Grand Prix-wegrace van Zweden 1986

De meest opmerkelijke prestatie in de trainingen in Zweden kwam van Niall Mackenzie, die als invaller voor de geblesseerde Paul Lewis de Heron-Suzuki op de zesde startplaats zette. Andere Suzuki-coureurs hadden het in dit seizoen nog niet verder geschopt dan de tiende startplaats. Wayne Gardner reed in Zweden de snelste trainingstijd, maar dat was wat geflatteerd: door de regen kon Eddie Lawson zijn tijd in de laatste training niet verbeteren.

Trainingstijden

Pos	Coureur	Merk	Tijd
1.	Wayne Gardner	HRC-Rothmans-Honda	1"36'35
2.	Eddie Lawson	Agostini-Marlboro-Yamaha	1"36'64
3.	Rob McElnea	Agostini-Marlboro-Yamaha	1"36'86
4.	Mike Baldwin	Roberts-Lucky Strike-Yamaha	1"36'90
5.	Raymond Roche	Katayama-HRC-Rothmans-Honda	1"37'70
6.	Niall Mackenzie	Heron-Skoal Bandit-Suzuki	1"37'73
7.	Ron Haslam	ELF-Honda	1"38'36
8.	Didier de Radiguès	Rollstar-Chevallier-Honda	1"38'69
9.	Randy Mamola	Roberts-Lucky Strike-Yamaha	1"38'94
10.	Christian le Liard	ELF-Honda	1"40'46

Didier de Radiguès mocht een paar ronden op kop rijden in Zweden, maar toen werd hij gepasseerd door Eddie Lawson en Wayne Gardner. Lawson's Yamaha was duidelijk sneller, maar Gardner wist lang bij te blijven door heel laat te remmen. In de 22e ronde moest hij echter afhaken omdat er een groepje achterblijvers ingehaald moesten worden. Daarmee was de strijd om de koppositie voorbij. Die om de derde plaats werd beslist toen Mike Baldwin Rob McElnea passeerde. Randy Mamola, die met zijn gebroken schouder alleen naar Zweden was gekomen omdat hij nog kans maakte op de tweede plaats in het wereldkampioenschap, werd slechts achtste. Lawson had nu negentien punten voorsprong op Gardner en was daarmee zeker van de wereldtitel.

Uitslag 500cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Tijd	Grid	Ptn
1	Eddie Lawson	Marlboro-Agostini-Yamaha	48"59'33	2	15
2	Wayne Gardner	HRC-Rothmans-Honda	49"15'37	1	12
3	Mike Baldwin	Roberts-Lucky Strike-Yamaha	49"17'77	4	10
4	Rob McElnea	Marlboro-Agostini-Yamaha	49"18'89	3	8
5	Raymond Roche	Katayama-HRC-Rothmans-Honda	49"41'57	5	6
6	Didier de Radiguès	Rollstar-Chevallier-Honda	49"49'06	8	5
7	Niall Mackenzie	Heron-Skoal Bandit-Suzuki	49"57'79	6	4
8	Randy Mamola	Roberts-Lucky Strike-Yamaha	50"08'74	9	3
9	Ron Haslam	ELF-Honda	+1 ronde	7	2
10	Wolfgang von Muralt	Frankonia-Suzuki	+1 ronde	13	1
11	Marco Gentile	Écurie-Fior-Honda	+1 ronde	16
12	Peter Lindén	Honda	+1 ronde	12
13	Boet van Dulmen	Bakker-PDM-Honda	+1 ronde	20
14	Shungi Yatsushiro	Moriwaki-HRC-Honda	+1 ronde	14
15	Paul Iddon	Heron-Skoal Bandit-Suzuki	+1 ronde	18
16	Manfred Fischer	Hein Gericke-Honda	+1 ronde	21
17	Henk van der Mark	PDM-Honda	+1 ronde	22
18	Simon Buckmaster	Duckhams Oil-Honda	+1 ronde	19
19	Eero Hyvärinen	Honda	+1 ronde	17
20	Alan Jeffrey	Suzuki	+1 ronde	23
21	Mile Pajic	SNRT-Honda	+1 ronde	33
22	Maarten Duyzers	Suzuki	+1 ronde	29
23	Esko Kuparinen	Honda	+2 ronden	24
24	Paul Ramon	Suzuki	+2 ronden	28
25	Claus Wulff	Suzuki	+2 ronden	26
26	Åke Dahli	Suzuki	+2 ronden	35

