Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1978

Vlag van Frankrijk Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1978
Circuit Paul Armagnac
Officiële naam Championnat du Monde, Grand Prix de France
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Datum 7 mei 1978
Organisator FFM/FIM
500 cc
Poleposition Vlag van Venezuela Johnny Cecotto
Snelste ronde Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts
Eerste Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts
Tweede Vlag van Verenigde Staten Pat Hennen
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Sheene
350 cc
Poleposition Vlag van Frankrijk Olivier Chevallier
Snelste ronde Vlag van Australië Gregg Hansford
Eerste Vlag van Australië Gregg Hansford
Tweede Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Kork Ballington
Derde Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Jon Ekerold
250 cc
Poleposition Vlag van Frankrijk Patrick Fernandez
Snelste ronde Vlag van Australië Gregg Hansford
Eerste Vlag van Australië Gregg Hansford
Tweede Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts
Derde Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Kork Ballington
125 cc
Poleposition Vlag van Frankrijk Thierry Espié
Snelste ronde Vlag van Italië Pier Paolo Bianchi
Eerste Vlag van Italië Pier Paolo Bianchi
Tweede Vlag van Italië Eugenio Lazzarini
Derde Vlag van Zweden Per-Edvard Carlsson
Zijspan
Poleposition Vlag van Frankrijk Alain Michel/Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Collins
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenneth Williams
Eerste Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenneth Williams
Tweede Vlag van Frankrijk Alain Michel/Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Collins
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Malcolm Hobson/Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenny Birch

De Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1978 was de vierde race van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1978. De races werden verreden op 7 mei 1978 op het Circuit Paul Armagnac nabij Nogaro, Frankrijk.

Algemeen

De Franse FFM organiseerde haar Grand Prix, ondanks de aanwezigheid van goede circuits als Paul Ricard en Le Mans, uitgerekend in een uithoek in Zuid-Frankrijk op het Circuit Paul Armagnac bij Nogaro. De betekende dat het rennerskwartier veel te klein was, het wegdek erg slecht en dat het weinige publiek op taluds moest plaatsnemen, die door de regen ook nog doornat waren geworden. Door het slechte asfalt waren er al in de trainingen veel valpartijen, o.a. van Sadao Asami, Leandro Becheroni, Guy Bertin, Johnny en José Cecotto, Virginio Ferrari, Leif Gustafsson, Ikujiro Takai en Franco Uncini. Tom Herron viel tijdens de trainingen zelfs twee keer. Takai en Becheroni konden niet starten in de race. Geen enkele poleposition werd verzilverd: Johnny Cecotto viel een paar ronden voor het einde van de 500cc-race uit, Olivier Chevalier viel in de opwarmronde waardoor hij de 350cc-race zonder stroomlijnkuip moest rijden, Patrick Fernandez en Thierry Espié vielen allebei in hun race en Alain Michel werd met zijn bakkenist Stu Collins tweede in de zijspanrace.

500cc-klasse

Nu de problemen met de Goodyear-banden van Kenny Roberts verleden tijd waren was hij eigenlijk moeilijk te verslaan. In Frankrijk deelde Yamaha een gevoelige klap uit aan Suzuki, terwijl Barry Sheene juist overtuigd was van zijn kansen op het stuurcircuit van Nogaro. Hij had echter ook gezegd dat het hier moest gebeuren, anders waren zijn kansen op de wereldtitel verdwenen. Johnny Cecotto (uitgevallen) en Takazumi Katayama (gevallen) haalden de finish niet, maar behalve winnaar Kenny Roberts moest Sheene ook teamgenoot Pat Hennen voorbij laten.

Uitslag 500cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Ptn
1 Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts Yamaha 56' 42" 5 15
2 Vlag van Verenigde Staten Pat Hennen Suzuki +10" 5 12
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Sheene Suzuki +29" 7 10
4 Vlag van Frankrijk Christian Estrosi Suzuki +37" 2 8
5 Vlag van Nederland Wil Hartog Suzuki +1' 07" 3 6
6 Vlag van Italië Graziano Rossi Suzuki +1 ronde 5
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Parrish Suzuki +1 ronde 4
8 Vlag van België Jean-Philippe Orban Suzuki +1 ronde 3
9 Vlag van Italië Carlo Perugini Suzuki +2 ronden 2
10 Vlag van Australië Kenny Blake Yamaha +2 ronden 1
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alex George Suzuki +2 ronden
12 Vlag van Frankrijk Marc Chabert Suzuki +2 ronden
13 Vlag van Nieuw-Zeeland John Woodley Suzuki +2 ronden
14 Vlag van Duitsland Franz Rau Suzuki +3 ronden
15 Vlag van Denemarken Børge Nielsen Suzuki +3 ronden
16 Vlag van Duitsland Gerhard Vogt Suzuki +3 ronden
17 Vlag van Italië Virginio Ferrari Suzuki +4 ronden
18 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Newbold Suzuki +4 ronden
19 Vlag van Finland Kimmo Kopra Yamaha +4 ronden
20 Vlag van Zwitserland Philippe Coulon Suzuki +7 ronden
21 Vlag van Nederland Boet van Dulmen Suzuki +11 ronden
22 Vlag van Italië Gianfranco Bonera Suzuki +12 ronden
23 Vlag van Venezuela Johnny Cecotto Yamaha +16 ronden
24 Vlag van Frankrijk Alain Béraud Yamaha +18 ronden

