Grand Prix-wegrace van Groot-Brittannië 1986

Zelfs de zware 500cc-machines hadden last van de enorme windstoten tijdens de trainingen. Dave Petersen kwam ten val en moest in het ziekenhuis zijn linkerpink laten amputeren en zijn teamgenoot Pierfrancesco Chili viel in Woodcote Corner omdat hij op de steeds nattere baan met slicks bleef doorrijden. Hij liep een hersenschudding en een schouderblessure op en zo kon Roberto Gallina nog voor de racedag zijn spullen inpakken. Wayne Gardner was de enige die onder het ronderecord kwam, op de eerste trainingsdag, want daarna werd het weer steeds slechter.

Trainingstijden

Pos	Coureur	Merk	Tijd
1.	Wayne Gardner	HRC-Rothmans-Honda	1"28'16
2.	Randy Mamola	Roberts-Lucky Strike-Yamaha	1"28'69
3.	Eddie Lawson	Agostini-Marlboro-Yamaha	1"29'00
4.	Christian Sarron	Sonauto-Gauloises-Yamaha	1"29'15
5.	Mike Baldwin	Roberts-Lucky Strike-Yamaha	1"29'37
6.	Rob McElnea	Agostini-Marlboro-Yamaha	1"29'43
7.	Raymond Roche	Katayama-HRC-Rothmans-Honda	1"30'52
8.	Roger Burnett	Rothmans-Honda-UK	1"30'74
9.	Didier de Radiguès	Rollstar-Chevallier-Honda	1"30'80
10.	Paul Lewis	Heron-Skoal Bandit-Suzuki	1"31'00

Voor de race stelde Christian Sarron alles in het werk om niet van start te gaan vanwege het barre weer, maar dat was in 1985 ook goed gegaan en daarom kreeg hij nul op rekest. Manfred Fischer had vanaf de derde startrij een bliksemstart, maar Paul Lewis viel hard bij Maggotts en de organisatie, die leergeld had betaald met de dodelijke ongevallen van Norman Brown en Peter Huber in 1983, vlagde de race onmiddellijk af. Voor de herstart vroeg Randy Mamola of hij aangeduwd mocht worden, want hij had bij de eerste start al veel pijn gekregen. Tijdens de training was hij gevallen en had daarbij een breukje in zijn schouder opgelopen. Zijn collega's hadden geen bezwaar, maar de wedstrijdleiding wel. Zo was het niet verwonderlijk dat Mamola - evenals Sarron - bij de start slecht weg kwam. Fischer startte opnieuw als snelste, maar hij werd meteen opgeslokt door de snellere rijders en reed een anonieme race. Dat deed Wayne Gardner niet. Na de eerste ronde had hij al twee seconden voorsprong en hij won de race onbedreigd. Achter hem moest Eddie Lawson het hoofd buigen voor Didier de Radiguès, die had gehoopt op regen zodat het gebrek aan vermogen van zijn Honda RS 500 R-motor geen grote rol zou spelen. Lawson ging halverwege de race steeds langzamer, waardoor ook teamgenoot Rob McElnea aan zijn achterwiel kwam. Die ging hem echter niet voorbij en Lawson's machine kreeg weer meer snelheid, waardoor hij tot het achterwiel van De Radiguès wist te komen. Hij wilde echter geen risico's nemen en nam genoegen met de derde plaats. Sarron en Mamola werkten zich intussen door het hele veld naar voren, waarbij Sarron ten val kwam. Mamola kwam tot de vijfde plaats, voor Raymond Roche, die nog steeds moeite had met zijn nieuwe Honda NSR 500.