Niet gefinisht Coureur Merk Oorzaak Grid Fabio Biliotti FMI-Honda Val 11 Peter Sköld Honda 15 Dietmar Mayer Honda 32 Ari Rämö Honda 36 Lars Johansson Suzuki 37 Christian Le Liard ELF-Honda 10 Helmut Schütz Honda 34 Josef Doppler Suzuki 30 Christopher Bürki Honda 31 Marc Phillips Suzuki 25

Niet gestart Coureur Merk Oorzaak Grid Marco Papa Honda 27 Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Pierfrancesco Chili Gallina-HB-Suzuki Blessures[1] Dave Petersen Paul Lewis Heron-Skoal Bandit-Suzuki Blessure[2] Christian Sarron Sonauto-Gauloises-Yamaha Blessure[3] Joan Garriga Cagiva Teambeleid[4]

Top tien tussenstand 500cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Eddie Lawson	Agostini-Marlboro-Yamaha	124	Wereldkampioen
2	Wayne Gardner	HRC-Rothmans-Honda	105
3	Randy Mamola	Roberts-Lucky Strike-Yamaha	95
4	Mike Baldwin	Roberts-Lucky Strike-Yamaha	70
5	Rob McElnea	Agostini-Marlboro-Yamaha	60
6	Christian Sarron	Sonauto-Gauloises-Yamaha	53
7	Didier de Radiguès	Rollstar-Chevallier-Honda	38
8	Raymond Roche	Katayama-Rothmans-Honda / Katayama-HRC-Rothmans-Honda	29
9	Ron Haslam	ELF-Honda	16
10	Pierfrancesco Chili	Gallina-HB-Suzuki	11

Na zijn zevende startplaats in de 500cc-klasse bereikte Niall Mackenzie in de 250cc-klasse zelfs de vierde tijd, voor zijn teamgenoot Donnie McLeod en ook voor de Honda- en Yamaha-fabriekscoureurs Sito Pons, Tadahiko Taira, Jean-François Baldé, Toni Mang en Virginio Ferrari. Ook met Maurizio Vitali ging het steeds beter nu het frame van zijn Garelli gewijzigd was. Hij reed de derde trainingstijd. Carlos Lavado kwam hard ten val door een vastgelopen versnellingsbak maar kwam met de schrik en een pijnlijke arm vrij.

Trainingstijden

Pos	Coureur	Merk	Tijd
1.	Martin Wimmer	Agostini-Marlboro-Yamaha	1"39'73
2.	Carlos Lavado	Venemotos-HB-Yamaha	1"39'77
3.	Maurizio Vitali	Garelli	1'40'23
4.	Niall Mackenzie	Silverstone-Armstrong-Rotax	1"40'28
5.	Donnie McLeod	Silverstone-Armstrong-Rotax	1"40'27
6.	Sito Pons	HRC-Campsa-Honda	1"40'87
7.	Tadahiko Taira	Agostini-Marlboro-Yamaha	1"40'89
8.	Jean-Michel Mattioli	Yamaha	1"41'28
9.	Jean-François Baldé	Katayama-Rothmans-Honda	1"41'42
10.	Jean-Louis Guignabodet	MIG-Rotax	1"41'54

