TT Assen 1987

In de training was WK-leider Wayne Gardner bijna 2 seconden sneller dan de concurrentie, die verrassend genoeg aangevoerd werd door Kevin Magee, die een uit onderdelen opgebouwde Yamaha YZR 500 had gekregen en pas zijn tweede Grand Prix reed. Beide nieuwe Cagiva's kwalificeerden zich bij de eerste tien.

Trainingstijden

Pos	Coureur	Merk	Tijd
1.	Wayne Gardner	HRC-Rothmans-Honda	2"12'33
2.	Kevin Magee	Roberts-Yamaha	2"14'01
3.	Eddie Lawson	Agostini-Marlboro-Yamaha	2"14'07
4.	Ron Haslam	HRC-ELF-Honda	2"14'27
5.	Rob McElnea	Agostini-Marlboro-Yamaha	2"14'31
6.	Christian Sarron	Sonauto-Gauloises-Yamaha	2"14'60
7.	Randy Mamola	Roberts-Lucky Strike-Yamaha	2"14'64
8.	Raymond Roche	Bastos-Cagiva	2"14'74
9.	Tadahiko Taira	Agostini-Marlboro-Yamaha	2"14'74
10.	Didier de Radiguès	Bastos-Cagiva	2"15'16

De 500cc-race verliep zeer rommelig door het wisselvallige weer. Er werd op slicks gestart, maar al in de eerste ronde begon het te motregenen en na anderhalve ronde werd de race afgevlagd. Toen waren Randy Mamola, Raymond Roche en Koos van Leyen al gevallen, maar Mamola en Roche stonden op tijd klaar voor de herstart. Het was inmiddels weer droog geworden zodat opnieuw op slicks werd gestart. Er vormde zich een kopgroep met Eddie Lawson, Ron Haslam en Wayne Gardner, die wegliep van Rob McElnea, Tadahiko Taira, Kevin Magee en Christian Sarron. Het begon echter weer te regenen en toen de wedstrijdleiding de race niet afvlagde besloten de drie leiders dat zelf te doen. In de zesde ronde reden ze demonstratief de pit in. Er werd besloten nog een keer te starten voor een race van vijftien ronden. De tijden van de eerste vijf ronden zouden bij deze "manche" worden opgeteld. De tijden van de eerste manche bepaalden ook de nieuwe startopstelling. De bandenkeus was nu eenvoudig, want het regende nog steeds en dus werd er gestart op regenbanden. In de regen was Mamola absoluut de snelste. Binnen enkele ronden maakte hij zijn eerder opgelopen achterstand goed, Lawson reed op de tweede plaats en Gardner was derde. Mamola verloor echter tijd door een remfout, waardoor Lawson weer aansloot. Daarmee was de beslissing gevallen, want Lawson zou totaalwinnaar worden, ondanks het feit dat Mamola de finish als eerste bereikte en ook Gardner was in totaal sneller dan Mamola. Erkende regenrijders presteerden ook goed: Didier de Radiguès werd zesde, Roger Burnett zevende en Kenny Irons achtste.

Uitslag 500cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Tijd	Grid	Ptn
1	Eddie Lawson	Agostini-Marlboro-Yamaha	50"12'91	3	15
2	Wayne Gardner	HRC-Rothmans-Honda	50"19'58	1	12
3	Randy Mamola	Roberts-Lucky Strike-Yamaha	50"25'90	7	10
4	Rob McElnea	Agostini-Marlboro-Yamaha	50"29'34	5	8
5	Ron Haslam	HRC-ELF-Honda	50"51'22	4	6
6	Didier de Radiguès	Bastos-Cagiva	50"56'25	10	5
7	Roger Burnett	HRC-Rothmans-Honda	50"58'14	13	4
8	Kenny Irons	Heron-Suzuki	51"16'00	17	3
9	Pierfrancesco Chili	Gallina-HRC-HB-Honda	51"54'33	12	2
10	Kevin Magee	Roberts-Yamaha	52"13'02	2	1
11	Ray Swann	Honda	52"36'17	27
12	Simon Buckmaster	Duckhams-Honda	53"07'93	31
13	Marco Gentile	Fior-Lucky Strike-Honda	53"16'52	20
14	Shungi Yatsushiro	HRC-Rothmans-Honda	53"32'28	15
15	Fabio Barchitta	Honda	53"34'79	36
16	Gerold Fisher	Honda	53"37'12	37
17	Steve Manley[1]	Suzuki	54"28'75	29
18	Tadahiko Taira	Agostini-Marlboro-Yamaha	+1 ronde	9
19	Silvo Habat[1]	Honda	+1 ronde	33
20	Hervé Guilleux	Fior-SNCF-Honda	+2 ronden	23
21	Bruno Kneubühler	Honda	+2 ronden	30
22	Daniel Amatriaín[1]	Honda	+2 ronden	32

Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Grid Manfred Fischer[1] Honda 19 Alan Jeffrey[1] Suzuki 21 Niall Mackenzie Gallina-HRC-HB-Honda Opgave 11 Henk van der Mark[1] Honda Val 26 Wolfgang von Muralt Suzuki Val 16 Mark Phillips[1] Suzuki[2] 24 Rob Punt[1] Suzuki Opgave 34 Christian Sarron Sonauto-Gauloises-Yamaha Opgave 6 Richard Scott Roberts-Lucky Strike-Yamaha Val 14 Karl Truchsess[1] Honda Val 25 Alessandro Valesi Iberna-Honda 22 Raymond Roche Bastos-Cagiva Val 8 Koos van Leyen[1] Suzuki Krom frame[3] 28

Niet gestart Coureur Merk Grid Marco Papa[1] Honda 18 Fabio Biliotti Honda 25 Niet gekwalificeerd Coureur Merk Gustav Reiner[4] Hein Gericke-Honda Larry Moreno Vacondio Suzuki Maarten Duyzers[1] HDJ-Honda Andreas Leuthe[1] Honda Hennie Boerman[1] Honda Josef Doppler[1] Honda Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Kevin Schwantz Suzuki Verplichtingen elders[5] Freddie Spencer HRC-Honda Blessure[6] Mike Baldwin Roberts-Lucky Strike-Yamaha Blessure[7]

Top tien tussenstand 500cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Wayne Gardner	HRC-Rothmans-Honda	85
2	Randy Mamola	Roberts-Lucky Strike-Yamaha	66
3	Eddie Lawson	Agostini-Marlboro-Yamaha	64
4	Ron Haslam	HRC-ELF-Honda	54
5	Tadahiko Taira	Agostini-Marlboro-Yamaha	28
	Rob McElnea	Agostini-Marlboro-Yamaha
7	Pierfrancesco Chili	Gallina-HRC-HB-Honda	25
8	Niall Mackenzie	Gallina-HRC-HB-Honda	23
9	Christian Sarron	Sonauto-Gauloises-Yamaha	15
	Roger Burnett	HRC-Rothmans-Honda

Na de overwinning in de GP van Joegoslavië leek Carlos Lavado zijn goede vorm voort te zetten in de TT van Assen, want hij zette de snelste trainingstijd. Bovendien raakte hij een belangrijke concurrent kwijt toen Loris Reggiani de gevallen Rudi Gächter niet kon ontwijken en daarbij twee middenvoetsbeentjes brak. Opvallend was de zesde startplaats van Stéphane Mertens met de Armstrong-Honda.

Trainingstijden

Pos	Coureur	Merk	Tijd
1.	Carlos Lavado	Venemotos-HB-Yamaha	2"18'65
2.	Toni Mang	HRC-Rothmans-Honda Deutschland	2"19'08
3.	Jacques Cornu	Parisienne-HRC-Honda	2"19'09
4.	Sito Pons	HRC-Campsa-Honda	2"19'23
5.	Reinhold Roth	HRC-HB-Römer-Honda	2"19'48
6.	Stéphane Mertens	Katayama-Armstrong-HRC-Honda	2"19'60
7.	Carlos Cardús	Nieto-HRC-Ducados-Honda	2"19'71
8.	Martin Wimmer	Agostini-Marlboro-Yamaha	2"19'91
9.	Joan Garriga	Ducados-Yamaha	2"19'97
10.	Luca Cadalora	Agostini-Marlboro-Yamaha	2"20'24

Snelste trainer Carlos Lavado had een redelijke start, maar was later weg dan Jacques Cornu, Reinhold Roth, Sito Pons en Carlos Cardús. Toni Mang had een ronduit slechte start, maar hij kwam gestaag naar voren, in tegenstelling tot Lavado, die even doorstootte naar de vijfde plaats maar daarna posities begon in te leveren. Reinhold Roth nam al snel de leiding over, maar hij stond onder druk van Sito Pons. Lavado werd eerst ingerekend door de oprukkende Toni Mang, die doorstootte naar de kopgroep en daar achtereenvolgens Cornu, Cardús, Pons en Roth inhaalde. Lavado werd opgeslokt door een achtervolgende groep van zes man, maar verloor ook daarmee de aansluiting toen hij het gras in reed, gehinderd door de vallende Stéphane Mertens. Mertens kon weer starten en werd uiteindelijk dertiende.

