Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1977

Vlag van Tsjechië Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1977
Masaryk-Ring door de jaren heen
Masaryk-Ring door de jaren heen
Officiële naam Grand Prix ČSSR
Land Vlag van Tsjechië Tsjecho-Slowakije
Datum 7 augustus 1977
Organisator FIM
500 cc
Poleposition Vlag van Venezuela Johnny Cecotto
Snelste ronde Vlag van Venezuela Johnny Cecotto
Eerste Vlag van Venezuela Johnny Cecotto
Tweede Vlag van Italië Giacomo Agostini
Derde Vlag van Frankrijk Michel Rougerie
350 cc
Poleposition Vlag van Venezuela Johnny Cecotto
Snelste ronde Vlag van Venezuela Johnny Cecotto
Eerste Vlag van Venezuela Johnny Cecotto
Tweede Vlag van Noord-Ierland Tom Herron
Derde Vlag van Frankrijk Christian Sarron
250 cc
Poleposition Vlag van Italië Franco Uncini
Snelste ronde Vlag van Italië Walter Villa
Eerste Vlag van Italië Franco Uncini
Tweede Vlag van Italië Walter Villa
Derde Vlag van Italië Mario Lega
Zijspan
Poleposition Vlag van Duitsland Werner Schwärzel/Vlag van Duitsland Andreas Huber
Snelste ronde Vlag van Duitsland Werner Schwärzel/Vlag van Duitsland Andreas Huber
Eerste Vlag van Duitsland Rolf Steinhausen/Vlag van Duitsland Wolfgang Kalauch
Tweede Vlag van Duitsland Siegfried Schauzu/Vlag van Duitsland Lorenzo Puzo
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk George O'Dell/Vlag van Verenigd Koninkrijk Cliff Holland

De Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1977 was de twaalfde race van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1977. De race werd verreden op 7 augustus 1977 op de Masaryk-Ring nabij Brno. In Tsjecho-Slowakije werd de wereldtitel in de 250cc-klasse beslist.

500cc-klasse

Zonder Suzuki-kopman Barry Sheene werd de 500cc-race een tamelijk eenvoudige overwinning voor Yamaha. Wil Hartog startte vanaf de tweede rij weer als snelste, maar in de tweede ronde nam Pat Hennen de leiding van hem over. Johnny Cecotto was toen nog bezig zijn slechte start goed te maken, maar na enkele ronden zat hij al aan de leiding. Achter hem ontstond een gevecht om de tweede plaats tussen Hennen, Länsivuori, Agostini, Rougerie en Hartog, maar Agostini, die bezig was aan een van de slechtste seizoenen van zijn carrière, wist tweede te worden vóór Michel Rougerie. Virginio Ferrari kon niet starten nadat hij tijdens de training een dubbele kaakbreuk had opgelopen.

Uitslag 500cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Ptn
1 Vlag van Venezuela Johnny Cecotto Yamaha 53' 21" 53 15
2 Vlag van Italië Giacomo Agostini Yamaha +25" 68 12
3 Vlag van Frankrijk Michel Rougerie Suzuki +47" 85 10
4 Vlag van Verenigde Staten Pat Hennen Suzuki +54" 69 8
5 Vlag van Italië Gianfranco Bonera Suzuki +1' 34" 18 6
6 Vlag van Finland Teuvo Länsivuori Suzuki +1' 51" 74 5
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Parrish Suzuki +2' 03" 47 4
8 Vlag van Oostenrijk Max Wiener Suzuki +2' 37" 91 3
9 Vlag van Duitsland Franz Rau Suzuki +3' 11" 86 2
10 Vlag van Duitsland Helmut Kassner Suzuki +3' 13" 14 1
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alex George Suzuki +3' 33" 16
12 Vlag van Denemarken Børge Nielsen Suzuki +3' 45" 63
13 Vlag van Duitsland Franz Heller Suzuki +1 ronde
14 Vlag van Zwitserland Roland Freymond Yamaha +1 ronde
15 Vlag van België Jean-Marc Toffolo Yamaha +1 ronde
16 Vlag van Italië Adelio Faccioli Yamaha +1 ronde
17 Vlag van Oostenrijk Hans Braumandl Yamaha +1 ronde
18 Vlag van Italië Giorgio Gatti Yamaha +2 ronden
19 Vlag van Oostenrijk Michael Schmid Suzuki +2 ronden