De 250cc-klasse reed in Zweden op zaterdag, toen de weersomstandigheden nog zeer wisselend waren. Voor de start hadden de coureurs dan ook een probleem met de bandenkeuze. Na de opwarmronde werd er dan ook nog veel gewisseld. Bij de start was het droog, maar er dreigde regen en het circuit was nog vochtig. Carlos Lavado koos voor een opgesneden slick achter en een intermediate voor, Sito Pons voor een slick achter en een intermediate voor en Jean-François Baldé voor twee slicks. Vanaf de derde startrij was Stéphane Mertens als snelste weg, maar hij werd na de eerste ronde gepasseerd door Lavado. Toen de baan opdroogde kreeg Baldé met zijn slicks de overhand en in de eerste tien ronden wist hij een voorsprong op te bouwen. Toen het begon te regenen moest Baldé gas terugnemen en kwam Lavado naar voren en ook Sito Pons, die was teruggevallen omdat hij zich verremd had, passeerde Baldé. Na de 23e ronde, twee ronden voor het officiële einde van de race, vlagde de wedstrijdleider de race af omdat hij het te gevaarlijk vond. Hij deed dat echter met de zwart/wit geblokte finishvlag, terwijl hij het met de rode vlag had moeten doen. Ook liet hij de stand na 23 ronden tellen, terwijl het eigenlijk de stand na 22 ronden had moeten zijn. Na protesten en twee uur vergaderen werd de eindstand herzien. Voor Lavado maakte dat niet uit: hij reed na de 22e ronde al op kop en behield zijn eerste plaats. Ook Pons en Baldé behielden hun plekken, maar de Maurizio Vitali kreeg nu de vierde plaats in plaats van Dominique Sarron, die vijfde werd. Tadahiko Taira en Guy Bertin vielen in de 23e ronde, maar werden nu als twaalfde en dertiende geklasseerd.

Uitslag 250cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Tijd	Grid	Ptn
1	Carlos Lavado	Venemotos-HB-Yamaha	39"13'54	2	15
2	Sito Pons	HRC-Campsa-Honda	39"17'44	6	12
3	Jean-François Baldé	Katayama-Rothmans-Honda	39"18'74	9	10
4	Maurizio Vitali	Garelli	39"30'35	3	8
5	Dominique Sarron	Rothmans-Honda	39"30'80	12	6
6	Stéphane Mertens	Johnson-Yamaha	39"34'62	11	5
7	Jacques Cornu	ELF-Parisienne-Honda	39"38'82	14	4
8	Jean Foray	Chevallier-Yamaha	39"40'62	27	3
9	Siegfried Minich	Honda	39"54'83	17	2
10	Alan Carter	JJ Cobas-Rotax	39"57'99	18	1
11	Niall Mackenzie	Silverstone-Armstrong-Rotax	40"35'94	4
12	Martin Wimmer	Marlboro-Agostini-Yamaha	40"36'39	1
13	Tadahiko Taira	Marlboro-Agostini-Yamaha	40"39'59	7
14	Guy Bertin	ELF-Parisienne	40"51'23	24
15	Roland Freymond	Yamaha	41"06'55	28
16	Herbert Besendörfer	Yamaha	+1 ronde	31
17	Philippe Pagano	Honda	+1 ronde	34
18	Jean-Michel Mattioli	Yamaha	+1 ronde	8
19	Carlos Cardús	Campsa-Honda	+2 ronden	22
20	Jean-Louis Guignabodet	MIG-Rotax	+2 ronden	10

Niet gefinisht Coureur Merk Oorzaak Grid Donnie McLeod Silverstone-Armstrong-Rotax Ontsteking 5 Toni Mang HRC-Rothmans-Honda Val 13 Harald Eckl Honda Val 15 Virginio Ferrari Katayama-HRC-Total-Honda Val 16 Stefano Caracchi Aprilia-Rotax Val 19 Fausto Ricci HRC-Honda 20 Reinhold Roth HB-Römer-Honda Val 21 Loris Reggiani Aprilia-Rotax 23 Jean-Louis Tournadre Yamaha 25 Christian Boudinot JJ Cobas-Rotax Val 26 René Delaby Rotax 29 Bobby Issazadhe Chimoto 30 Gary Noël EMC-Rotax Val 33 Håkan Olsson MBA 35 Massimo Matteoni Honda 32

Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Pierre Bolle ELF-Parisienne Blessure[5] Hans Lindner Rotax Blessure[6] Manfred Herweh HB-Aprilia-Rotax Blessure[7]

