Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1954

Vlag van Frankrijk Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1954
Circuit de Reims-Gueux
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Datum 30 mei 1954
Organisator FIM
500 cc
Snelste ronde Vlag van Frankrijk Pierre Monneret
Eerste Vlag van Frankrijk Pierre Monneret
Tweede Vlag van Italië Alfredo Milano
Derde Vlag van Frankrijk Jacques Collot
350 cc
Snelste ronde Vlag van Frankrijk Pierre Monneret
Eerste Vlag van Frankrijk Pierre Monneret
Tweede Vlag van België Auguste Goffin
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Matthews
250 cc
Snelste ronde Vlag van Duitsland Hermann Paul Müller
Eerste Vlag van Duitsland Werner Haas
Tweede Vlag van Duitsland Hermann Paul Müller
Derde Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus

De Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1954 was de eerste Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1954. De races werden verreden op 30 mei op het Circuit de Reims-Gueux nabij Reims. In deze Grand Prix kwamen de 500cc-, 350cc- en de 250cc-klasse aan de start.

Algemeen

Een groot deel van de toprijders en -merken, vooral in de 500cc-klasse, verscheen helemaal niet in Frankrijk omdat men zich wilde voorbereiden op de TT van Man.

500cc-klasse

Pierre Monneret zou niet in de TT van Man starten en hij kreeg - zoals vaker - een fabrieks-Gilera 500 4C tot zijn beschikking. Zo werd hij de teamgenoot van Alfredo Milani, die ook niet naar Man zou gaan, en van Geoff Duke, die de extra trainingsrondjes op Man niet nodig had. Duke leidde de race ook, maar viel terug door motorproblemen. Zo won Monneret voor Milani, maar het niveauverschil met de concurrentie was enorm: Jacques Collot stond als derde op het erepodium, maar had twee ronden achterstand. Een toekomstig wereldkampioen, Luigi Taveri, scoorde de eerste WK-punten van zijn carrière.

Uitslag 500cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Frankrijk Pierre Monneret Gilera 1:25"29'5 8
2 Vlag van Italië Alfredo Milani Gilera +16'5 6
3 Vlag van Frankrijk Jacques Collot Norton +2 ronden 4
4 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Norton +2 ronden 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Matthews Norton +3 ronden 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril Julian Norton +3 ronden 1
7 Vlag van Frankrijk Pierre Cherrier Norton +4 ronden
8 Vlag van Nieuw-Zeeland Barry Stormont BSA +4 ronden
9 Vlag van Frankrijk Roland Gauch AJS +6 ronden
10 Vlag van Duitsland Bruno Böhrer Horex +6 ronden
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Haynes BSA +6 ronden
12 Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke Gilera +7 ronden

Niet gefinisht

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van België Auguste GoffinNorton
Vlag van België Firmin DauweNorton
Vlag van Canada 1921-1957 Roy GodwinNorton
Vlag van Zwitserland Hans HaldemannNorton
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Alfredo FloresNorton
Vlag van Frankrijk Francis FlahoutBMW
Vlag van Frankrijk Jean-Pierre BayleNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian DuffyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Charles BruguièreAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rob FittonVelocette
Vlag van Verenigd Koninkrijk William HallNorton
Vlag van Ierland Reg ArmstrongGilera
Vlag van Sri Lanka Rally DeanNorton

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Gordon LaingNorton
Vlag van Australië Keith CampbellNorton
Vlag van Australië Ken KavanaghMoto Guzzi
Vlag van België Léon MartinGilera
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek FarrantAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie DaleMV Agusta
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Harold ClarkNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack BrettNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy WoodNorton
Vlag van Italië Carlo BandirolaMV Agusta
Vlag van Italië Nello PaganiMV Agusta
Vlag van Italië Umberto MasettiGilera
Vlag van Nieuw-Zeeland Peter MurphyMatchless
Vlag van Nieuw-Zeeland Rod ColemanAJS
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray AmmNorton
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Rudy AllisonNorton

350cc-klasse

Ook in de 350cc-race waren alle toprijders afwezig en won Pierre Monneret, dit keer met een AJS 7R. De Belg Auguste Goffin werd met een Norton Manx tweede voor Bob Matthews met een toch al hopeloos verouderde Velocette KTT Mk VIII.