Niet gefinished

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Nederland Wil Hartog Suzuki vastloper
Vlag van Verenigde Staten Steve Baker Yamaha
Vlag van Italië Armando Toracca Suzuki
Vlag van Verenigd Koninkrijk John Williams Suzuki
Vlag van Italië Marco Lucchinelli Suzuki
Vlag van Nederland Boet van Dulmen Suzuki vastloper
Vlag van Oostenrijk Karl Auer Yamaha
Vlag van België Jean-Philippe Orban Suzuki
Vlag van Duitsland Harald Merkl Suzuki
Vlag van Italië Giuseppe Consalvi Yamaha
Vlag van Italië Gianni Rolando Suzuki
Vlag van Zweden Bo Granath Yamaha
Vlag van Duitsland Hans-Otto Butenuth Yamaha
Vlag van Oostenrijk Werner Nenning Suzuki
Vlag van Tsjechië Bohumil Staša Yamaha
Vlag van Noorwegen Odd Arne Lände Suzuki
Vlag van Canada Ron Kirkham Yamaha
Vlag van Australië Jack Findlay Suzuki

Niet gestart

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Italië Virginio Ferrari Suzuki kaakbreuk

Top elf tussenstand 500cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry SheeneSuzuki107Wereldkampioen
2Vlag van Verenigde Staten Steve BakerYamaha68
3Vlag van Verenigde Staten Pat HennenSuzuki52
4Vlag van Venezuela Johnny CecottoYamaha50
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve ParrishSuzuki39
6Vlag van Zwitserland Philippe CoulonSuzuki36
7Vlag van Italië Giacomo AgostiniYamaha35
8Vlag van Nederland Wil HartogSuzuki30
9Vlag van Italië Gianfranco BoneraSuzuki29
10Vlag van Italië Marco LucchinelliSuzuki25
Vlag van Finland Teuvo LänsivuoriSuzuki

350cc-klasse

In Tsjecho-Slowakije had Takazumi Katayama al zoveel onderdelen in de training gebruikt dat hij niet meer kon starten. Tom Herron nam de kopstart, maar werd meteen ingehaald door Johnny Cecotto die meteen een enorme voorsprong opbouwde. Herron bleef wel tot aan de finish op de tweede plaats rijden. Om de derde plaats vochten Patrick Pons en Christian Sarron, tot Pons in de negende ronde uitviel.

Uitslag 350cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Ptn
1 Vlag van Venezuela Johnny Cecotto Bakker-Yamaha 51' 51" 38 15
2 Vlag van Noord-Ierland Tom Herron Yamaha +54" 72 12
3 Vlag van Frankrijk Christian Sarron Yamaha +1' 05" 52 10
4 Vlag van Finland Pentti Korhonen Yamaha +1' 10" 00 8
5 Vlag van Spanje (21 jan. 1977 - 18 dec. 1981) Víctor Palomo Yamaha +1' 13" 36 6
6 Vlag van Australië Vic Soussan Yamaha +1' 13" 86 5
7 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Kork Ballington Yamaha +1' 38" 32 4
8 Vlag van Frankrijk Michel Rougerie Yamaha +1' 41" 58 3
9 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Jon Ekerold Yamaha +1' 50" 01 2
10 Vlag van Italië Giacomo Agostini Yamaha +1' 53" 54 1
11 Vlag van Frankrijk Olivier Chevallier Yamaha +1' 57" 94
12 Vlag van Frankrijk Jean-Claude Hogrel Yamaha +1' 59" 51
13 Vlag van Tsjechië Peter Baláž Yamaha +3' 09" 06
14 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alex George Yamaha +3' 10" 24
15 Vlag van Denemarken Børge Nielsen Yamaha +3' 31" 89
16 Vlag van Australië Jack Findlay Yamaha +3' 50" 54
17 Vlag van Zweden Bo Granath Yamaha +3' 51" 07
18 Vlag van Oostenrijk Grünwald Harfmann Yamaha +1 ronde
19 Vlag van Duitsland Franz Rau Yamaha +1 ronde
20 Vlag van Zwitserland Franz Meier Yamaha +1 ronde
21 Vlag van Italië Giorgio Gatti Yamaha +1 ronde