Top tien tussenstand 250cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Carlos Lavado	Venemotos-HB-Yamaha	114	Wereldkampioen
2	Sito Pons	HRC-Campsa-Honda	96
3	Jean-François Baldé	Katayama-Rothmans-Honda	63
4	Dominique Sarron	Rothmans-Honda	62
5	Toni Mang	HRC-Rothmans-Honda	57
6	Martin Wimmer	Marlboro-Agostini-Yamaha	51
7	Jacques Cornu	ELF-Parisienne-Honda	32
8	Donnie McLeod	Silverstone-Armstrong-Rotax	27
9	Fausto Ricci	HRC-Honda	24
10	Pierre Bolle	ELF-Parisienne	19

De koplopers in het WK, Luca Cadalora en Fausto Gresini, stelden zich tevreden met de vijfde en de zesde trainingstijd. August Auinger, Ezio Gianola en Bruno Kneubühler bezetten de eerste drie startplaatsen, terwijl semi-fabriekscoureur Domenico Brigaglia met zijn Ducados-MBA vierde was. Zijn teamgenoot Ángel Nieto, die een hekel had aan het Zweedse circuit, was niet eens verschenen. Nieto had kennelijk het snelste motorblok, want dat werd in het frame van Brigaglia overgeheveld.

Trainingstijden

Pos	Coureur	Merk	Tijd
1.	August Auinger	Bartol-LCR-MBA	1"45'19
2.	Ezio Gianola	MBA	1"45'33
3.	Bruno Kneubühler	LCR-MBA	1"45'33
4.	Domenico Brigaglia	Ducados-MBA	1"45'59
5.	Luca Cadalora	FMI-Garelli	1"45'70
6.	Fausto Gresini	FMI-Garelli	1"46'18
7.	Johnny Wickström	MBA	1"46'93
8.	Thierry Feuz	MBA	1"47'37
9.	Lucio Pietroniro	Johnson-MBA	1"47'68
10.	Jean-Claude Selini	MBA	1"48'23

Zes ronden lang kon August Auinger zich mengen met de strijd om de leiding, waarbij hij aanvallen van Luca Cadalora, Fausto Gresini en Ezio Gianola af moest slaan. In de zevende ronde gleed zijn voorwiel weg en was zijn race voorbij. Gianola was toen al uit de strijd omdat er koelwater in een van zijn cilinders was gelopen en daardoor konden de beide Garelli-coureurs hun broederstrijd, die al het hele seizoen duurde, voortzetten. Gresini had de eerste twee GP's gewonnen, maar daarna sloeg de weegschaal om naar Cadalora. Deze twee wisselden voortdurend van positie en uiteindelijk wist Gresini te winnen. Domenico Brigaglia was slecht gestart maar reed onbedreigd naar de derde plaats. Om de vierde plaats werd gevochten door Bruno Kneubühler, Lucio Pietroniro en Johnny Wickström, die in deze volgorde over de finish gingen.

Uitslag 125cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Grid Ptn 1 Fausto Gresini FMI-Garelli 40"40'50 6 15 2 Luca Cadalora FMI-Garelli 40"43'47 5 12 3 Domenico Brigaglia Ducados-MBA 41"07'22 4 10 4 Bruno Kneubühler LCR-MBA 41"12'09 3 8 5 Lucio Pietroniro Johnson-MBA 41"12'41 9 6 6 Johnny Wickström MBA 41"15'26 7 5 7 Thierry Feuz MBA 41"39'96 8 4 8 Adi Stadler MBA 41"53'42 29 3 9 Pier Paolo Bianchi MBA 41"56'97 13 2 10 Håkan Olsson MBA 41"57'14 33 1 11 Andres Sánchez Ducados-MBA 41"57'38 25 12 Thomas Pedersen MBA 42"20'93 18 13 Esa Kytölä MBA 42"22'04 17 14 Robin Milton MBA 42"23'09 24 15 Peter Sommer MBA 42"23'28 22 16 Mike Leitner MBA +1 ronde 23 17 Jörgen Ask MBA +1 ronde 34 18 Mogens Johansen MBA +1 ronde 32 19 Ivan Troisi MBA +1 ronde 36 20 Ton Spek MBA +1 ronde 37

