Grand Prix-wegrace van Zwitserland 1952

Grand Prix-wegrace van Zwitserland 1952
Stratencircuit Bremgarten
Land	Zwitserland
Datum	17- en 18 mei 1952
Organisator	FIM
500 cc
Snelste ronde	Jack Brett
Eerste	Jack Brett
Tweede	Bill Doran
Derde	Carlo Bandirola
350 cc
Snelste ronde	Geoff Duke
Eerste	Geoff Duke
Tweede	Rod Coleman
Derde	Reg Armstrong
250 cc
Snelste ronde	Enrico Lorenzetti
Eerste	Fergus Anderson
Tweede	Enrico Lorenzetti
Derde	Les Graham
Zijspan
Snelste ronde	Ercole Frigerio/ Ezio Ricotti
Eerste	Albino Milani/ Giuseppe Pizzocri
Tweede	Cyril Smith/ Bob Clements
Derde	Jacques Drion/ Bob Onslow

De Grand Prix-wegrace van Zwitserland 1952 was de eerste race van het wereldkampioenschap wegrace van dit seizoen. De races werden verreden op 17 en 18 mei op het Circuit Bremgarten, een stratencircuit in de stad Bern. In Zwitserland reden vier klassen: de 250 cc en 350 cc op zaterdag, de 500 cc en de zijspanklasse op zondag.

Het programma van de motorraces werd over twee dagen verdeeld. Dat had onder meer te maken met de combinatie met de Formule 1 Grand Prix, die eneneens op 18 mei werd verreden. De Grand Prix van Zwitserland kostte het leven aan twee coureurs: Dave Bennett in de 500cc-klasse en Ercole Frigerio in de zijspanrace. Beiden verongelukten in de Eymatt-bocht, waar eerder ook Achille Varzi, Jader Ruggeri en Omobono Tenni verongelukt waren.

In de 500cc-race vielen bijna alle favorieten uit, waardoor de nieuwe, watergekoelde AJS E95 meteen succesvol was met een overwinning van Jack Brett en de tweede plaats voor Bill Doran. Carlo Bandirola werd derde met de MV Agusta 500 4C, die op aandringen van Les Graham eindelijk kettingaandrijving en een Earles voorvork had gekregen. De oorzaak van veel problemen was de minderwaardige benzine, waarvoor een aantal Nortons omgebouwd moesten worden. In de wedstrijd ging Geoff Duke aan de leiding, vóór Les Graham, Jack Brett en Rod Coleman. Dave Bennett lag in het middenveld. Zijn Norton was niet herbouwd, evenmin als die van Duke. Geoff Duke ondervond daar de gevolgen van toen zijn motor stuk ging door de minderwaardige benzine. Er vielen nog meer rijders uit, en in de 22e ronde was Bill Doran eerste, Dave Bennett tweede en Jack Brett derde. Misschien kostte de benzine ook wel de overwinning aan Graham, wiens machine na een pitstop niet meer wilde starten. Aan het eind van ronde 27 was Bennett verdwenen. Tijdens het gevecht tegen Doran en Brett had hij een boom geraakt en hij was op slag dood.

Uitslag 500cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Jack Brett AJS 1:21"03'0 8 2 Bill Doran AJS +20'6 6 3 Carlo Bandirola MV Agusta +1"28'4 4 4 Nello Pagani Gilera +2"01'8 3 5 Rod Coleman AJS +2"28'1 2 6 Ray Amm Norton +1 ronde 1 7 Libero Liberati Gilera +1 ronde 8 Syd Lawton Norton +2 ronden 9 Willy Lips Norton +2 ronden 10 Friedel Schön Horex +2 ronden 11 Hans Wirz Triumph +3 ronden 12 James William Beevers Norton +3 ronden 13 Massimo Forster Norton +3 ronden 14 Carletto Bellotti Moto Guzzi +4 ronden Niet gefinisht Coureur Merk Oorzaak Reg Armstrong Norton Dave Bennett Norton Val (†) Geoff Duke Norton Motor Leslie Harris Norton Umberto Masetti Gilera Versnellingsbak Les Graham MV Agusta Motor Alfredo Milani Gilera Carburatie Jost Albisser Rudge Werner Gerber Horex Bob Matthews Norton Sid Mason Norton

Niet deelgenomen Coureur Merk Ken Kavanagh Norton Auguste Goffin Norton Hans Baltisberger BMW Bill Lomas AJS Cromie McCandless Norton John Surtees Norton Phil Carter Norton Giuseppe Colnago Gilera

In de 350cc-race kwam Geoff Duke wel aan de finish, bijna een minuut eerder dan Rod Coleman met de nieuwe, door Harry "Ike" Hatch ontwikkelde AJS 7R3 en twee minuten voor zijn eigen teamgenoot Reg Armstrong.