Uitslag 500cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Tijd	Grid	Ptn
1	Wayne Gardner	HRC-Rothmans-Honda	51"24'03	1	15
2	Didier de Radiguès	Rollstar-Chevallier-Honda	51"33'39	9	12
3	Eddie Lawson	Agostini-Marlboro-Yamaha	51"34'66	3	10
4	Rob McElnea	Agostini-Marlboro-Yamaha	51"46'38	6	8
5	Randy Mamola	Roberts-Lucky Strike-Yamaha	52"11'59	2	6
6	Raymond Roche	Katayama-HRC-Rothmans-Honda	52"30'36	7	5
7	Niall Mackenzie	Heron-Skoal Bandit-Suzuki	53"04'28	14	4
8	Kenny Irons	Suzuki	53"05'14	19	3
9	Ron Haslam	ELF-Honda	53"08'27	13	2
10	Wolfgang von Muralt	Frankonia-Suzuki	53"13'34	21	1
11	Roger Burnett	Rothmans-Honda-UK	+1 ronde	8
12	Boet van Dulmen	Bakker-PDM-Honda	+1 ronde	18
13	Ray Swann	Suzuki	+1 ronde	35
14	Maarten Duyzers	Suzuki	+1 ronde	32
15	Henk van der Mark	PDM-Honda	+2 ronden	27
16	Steve Williams	Suzuki	+2 ronden	34
17	David Griffith	Suzuki	+2 ronden	38
18	Mike Baldwin	Roberts-Lucky Strike-Yamaha	+2 ronden	5
19	Manfred Fischer	Hein Gericke-Honda	+2 ronden	25
20	Barry Woodland	Suzuki	+3 ronden	37
21	Steve Manley	Suzuki	+3 ronden	33
22	Alan Jeffery	Suzuki	+3 ronden	30
23	Helmut Schütz	Honda	+5 ronden	40

Niet gefinisht

Coureur	Merk	Oorzaak	Grid
Gary Lingham	Suzuki		31
Christopher Bürki	Honda		39
Dennis Ireland	Suzuki		29
Christian Le Liard	ELF-Honda		23
Hennie Boerman	Suzuki		36
Joan Garriga	Cagiva		16
Simon Buckmaster	Duckhams Oil-Honda		20
Mile Pajic	SNRT-Honda		24
Fabio Biliotti	Honda		22
Christian Sarron	Sonauto-Gauloises-Yamaha	Val[1]	4
Trever Nation	Suzuki		26
Marco Gentile	Écurie-Fior-Honda		28
Shungi Yatsushiro	Moriwaki-HRC-Honda		11
Roger Marshall	Honda		12
Lars Johansson	Suzuki		41

Niet gestart

Coureur	Merk	Oorzaak	Grid
Pierfrancesco Chili	Gallina-HB-Suzuki	Blessure[2]	17
Dave Petersen			15
Paul Lewis	Heron-Skoal Bandit-Suzuki	Val[3]	10

Top tien tussenstand 500cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Eddie Lawson	Agostini-Marlboro-Yamaha	109
2	Wayne Gardner	HRC-Rothmans-Honda	93
3	Randy Mamola	Roberts-Lucky Strike-Yamaha	92
4	Mike Baldwin	Roberts-Lucky Strike-Yamaha	60
5	Christian Sarron	Sonauto-Gauloises-Yamaha	53
6	Rob McElnea	Agostini-Marlboro-Yamaha	52
7	Didier de Radiguès	Rollstar-Chevallier-Honda	33
8	Raymond Roche	Katayama-Rothmans-Honda / Katayama-HRC-Rothmans-Honda	23
9	Ron Haslam	ELF-Honda	14
10	Pierfrancesco Chili	Gallina-HB-Suzuki	11