Uitslag 250cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Tijd	Grid	Ptn
1	Toni Mang	HRC-Rothmans-Honda Deutschland	41"47'20	2	15
2	Reinhold Roth	HRC-HB-Römer-Honda	41"53'65	5	12
3	Sito Pons	HRC-Campsa-Honda	42"00'34	4	10
4	Carlos Cardús	Nieto-HRC-Ducados-Honda	42"14'34	7	8
5	Martin Wimmer	Agostini-Marlboro-Yamaha	42"21'24	8	6
6	Ivàn Palazzese	Yamaha	42"21'56	18	5
7	Jacques Cornu	Parisienne-HRC-Honda	42"21'89	3	4
8	Joan Garriga	Ducados-Yamaha	42"22'16	9	3
9	Patrick Igoa	Sonauto-Gauloises-Yamaha	42"26'59	11	2
10	Carlos Lavado	Venemotos-HB-Yamaha	42"33'19	1	1
11	Manfred Herweh	Levior-Honda	42"37'17	12
12	Guy Bertin	Honda	42"40'07	16
13	Stéphane Mertens	Katayama-Armstrong-HRC-Honda	42"45'25	6
14	Donnie McLeod	EMC-Rotax	42"45'47	15
15	Luca Cadalora	Agostini-Marlboro-Yamaha	42"46'19	10
16	Hans Lindner	Honda	42"51'36	23
17	Javier Cardelús[8]	JJ Cobas	42"53'92	14
18	Jochen Schmid[8]	Yamaha	42"54'13	17
19	Harald Eckl	Honda	42"54'49	27
20	Alberto Puig[8]	JJ Cobas	42"54'74	26
21	Jean-Michel Mattioli	Yamaha	42"55'27	19
22	Cees Doorakkers[8]	Grundig-Honda	42"56'06	24
23	Urz Luzi	Honda	42"56'31	29
24	Patrick van den Goorbergh[8]	Grundig-Honda	42"59'91	25
25	Jean Foray	Chevallier	43"12'25	22
26	Jean-Philippe Ruggia	Sonauto-Gauloises-Yamaha	43"19'47	21
27	Gary Cowan[8]	Honda	43"32'47	31
28	René Delaby	Yamaha	43"36'43	33
29	Massimo Matteoni	Honda	43"36'70	28
30	Andreas Preining[8]	Rotax	44"11'50	36

Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Grid Dominique Sarron HRC-Rothmans-Honda Val 13 Stefano Caracchi Honda 20 Nedy Crotta[8] Rotax 34 Siegfried Minich Honda 35 Kevin Mitchell Yamaha 32 Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Rob Orme[8] Yamaha

Niet gekwalificeerd Coureur Merk Loris Reggiani Aprilia-Rotax[9] Maurizio Vitali[10] FMI-Garelli Nigel Bosworth[8] Yamaha Gerard van der Wal[8] Rotax Josef Hutter[8] Honda André Stamsnijder[8] Honda Jean-François Baldé Defi-Rotax Mar Schouten[8] Honda Jean-Louis Guignabodet Honda Rüdi Gächter[8] Yamaha Albert Jacqmin Honda

Top tien tussenstand 250cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Reinhold Roth	HRC-HB-Römer-Honda	67
	Toni Mang	HRC-Rothmans-Honda Deutschland
3	Sito Pons	HRC-Campsa-Honda	45
4	Jacques Cornu	Parisienne-HRC-Honda	42
5	Martin Wimmer	Agostini-Marlboro-Yamaha	34
6	Carlos Lavado	Venemotos-HB-Yamaha	30
7	Dominique Sarron	HRC-Rothmans-Honda	27
8	Carlos Cardús	Nieto-HRC-Ducados-Honda	26
9	Loris Reggiani	Aprilia-Rotax	24
10	Joan Garriga	Ducados-Yamaha	23

Al in de trainingen waren de Garelli-rijders Bruno Casanova en Fausto Gresini bijna een seconde sneller dan MBA-rijder Paolo Casoli. August Auinger deed het goed met de vierde startpositie, gegeven het feit dat hij zich nogal ziek voelde. Hij hoopte voor de race op zaterdag op een pilletje van dr. Costa.

Trainingstijden

Pos	Coureur	Merk	Tijd
1.	Bruno Casanova	FMI-Garelli	2"25'34
2.	Fausto Gresini	FMI-Garelli	2"25'82
3.	Paolo Casoli	Pileri-AGV-LCR-MBA	2"26'67
4.	August Auinger	Bartol-MBA	2"26'94
5.	Domenico Brigaglia	Pileri-AGV-LCR-MBA	2"27'26
6.	Mike Leitner	MBA	2"27'80
7.	Pier Paolo Bianchi	MBA	2"28'15
8.	Lucio Pietroniro	Johnson-MBA	2"29'19
9.	Thierry Feuz	LCR-MBA	2"29'56
10.	Andrés Sánchez	Pileri-Ducados-LCR-MBA	2"29'79

De 125cc-race in Assen leek uitermate saai, want Fausto Gresini en Bruno Casanova reden meteen weg van Paolo Casoli en August Auinger. Ze wisselden enkele malen van positie, wat leek op het "spelletje" dat Ángel Nieto weleens met zijn teamgenoten speelde om de wedstrijd spannend te laten lijken. Stalorders zouden immers bepalen wie er zou moeten winnen, in dit geval Gresini, die al vier wedstrijden gewonnen had. Toch bleek het achteraf niet zo te zijn, want Casanova verklaarde na de race dat hij wel degelijk had geprobeerd te winnen. Die bewering werd gestaafd door het feit dat Gresini tegen het einde van de race tot twee keer toe het ronderecord verbeterde om Casanova voor te blijven. De beide Garelli's finishten ruim een halve minuut voor Casoli, die net als Auinger (vierde) een eenzame race gereden had.