Niet gefinished

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Frankrijk Michel Rougerie Suzuki motor
Vlag van Frankrijk Pierre Tocco Yamaha val
Vlag van Frankrijk Jean-Paul Boinet Suzuki
Vlag van Finland Teuvo Länsivuori Suzuki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Eddie Roberts Suzuki
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Leslie van Breda Suzuki banden
Vlag van Zwitserland René Gutknecht Suzuki motor
Vlag van Zwitserland Bruno Kneubühler Suzuki oververhitting
Vlag van Australië Jack Findlay Suzuki motor
Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Wright Yamaha motor
Vlag van Japan Takazumi Katayama Yamaha val
Vlag van Italië Marco Lucchinelli Suzuki val[1]

Niet gestart

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Japan Ikujiro Takai Yamaha blessure
Vlag van Italië Leandro Becheroni Suzuki blessure

Top tien tussenstand 500cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigde Staten Kenny RobertsYamaha42
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry SheeneHeron-Suzuki41
3Vlag van Verenigde Staten Pat HennenHeron-Suzuki39
4Vlag van Venezuela Johnny CecottoYamaha20
5Vlag van Verenigde Staten Steve BakerGallina-Suzuki15
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve ParrishSuzuki13
7Vlag van Nederland Wil HartogSuzuki12
8Vlag van Frankrijk Christian EstrosiSuzuki11
9Vlag van Finland Teuvo LänsivuoriSuzuki10
Vlag van Japan Takazumi KatayamaYamaha

350cc-klasse

Na zijn overwinning in de 250cc-race in Frankrijk won Gregg Hansford ook de 350cc-klasse. Zijn teamgenoot Kork Ballington werd tweede terwijl Jon Ekerold en Tom Herron een boeiend gevecht om de derde plaats uitvochten. Dat werd gewonnen door Ekerold.

Uitslag 350cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Ptn
1 Vlag van Australië Gregg Hansford Kawasaki 51' 29" 2 15
2 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Kork Ballington Kawasaki +7" 8 12
3 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Jon Ekerold Yamaha +46" 8 10
4 Vlag van Noord-Ierland Tom Herron Yamaha +54" 3 8
5 Vlag van Australië Vic Soussan Yamaha +1' 09" 1 6
6 Vlag van Frankrijk Patrick Fernandez Yamaha +1' 11" 3 5
7 Vlag van Frankrijk Olivier Chevallier Yamaha +1' 18" 3 4
8 Vlag van Finland Pentti Korhonen Yamaha +1' 23" 8 3
9 Vlag van Frankrijk Raymond Roche Yamaha +1' 24" 5 2
10 Vlag van Frankrijk Michel Rougerie Yamaha +1 ronde 1
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick Grant Kawasaki +1 ronde
12 Vlag van Verenigd Koninkrijk Clive Padgett Yamaha +1 ronde
13 Vlag van Japan Sadao Asami Yamaha +1 ronde
14 Vlag van Italië Gianfranco Bonera Yamaha +1 ronde
15 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chas Mortimer Yamaha +1 ronde
16 Vlag van Zwitserland Michel Frutschi Yamaha +1 ronde
17 Vlag van Zweden Leif Gustafsson Yamaha +1 ronde
18 Vlag van Frankrijk Denis Boulom Yamaha +2 ronden
19 Vlag van Finland Eero Hyvärinen Yamaha +3 ronden
20 Vlag van Frankrijk Michel Rastel Yamaha +3 ronden
21 Vlag van Frankrijk Patrick Pons Yamaha +5 ronden