Op zondag moest de 250cc-klasse als eerste de regen en de kou trotseren. Op de natte baan startten Pierre Bolle en Jacques Cornu als snelsten, maar in Maggotts ging Bolle onderuit en Sito Pons moest ver door het gras om diens glijdende machine te ontwijken. Cornu leidde na een ronde, maar werd al gevolgd door Dominique Sarron. Cornu begon al snel terug te vallen, maar Alan Carter zette de aanval in op Sarron. Even later vormde zich een kopgroep van drie man, met Sarron, Carter en Carlos Lavado. Sarron en Carter waren in gevecht, terwijl Lavado wijselijk volgde, want hij kon best met tien punten tevreden zijn. De BBC-commentatoren Murray Walker en Barry Sheene spraken toen al hun hoop uit dat Carter zijn domme actie uit 1985 niet zou herhalen. Toen viel hij terwijl hij aan de leiding van de 250cc-race reed met twaalf seconden voorsprong. Met het passeren van de achterblijvers wisselden de posities enkele malen en Carter viel zelfs ver terug, maar hij wist zich weer naar voren te vechten. Lavado haakte af en koos voor de derde plaats terwijl Sarron zich ook losmaakte van Carter. Met het ingaan van de laatste ronde had Carter 1½ seconde achterstand op Sarron, een verschil dat hij nooit meer kon goedmaken, maar ook een flinke voorsprong op Lavado. Sito Pons had zich intussen weer opgewerkt naar de vierde plaats. Carter had dus alle reden om die laatste ronde op safe te rijden, maar dat deed hij niet. In de laatste ronde hoorde men Murray Walker roepen: "He's done it again!". Carters JJ Cobas lag bij Stowe Corner in de strobalen, waardoor Lavado alsnog tweede werd voor Sito Pons.

Uitslag 250cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Tijd	Grid	Ptn
1	Dominique Sarron	Rothmans-Honda	44"41'76	9	15
2	Carlos Lavado	Venemotos-HB-Yamaha	44"57'21	1	12
3	Sito Pons	HRC-Campsa-Honda	45"02'87	3	10
4	Reinhold Roth	HB-Römer-Honda	45"04'40	18	8
5	Carlos Cardús	Campsa-Honda	45"12'51	23	6
6	Virginio Ferrari	Katayama-HRC-Total-Honda	45"15'28	39	5
7	Jean-Michel Mattioli	Yamaha	45"35'82	10	4
8	Stéphane Mertens	Johnson-Yamaha	45"47'28	16	3
9	Martin Wimmer	Agostini-Marlboro-Yamaha	45"57'12	2	2
10	Niall Mackenzie	Silverstone-Armstrong-Rotax	46"18'74	22	1
11	Carl Fogarty	Yamaha	+1 ronde	31
12	Maurizio Vitali	Garelli	+1 ronde	7
13	Osamu Hiwatashi	Moriwaki-HRC-Honda	+1 ronde	29
14	Jean Foray	Chevallier-Yamaha	+1 ronde	26
15	Donnie McLeod	Silverstone-Armstrong-Rotax	+1 ronde	30
16	Herbert Besendörfer	Yamaha	+1 ronde	36
17	Gary Cowan	Yamaha	+1 ronde	25
18	Harald Eckl	Honda	+2 ronden	6
19	René Delaby	Rotax	+2 ronden	40
20	Jean-Louis Guignabodet	MIG-Rotax	+2 ronden	21
21	Steve Chambers	Yamaha	+3 ronden	37
22	Rob Orme	Yamaha	+3 ronden	35

Niet gefinisht

Coureur	Merk	Oorzaak	Grid
Pierre Bolle	ELF-Parisienne	Val[4]	4
Jean-François Baldé	Katayama-Rothmans-Honda	Val	5
Jean-Louis Tournadre	Yamaha		8
Gary Noël	EMC-Rotax		11
Jacques Cornu	ELF-Parisienne-Honda	Val	12
Siegfried Minich	Honda		13
Tadahiko Taira	Agostini-Marlboro-Yamaha		14
Stefano Caracchi	Aprilia-Rotax		15
Toni Mang	HRC-Rothmans-Honda	Val	17
Loris Reggiani	Aprilia-Rotax		19
Roland Freymond	Yamaha		20
Christian Boudinot	JJ Cobas-Rotax	Val	24
Alan Carter	JJ Cobas-Rotax	Val	27
Fausto Ricci	HRC-Honda		28
Mar Schouten	Honda	Water in carburateurs	32
Nigel Bosworth	Yamaha		34
Peter Hubbard	Rotax		38
Bruno Bonhuil	Honda		33

Niet gestart

Coureur	Merk	Oorzaak
Hans Lindner	Rotax	Blessure[5]