Niet gefinished

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Finland Pekka Nurmi Yamaha
Vlag van Italië Franco Uncini Bakker-Harley-Davidson
Vlag van Frankrijk Jean-François Baldé Yamaha
Vlag van Frankrijk Patrick Fernandez Yamaha
Vlag van Frankrijk Patrick Pons Yamaha
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Alan North Yamaha
Vlag van Australië John Dodds Yamaha
Vlag van Venezuela José Cecotto Yamaha
Vlag van Oostenrijk Max Wiener Yamaha
Vlag van Italië Walter Villa Bakker-Harley-Davidson
Vlag van Hongarije Arpád Juhos Yamaha
Vlag van Tsjechië Jiri Král Yamaha
Vlag van Duitsland Helmut Kassner Yamaha
Vlag van Italië Pietro Bonera Yamaha
Vlag van Oostenrijk Ernst Fagerer Yamaha
Vlag van Finland Eero Hyvärinen Yamaha
Vlag van Oostenrijk Karl Auer Yamaha
Vlag van Japan Takazumi Katayama Yamaha
Vlag van Italië Gianni Pelletier Yamaha
Vlag van Hongarije János Vlaszati Yamaha
Vlag van Frankrijk Guy Bertin Yamaha
Vlag van Tsjechië Frantisek Svatos Yamaha
Vlag van Tsjechië Rudolf Mitosinka Yamaha

Top tien tussenstand 350cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Japan Takazumi KatayamaYamaha95Wereldkampioen
2Vlag van Noord-Ierland Tom HerronYamaha56
3Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982)/Vlag van Noorwegen[1] Jon EkeroldYamaha54
4Vlag van Frankrijk Michel RougerieYamaha50
5Vlag van Frankrijk Christian SarronYamaha38
6Vlag van Frankrijk Patrick FernandezYamaha34
7Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982)/Vlag van Verenigd Koninkrijk[2] Kork BallingtonYamaha31
8Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Alan NorthYamaha30
Vlag van Venezuela Johnny CecottoYamaha
10Vlag van Frankrijk Olivier ChevallierYamaha27

250cc-klasse

Door een auto-ongeluk in de DDR waren de Morbidelli-machines flink beschadigd. De vrachtauto van het team was gekanteld waarbij de vader van Paolo Pileri zijn rug brak. Van de wrakstukken van de motorfietsen kon men nog één racemotor in elkaar zetten met het frame van Mario Lega en het motorblok van Pileri. Die machine werd aan Mario Lega gegeven, die de wereldtitel nog moest binnenhalen. Lega kon zich beperken tot het volgen van de Harley-Davidsons van Franco Uncini en Walter Villa om toch zeker te zijn van de wereldtitel. De Harley's moesten zich voor de eerste twee plaatsen wel terugvechten uit het middenveld. Uncini wist pas in de laatste ronde Walter Villa te passeren en won de race.

Uitslag 250cc-klasse

Pos Coureur Merk Tijd Ptn
1 Vlag van Italië Franco Uncini Bakker-Harley-Davidson 49' 58" 89 15
2 Vlag van Italië Walter Villa Bimota-Harley-Davidson +0" 41 12
3 Vlag van Italië Mario Lega Morbidelli +23" 84 10
4 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Kork Ballington Yamaha +25" 45 8
5 Vlag van Noord-Ierland Tom Herron Yamaha +25" 91 6
6 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Alan North Yamaha +56" 98 5
7 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Jon Ekerold Yamaha +1' 01" 50 4
8 Vlag van Frankrijk Patrick Fernandez Yamaha +1' 03" 46 3
9 Vlag van Frankrijk Olivier Chevallier Yamaha +1' 04" 12 2
10 Vlag van Frankrijk Guy Bertin Yamaha +1' 04" 81 1
11 Vlag van Hongarije János Drapál Yamaha +1' 13" 22
12 Vlag van Venezuela Aldo Nannini Yamaha +1' 19" 57
13 Vlag van Australië John Dodds Yamaha +1' 24" 75
14 Vlag van Tsjechië Peter Baláž Jawa +1' 30" 78
15 Vlag van Frankrijk Jean-François Baldé Kawasaki +1' 45" 99
16 Vlag van Japan Ken Nemoto Yamaha +1' 46" 63
17 Vlag van Italië Sauro Pazzaglia Yamaha +3' 10" 10
18 Vlag van Hongarije István Holmár Yamaha +3' 10" 94
19 Vlag van Hongarije János Vlaszati Yamaha +3' 19" 70
20 Vlag van Oostenrijk Edi Stöllinger Yamaha +3' 46" 86
21 Vlag van Polen Ryszard Mankiewicz Yamaha +4' 11" 19
22 Vlag van Tsjechië Oldrich Kába Jawa +1 ronde
23 Vlag van Polen Ondrej Szymanski Yamaha +1 ronde