Uitslag 125cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Grid Ptn 1 Fausto Gresini FMI-Garelli 39"00'97 2 15 2 Bruno Casanova FMI-Garelli 39"01'26 1 12 3 Paolo Casoli Pileri-AGV-LCR-MBA 39"34'67 3 10 4 August Auinger Bartol-MBA 39"42'86 4 8 5 Pier Paolo Bianchi MBA 39"57'15 7 6 6 Mike Leitner MBA 40"02'56 6 5 7 Corrado Catalano[11] MBA 40"12'67 14 4 8 Andrés Sánchez Pileri-Ducados-LCR-MBA 40"17'01 10 3 9 Jean-Claude Selini[11] MBA 40"19'25 12 2 10 Thierry Feuz LCR-MBA 40"20'32 9 1 11 Johnny Wickström MBA 40"26'79 11 12 Adi Stadler[11] MBA 40"27'09 16 13 Olivier Liégeois Assmex-MBA 40"34'05 19 14 Ezio Gianola Honda 40"46'65 21 15 Norbert Peschke[11] Seel 40"47'34 26 16 Håkan Olsson Starol 40"47'59 29 17 Claudio Macciotta MBA 41"01'47 20 18 Peter Sommer[11] MBA 41"10'92 18 19 Manuel Hernández Benetti 41"19'98 17 20 Esa Kytölä[11] MBA 41"20'40 22 21 Robin Appleyard MBA 41"44'39 36 22 Fernando Gonzales[11] JJ Cobas +1 ronde 31 23 Peter Balaz[11] MBA +1 ronde 34 Niet gestart Coureur Merk Oorzaak Grid Lucio Pietroniro Johnson-MBA Motor[12] 8 Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Ton Spek MBA Blessure[13]

Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Grid Domenico Brigaglia Pileri-AGV-LCR-MBA Val[14] 5 Gastone Grassetti MBA 24 Jussi Hautaniemi Pennzoil-LCR-MBA Val 13 Christian Le Badezet[11] MBA 28 Paul Bordes MBA 30 Jan Eggens[11] LCR-EGA Opgave[15] 35 Heinz Litz[11] MBA 33 Willy Pérez MBA Val 15 Robin Milton MBA Val[16] 32 Anton Straver[11] MBA Val[17] 27 Ivan Troisi MBA 23 Alfred Waibel Special 25 Niet gekwalificeerd Coureur Merk Thomas Møller-Pedersen[11] MBA Hubert Abold Honda Dirk Hafeneger MBA Hans Spaan MBA Allan Scott EMC-Rotax Karl Dauer MBA Wilco Zeelenberg Casal Helmut Hovenga MBA Boy van Erp[11][18] MBA Alain Kempener[11] MBA Michael McCarrity MBA

Top twaalf tussenstand 125cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Fausto Gresini	FMI-Garelli	75
2	Bruno Casanova	FMI-Garelli	54
3	August Auinger	Bartol-MBA	42
4	Domenico Brigaglia	Pileri-AGV-LCR-MBA	32
5	Paolo Casoli	Pileri-AGV-LCR-MBA	30
6	Pier Paolo Bianchi	MBA	26
7	Andrés Sánchez	Pileri-Ducados-LCR-MBA	18
8	Thierry Feuz	LCR-MBA	11
9	Jussi Hautaniemi	Pennzoil-LCR-MBA	7
10	Mike Leitner	MBA	6
	Adi Stadler	MBA
	Corrado Catalano	MBA

Enkele rijders zetten opvallend snelle tijden in de trainingen. Stefan Dörflinger verbeterde zichzelf in één ronde met 4½ seconde, wat deed vermoeden dat er een fout bij de tijdwaarneming was gemaakt. Logischer was de verbetering van 8 seconden van Àlex Crivillé, die in de training voor de race om het Europees kampioenschap 2"44'32 reed en nu 2"36'16 neerzette. Hij had echter in de EK-race veel circuitkennis opgebouwd. Jorge Martínez pakte de tweede startplaats, voor Ian McConnachie. Hans Spaan kwalificeerde zich slechts als 13e, na veel technische problemen in de trainingen. Dat bleek te wijten te zijn geweest aan een verkeerd brandstofmengsel.