Niet deelgenomen

Coureur	Merk	Oorzaak
Manfred Herweh	HB-Aprilia-Rotax	Blessure[6]

Top tien tussenstand 250cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Carlos Lavado	Venemotos-HB-Yamaha	99
2	Sito Pons	HRC-Campsa-Honda	84
3	Toni Mang	HRC-Rothmans-Honda	57
4	Dominique Sarron	Rothmans-Honda	56
5	Jean-François Baldé	Katayama-Rothmans-Honda	53
6	Martin Wimmer	Marlboro-Agostini-Yamaha	51
7	Jacques Cornu	ELF-Parisienne-Honda	28
8	Donnie McLeod	Silverstone-Armstrong-Rotax	27
9	Fausto Ricci	HRC-Honda	24
10	Pierre Bolle	ELF-Parisienne	19

De poleposition van Bruno Kneubühler was voor iedereen een verrassing, maar Kneubühler verklaarde dat de snelle bochten "wel bij een oude man pasten". Achter hem eindigde zoals verwacht een Garelli, in dit geval van Luca Cadalora, maar Fausto Gresini werd met zijn Garelli slechts vijfde omdat ook August Auinger en Ezio Gianola sneller waren.

Trainingstijden

Pos	Coureur	Merk	Tijd
1.	Bruno Kneubühler	LCR-MBA	1"37'69
2.	Luca Cadalora	FMI-Garelli	1"38'34
3.	August Auinger	Bartol-LCR-MBA	1"38'43
4.	Ezio Gianola	MBA	1"38'97
5.	Fausto Gresini	FMI-Garelli	1"39'32
6.	Thierry Feuz	MBA	1"39'54
7.	Domenico Brigaglia	Ducados-MBA	1"40'12
8.	Olivier Liégeois	Assmex-MBA	1"40'65
9.	Ángel Nieto	Ducados-MBA	1"41'11
10.	Johnny Wickström	MBA	1"41'20

Bruno Kneubühler's poleposition werd al waardeloos toen hij zijn start verknoeide door op de machine te blijven zitten en deze aan te steppen. Hij stond naast de witte zijlijn en zijn linkervoet gleed op die lijn weg. Hij verloor daarmee een aantal plaatsen, maar de hele race ging verloren toen hij aan het einde van de openingsronde in Woodcote van de baan schoof. Toen reed Luca Cadalora nog op kop voor August Auinger, maar Auinger begon meteen weg te lopen en bouwde een voorsprong van 15 seconden op. De strijd ging dus om de tweede plaats, waar Cadalora lang alleen reed, maar geleidelijk kwamen Johnny Wickström en Jussi Hautaniemi dichterbij. Wickström passeerde Cadalora zelfs, terwijl Hautaniemi achter diens achterwiel bleef hangen, maar geleidelijk begonnen de machines van de beide Finnen vermogen te verliezen en vanuit het achterveld kwam Domenico Brigaglia dichterbij. Cadalora kreeg intussen het signaal dat concurrent en teamgenoot Fausto Gresini was uitgevallen en koos er daarom voor wat rustiger aan te doen. Brigaglia nam de tweede plaats over en wist Auinger tot zeven seconden te naderen, maar Auinger kreeg dat bericht via de pitborden door en bouwde zijn voorsprong weer tot tien seconden uit. Daarmee was de race beslist. Auinger nam in de laatste ronde geen risico meer en Brigaglia werd op negen seconden tweede, gevolgd door Cadalora die tien punten scoorde en in het wereldkampioenschap nu twaalf punten voorsprong kreeg.