Niet gefinished

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Finland Pentti Korhonen Yamaha
Vlag van Australië Vic Soussan Yamaha
Vlag van Finland Pekka Nurmi Yamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick Grant Kawasaki
Vlag van Frankrijk Patrick Pons Yamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Ditchburn Kawasaki
Vlag van Oostenrijk Harald Bartol Bartol
Vlag van Frankrijk Christian Sarron Yamaha
Vlag van Spanje (21 jan. 1977 - 18 dec. 1981) Víctor Palomo Yamaha
Vlag van Duitsland Toni Mang Yamaha
Vlag van Duitsland Harald Merkl Yamaha
Vlag van Tsjechië Pavel Vašiček Yamaha
Vlag van Tsjechië Bohumil Staša Yamaha
Vlag van Oostenrijk Rudolf Weiss Yamaha
Vlag van Japan Takazumi Katayama Yamaha
Vlag van Finland Eero Hyvärinen Yamaha
Vlag van Tsjechië Jiri Král Yamaha
Vlag van Tsjechië Jan Bartunek Jawa
Vlag van Tsjechië Jaroslav Franc Jawa
Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Branko Bevanda Yamaha

Top tien tussenstand 250cc-klasse

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Italië Mario LegaYamaha85Wereldkampioen
2Vlag van Italië Walter VillaHarley-Davidson / Bimota-Harley-Davidson / Bakker-Harley-Davidson65
3Vlag van Italië Franco UnciniHarley-Davidson / Bimota-Harley-Davidson / Bakker-Harley-Davidson64
4Vlag van Japan Takazumi KatayamaYamaha58
5Vlag van Noord-Ierland Tom HerronYamaha54
6Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Alan NorthYamaha43
7Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982)/Vlag van Noorwegen[1] Jon EkeroldYamaha42
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick GrantKawasaki
9Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982)/Vlag van Verenigd Koninkrijk[2] Kork BallingtonYamaha34
10Vlag van Frankrijk Patrick FernandezYamaha28


Zijspanklasse

George O'Dell had de Seymaz-Yamaha-combinatie van Rolf Biland gekocht, maar toen hij die in de training in de soep reed was hij blij dat hij zijn Windle-rijwielgedeelte nog had. Voor aanvang van de Tsjechische GP was de strijd in de zijspanklasse nog volledig open: Biland had 45 punten, O'Dell 44 en Michel 41. Schwärzel/Huber trainden als snelsten. Kenny Arthur, de voormalige bakkenist van George O'Dell, zat nu in het zijspan van Hermann Schmid en zij trainden de tweede tijd. Werner Schwärzel reed in de race tot aan de laatste ronde aan de leiding, maar plotseling stond zijn ARO-Fath stil, volgens één lezing door een kapotte versnellingsbak, volgens een andere door brandstofgebrek. Daardoor wonnen Rolf Steinhausen en Wolfgang Kalauch. Siegfried Schauzu/Lorenzo Puzo werden tweede, maar omdat Rolf Biland een pitstop moest maken wegens een losse accukabel wisten O'Dell/Holland toch nog derde te worden. Daardoor namen ze de leiding in het WK over: ze hadden 54 punten, Biland had er 53. Daardoor was de zijspanklasse niet alleen de enige klasse die met nog één GP te gaan nog onbeslist was, ze was ook nog spannend. Alain Michel had zelfs nog een - theoretische - kans op de titel.