Uitslag 350cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Frankrijk Pierre Monneret AJS 1:17"40'7 8
2 Vlag van België Auguste Goffin Norton +22'5 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Matthews Velocette +23'5 4
4 Vlag van Frankrijk Jacques Collot Norton +2"31'8 3
5 Vlag van Nieuw-Zeeland Barry Stormont BSA +3"17'8 2
6 Vlag van België Firmin Dauwe Norton +1 ronde 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Hall Norton +1 ronde
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Rob Fitton AJS +1 ronde
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian Duffy Velocette +1 ronde
10 Vlag van Frankrijk Jacques Insermini Norton +1 ronde
11 Whelan AJS +2 ronden
12 Haynes AJS +2 ronden
13 Wood Norton +3 ronden
14 Brugner AJS +5 ronden

Onbekend[1]

Coureur Merk
Vlag van Gibraltar (1939-1982) John GraceNorton
Vlag van Australië Gordon LaingNorton
Vlag van Australië Ken KavanaghMoto Guzzi
Vlag van Australië Maurice QuinceyNorton
Vlag van Duitsland Georg BraunHorex
Vlag van Duitsland Karl HofmannDKW
Vlag van Duitsland Siegfried WünscheDKW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob KeelerNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek FarrantAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack BrettNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John ClarkAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter DaveyNorton
Vlag van Italië Alano MontanariMoto Guzzi
Vlag van Italië Duilio AgostiniMoto Guzzi
Vlag van Italië Enrico LorenzettiMoto Guzzi
Vlag van Nieuw-Zeeland Leo SimpsonAJS
Vlag van Nieuw-Zeeland Rod ColemanAJS
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray AmmNorton

250cc-klasse

In de 250cc-race waren de grootste kanshebbers er wel, en ze reden bijna allemaal op vernieuwde NSU Rennmaxen: Werner Haas, op slechts 0,3 seconde gevolgd door HP Müller en als derde Rupert Hollaus. De snelste Moto Guzzi Bialbero 250 (met Tommy Wood) werd op twee ronden gereden. Dat was niet verwonderlijk, want de Rennmax leverde nu al 39 pk, terwijl de Guzzi Bialbero slechts 28 paarden op de been bracht.

Uitslag 250cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitsland Werner Haas NSU 55"06'7 8
2 Vlag van Duitsland Hermann Paul Müller NSU +0'3 6
3 Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus NSU +34'8 4
4 Vlag van Duitsland Hans Baltisberger NSU +1"57'5 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Wood Moto Guzzi +2 ronden 2
6 Vlag van Italië Lanfranco Baviera Moto Guzzi +3 ronden 1
7 Vlag van Frankrijk Pierre Collignon Moto Guzzi +3 ronden
8 Vlag van Frankrijk Jean-Pierre Bayle Moto Guzzi +3 ronden
9 Vlag van Duitsland Rudi Meier Adler +3 ronden
10 Vlag van Duitsland Hubert Luttenberger Adler +3 ronden
11 Vlag van Frankrijk Réné Guerin Moto Guzzi +4 ronden

Onbekend[1]

Coureur Merk
Vlag van Australië Ken KavanaghMoto Guzzi
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriMoto Guzzi
Vlag van Duitsland Georg BraunNSU
Vlag van Duitsland Helmut HallmeierAdler
Vlag van Duitsland Kurt KnopfNSU
Vlag van Duitsland Walter ReichertNSU
Vlag van Duitsland Walter VogelAdler
Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur WheelerMoto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob GeesonREG
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk John HorneRudge
Vlag van Ierland Reg ArmstrongNSU
Vlag van Italië Angelo MarelliMoto Guzzi
Vlag van Italië Roberto ColomboMoto Guzzi
Vlag van Italië Romolo FerriMoto Guzzi
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Spanje 1953
FIM wereldkampioenschap wegrace
6e seizoen (1954)
Volgende race:
Isle of Man TT 1954

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1953
Grand Prix-wegrace van Frankrijk Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1955