Uitslag 125cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Tijd	Grid	Ptn
1	August Auinger	Bartol-LCR-MBA	38"54'57	3	15
2	Domenico Brigaglia	Ducados-MBA	39"03'55	7	12
3	Luca Cadalora	FMI-Garelli	39"06'28	2	10
4	Johnny Wickström	MBA	39"14'74	10	8
5	Lucio Pietroniro	Johnson-MBA	39"25'48	16	6
6	Willy Pérez	MBA	39"25'67	26	5
7	Jussi Hautaniemi	MBA	39"32'26	18	4
8	Olivier Liégeois	Assmex-MBA	39"44'33	8	3
9	Ezio Gianola	MBA	39"46'21	4	2
10	Pier Paolo Bianchi	MBA	39"46'69	17	1
11	Håkan Olsson	MBA	40"14'05	21
12	Alfred Waibel	MBA	40"30'97	15
13	Jacques Hutteau	MBA	40"54'50	11
14	Wilhelm Lücke	MBA	+1 ronde	25
15	Jean-Claude Selini	MBA	+1 ronde	24
16	Mick McGarrity	MBA	+1 ronde	36
17	Ton Spek	MBA	+1 ronde	33
18	Fernando Gonzales	MBA	+1 ronde	35
19	Brian Reid	MBA	+2 ronden	38
20	Boy van Erp	MBA	+2 ronden	27

Niet gefinisht

Coureur	Merk	Oorzaak	Grid
Bruno Kneubühler	LCR-MBA	Val	1
Fausto Gresini	FMI-Garelli	Defecte voorrem	5
Thierry Feuz	MBA	Val	6
Ángel Nieto	Ducados-MBA		9
Paolo Casoli	MBA	Val	12
James Whitham	MBA		13
Anton Straver	MBA		14
Robin Milton	MBA		19
Andres Sánchez	MBA		20
David Lowe	MBA		23
Ivan Troisi	MBA		26
Jan Eggens	LCR-EGA		28
Esa Kytölä	MBA	Val	29
Eric Gijsel	MBA		30
Dirk Hafeneger	MBA		31
Thierry Maurer	MBA		32
Patrick Daudier	PMDF		34
Giuseppe Ascareggi	MBA		37
Bady Hassaine	MBA		39
Shaun Simpson	MBA		40

Top tien tussenstand 125cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Luca Cadalora	FMI-Garelli	86
2	Fausto Gresini	FMI-Garelli	74
3	Domenico Brigaglia	Ducados-MBA	59
4	Ezio Gianola	MBA	42
5	August Auinger	Bartol-LCR-MBA	35
6	Bruno Kneubühler	LCR-MBA	32
7	Lucio Pietroniro	Johnson-MBA	31
8	Pier Paolo Bianchi	MBA	27
9	Willy Pérez	MBA	26
	Johnny Wickström	MBA

Hans Spaan was een van de weinigen die in de laatste training, toen het al hard waaide, hun tijd nog wisten te verbeteren. Daarmee was ook duidelijk dat het snelheidsverschil van de HuVo-Casal met de concurrentie veel kleiner was geworden.

Trainingstijden

Pos	Coureur	Merk	Tijd
1.	Stefan Dörflinger	Krauser	1"43'14
2.	Jorge Martínez	Ducados-Derbi	1"43'80
3.	Hans Spaan	Hertog Jan-HuVo-Casal	1"44'59
4.	Ian McConnachie	Krauser	1"44'88
5.	Ángel Nieto	Ducados-Derbi	1"45'71
6.	Gerhard Waibel	Real-Krauser	1"46'24
7.	Luis Miguel Reyes	Autisa	1"46'45
8.	Manuel Herreros	Ducados-Derbi	1"46'63
9.	Gerd Kafka	Krauser	1"47'23
10.	Wilco Zeelenberg	Casal	1"47'30

Het was aanvankelijk maar de vraag of de 80cc-machientjes überhaupt konden rijden, want ze hadden erg veel last van de harde windstoten op zaterdag. Aan het eind van de middag reden Jorge Martínez, Stefan Dörflinger, Hans Spaan, Luis Miguel Reyes en Alex Barros enkele testrondjes en zaterdagavond om half zeven startte de 80cc-race voor vrijwel lege tribunes. Wel onder protest van Dörflinger, die zich moest neerleggen bij de mening van de meerderheid. Hans Spaan had de beste start, maar na een ronde werd hij al opgejaagd door Ian McConnachie, die weer werd gevolgd door Manuel Herreros, Jorge Martínez, Alex Barros, Stefan Dörflinger en Wilco Zeelenberg. Uiteindelijk ontstonden er twee gevechten aan de kop van het veld: een tussen de stalgenoten McConnachie en Dörflinger en het gevecht om de derde plaats tussen Spaan, Martínez en Herreros. Krauser had geen stalorders uitgevaardigd^[7] en daarom belette niets McConnachie om de overwinning naar zich toe te trekken, slechts 0,3 seconde voor Dörflinger. Martínez werd derde voor Herreros en Spaan.