Niet gefinisht Coureur Merk Oorzaak Grid August Auinger Bartol-LCR-MBA Val 1 Ezio Gianola MBA Koelwaterlekkage 2 Jean-Claude Selini MBA 10 Claudio Macciotta MBA 11 Paolo Casoli MBA 12 Jacques Hutteau MBA 14 Olivier Liégeois Assmex-MBA 16 Hannu Kallio MBA 19 Willy Pérez MBA 20 Paul Bordes MBA 21 Christian Le Badezet MBA 28 Willy Hupperich MBA 30 Boy van Erp MBA Ketting 31 Bady Hassaine MBA 35 Marcelino Garcia Ducados-MBA 27 Niet gestart Coureur Merk Oorzaak Grid Jussi Hautaniemi MBA Blessure[8] Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Ángel Nieto Ducados-MBA

Top tien tussenstand 125cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Luca Cadalora	FMI-Garelli	98
2	Fausto Gresini	FMI-Garelli	89
3	Domenico Brigaglia	Ducados-MBA	69
4	Ezio Gianola	MBA	49
5	Bruno Kneubühler	LCR-MBA	40
6	Lucio Pietroniro	Johnson-MBA	37
7	August Auinger	Bartol-LCR-MBA	35
8	Johnny Wickström	MBA	31
9	Pier Paolo Bianchi	MBA	29
10	Willy Pérez	MBA	26

De tip die Rolf Biland in Silverstone van Egbert Streuer had gekregen wierp in Zweden vruchten af. In Engeland kon hij nauwelijk een trainingsronde volbrengen door vastlopers tot Streuer hem adviseerde een drukventiel in de brandstoftoevoer te monteren. Daar reed hij toen de snelste trainingstijd mee en nu wist hij 54 trainingsronden te rijden zonder problemen. Streuer reed de tweede trainingstijd en had daar geen probleem mee. Biland was immers geen bedreiging voor het wereldkampioenschap en concurrenten Alain Michel en Steve Webster stonden op de derde en de vierde startplaats.

Trainingstijden

Pos	Coureur	Bakkenist	Merk	Tijd
1.	Rolf Biland	Kurt Waltisperg	LCR-Krauser	1"39'35
2.	Egbert Streuer	Bernard Schnieders	LCR-Yamaha	1"39'92
3.	Alain Michel	Jean-Marc Fresc	Krauser-LCR-Yamaha	1"40'09
4.	Steve Webster	Tony Hewitt	LCR-Yamaha	1"40'71
5.	Alfred Zurbrügg	Martin Zurbrügg	LCR-Yamaha	1"40'72
6.	Markus Egloff	Urs Egloff	LCR-Seel	1"41'10
7.	Masato Kumano	Helmut Diehl	LCR-Yamaha	1"41'53
8.	Derek Bayley	Brian Nixon	LCR-Ricardo Z	1"41'78
9.	Rolf Steinhausen	Bruno Hiller	Camel-Busch-Yamaha	1"42'15
10.	René Progin	Yvan Hunziker	Seymaz-Yamaha	1"42'27

Na de eerste ronde van de zijspan race leidden Rolf Biland / Kurt Waltisperg voor Steve Webster / Tony Hewitt, Alain Michel / Jean-Marc Fresc en Egbert Streuer / Bernard Schnieders. Streuer nam de derde plaats over en zo bleef de volgorde ongewijzigd tot Webster / Hewitt in de achtste ronde uitvielen. In de vijftiende ronde vielen ook Biland / Waltisperg uit en Streuer liet de leiding over aan Michel. Met zes punten voorsprong in het wereldkampioenschap kon men zich een overwinning van Michel / Fresc wel veroorloven, maar in de negentiende ronde viel ook de machine van Streuer stil. Nu stonden Michel / Fresc plotseling ruim aan de leiding van het WK, acht punten voor Webster / Hewitt en negen punten voor Streuer / Schnieders.