Trainingstijden

Pos	Coureur	Merk	Tijd
1.	Stefan Dörflinger	LCR-Krauser	2"32'83
2.	Jorge Martínez	Nieto-Ducados-Derbi	2"34'28
3.	Ian McConnachie	LCR-Krauser	2"34'67
4.	Gerhard Waibel	LCR-Krauser	2"35'60
5.	Àlex Crivillé	Marlboro-Derbi	2"36'16
6.	Hubert Abold	Krauser	2"37'55
7.	Luis Miguel Reyes	Campsa-Autisa	2"37'64
8.	Manuel Herreros	Nieto-Ducados-Derbi	2"37'72
9.	Julián Miralles	Marlboro-Derbi	2"37'88
10.	Jörg Seel	Seel	2"38'17

In de race sloegen Jorge Martínez en Gerhard Waibel al snel een gaatje met de achtervolgende groep die bestond uit Manuel Herreros, Stefan Dörflinger, Ian McConnachie, Alex Barros, Luis Miguel Reyes en Jörg Seel. Martínez was echter sneller dan Waibel en liep alleen weg. Waibel viel en gaf in de pit op. Toen ook McConnachie langzamer werd door een te slappe voorvork, kwam Spaan achter Dörflinger en Herreros als vierde door. Uiteindelijk werd Dörflinger in de laatste ronde ingehaald door Herreros, terwijl Spaan ten val kwam.

Uitslag 80cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Grid Ptn 1 Jorge Martínez Nieto-Ducados-Derbi 31"02'52 2 15 2 Manuel Herreros Nieto-Ducados-Derbi 31"24'93 8 12 3 Stefan Dörflinger LCR-Krauser 31"25'99 1 10 4 Luis Miguel Reyes Campsa-Autisa 31"39'72 7 8 5 Julián Miralles[19] Marlboro-Derbi 31"42'37 9 6 6 Karoly Juhasz[19] Krauser 31"44'09 27 5 7 Hubert Abold Krauser 31"48'34 6 4 8 Ian McConnachie LCR-Krauser 32"10'82 3 3 9 Peter Öttl[19] Krauser 32"12'96 18 2 10 Günter Schirnhofer[19] Krauser 32"28'24 26 1 11 Reiner Scheidhauer[19] Seel 32"36'16 17 12 Heinz Paschen[19] Casal 32"36'75 23 13 Stefan Prein[19] Casal 32"37'15 25 14 René Dünki[19] Krauser 32"39'30 19 15 Reiner Koster[19] Kroko 32"39'73 22 16 Bert Smit[11][19] Minarelli[20] 32"42'77 16 17 Janez Pintar[11][19] Eberhardt 32"43'72 30 18 Wilco Zeelenberg Casal 32"52'61 33 19 Ralf Waldmann[19] ERK 32"55'50 14 20 Jos van Dongen[19] Krauser 32"55'74 35 21 Rainer Kunz Kroko 33"11'98 12 22 Alex Barros Arbizu-Casal 33"15'36 11 23 Theo Timmer JVC-HuVo-Casal 33"11'98 29 24 Alojz Pavlič[19] Seel +1 ronde 31

Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Grid Richard Bay Ziegler 24 Kees Besseling[19] Special 32 Juan Ramón Bolart Krauser 15 Àlex Crivillé[19] Marlboro-Derbi 5 Gerhard Waibel Krauser Opgave[21] 4 Josef Fischer LCR-Krauser 20 Raimo Lipponen[19] Krauser 21 Paolo Priori Krauser 28 Hans Spaan JVC-HuVo-Casal Val 13 Lionel Robert[19] SPR 36 Jörg Seel[19] Seel Val[22] 10 Mario Stocco[19] Faccioli 34 Niet gekwalificeerd Coureur Merk Jacques Bernard[19] HuVo-Casal Serge Julin Casal Thomas Engl[19] GPE Stuart Edwards Casal Chris Baert[19] Seel Hans Koopman[19] Ziegler Adri Nijenhuis[19] Casal Paul Bordes RB Dennis Batchelor[19] Krauser Otto Machinek H&M Herri Torrontegui JJ Cobas Mika-Sakari Komu[19] Eberhardt

Top tien tussenstand 80cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Jorge Martínez	Nieto-Ducados-Derbi	87
2	Manuel Herreros	Nieto-Ducados-Derbi	51
3	Gerhard Waibel	LCR-Krauser	44
4	Stefan Dörflinger	LCR-Krauser	42
5	Ian McConnachie	LCR-Krauser	31
6	Hubert Abold	Krauser	22
7	Luis Miguel Reyes	Campsa-Autisa	18
8	Julián Miralles	Marlboro-Derbi	16
9	Jörg Seel	Seel	15
10	Àlex Crivillé	Marlboro-Derbi	12

In de training was de combinatie Rolf Biland / Kurt Waltisperg bijna een seconde sneller dan Egbert Streuer en Bernard Schnieders, maar hij bleek dat hebben gedaan met erg zachte banden, die het geen race konden volhouden. Streuer gebruikte zijn nieuwe motorblok met membraaninlaten en Mikuni-carburateurs. Teamgenoot Theo van Kempen had inmiddels hetzelfde blok, maar uitgerust met Dell'Orto-carburateurs en hij kwalificeerde zich in zijn thuisrace slechts als zestiende.