Uitslag 80cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Tijd	Grid	Ptn
1	Ian McConnachie	Krauser	26"20'70	4	15
2	Stefan Dörflinger	Krauser	26"21'09	1	12
3	Jorge Martínez	Ducados-Derbi	26"41'01	2	10
4	Manuel Herreros	Ducados-Derbi	26"41'17	8	8
5	Hans Spaan	Hertog Jan-HuVo-Casal	26"41'59	3	6
6	Gerhard Waibel	Real-Krauser	27"15'21	6	5
7	Gerd Kafka	Krauser	27"17'36	9	4
8	Alex Barros	Autisa	27"25'36	11	3
9	Wilco Zeelenberg	Casal	27"35'34	10	2
10	Domingo Gil Blanco	Autisa	27"35'49	19	1
11	Rainer Kunz	Ziegler	27"42'95	18
12	Reiner Scheidhauer	Seel-MBA	27"47'42	13
13	Herri Torrontegui	Autisa	27"47'60	21
14	Chris Baert	Seel-MBA	+1 ronde	17
15	Günter Schirnhofer	Krauser	+1 ronde	23
16	Jos van Dongen	Krauser	+1 ronde	20
17	James Whitham	Krauser	+1 ronde	31
18	Stefan Brägger	Krauser	+1 ronde	28
19	Felix Rodríguez	Autisa	+1 ronde	15
20	Thomas Engl	Krauser	+1 ronde	30
21	Aad Wijsman	Harmsen	+1 ronde	29
22	Steve Lawton	Eberhardt	+1 ronde	34
23	Dennis Batchelor	Krauser	+1 ronde	35
24	Richard Bay	Maico	+1 ronde	26
25	Stephen Dale	Casal	+1 ronde	36

Niet gefinisht

Coureur	Merk	Oorzaak	Grid
René Dünki	Krauser		27
Bertus Grinwis	Krauser		32
Luis Miguel Reyes	Autisa		7
Kees Besseling	CJB		24
Henk van Kessel	Krauser		12
Juan Ramón Bolart	Autisa		22
Stuart Edwards	HuVo-Casal		37
Steve Mason	HuVo-Casal		33
Theo Timmer	Hertog Jan-HuVo-Casal	Vastloper	16
Reiner Koster	Kroko		25
Ángel Nieto	Ducados-Derbi	Val[8]	5
Josef Fischer	Krauser	Val[8]	14

Niet deelgenomen

Coureur	Merk	Oorzaak
Pier Paolo Bianchi	Seel-MBA	teambeleid[9]
Reiner Scheidauer

Top tien tussenstand 80cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Ptn
1	Jorge Martínez	Ducados-Derbi	82
2	Manuel Herreros	Ducados-Derbi	67
3	Stefan Dörflinger	Krauser	65
4	Ian McConnachie	Krauser	46
5	Ángel Nieto	Ducados-Derbi	39
	Hans Spaan	Hertog Jan-HuVo-Casal
7	Gerhard Waibel	Real-Krauser	34
8	Pier Paolo Bianchi	Seel-MBA	29
9	Josef Fischer	Krauser	13
10	Gerd Kafka	Krauser	9

Aanvankelijk lukte het Rolf Biland niet een snelle ronde te rijden, omdat zijn Krauser steeds bleef vastlopen. Uiteindelijk bracht Egbert Streuer uitkomst door hem te adviseren een drukventiel in de brandstoftoevoer te plaatsen. Biland reed vervolgens de snelste ronde en stond op poleposition voor Streuer, Steve Webster en kampioenschapsleider Alain Michel.

