Grand Prix-wegrace van Zwitserland 1953

Grand Prix-wegrace van Zwitserland 1953
Stratencircuit Bremgarten
Land	Zwitserland
Datum	22 en 23 augustus 1953
Organisator	FIM
500 cc
Snelste ronde	Rod Coleman
Eerste	Geoff Duke
Tweede	Alfredo Milani
Derde	Reg Armstrong
350 cc
Snelste ronde	Fergus Anderson
Eerste	Fergus Anderson
Tweede	Ken Kavanagh
Derde	Rod Coleman
250 cc
Snelste ronde	Reg Armstrong
Eerste	Reg Armstrong
Tweede	Alano Montanari
Derde	Fergus Anderson
Zijspan
Snelste ronde	Eric Oliver/ Stanley Dibben
Eerste	Eric Oliver/ Stanley Dibben
Tweede	Cyril Smith/ Les Nutt
Derde	Wilhelm Noll/ Fritz Cron

De Grand Prix-wegrace van Zwitserland 1953 was de zevende Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1953. De races werden verreden op 22 en 23 augustus op het Circuit Bremgarten, een stratencircuit in de stad Bern. In Zwitserland reden vier klassen: de 250 cc op zaterdag, de 350 cc, de 500 cc en de zijspanklasse op zondag. In de 350cc-klasse en in de zijspanklasse werden de wereldtitels beslist.

Het programma van de motorraces werd over twee dagen verdeeld. Dat had onder meer te maken met de combinatie met de Formule 1 Grand Prix, die eneneens op 23 augustus werd verreden. In de 350cc-klasse debuteerde de toekomstig wereldkampioen Luigi Taveri, die met zijn AJS 7R op een ronde achterstand werd gereden.

Na zijn vierde plaats in de Ulster Grand Prix werd Reg Armstrong nu slechts derde, achter zijn teamgenoten Geoff Duke en Alfredo Milani. Met Giuseppe Colnago was het succes voor Gilera compleet. Duke nam de leiding in het kampioenschap nu over van Armstrong, die feitelijk 27 punten had, maar er daar drie van moest wegstrepen omdat slechts vijf resultaten meetelden voor het wereldkampioenschap. Het was ook een goede dag voor Piero Taruffi, de constructeur die er bij Giuseppe Gilera op had aangedrongen Duke naar Gilera te halen. Taruffi had toch al goede herinneringen aan het circuit van Bremgarten, want in 1952 had hij met een Ferrari zijn enige overwinning in de Formule 1 hier gehaald. Fritz Kleemann had de Horex 500cc-wegracer ter beschikking gesteld aan "Happi" Müller, die uit piëteit voor de verongelukte Les Graham niet met zijn MV Agusta mocht starten. Müller haalde de finish niet en dit was dan ook het laatste jaar van het bestaan van de 500cc-Horex.

Uitslag 500cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Geoff Duke Gilera 1:17"24'1 8 2 Alfredo Milani Gilera +13'7 6 3 Reg Armstrong Gilera +1"18'3 4 4 Giuseppe Colnago Gilera +1"53'0 3 5 Rod Coleman AJS +2"05'0 2 6 Derek Farrant AJS +2"14'7 1 7 Dickie Dale Gilera +2"48'9 8 Walter Zeller BMW +1 ronde 9 Nello Pagani Gilera +1 ronde 10 Hans Baltisberger BMW +1 ronde 11 Hans Meier BMW +1 ronde 12 Josef Albisser Norton +2 ronden 13 B. Botta Norton +2 ronden 14 Florian Camathias BMW +3 ronden 15 Arthur Fenn Norton +4 ronden 16 Henri Vidonne Norton +4 ronden 17 Karl Rührschneck Norton +4 ronden

Niet gefinisht Coureur Merk Oorzaak Alexander Mayer Norton Ken Kavanagh Norton Carletto Bellotti Norton Barde Norton Hermann Paul Müller Horex Jack Brett Norton Brandstoftank John Storr Norton

Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Bill Doran AJS Cecil Sandford MV Agusta Teambeleid[1] Fergus Anderson Moto Guzzi Peter Davey Norton Tommy Wood Norton Carlo Bandirola MV Agusta Teambeleid[1] Libero Liberati Gilera Ken Mudford Norton Ray Amm Norton Blessure[2]

Top tien tussenstand 500cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Geoff Duke	Gilera	30
2	Reg Armstrong	Gilera	24 (27)
3	Ken Kavanagh	Norton	18
	Alfredo Milani	Gilera
5	Ray Amm	Norton	14
6	Jack Brett	Norton	13
7	Rod Coleman	AJS	9
8	Giuseppe Colnago	Gilera	6
9	Bill Doran	AJS	3
	Derek Farrant	AJS

(Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten)

Fergus Anderson begon aan de Zwitserse Grand Prix met slechts twee punten voorsprong op Ray Amm en Enrico Lorenzetti. Amm was echter geblesseerd en Lorenzetti viel in de race uit. Dankzij zijn overwinning was Anderson nu al zeker van de wereldtitel.

Uitslag 350cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Fergus Anderson Moto Guzzi 1:02"49'3 8 2 Ken Kavanagh Norton +31'5 6 3 Rod Coleman AJS +31'8 4 4 Jack Brett Norton +1"11'7 3 5 Derek Farrant AJS +1"40'6 2 6 Karl Hofmann DKW +2"16'2 1 7 Hermann Paul Müller Schnell-Horex +1 ronde 8 Rupert Hollaus Norton +1 ronde 9 Luigi Taveri AJS +1 ronde 10 Hans Haldemann Norton +1 ronde 11 Tommy Wood Norton +1 ronde 12 Roland Schnell Schnell-Horex +2 ronden 13 Kurt Knopf AJS +2 ronden 14 Weler AJS +2 ronden 15 Bevers Norton +2 ronden 16 Helbling AJS +3 ronden

Niet gefinisht Coureur Merk Oorzaak Alano Montanari Moto Guzzi Mechanisch Enrico Lorenzetti Moto Guzzi Val Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Ernie Ring (†) AJS Overleden[3] Ray Amm Norton Blessure[2]

Onbekend[4] Coureur Merk Tony McAlpine Norton Josef Albisser Norton August Hobl DKW Pierre Monneret AJS Bill Doran AJS Bob McIntyre AJS Harry Pearce Velocette Ken Harwood AJS Malcolm Templeton AJS Duilio Agostini Moto Guzzi Ken Mudford Norton Leo Simpson AJS Ray Laurent AJS

Top tien tussenstand 350cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Fergus Anderson (wereldkampioen)	Moto Guzzi	28
2	Ray Amm	Norton	18
	Enrico Lorenzetti	Moto Guzzi
	Ken Kavanagh	Norton
5	Jack Brett	Norton	12
6	Rod Coleman	AJS	9
7	Ken Mudford	Norton	8
8	Pierre Monneret	AJS	6
	Bob McIntyre	AJS
10	Bill Doran	AJS	3
	Josef Albisser	Norton
	Harry Pearce	Velocette
	Derek Farrant	AJS

Met een overwinning in de 250cc-race had Werner Haas zijn wereldtitel veilig kunnen stellen. Hij kwam echter ten val en hoewel hij wel weer opstapte finishte hij als zesde. Behalve Reg Armstrong profiteerde ook Fergus Anderson daarvan: ook hij werd weer titelkandidaat.

Uitslag 250cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Reg Armstrong NSU 55"17'5 8 2 Alano Montanari Moto Guzzi +21'9 6 3 Fergus Anderson Moto Guzzi +22'0 4 4 Enrico Lorenzetti Moto Guzzi +1"12'9 3 5 Otto Daiker NSU +2"08'1 2 6 Werner Haas NSU +2"35'9 1

Onbekend[4] Coureur Merk Rupert Hollaus Moto Guzzi Ken Kavanagh Moto Guzzi Sid Willis Velocette August Hobl DKW Siegfried Wünsche DKW Walter Reichert NSU Wolfgang Brand NSU Arthur Wheeler Moto Guzzi Tommy Wood Moto Guzzi Umberto Masetti NSU