Trainingstijden

Pos	Coureur	Bakkenist	Merk	Tijd
1.	Rolf Biland	Kurt Waltisperg	LCR-Krauser	2"18'11
2.	Egbert Streuer	Bernard Schnieders	Lucky Strike-LCR-Yamaha	2"19'04
3.	Steve Webster	Tony Hewitt	Fowler-LCR-Krauser	2"19'45
4.	Markus Egloff	Urs Egloff	LCR-Yamaha	2"20'03
5.	Alain Michel	Jean-Marc Fresc	ELF-LCR-Krauser	2"20'52
6.	Alfred Zurbrügg	Simon Birchall	LCR-Yamaha	2"21'87
7.	Rolf Steinhausen	Bruno Hiller	Busch-Yamaha	2"22'04
8.	Masato Kumano	Markus Fährni	LCR-Yamaha	2"22'91
9.	Pascal Larratte	Jacques Corbier	LCR-Yamaha	2"22'97
10.	René Progin	Yvan Hunziker	Seymaz-Krauser	2"22'97

Bij de start op de natte baan waren Egbert Streuer / Bernard Schnieders, Steve Webster / Tony Hewitt en Rolf Steinhausen / Bruno Hiller goed weg, maar de combinatie Alain Michel / Jean-Marc Fresc bleef aanvankelijk gewoon staan en kwam op de twaalfde plaats terecht. Egbert Streuer wilde per se voor het eerst zijn thuis-Grand Prix winnen. Hij liep enorm snel weg van Steve Webster, die het zich ook wel kon veroorloven om tweede te worden, want hij had al twaalf punten voorsprong op Streuer en Alain Michel was nergens te bekennen. Bovendien wist men al dat de Grand Prix-wegrace van België zou vervallen, waardoor er na Assen nog maar vier wedstrijden over waren. Streuer nam aldus een grote voorsprong en finishte 24 seconden eerder dan Webster/Hewitt. Michel/Fresc reden een goede inhaalrace en werden uiteindelijk nog derde, terwijl de sterk gestarte Steinhausen/Hiller ook nog Rolf Biland / Kurt Waltisperg voor moesten laten gaan.

Uitslag zijspanklasse

Pos	Coureur	Bakkenist	Merk	Tijd	Grid	Ptn
1	Egbert Streuer	Bernard Schnieders	Lucky Strike-LCR-Yamaha	41"13'86	2	15
2	Steve Webster	Tony Hewitt	Fowler-LCR-Krauser	41"37'61	3	12
3	Alain Michel	Jean-Marc Fresc	ELF-LCR-Krauser	41"45'79	5	10
4	Rolf Biland	Kurt Waltisperg	LCR-Krauser	41"54'32	1	8
5	Rolf Steinhausen	Bruno Hiller	Busch-Yamaha	42"13'41	7	6
6	Alfred Zurbrügg	Simon Birchall	LCR-Yamaha	42"23'34	6	5
7	Steve Abbott	Shaun Smith	Windle-Yamaha	42"32'21	13	4
8	Bernd Scherer	Wolfgang Gess	BRS-Yamaha	42"51'23	14	3
9	Barry Brindley	Graham Rose	Windle-Yamaha	43"05'65	12	2
10	Theo van Kempen	Geral de Haas	Lucky Strike-LCR-Yamaha	42"21'15	16	1
11	Masato Kumano	Markus Fährni	LCR-Yamaha		8
12	Wolfgang Stropek	Hans-Peter Demling	LCR-Krauser		18
13	Fritz Stölzle[23]	Hubert Stölzle[23]	LCR-Yamaha	+1 ronde	17
14	René Progin	Yvan Hunziker	Seymaz-Krauser	+1 ronde	10
15	Gary Thomas	Geoff White	LCR-Yamaha	+1 ronde	20

Niet gefinished

Coureur	Bakkenist	Merk	Grid	Oorzaak
Markus Egloff	Urs Egloff	LCR-Yamaha	4	Koppeling
Pascal Larratte	Jacques Corbier	LCR-Yamaha	9
Derek Jones	Brian Ayres	LCR-Yamaha	11
Yoshisada Kumagaya	Brian Barlow	Windle-Yamaha	15
Graham Gleeson	Iain Colquhoun	LCR-Yamaha	19