Trainingstijden

Pos	Coureur	Bakkenist	Merk	Tijd
1.	Rolf Biland	Kurt Waltisperg	LCR-Krauser	1"30'35
2.	Egbert Streuer	Bernard Schnieders	LCR-Yamaha	1"31'00
3.	Steve Webster	Tony Hewitt	LCR-Yamaha	1"31'89
4.	Alain Michel	Jean-Marc Fresc	Krauser-LCR-Yamaha	1"31'98
5.	Markus Egloff	Urs Egloff	LCR-Seel	1"32'28
6.	Alfred Zurbrügg	Martin Zurbrügg	LCR-Yamaha	1"33'33
7.	Derek Bayley	Brian Nixon	LCR-Ricardo Z	1"34'06
8.	Masato Kumano	Helmut Diehl	LCR-Yamaha	1"34'31
9.	Derek Jones	Brian Ayres	LCR-Yamaha	1"34'59
10.	Steve Abbott	Shaun Smith	Windle-Yamaha	1"34'62

De zijspanrace op Silverstone stond op zaterdagmiddag na de 80cc-race gepland, maar omdat de lichte machientjes te veel last hadden van de enorme rukwinden werd besloten de zijspanklasse eerst te laten rijden. Steve Webster was de enige zijspanrijder die zelf hielp bij de duwstart en dat betaalde zich uit in de snelste start, terwijl de combinatie van Egbert Streuer en Bernard Schnieders even stilviel. Webster werd bijna een hele ronde achtervolgd door Rolf Biland, maar toen stak bakkenist Kurt Waltisperg zijn arm in de lucht ten teken dat de Krausermotor opnieuw was stukgegaan. Streuer / Schnieders werkten zich naar voren en passeerden Webster / Hewitt. Webster bleef achter Streuer hangen waarop die besloot de Brit dan maar op kop te laten rijden. Drie ronden voor het einde nam Streuer definitief de leiding en hij won met ruim een seconde voorsprong. Webster nam door zijn tweede plaats (en het uitvallen van Alain Michel / Jean-Marc Fresc) de leiding in het wereldkampioenschap, maar hij had slechts één punt voorsprong op Streuer.

Uitslag zijspanklasse

Pos	Coureur	Bakkenist	Merk	Tijd	Grid	Ptn
1	Egbert Streuer	Bernard Schnieders	LCR-Yamaha	31"14'83	2	15
2	Steve Webster	Tony Hewitt	LCR-Yamaha	31"16'05	3	12
3	Markus Egloff	Urs Egloff	LCR-Seel	31"39'15	5	10
4	Alfred Zurbrügg	Martin Zurbrügg	LCR-Yamaha	31"40'65	6	8
5	Masato Kumano	Helmut Diehl	LCR-Yamaha	31"51'15	8	6
6	Derek Jones	Brian Ayres	LCR-Yamaha	31"59'83	9	5
7	Frank Wrathall	Kerry Chapman	LCR-Yamaha	32"00'17		4
8	Graham Gleeson	Iain Colquhoun	LCR-Yamaha	32"16'36		3
9	René Progin	Yvan Hunziker	Seymaz-Yamaha	32"27'44		2
10	Mick Barton	Gordon Rose	LCR-Yamaha	32"31'41		1
11	Rolf Steinhausen	Bruno Hiller	Camel-Busch-Yamaha
12	Dennis Bingham	Julia Bingham	LCR-Yamaha
13	Bernd Scherer	Wolfgang Gess	BSR-Yamaha
14	Wolfgang Stropek	Hans-Peter Demling	LCR-Yamaha
15	Lowry Burton	Pat Cushnahan	Ironside-Yamaha
16	Werner Kraus	Oliver Schuster	Busch-Yamaha
17	Clive Stirrat	Onbekend	Onbekend
18	Thomas	Onbekend	Onbekend
19	Evans	Onbekend	Onbekend
20	Dave Hallam	John Gibbard	Yamaha

