TT Assen 1953

Vlag van Nederland TT Assen 1953
Circuit van Drenthe
Officiële naam 23e Dutch TT
Land Vlag van Nederland Nederland
Datum 27 juni 1953
Organisator FIM/KMNV
500 cc
Snelste ronde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray Amm
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke
Tweede Vlag van Ierland Reg Armstrong
Derde Vlag van Australië Ken Kavanagh
350 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus Anderson
Eerste Vlag van Italië Enrico Lorenzetti
Tweede Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray Amm
Derde Vlag van Australië Ken Kavanagh
250 cc
Snelste ronde Vlag van Duitsland Werner Haas
Eerste Vlag van Duitsland Werner Haas
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus Anderson
Derde Vlag van Ierland Reg Armstrong
125 cc
Snelste ronde Vlag van Duitsland Werner Haas
Eerste Vlag van Duitsland Werner Haas
Tweede Vlag van Italië Carlo Ubbiali
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil Sandford
De start van de 500cc.

De TT Assen 1953 was de tweede Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1953. De races werden verreden op zaterdag 27 juni op Circuit van Drenthe vlak bij Assen. In deze Grand Prix bracht men vier klassen aan de start: 500 cc, 350 cc, 250 cc en 125 cc.

Algemeen

Na zijn val in de TT van Man won Geoff Duke nu wel de 500cc-race met zijn Gilera 500 4C. Enrico Lorenzetti won de eerste 350cc-race voor Moto Guzzi, met de Monocilindrica 350, die zich nog in het ontwikkelingsstadium bevond en niet meer was dan een 317cc-Moto Guzzi Gambalunghino. Werner Haas legde de basis voor twee wereldtitels door zowel de 125cc- als de 250cc-klasse te winnen. Er waren twaalf podiumplaatsen te vergeven, die werden verdeeld onder slechts zes coureurs: 1x Geoff duke en Enrico Lorenzetti, 2x Werner Haas, Fergus Anderson en Ken Kavanagh en 3x Reg Armstrong.

500cc-klasse

Geoff Duke profiteerde optimaal van het lange stratencircuit in Drenthe. Op korte circuits waren de Nortons nog steeds moeilijk te verslaan, maar in Assen werden Duke en teamgenoot Reg Armstrong met hun Gilera viercilinders eerste en tweede, voor Ken Kavanagh met de Norton Manx. Bill Doran trad weer aan met de AJS E95 "Porcupine", maar werd op ruim negen minuten gereden, wat op het oude Circuit van Drenthe nog net geen ronde was. Fergus Anderson en Enrico Lorenzetti konden met de nieuwe Moto Guzzi Quattro Cilindri geen indruk maken: ze vielen allebei uit. Walter Zeller werd met de BMW RS 53 weliswaar zevende, maar met een ronde achterstand. BMW nam het WK dan ook niet zo serieus: de RS 53 was bedoeld als productieracer. MV Agusta was afwezig in de 500cc-klasse: het had zich na de dood van Les Graham teruggetrokken. De 500cc-race was overigens een slijtageslag: van de 41 starters haalden slechts 13 de finish. Onder de uitvallers waren grote namen, naast Anderson en Lorenzetti ook de Gilera-rijders Dickie Dale, Alfredo Milani en Umberto Masetti, de AJS-rijder Rod Coleman en Ray Amm, die met zijn Norton de snelste ronde had gereden.

Uitslag 500cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke Gilera 1:38"23'3 8
2 Vlag van Ierland Reg Armstrong Gilera +47'1 6
3 Vlag van Australië Ken Kavanagh Norton +55'8 4
4 Vlag van Italië Giuseppe Colnago Gilera +2"14'4 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Brett Norton +3"36'1 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Doran AJS +9"26'6 1
7 Vlag van Duitsland Walter Zeller BMW +1 ronde
8 Vlag van Nederland Piet Bakker Norton +1 ronde
9 Vlag van Nieuw-Zeeland Raymond Laurent Norton +1 ronde
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoffrey Read Norton +1 ronde
11 Vlag van Australië Keith Bryen Norton +2 ronden
12 Vlag van Nederland Priem Rozenberg Matchless +2 ronden
13 Vlag van Nederland Lo Simons Matchless +3 ronden