Top tien tussenstand zijspanklasse

Pos	Coureur	Bakkenist	Merk	Ptn.
1	Steve Webster	Tony Hewitt	LCR-Krauser	50
2	Alain Michel	Jean-Marc Fresc	ELF-LCR-Krauser	42
3	Egbert Streuer	Bernard Schnieders	Lucky Strike-LCR-Yamaha	39
4	Rolf Biland	Kurt Waltisperg	LCR-Krauser	23
5	Alfred Zurbrügg	Martin Zurbrügg / Andreas Räcke / Simon Birchall	LCR-Yamaha	19
6	Steve Abbott	Shaun Smith	Windle-Yamaha	16
7	Masato Kumano	Andreas Räcke / Markus Fährni	LCR-Yamaha	10
	Theo van Kempen	Geral de Haas	Lucky Strike-LCR-Yamaha
9	Derek Bayley	Brian Nixon	LCR-Yamaha	8
	Derek Jones	Simon Birchall / Brian Ayres	LCR-Yamaha

In de training was Anders Andersson, die in de TT van Man een toptienklassering teloor had zien gaan toen zijn Suzuki GSX-R 750 op drie cilinders ging lopen, de snelste. Opvallende tweede was Mark Phillips, een vreemde eend in de bijt met zijn tweetakt-Suzuki RG 500. Henk de Vries werd met zijn grote circuitkennis derde, nog voor de favorieten Virginio Ferrari, Davide Tardozzi en Joey Dunlop.

Trainingstijden

Pos	Coureur	Merk	Tijd
1.	Anders Andersson	Suzuki	2"20'11
2.	Mark Phillips	Suzuki 500[2]	2"20'22
3.	Henk de Vries	JVR-Bakker-Yamaha	2"20'38
4.	Virginio Ferrari	Bimota-Yamaha	2"20'48
5.	Davide Tardozzi	Bimota-Yamaha	2"20'49
6.	Jari Suhonen	Yamaha	2"20'50
7.	Joey Dunlop	Rothmans-HRC-Honda	2"20'93
8.	Roger Marshall	Skoal Bandit-Suzuki	2"21'00
9.	Paul Iddon	Skoal Bandit-Suzuki	2"21'33
10.	B. Schmidt

Aanvankelijk nam Joey Dunlop de leiding voor Anders Andersson, Mark Phillips, Fred Merkel, Davide Tardozzi, Roger Marshall, Steve Williams en Virginio Ferrari. In de zesde ronde nam Tardozzi de leiding, terwijl Andersson na een stuurfout wegzakte. Virginio Ferrari kwam uiteindelijk op de tweede plaats terecht. Joey Dunlop werd uitgeschakeld door Merkel, die hem in de GT-bocht probeerde in te halen. Phillips reed op de derde plaats, maar zijn tweetakt kon de race niet zonder tankstop voltooien, waardoor hij uiteindelijk slechts zesde werd en de laatste podiumpositie in handen van Roger Marshall moest geven.

Uitslag Formule I

Pos	Coureur	Merk	Tijd	Grid	Ptn
1	Virginio Ferrari	Bimota-Yamaha	59"02'05	4	15
2	Davide Tardozzi	Bimota-Yamaha	59"02'10	5	12
3	Roger Marshall	Skoal Bandit-Suzuki	59"28'78	8	10
4	Paul Iddon	Skoal Bandit-Suzuki	59"32'04	9	8
5	Peter Rubatto	Bimota-Yamaha	59"34'58		6
6	Mark Phillips[1]	Suzuki 500[2]		2	5
7	Anders Andersson	Suzuki		1	4
8	Ernst Gschwender	Suzuki			3
9	Andreas Hofmann	Kawasaki			2
10	Henk de Vries	JVR-Bakker-Yamaha		3	1
11	Klaus Klein	Bimota-Yamaha
12	Henrik Ottesen	Yamaha
13	Dick Bemelman	Yamaha		24
14	Steve Williams	Yamaha
15	Michael Galinsky	Yamaha	+1 ronde
16	Jari Suhonen	Yamaha	+1 ronde	6
17	René Rasmussen	Suzuki	+1 ronde
18	Bernd Caspers	Suzuki	+1 ronde
19	Edwin Weibel	Honda	+1 ronde
20	Eddie Laycock	Yamaha	+1 ronde
21	Michel Simeon	Suzuki	+1 ronde
22	Glenn Williams	Suzuki	+1 ronde
23	Johan van Vaerenbergh	Harris-Kawasaki	+1 ronde	34

Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Grid Joey Dunlop Rothmans-HRC-Honda Val 7 Fred Merkel HRC-Honda Opgeblazen motor Peter Smetsers Yamaha Val[24] 33 Mile Pajic Yamaha Val[25] 18 Niet gekwalificeerd Coureur Merk Harrie Benthem Kawasaki Gerrie van Rooijen Onbekend Eddie van Drongelen Yamaha Niet deelgenomen Coureur Merk Phil Mellor Heron-Virgin-Suzuki Dave Leach Padgett's-Suzuki Ray Swann Harris-Suzuki Tony Rutter Suzuki Alex George Suzuki Iain Duffus Yamaha Brian Reid Suzuki Steve Henshaw Suzuki