Niet gefinished

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Frankrijk Christian Sarron Yamaha
Vlag van Australië John Dodds Yamaha
Vlag van Frankrijk Jean-Louis Guignabodet Yamaha
Vlag van Duitsland Toni Mang Kawasaki
Vlag van Frankrijk Philippe Bouzanne Yamaha
Vlag van Italië Franco Uncini Yamaha
Vlag van Italië Franco Solari Yamaha
Vlag van Italië Mario Lega Morbidelli
Vlag van Frankrijk Guy Bertin Yamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk John Newbold Yamaha
Vlag van Frankrijk Jean-Claude Meilland Yamaha
Vlag van Japan Takazumi Katayama Yamaha Zuiger
Vlag van Frankrijk Hervé Moineau Yamaha
Vlag van Frankrijk Éric Saul Yamaha
Vlag van Finland Pekka Nurmi Yamaha

Niet gekwalificeerd

Coureur Merk
Vlag van Venezuela José Cecotto Yamaha
Vlag van België Richard Hubin Yamaha

Top tien tussenstand 350cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Kork BallingtonKawasaki35
2Vlag van Japan Takazumi KatayamaYamaha25
3Vlag van Australië Gregg HansfordKawasaki19
4Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Jon EkeroldYamaha18
5Vlag van Frankrijk Patrick FernandezYamaha17
6Vlag van Italië Franco UnciniVenemotos-Yamaha12
7Vlag van Frankrijk Olivier ChevallierYamaha10
Vlag van Italië Paolo PileriMorbidelli
9Vlag van Noord-Ierland Tom HerronYamaha8
Vlag van Australië Vic SoussanYamaha

250cc-klasse

In Frankrijk reed Jon Ekerold (Yamaha) de eerste ronde aan de leiding, maar toen werd hij ingehaald door Gregg Hansford en Kenny Roberts. Zij gingen ook sneller dan Kork Ballington, die Ekerold ook passeerde. In het gevecht om de leiding verremde Roberts zich een keer en hij finishte twee seconden na Hansford. Ballington moest om de derde plaats vechten met Patrick Fernandez tot die ten val kwam.

Uitslag 250cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Ptn
1 Vlag van Australië Gregg Hansford Kawasaki 48' 22" 1 15
2 Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts Yamaha +2" 1 12
3 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Kork Ballington Kawasaki +25" 1 10
4 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Jon Ekerold Yamaha +48" 9 8
5 Vlag van Noord-Ierland Tom Herron Yamaha +1' 07" 1 6
6 Vlag van Frankrijk Raymond Roche Yamaha +1' 12" 7 5
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chas Mortimer Maxton-Yamaha +1' 15" 9 4
8 Vlag van Frankrijk Olivier Chevallier Yamaha +1' 22" 6 3
9 Vlag van Australië Vic Soussan Yamaha +1' 22" 9 2
10 Vlag van Frankrijk Guy Bertin Yamaha +1' 23" 3 1
11 Vlag van Italië Franco Uncini Yamaha +1 ronde
12 Vlag van Verenigd Koninkrijk Clive Padgett Yamaha +1 ronde
13 Vlag van Frankrijk Hervé Moineau Yamaha +1 ronde
14 Vlag van Japan Sadao Asami Yamaha +1 ronde
15 Vlag van Zweden Leif Gustafsson Yamaha +1 ronde
16 Vlag van Frankrijk Jean-Claude Meilland Yamaha +1 ronde
17 Vlag van Zwitserland Jacques Cornu Yamaha +1 ronde
18 Vlag van Frankrijk Pierre Tocco Yamaha +1 ronde
19 Vlag van Venezuela Carlos Lavado Yamaha +2 ronden
20 Vlag van Duitsland Josef Hage Yamaha +2 ronden
21 Vlag van Frankrijk Patrick Fernandez Yamaha +4 ronden
22 Vlag van Venezuela Eduardo Alemán Yamaha +9 ronden
23 Vlag van Frankrijk Philippe Bouzanne Yamaha +10 ronden
24 Vlag van Frankrijk Jean-François Baldé Kawasaki +12 ronden

Niet gefinished

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Frankrijk Christian Estrosi Yamaha
Vlag van Duitsland Toni Mang Kawasaki
Vlag van Finland Eero Hyvärinen Yamaha
Vlag van Australië John Dodds Yamaha
Vlag van Frankrijk Thierry Laurens Yamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick Grant Kawasaki
Vlag van Zwitserland Roland Freymond Yamaha
Vlag van Finland Pentti Korhonen Yamaha
Vlag van Italië Mario Lega Morbidelli
Vlag van Italië Paolo Pileri Morbidelli
Vlag van Italië Pierluigi Conforti Morbidelli
Vlag van Italië Walter Villa Harley-Davidson
Vlag van Frankrijk Éric Saul Yamaha
Vlag van Frankrijk Denis Boulom Yamaha