Niet gefinisht

Coureur	Bakkenist	Merk	Oorzaak	Grid
Rolf Biland	Kurt Waltisperg	LCR-Krauser	Vastloper	1
Mick Boddice	Don Williams	LCR-Yamaha
Alain Michel	Jean-Marc Fresc	Krauser-LCR-Yamaha	Gebroken zuiger	4
Derek Bayley	Brian Nixon	LCR-Ricardo Z		7
Steve Abbott	Shaun Smith	Windle-Yamaha		10
Theo van Kempen	Geral de Haas	LCR-Yamaha	Vastloper	15

Top tien tussenstand zijspanklasse

Pos	Coureur	Bakkenist	Merk	Ptn.
1	Steve Webster	Tony Hewitt	LCR-Yamaha	61
2	Egbert Streuer	Bernard Schnieders	LCR-Yamaha	60
3	Alain Michel	Jean-Marc Fresc	Krauser-LCR-Yamaha	54
4	Markus Egloff	Urs Egloff	LCR-Seel	37
5	Steve Abbott	Shaun Smith / Vince Biggs	Windle-Yamaha	30
	Alfred Zurbrügg	Martin Zurbrügg / Adolf Hänni	LCR-Yamaha
7	Masato Kumano	Helmut Diehl	LCR-Yamaha	27
8	Derek Jones	Brian Ayres	LCR-Yamaha	21
9	Rolf Biland	Kurt Waltisperg	LCR-Krauser	20
10	Rolf Steinhausen	Bruno Hiller	Busch-Yamaha / Camel-Busch-Yamaha	10

De semi-fabrieksteams van Suzuki, het Italiaanse Gallina en het Britse Heron, wachtten al jaren op een nieuwe V-vier, waar men intussen in Japan al mee aan het testen was. Het eerste bericht was dat de machine op 8 augustus geleverd zou worden, maar nu, een week van tevoren, ontstond er verwarring. Gary Taylor van Heron meldde dat er dit seizoen geen nieuwe 500cc-Suzuki geleverd zou worden, maar Roberto Gallina dacht dat de machine in elk geval in Misano getoond zou kunnen worden. Zo leek het erop dat Gallina de nieuwe machine het eerst zou krijgen, maar er waren twee feiten die die theorie weer de grond in boorden: Suzuki had Heron gevraagd het speciale en zelf ontwikkelde honingraatframe naar Japan te sturen en Heron-sponsor Skoal Bandit meldde dat men in het seizoen 1987 weer twee coureurs zou gaan sponsoren. Dat konden alleen Heron-Suzuki-coureurs zijn, waaruit kon worden afgeleid dat de U.S. Smokeless Tobacco Company meer wist dan Gallina. In 1987 zou er van alle Suzuki-plannen overigens helemaal niets terechtkomen.

Mamoru Moriwaki had heel goede contacten met Honda en de race-afdeling HRC, wellicht doordat hij getrouwd was met Namiko, de oudste dochter van Hideo "Pops" Yoshimura. Zo had zijn coureur Shungi Yatsushiro de Honda NSR 500-viercilinderracers van Freddie Spencer gekregen toen bleek dat diens peesschedeontsteking hem voorlopig zou uitschakelen. Yatsushiro had in Japan al veel testwerk met de NSR 500 gedaan, maar moest enkele weken rust nemen om te genezen van blessures. De NSR-machines gingen vervolgens naar Raymond Roche, maar in Silverstone kwam Yatsushiro terug met een NSR 500 in de Moriwaki-kleuren. Daarnaast verscheen Osamu Hiwatashi met een geheel nieuwe 250cc-racer met een door Moriwaki ontwikkeld frame en een Honda NSR 250 R-fabrieksblok. Zo'n blok was niet voor iedereen weggelegd en de meest voor de hand liggende verklaring was dat dit frame eigenlijk ontwikkeld was voor de Honda 250cc-turboracer die men wilde ontwikkelen voor de 500cc-klasse.

Ian McConnachie bedankte na zijn overwinning in de 80cc-race als eerste zijn vader. Die had de racecarrière van zijn zoon mogelijk gemaakt door twee hypotheken op zijn huis te nemen.