Onbekend (coureurs die wel waren ingeschreven, maar niet in de uitslagenlijsten voorkomen) Coureur Merk Trevor Nation Loctite-Yamaha Geoff Johnson Loctite-Yamaha Andy McGladdery Suzuki Nick Jefferies Honda Patrick Bettendorf Suzuki Steve Linsdell Flitwick-Yamaha Alfred Waibel Honda Graeme McGregor Suzuki Franz Kaserer[1] Suzuki 500 Patric Orban Kawasaki Eric Bragard Honda Esko Kuparinen Kawasaki Eero Hyvärinen Suzuki Mauro Ricci Honda Stefano Caracchi Ducati Paddy Loser Honda Hans Künzi Yamaha Claudio Biesele Yamaha Johnny Willemsen Suzuki

Top tien tussenstand WK-Formule TT

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Virginio Ferrari	Bimota-Yamaha	30
2	Joey Dunlop	HRC-Rothmans-Honda	28
3	Peter Rubatto	Bimota-Yamaha	26
4	Davide Tardozzi	Bimota-Yamaha	24
5	Paul Iddon	Skoal Bandit-Suzuki	23
6	Roger Marshall	Skoal Bandit-Suzuki	18
7	Anders Andersson	Suzuki	14
8	Fred Merkel	HRC-Honda	12
	Phil Mellor	Heron-Virgin-Suzuki
10	Geoff Johnson	Loctite-Yamaha	10

De Australiër Kevin Magee debuteerde in Europa. Nadat hij tijdens de Grand Prix van Japan met een fabrieks-Yamaha YZR 500 uit 1986 had mogen rijden, kreeg hij nu een nieuwe, die was opgebouwd uit onderdelen van een machine van Roberts-Lucky Strike-Yamaha, maar die in de Yamaha-fabriekskleuren was gespoten. Magee reed op uitnodiging van Kenny Roberts, maar kon nog niet aan alle GP's deelnemen vanwege verplichtingen in het Australische Superbike-kampioenschap.

Onverwacht snel keerde Patrick Igoa terug op het circuit, nadat hij op 7 juni een heup gebroken had tijdens de Grand Prix van Oostenrijk. Hij had er nog wel veel last van bij het omleggen van de motorfiets in bochten, maar finishte desalniettemin als negende.

Hans Spaan had eigenlijk te veel hooi op zijn vork genomen nu hij voor MBA ook de nieuwe 125cc-eencilinder voor het seizoen 1988 testte. Zijn eigen 80cc-HuVo-Casal had enorme problemen in de trainingen: tot twee keer toe kreeg hij een vastloper door een verbrande zuiger, zijn versnellingsbak ging stuk en een lager van de krukas ging stuk. Op vrijdagavond reed hij naar Castricum om thuis de problemen op te lossen en daar ontdekte hij dat hij een verkeerd brandstofmengsel had gebruikt. Met betere mengsmering liep de machine veel beter en 's nachts op drie uur was hij terug op het circuit. Tussen alle problemen door moest hij ook nog de 125cc-MBA kwalificeren, maar dat lukte niet omdat hij in de laatste tijdtraining het gras in moest omdat Boy van Erp voor hem viel. In de 80cc-kwalificatie bleef het bij de dertiende tijd die hij nog met de verkeerde benzine had gereden, maar in de race viel hij omdat hij op de verkeerde banden reed. Dat was ook al een gevolg van het feit dat hij door alle problemen slechts zestien trainingsronden had gereden.

Omdat tijdens de "Speedweek Assen" eerst wedstrijden om het Europees kampioenschap werden gereden, startten een flink aantal EK-rijders ook in de WK-races. Vooral in de lichte klassen deden ze dat goed en sommigen scoorden zelfs punten, zoals Corrado Catalano (7e in de 125cc-klasse), Jean-Claude Selini (9e in de 125cc-klasse), Julián Miralles (5e in de 80cc-klasse), Karoly Juhasz (6e in de 80cc-klasse), Peter Öttl (9e in de 80cc-klasse) en Günter Schirnhofer (10e in de 80cc-klasse). De Brit Mark Phillips startte met dezelfde Suzuki RG 500 zelfs in drie races: In het EK 500 cc werd hij 7e, in de Formule 1-race werd hij werd hij 6e en in de WK 500cc-race viel hij uit.

Door het uitlopen van het programma was de prijsuitreiking ook verlaat. De zijspanrijders kregen hun prijzen pas rond middernacht uitgereikt. Toni Mang klaagde over het late tijdstip, maar hij kwam er overheen. Om twee uur 's nachts hing hij nog aan de bar.