Uitslag zijspanklasse

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Ptn
1 Vlag van Duitsland Rolf Steinhausen Vlag van Duitsland Wolfgang Kalauch Busch-Yamaha 48' 01" 58 15
2 Vlag van Duitsland Siegfried Schauzu Vlag van Duitsland Lorenzo Puzo Busch-Yamaha +45" 13 12
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk George O'Dell Vlag van Verenigd Koninkrijk Cliff Holland Windle-Yamaha +46" 14 10
4 Vlag van Zwitserland Rolf Biland Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenneth Williams Schmid-Yamaha +1' 29" 20 8
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Malcolm Hobson Vlag van Verenigd Koninkrijk Stu Collins Windle-Suzuki +1' 56" 57 6
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dick Greasley Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick Skeels Windle-Yamaha +1' 56" 82 5
7 Vlag van Duitsland Helmut Schilling Vlag van Duitsland Rainer Gundel Schmid-Yamaha +2' 46" 24 4
8 Vlag van Italië Amedeo Zini Vlag van Italië Andrea Fornaro König +3' 17" 30 3
9 Vlag van Duitsland Heinz Luthringshauser Vlag van Duitsland Hermann Hahn Krauser-BMW +1 ronde 2
10 Vlag van Duitsland Gustav Pape Vlag van Duitsland Franz Kallenberg König +1 ronde 1
11 Vlag van Oostenrijk Herbert Prügl Vlag van Oostenrijk Johann Kußberger Rotax +1 ronde
12 Vlag van Zwitserland Ernst Trachsel Vlag van Zwitserland "Agner" Yamaha +1 ronde
13 Vlag van Zwitserland Hanspeter Hubacher Vlag van Zwitserland Pudu Dudach Yamaha +1 ronde
14 Vlag van Duitsland Heinz Thevissen Vlag van Duitsland Erich Schmitz König +4 ronden
15 Vlag van Zwitserland Hermann Schmid Vlag van Zwitserland Martial Jean-Petit-Matile Schmid-Yamaha +5 ronden

Niet gefinished

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Duitsland Werner Schwärzel Vlag van Duitsland Andreas Huber ARO-Fath
Vlag van Frankrijk Alain Michel Vlag van Frankrijk Gérard Lecorre GEP-Yamaha
Vlag van Zweden Göte Brodin Vlag van Zweden Bengt Forsberg Windle-Yamaha
Vlag van Zwitserland Bruno Holzer Vlag van Zwitserland "Tschunko" LCR-Yamaha
Vlag van Nederland Cees Smit Vlag van Nederland Jan Smit König

Top tien tussenstand zijspanklasse

PosCoureurBakkenistMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk George O'DellVlag van Verenigd Koninkrijk Kenny Arthur / Vlag van Verenigd Koninkrijk Cliff HollandWindle-Yamaha / Seymaz-Yamaha54
2Vlag van Zwitserland Rolf BilandVlag van Verenigd Koninkrijk Kenneth WilliamsSchmid-Yamaha53
3Vlag van Frankrijk Alain MichelVlag van Frankrijk Gérard LecorreGEP-Yamaha41
4Vlag van Duitsland Rolf SteinhausenVlag van Duitsland Josef Huber / Vlag van Duitsland Erich Haselbeck / Vlag van Duitsland Wolfgang KalauchBusch-König / Busch-Yamaha 32
5Vlag van Duitsland Werner SchwärzelVlag van Duitsland Andreas HuberARO-Fath31
6Vlag van Zweden Göte BrodinVlag van Zweden Bengt Forsberg / Vlag van Zweden Per-Erik WickströmWindle-Yamaha30
7Vlag van Duitsland Helmut SchillingVlag van Duitsland Rainer GundelARO-Yamaha27
8Vlag van Verenigd Koninkrijk Dick GreasleyVlag van Verenigd Koninkrijk Mick SkeelsWindle-Yamaha23
9Vlag van Duitsland Siegfried SchauzuVlag van Duitsland Hartmut Schimanski / Vlag van Duitsland Wolfgang Kalauch / Vlag van Duitsland Lorenzo PuzoYamaha20
10Vlag van Zwitserland Bruno HolzerVlag van Zwitserland Karl MeierhansLCR-Yamaha18

Trivia

Caravans

Chas Mortimer kon niet starten in Brno doordat zijn monteur Lionel Angel met bus en caravan was gestrand in Zweden doordat er een wiel van de caravan was gebroken. Voor Lionel's broer Robin was dat ook niet prettig: hij lag op dat moment te slapen in de caravan. Lionel Angel was het seizoen begonnen als monteur van Alex George. Die lag na de Grand Prix van Oostenrijk in de caravan met been- en polsletsel en een flinke hoofdpijn. Het geheel stuiterde behoorlijk en George besloot bij een stop uit de caravan te stappen en weer in de auto te gaan zitten. Zijn monteur zag hem echter niet uitstappen en reed weer weg, Alex George in T-shirt en broek zonder geld achterlatend. Gelukkig reed de Lionel vervolgens verkeerd, waardoor hij de plaats waar George was uitgestapt nog eens passeerde.

Dat de wegen in de DDR ook niet best waren bleek wel uit het feit dat de trekhaak van de caravan van Patrick Fernandez afbrak, maar Fernandez kon ik elk geval starten in Brno.

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Finland 1977		 FIM wereldkampioenschap wegrace
29e seizoen (1977)		 Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Groot-Brittannië 1977
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1976		 Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1978
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.