Top tien tussenstand 250cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Werner Haas	NSU	28 (29)
2	Fergus Anderson	Moto Guzzi	22
3	Reg Armstrong	NSU	20
4	Alano Montanari	Moto Guzzi	12
5	Enrico Lorenzetti	Moto Guzzi	9
6	Siegfried Wünsche	DKW	6
	Otto Daiker	NSU
8	August Hobl	DKW	5
9	Arthur Wheeler	Moto Guzzi	4
10	Walter Reichert	NSU	3

(Punten tussen haakjes zijn inclusief streepresultaten)

Eric Oliver en Stanley Dibben wonnen weliswaar de zijspanrace, maar hun stalgenoten Cyril Smith/Les Nutt beperkten de schade door tweede te worden en bleven aldus aan de leiding van het wereldkampioenschap. Willy Noll/Fritz Cron reden hun BMW met RS 53-koningsasmotor naar de derde plaats, maar het was al duidelijk dat de wereldtitel naar Norton zou gaan.

Uitslag zijspanklasse Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten 1 Eric Oliver Stanley Dibben Norton-Watsonian 52"39'28 8 2 Cyril Smith Les Nutt Norton-Watsonian +29'07 6 3 Wilhelm Noll Fritz Cron BMW +56'48 4 4 Hans Haldemann Josef Albisser Norton +3"24'96 3 5 Jacques Drion Inge Stoll-Laforge Norton +1 ronde 2 6 Julien Deronne Bruno Leys Norton +1 ronde 1 7 Wiggerl Kraus Bernhard Huser BMW +1 ronde 8 Marcel Masuy Jules Nies Norton +1 ronde 9 Jakob Keller Onbekend Norton +1 ronde 10 Ferdinand Aubert Lucien Balsinger Norton +1 ronde 11 Reichlin Onbekend Norton +1 ronde 12 Heinrich Stamm Onbekend Norton +1 ronde 13 Fritz Mühlemann Onbekend Triumph +2 ronden 14 Schmidli Onbekend Norton

Onbekend[4] Coureur Bakkenist Merk Fritz Hillebrand Manfred Grunwald en Georg Barth BMW Jean Murit Francis Flahaut Norton Fron Purslow Dave Key BSA Len Taylor Peter Glover Norton Pip Harris Ray Campbell Norton Trevor Bounds Rob Kings Norton

Top tien tussenstand zijspanklasse

Pos	Coureur	Bakkenist	Merk	Ptn
1	Cyril Smith	Les Nutt	Norton-Watsonian	26
2	Eric Oliver	Stanley Dibben	Norton-Watsonian	24
3	Hans Haldemann	Josef Albisser	Norton	9
4	Pip Harris	Ray Campbell	Norton	6
	Jacques Drion	Inge Stoll-Laforge	Norton
6	Marcel Masuy	Jules Nies	Norton	5
	Wilhelm Noll	Fritz Cron	BMW
8	Wiggerl Kraus	Bernhard Huser	BMW	4
	Julien Deronne	Bruno Leys	Norton
10	Trevor Bounds	Rob Kings	Norton	3

Bronnen, noten en/of referenties

• Luigi & Gianna Rivola: De geschiedenis van de motorsport, oorsprong en ontwikkeling, 1993 Uitgeverij Uniepers b.v., Abcoude ISBN 90 6825 131 7

Voetnoten

1. 1 2 MV Agusta had zich na het dodelijke ongeluk van toprijder Les Graham teruggetrokken uit de 500cc-klasse.
2. 1 2 Ray Amm had bij een val tijdens de Grand Prix van Frankrijk een sleutelbeen gebroken.
3. ↑ Ernie Ring was tijdens de 500cc-race van de Grand Prix van België dodelijk verongelukt.
4. 1 2 3 Niet gefinisht, niet deelgenomen of niet geregistreerd.

Vorige race: Ulster Grand Prix 1953	FIM wereldkampioenschap wegrace 5e seizoen (1953)	Volgende race: Grand Prix-wegrace der Naties 1953
Vorige race: Grand Prix-wegrace van Zwitserland 1952	Grand Prix-wegrace van Zwitserland	Volgende race: Grand Prix-wegrace van Zwitserland 1954