Auto-immuunziekte

Auto-immuunziekten ontstaan doordat het immuunsysteem lichaamseigen cellen en stoffen als lichaamsvreemd ziet. Het lichaam gaat dan antistoffen tegen de eigen weefsels vormen.[1] De auto-immuunziekten kunnen worden ingedeeld in orgaanspecifieke en gegeneraliseerde auto-immuunziekten. Bij orgaanspecifieke auto-immuunziekten is één soort orgaan aangedaan.

Voorbeelden van orgaanspecifieke auto-immuunziekten zijn:

Auto-immuunziekte Antistof Orgaan
Ziekte van Hashimotoantistoffen tegen TPOschildklier
Gravesantistoffen tegen TSH-receptorschildklier
Syndroom van Churg-StraussANCAbloedvaten
Diabetes mellitus type-1antistoffen tegen eilandjes van Langerhansalvleesklier
Diabetes mellitusantistoffen tegen glutaminezuurdecarboxylasealvleesklier
Myasthenia gravisantistoffen tegen acetylcholinereceptorskeletspier
Pernicieuze anemie (M. Addison-Biermer)antistoffen tegen intrinsieke factormaag
Gastritisantistoffen tegen pariëtale cellenmaag
Prematuur ovarieel falenantistoffen tegen steroïdeproducerende cellenovarium
Ziekte van Addisonantistoffen tegen bijnierschorsbijnier
Coeliakieantistoffen tegen weefsel-transglutaminasedarm
Coeliakieantistoffen tegen endomysiumdarm
Coeliakieantistoffen tegen gliadinedarm
Syndroom van Goodpastureantistoffen tegen glomerulair basaal membraannier
Primaire biliaire cirroseantistoffen tegen mitochondriënlever
Auto-immuun-hepatitisantistoffen tegen levercelmembraanlever

Voorbeelden van gegeneraliseerde auto-immuunziekten zijn:

Auto-immuunziekte Antistof Lichaamsdeel
Reumatoïde artritisCCPbewegingsapparaat
Systemische lupus erythematodesANAvariabel
Syndroom van SjögrenCCPo.a. ogen
CRESTANAvariabel
Ziekte van WegenerANCAvasculitis
Polyarteritis nodosaANCAvasculitis
Microscopische polyangiitisANCAvasculitis
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.