Uitslag 350cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Geoff Duke Norton 1:02"13'6 8 2 Rod Coleman AJS +53"00'0 6 3 Reg Armstrong Norton +2"02'1 4 4 Jack Brett AJS 3 5 Syd Lawton AJS 2 6 Ray Amm Norton 1

Onbekend[1] Coureur Merk Ernie Ring AJS Ken Kavanagh Norton Auguste Goffin Norton Ewald Kluge DKW Roland Schnell Horex Bill Lomas AJS George Brown AJS Les Graham Velocette Mike O'Rourke AJS Robin Sherry AJS

Nog steeds was de Moto Guzzi Gambalunghino niet te verslaan: Fergus Anderson en Enrico Lorenzetti werden er eerste en tweede mee, voor Les Graham, die op privébasis met een Benelli niet onverdienstelijk derde werd.

Uitslag 250cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Fergus Anderson Moto Guzzi 57"23'0 8 2 Enrico Lorenzetti Moto Guzzi +0"06'1 6 3 Les Graham Benelli +0"24'7 4 4 Alano Montanari Moto Guzzi +3"24'8 3 5 Nino Grieco Parilla + 1 ronde 2 6 Gotthilf Gehring Moto Guzzi + 2 ronden 1

Onbekend[1] Coureur Merk Ewald Kluge DKW Hein Thorn Prikker Moto Guzzi Hermann Gablenz Horex Rudi Felgenheier DKW Werner Haas NSU Arthur Wheeler Moto Guzzi Benny Rood Velocette Bill Webster Velocette Maurice Cann Moto Guzzi Ray Petty Norton Ron Mead Velocette Syd Lawton Moto Guzzi Bruno Francisci Moto Guzzi Bruno Ruffo Moto Guzzi Roberto Colombo NSU Sijbren Postma Moto Guzzi

De Nortons hadden het moeilijk tegen de Gilera-zijspancombinaties, waarvan de fabriekscoureurs Albino Milani en Ercole Frigerio nu de viercilinder Gilera 500 4C-motor hadden gekregen. Bovendien ontbraken de Norton-wereldkampioenen Eric Oliver en Lorenzo Dobelli, die bij een race in Frankrijk beenbreuken hadden opgelopen. De combinatie Ercole Frigerio/Ezio Ricotti vloog echter in de laatste ronde tegen een mast terwijl ze aan de leiding van de race lagen. Frigerio overleed en Ezio Ricotti verloor bij dit ongeluk een been.

Uitslag zijspanklasse Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten 1 Albino Milani Giuseppe Pizzocri Gilera 54"54'3 8 2 Cyril Smith Bob Clements Norton +5'4 6 3 Jacques Drion Bob Onslow Norton +2"47'1 4 4 Ferdinand Aubert René Aubert Norton +1 ronde 3 5 Marcel Masuy Denis Jenkinson Norton +1 ronde 2 6 Jean Murit André Emo Norton +1 ronde 1 7 Julius Beer Gernot Zingerle Norton +1 ronde 8 Franz Mohr Günter Müller BMW +1 ronde 9 Fritz Mühlemann Marie Mühlemann Triumph +1 ronde 10 Roland Benz Onbekend Triumph +1 ronde 11 Böhm Onbekend Norton +1 ronde 12 Reichlin Onbekend Norton +2 ronden 13 Heinrich Stamm Onbekend Norton +2 ronden 14 Vaasen Onbekend Norton +2 ronden 15 Suter Onbekend FN +2 ronden 16 Renato Prati Onbekend Moto Guzzi +7 ronden Niet deelgenomen Coureur Bakkenist Merk Oorzaak Eric Oliver Lorenzo Dobelli Norton Blessure[2]

Niet gefinisht Coureur Bakkenist Merk Oorzaak Eggenschwiler Onbekend Onbekend Jakob Keller Onbekend Onbekend Stärkle Onbekend Onbekend Wirth Onbekend Onbekend Siegfried Vogel Onbekend Norton Giovanni Carrù Onbekend Carrù-Triumph Henry Meuwly Onbekend Onbekend Ercole Frigerio Ezio Ricotti Gilera Ongeval (†) Onbekend[1] Coureur Bakkenist Merk Julien Deronne Edouard Texidor Norton Otto Schmid Otto Kölle Norton Rudolf Koch Adolf Flach BMW Wilhelm Noll Fritz Cron BMW René Bétemps André Drivet Norton Len Taylor Peter Glover Norton Ernesto Merlo Dino Magri Gilera