Top dertien tussenstand 250cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigde Staten Kenny RobertsYamaha39
2Vlag van Australië Gregg HansfordKawasaki30
3Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Kork BallingtonKawasaki24
4Vlag van Frankrijk Olivier ChevallierYamaha15
5Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Jon EkeroldYamaha14
6Vlag van Venezuela Carlos LavadoYamaha12
7Vlag van Italië Franco UnciniVenemotos-Yamaha10
Vlag van Frankrijk Patrick FernandezYamaha
9Vlag van Noord-Ierland Tom HerronYamaha9
10Vlag van Frankrijk Raymond RocheYamaha5
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick GrantKawasaki
Vlag van Italië Mario LegaMorbidelli
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chas MortimerMaxton-Yamaha

125cc-klasse

Thierry Espié trainde in de 125cc-klasse als beste en reed zelfs acht ronden aan de leiding, tot hij gepasseerd werd door Pier Paolo Bianchi. Kort daarna reed Espié op de opdrogende baan door een plas water waardoor hij ten val kwam. Verrassende tweede werd op dat moment Per-Edvard Carlsson (Morbidelli), maar hij werd nog ingehaald door Eugenio Lazzarini, die een slechte start had goedgemaakt.

Uitslag 125cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Ptn
1 Vlag van Italië Pier Paolo Bianchi Minarelli 50' 21" 3 15
2 Vlag van Italië Eugenio Lazzarini MBA +12" 5 12
3 Vlag van Zweden Per-Edvard Carlsson Morbidelli +33" 7 10
4 Vlag van Italië Maurizio Massimiani Morbidelli +37" 0 8
5 Vlag van Frankrijk Jean-Louis Guignabodet Morbidelli +1' 30" 9 6
6 Vlag van Frankrijk Thierry Noblesse Morbidelli +1 ronde 5
7 Vlag van Finland Matti Kinnunen Morbidelli +1 ronde 4
8 Vlag van Frankrijk Patrick Plisson Morbidelli +1 ronde 3
9 Vlag van Oostenrijk Harald Bartol Morbidelli +1 ronde 2
10 Vlag van Frankrijk Daniel Meyer Morbidelli +1 ronde 1
11 Vlag van Frankrijk Claude Gorry Morbidelli +1 ronde
12 Vlag van Zwitserland Stefan Dörflinger Morbidelli +2 ronden
13 Vlag van Nederland Bennie Wilbers Morbidelli +2 ronden
14 Vlag van Oostenrijk Johann Parzer Morbidelli +2 ronden
15 Vlag van Oostenrijk Ernst Fagerer Morbidelli +2 ronden
16 Vlag van Frankrijk Yves Dupont Morbidelli +3 ronden
17 Vlag van Frankrijk Jacky Hutteau Morbidelli +3 ronden
18 Vlag van Italië Pierluigi Conforti MBA +5 ronden
19 Vlag van Duitsland Bernd Schneider Bender +5 ronden
20 Vlag van Zwitserland Karl Fuchs Morbidelli +10 ronden

Niet gefinished

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Clive Horton Morbidelli
Vlag van Zwitserland Alain Pellet Morbidelli
Vlag van Frankrijk Thierry Espié Motobécane val
Vlag van Italië Claudio Lusuardi Morbidelli
Vlag van Zwitserland Hans Müller Morbidelli
Vlag van Spanje (21 jan. 1977 - 18 dec. 1981) Ángel Nieto Bultaco
Vlag van Oostenrijk Werner Schmied Rotax
Vlag van Zwitserland Marc-Anton Constantin Morbidelli
Vlag van Italië Enrico Cereda Morbidelli
Vlag van Zweden Benga Johansson Morbidelli
Vlag van Spanje (21 jan. 1977 - 18 dec. 1981) Ricardo Tormo Bultaco
Vlag van Frankrijk Laurent Gomis Morbidelli
Vlag van Oostenrijk Michael Schmid Morbidelli
Vlag van Frankrijk François Granon Morbidelli
Vlag van Venezuela Iván Palazzese Morbidelli