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Duitsland Hermann Paul MüllerMV AgustaTeambeleid[1]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil SandfordMV AgustaTeambeleid[1]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek FarrantAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter DaveyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy WoodNorton
Vlag van Italië Carlo BandirolaMV AgustaTeambeleid[1]
Vlag van Italië Libero LiberatiGileraTeambeleid
Vlag van Italië Nello PaganiGileraTeambeleid

Niet gefinisht

Coureur Merk
Vlag van Australië Ernie RingMatchless
Vlag van Australië George ScottAJS
Vlag van Australië Keith CampbellNorton
Vlag van Australië Tony McAlpineNorton
Vlag van Duitsland Friedel SchönHorex
Vlag van Duitsland Rudolf KneesNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur WheelerMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Charles BruguiereNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie DaleGilera
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk George MorganNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Harold ClarkMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Humphrey RansonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Robin SherryAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Simon Sandys-WinschNorton
Vlag van Ierland Robert MatthewsNorton
Vlag van Italië Alfredo MilaniGilera
Vlag van Italië Enrico LorenzettiMoto Guzzi
Vlag van Italië Umberto MasettiGilera
Vlag van Sri Lanka Rally DeanNorton
Vlag van Sri Lanka Zacky DeanNorton
Vlag van Nederland Henk StemanMatchless
Vlag van Nieuw-Zeeland Barrie StormontNorton
Vlag van Nieuw-Zeeland Ken MudfordNorton
Vlag van Nieuw-Zeeland Leo SimpsonMatchless
Vlag van Nieuw-Zeeland Peter MurphyMatchless
Vlag van Nieuw-Zeeland Rod ColemanAJS
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray AmmNorton

Top negen tussenstand 500cc-klasse

(Slechts negen coureurs hadden al punten gescoord)

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Ierland Reg ArmstrongGilera10
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff DukeGilera8
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray AmmNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack BrettNorton
5Vlag van Australië Ken KavanaghNorton4
6Vlag van Italië Giuseppe ColnagoGilera3
Vlag van Nieuw-Zeeland Rod ColemanAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill DoranAJS
9Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter DaveyNorton1

350cc-klasse

Enrico Lorenzetti was niet aan de start gekomen in de TT van Man, waar Fergus Anderson met de nieuwe Monocilindrica 350 op bijna drie minuten was gereden. In Assen versloeg Lorenzetti de Britse Norton Manx en AJS 7R voor het eerst: hij won voor Ray Amm en Ken Kavanagh.

Uitslag 350cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Enrico Lorenzetti Moto Guzzi 8
2 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray Amm Norton 6
3 Vlag van Australië Ken Kavanagh Norton 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Brett Norton 3
5 Vlag van Australië Ernie Ring AJS 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Doran AJS 1

Niet gefinisht

Coureur Merk
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto Guzzi

Onbekend[2]

Coureur Merk
Vlag van Australië Tony McAlpineNorton
Vlag van Zwitserland Josef AlbisserNorton
Vlag van Duitsland August HoblDKW
Vlag van Duitsland Karl HofmanDKW
Vlag van Frankrijk Pierre MonneretAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek FarrantAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Harry PearceVelocette
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ken HarwoodAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Malcolm TempletonAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy WoodNorton
Vlag van Italië Duilio AgostiniMoto Guzzi
Vlag van Nieuw-Zeeland Ken MudfordNorton
Vlag van Nieuw-Zeeland Leo SimpsonAJS
Vlag van Nieuw-Zeeland Ray LaurentAJS
Vlag van Nieuw-Zeeland Rod ColemanAJS

Top acht tussenstand 350cc-klasse

(Slechts acht coureurs hadden al punten gescoord)

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray AmmNorton14
2Vlag van Australië Ken KavanaghNorton10
3Vlag van Italië Enrico LorenzettiMoto Guzzi8
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack BrettNorton6
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto Guzzi4
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill DoranAJS3
7Vlag van Australië Ernie RingAJS2
8Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek FarrantAJS1

250cc-klasse

NSU zette met de Rennmax een bijzondere racer neer, met veel aluminium en voor elke cilinder een koningsas voor de nokkenasaandrijving.

