kreidler + 1' 36" 9 2 10 Hans-Jürgen Hummel Kreidler + 1' 53" 8 1 11 Cees van Dongen Kreidler 12 Gerrit Strikker Kreidler 13 Jan Huberts Kreidler

Top elf tussenstand 50cc-klasse Pos Coureur Merk Ptn 1 Ángel Nieto Van Veen-Kreidler 30 2 Julien van Zeebroeck Van Veen-Kreidler 22 3 Eugenio Lazzarini Piovaticci 20 4 Stefan Dörflinger Kreidler 15 5 Herbert Rittberger Kreidler 13 6 Rudolf Kunz Kreidler 8 7 Nico Polane Kreidler 6 8 Gerhard Thurow Kreidler 4 Jaime Alguersuari Derbi 10 Jan Bruins Kreidler 3 Cees van Dongen Kreidler

In Duitsland nam de combinatie van Rolf Biland/Freddy Freiburghaus vanaf de derde ronde de leiding. Biland had een monocoque-Seymaz-combinatie waarin veel autotechniek was verwerkt, maar die werd aangedreven door een Yamaha TZ 500 tweetaktmotor. Werner Schwärzel/Andreas Huber lagen eerst tweede, maar werden ingehaald door Hermann Schmid/Martial Jean-Petit-Matile. Die vielen in de tiende ronde echter uit, waardoor Schwärzel toch tweede werd. De derde plaats was voor Rolf Steinhausen/Josef Huber.

Uitslag zijspanklasse

Pos	Coureur	Bakkenist	Merk	Tijd	Punten
1	Rolf Biland	Freddy Freiburghaus	Seymaz-Yamaha	46' 56" 4	15
2	Werner Schwärzel	Andreas Huber	König	+ 50" 5	12
3	Rolf Steinhausen	Josef Huber	Busch-König		10
4	Siegfried Schauzu	Wolfgang Kalauch	ARO-Fath		8
5	Herbert Haller	Siegfried Neumann	König		6
6	Otto Haller	Erich Haselbeck	BMW		5
7	Gerry Boret	Nigel Boret	Renwick-König		4
8	Heinz Thevissen	Lorenzo Puzo	König		3
9	Ernst Trachsel	Christian Graf	TTM-Suzuki		2
10	Herbert Prügl	Johann Kußberger	König		1

Top elf tussenstand zijspanklasse

Pos	Coureur	Bakkenist	Merk	Ptn
1	Rolf Steinhausen	Josef Huber	Busch-König	33
2	Werner Schwärzel	Andreas Huber	König	24
3	Angelo Pantellini	Freddo Mazzoni	König	18
	Rolf Biland	Freddy Freiburghaus	Seymaz-Yamaha
5	Hermann Schmid	Martial Jean-Petit-Matile	Schmid-König	15
6	Herbert Prügl	Johann Kußberger	König	11
7	Gerry Boret	Nick Boret	Renwick-König	10
	Malcolm Hobson	Mick Burns / Jack Armstrong	Yamaha
9	Amedeo Zini	Andrea Fornaro	König	9
10	Siegfried Schauzu	Wolfgang Kalauch	ARO[2]-Fath	8
	Heinz Luthringshauser	Hermann Hahn	BMW

Bronnen

• Luigi & Gianna Rivola: De geschiedenis van de motorsport, oorsprong en ontwikkeling, 1993 Uitgeverij Uniepers b.v., Abcoude ISBN 90 6825 131 7
• Motor Magazine
• Moto 73

Voetnoten

1. ↑ Ingeschreven als AGV Condor
2. ↑ De ARO-Fath was de motor die Billie Nelson al in 1974 getest had en die toen nog "Fath" heette naar de bouwer en ontwikkelaar Helmut Fath. De toevoeging "ARO" wees op de naam van de geldschieter van Fath, de tapijtfabrikant Armand ROth.

Vorige race: Grand Prix-wegrace van Oostenrijk 1975	FIM wereldkampioenschap wegrace 27e seizoen (1975)	Volgende race: Grand Prix-wegrace der Naties 1975
Vorige race: Grand Prix-wegrace van Duitsland 1974	Grand Prix-wegrace van Duitsland	Volgende race: Grand Prix-wegrace van Duitsland 1976