Top elf tussenstand 125cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Italië Eugenio LazzariniMBA54
2Vlag van Italië Pier Paolo BianchiMinarelli40
3Vlag van Oostenrijk Harald BartolMorbidelli24
4Vlag van Frankrijk Thierry EspiéMotobécane20
5Vlag van Zweden Per-Edvard CarlssonMorbidelli17
6Vlag van Frankrijk Jean-Louis GuignabodetBender / Morbidelli13
7Vlag van Venezuela Víctor León-PachecoMorbidelli10
8Vlag van Italië Maurizio MassimianiMorbidelli8
Vlag van Verenigd Koninkrijk Clive HortonMorbidelli
Vlag van Venezuela Alejandro AlemánMorbidelli
Vlag van Frankrijk Thierry NoblesseMorbidelli

Zijspanklasse

In Frankrijk verscheen Rolf Biland eindelijk met zijn nieuwe, spectaculaire BEO-Yamaha aan de start. Hoewel er regen dreigde startte iedereen op slicks en Biland beperkte zich de hele race tot het op enkele meters volgen van Alain Michel/Stu Collins. Het leverde een vreemd gezicht op: Collins die volop moest turnen om de Seymaz-Yamaha op de baan te houden, terwijl achter hem Kenny Williams als een werkloze passagier in het "zijspan" van Biland zat. Pas in de laatste ronde ging Biland simpel voorbij aan Michel om de race te winnen. Mac Hobson/Kenny Birch eindigden als derde. De Franse Grand Prix was het begin van het einde van de samenwerking van Rolf Biland en Kenny Williams. Die realiseerde zich pas na de race waar hij zich mee had ingelaten: "Ik word liever derde met de TTM dan eerste met de BEO. Als we in Assen starten met de BEO moet ik me weer staan schamen op het erepodium". Biland verklaarde zelf over het "zittend werk" van Williams: "Ik wil Kenny wel vragen om te doen alsof hij moet turnen, als hij maar niet voor de opschriften van de sponsors gaat hangen." Kenny Williams maakte het seizoen af, maar beëindigde daarna zijn carrière als bakkenist.

Uitslag zijspanklasse

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Ptn
1 Vlag van Zwitserland Rolf Biland Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenneth Williams BEO-Yamaha 46' 25" 2 15
2 Vlag van Frankrijk Alain Michel Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Collins Seymaz-Yamaha +2" 0 12
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Malcolm Hobson Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenny Birch Schmid-Yamaha +48" 5 10
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk George O'Dell Vlag van Verenigd Koninkrijk Cliff Holland Schmid-Yamaha +1' 25" 9 8
5 Vlag van Zwitserland Bruno Holzer Vlag van Zwitserland Karl Meierhans LCR-Yamaha +1' 26" 4 6
6 Vlag van Duitsland Werner Schwärzel Vlag van Duitsland Andreas Huber ARO-Fath +1 ronde 5
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jock Taylor Vlag van Verenigd Koninkrijk Lewis Ward Windle-Yamaha 4
8 Vlag van Zweden Göte Brodin Vlag van Zweden Per-Erik Wickström Windle-Yamaha 3
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Hodgkins Vlag van Verenigd Koninkrijk John Parkins Windle-Yamaha 2
10 Vlag van Zwitserland Gérald Corbaz Vlag van Zwitserland Roland Gabriel Schmid-Yamaha 1

Top tien tussenstand zijspanklasse

PosCoureurBakkenistMerkPtn
1Vlag van Zwitserland Rolf BilandVlag van Verenigd Koninkrijk Kenneth WilliamsTTM-Yamaha / BEO-Yamaha30
2Vlag van Frankrijk Alain MichelVlag van Verenigd Koninkrijk Stuart CollinsSeymaz-Yamaha22
Vlag van Verenigd Koninkrijk Malcolm HobsonVlag van Verenigd Koninkrijk Kenny BirchSchmid-Yamaha
4Vlag van Verenigd Koninkrijk George O'DellVlag van Verenigd Koninkrijk Cliff HollandSchmid-Yamaha16
5Vlag van Zwitserland Bruno HolzerVlag van Zwitserland Karl MeierhansLCR-Yamaha12
6Vlag van Zweden Göte BrodinVlag van Zweden Per-Erik WickströmYamaha8
7Vlag van Duitsland Werner SchwärzelVlag van Duitsland Andreas HuberARO-Fath5
8Vlag van Verenigd Koninkrijk Jock TaylorVlag van Verenigd Koninkrijk Lewis WardWindle-Yamaha4
Vlag van Oostenrijk Wolfgang StropekVlag van Oostenrijk Karl AltrichterSchmid-Yamaha
10Vlag van Duitsland Hermann HuberVlag van Duitsland Bernhard SchappacherKönig3


Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Oostenrijk 1978
FIM wereldkampioenschap wegrace
30e seizoen (1978)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1978

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1977
Grand Prix-wegrace van Frankrijk Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1979