Werner Haas was met de NSU Rennmax in de TT van Man weliswaar tweede geworden achter Fergus Anderson met de Moto Guzzi Bialbero 250, maar nu versloeg hij Anderson. Reg Armstrong werd met zijn NSU derde.

Uitslag 250cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitsland Werner Haas NSU 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus Anderson Moto Guzzi 6
3 Vlag van Ierland Reg Armstrong NSU 4
4 Vlag van Italië Enrico Lorenzetti Moto Guzzi 3
5 Vlag van Duitsland Siegfried Wünsche DKW 2
6 Vlag van Duitsland August Hobl DKW 1

Onbekend[2]

Coureur Merk
Vlag van Oostenrijk Rupert HollausMoto Guzzi
Vlag van Australië Ken KavanaghMoto Guzzi
Vlag van Australië Sid WillisVelocette
Vlag van Duitsland Otto DaikerNSU
Vlag van Duitsland Walter ReichertNSU
Vlag van Duitsland Wolfgang BrandNSU
Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur WheelerMoto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy WoodMoto Guzzi
Vlag van Italië Alano MontanariMoto Guzzi
Vlag van Italië Umberto MasettiNSU

Top negen tussenstand 250cc-klasse

(Slechts negen coureurs hadden al punten gescoord)

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus AndersonMoto Guzzi14
Vlag van Duitsland Werner HaasNSU
3Vlag van Duitsland Siegfried WünscheDKW6
4Vlag van Ierland Reg ArmstrongNSU4
5Vlag van Italië Enrico LorenzettiMoto Guzzi3
Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur WheelerMoto Guzzi
7Vlag van Australië Sid WillisVelocette2
8Vlag van Duitsland August HoblDKW1
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy WoodMoto Guzzi

125cc-klasse

NSU Rennfox uit 1953

Hoewel MV Agusta zich na het overlijden van Les Graham uit de 500cc-klasse had teruggetrokken, zette het wel een tamelijk volledig team in in de 125cc-klasse. Carlo Ubbiali en Cecil Sandford waren met hun MV Agusta 125 Bialbero's echter niet snel genoeg voor de NSU Rennfox van Werner Haas.

Uitslag 125cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitsland Werner Haas NSU 8
2 Vlag van Italië Carlo Ubbiali MV Agusta 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil Sandford MV Agusta 4
4 Vlag van Italië Luigi Zinzani Morini 3
5 Vlag van Nederland Drikus Veer Morini 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Webster MV Agusta 1

Niet deelgenomen

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Graham (†)MV AgustaOverleden[3]

Onbekend[2]

Coureur Merk
Vlag van Oostenrijk Rupert HollausNSU
Vlag van Duitsland Georg BraunMondial
Vlag van Duitsland Karl LottesMV Agusta
Vlag van Duitsland Otto DaikerNSU
Vlag van Duitsland Walter ReichertNSU
Vlag van Duitsland Wolfgang BrandNSU
Vlag van Spanje Marcello CamaMontesa
Vlag van Verenigd Koninkrijk Arnold JonesMV Agusta
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fron PurslowMV Agusta
Vlag van Ierland Reg ArmstrongNSU
Vlag van Italië Angelo CopetaMV Agusta
Vlag van Italië Emilio MendogniMorini
Vlag van Italië Paolo CampanelliMV Agusta
Vlag van Italië Tito ForconiMV Agusta
Vlag van Nederland Lo SimonsMondial

Top negen tussenstand 125cc-klasse

(Slechts negen coureurs hadden al punten gescoord)

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Duitsland Werner HaasNSU14
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil SandfordMV Agusta8
Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Graham (†)MV Agusta
4Vlag van Italië Carlo UbbialiMV Agusta6
5Vlag van Italië Angelo CopetaMV Agusta3
Vlag van Italië Luigi ZinzaniMorini
7Vlag van Verenigd Koninkrijk Arnold JonesMV Agusta2
Vlag van Nederland Drikus VeerMorini
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill WebsterMV Agusta
Vorige race:
Isle of Man TT 1953
FIM wereldkampioenschap wegrace
5e seizoen (1953)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van België 1953

Vorige race:
TT Assen 1952
TT Assen Volgende race:
TT Assen 1954