Uitslag zijspanklasse

Pos	Coureur	Bakkenist	Merk	Tijd	Grid	Ptn
1	Alain Michel	Jean-Marc Fresc	Krauser-LCR-Yamaha	39"19'73	3	15
2	Markus Egloff	Urs Egloff	LCR-Seel	39"43'83	6	12
3	Derek Bayley	Brian Nixon	LCR-Ricardo Z	39"45'26	8	10
4	Derek Jones	Brian Ayres	LCR-Yamaha	39"45'60		8
5	Masato Kumano	Helmut Diehl	LCR-Yamaha	39"55'49	7	6
6	Frank Wrathall	Kerry Chapman	LCR-Yamaha	40"05'35		5
7	René Progin	Yvan Hunziker	Seymaz-Yamaha	40"07'02	10	4
8	Theo van Kempen	Geral de Haas	LCR-Yamaha	40"11'68	14	3
9	Steve Abbott	Shaun Smith	Windle-Yamaha	40"33'22		2
10	Graham Gleeson	Peter Lindén	LCR-Yamaha	40"41'37		1
11	Yoshisada Kumagaya	Kazahito Makiuchi	LCR-Yamaha
12	Dennis Bingham	Julia Bingham	LCR-Yamaha
13	Wolfgang Stropek	Hans-Peter Demling	LCR-Rotax
14	Benny Lysén	Ole Möller	Yamaha
15	Steve Webster	Tony Hewitt	LCR-Yamaha		4
16	Billy Gällros	Onbekend	Onbekend
17	Rolf Steinhausen	Bruno Hiller	Camel-Busch-Yamaha		9

Niet gefinisht

Coureur	Bakkenist	Merk	Oorzaak	Grid
Rolf Biland	Kurt Waltisperg	LCR-Krauser	Vastloper	1
Egbert Streuer	Bernard Schnieders	LCR-Yamaha	Vastloper	2
Alfred Zurbrügg	Martin Zurbrügg	LCR-Yamaha		5

Top tien tussenstand zijspanklasse

Pos	Coureur	Bakkenist	Merk	Ptn
1	Alain Michel	Jean-Marc Fresc	Krauser-LCR-Yamaha	69
2	Steve Webster	Tony Hewitt	LCR-Yamaha	61
3	Egbert Streuer	Bernard Schnieders	LCR-Yamaha	60
4	Markus Egloff	Urs Egloff	LCR-Seel	49
5	Masato Kumano	Helmut Diehl	LCR-Yamaha	33
6	Steve Abbott	Shaun Smith / Vince Biggs	Windle-Yamaha	32
7	Alfred Zurbrügg	Martin Zurbrügg / Adolf Hänni	LCR-Yamaha	30
8	Derek Jones	Brian Ayres	LCR-Yamaha	29
9	Rolf Biland	Kurt Waltisperg	LCR-Krauser	20
10	Derek Bayley	Brian Nixon	LCR-Ricardo Z	19

Randy Mamola liet fysiotherapeut Willy Dungl naar Zweden komen om hem te helpen met zijn gebroken schouder. Toen zijspancoureur Markus Egloff bij een crash in de training een ribblessure opliep hielp Dungl hem ook. Beiden reden hun races uit en Egloff werd in de zijspanrace zelfs tweede. Willy Dungl genoot bekendheid in de sport. Hij had Niki Lauda bijgestaan na diens zware ongeluk op de Nürburgring en had ook gewerkt voor Ayrton Senna, Alain Prost, Gerhard Berger en de alpineskiër Franz Klammer.

Na het wegvallen van zijn vaste bakkenist David Elliott had Graham Gleeson in de Britse Grand Prix met Iain Colquhoun gereden. Die was kennelijk niet mee naar Zweden gereisd, want hier vond Gleeson 500cc-coureur Peter Lindén bereid in het zijspan plaats te nemen. Ze werden tiende en zo scoorde Lindén het eerste WK-punt van zijn carrière.