500cc-klasse
Stand van zaken in het wereldkampioenschap na de vorige Grand Prix: Eddie Lawson leidde het kampioenschap met 119 punten, 23 meer dan Randy Mamola. Als Mamola nog twee races zou winnen had Lawson aan een vierde plaats genoeg om alsnog wereldkampioen te worden.
De training
Honda Racing Corporation had besloten dat de driecilinder Honda NS 500 op het bochtige circuit van Karlskoga het beste wapen zou zijn en alle viercilinder Honda NSR 500's waren naar Japan verscheept. Ron Haslam scoorde zijn eerste poleposition, net voor Raymond Roche en Eddie Lawson die tot op de honderdste seconde dezelfde tijd reden. Takazumi Katayama was eindelijk weer fit genoeg om voluit te racen, maar 's avonds had hij nog steeds last van zijn rug, waaraan hij bijna een jaar geleden geblesseerd was geraakt. Hij reed de elfde trainingstijd. Eddie Lawson kon tevreden zijn met zijn derde tijd. Hij was sneller dan Randy Mamola, de enige concurrent die nog een theoretische kans op de wereldtitel had.
De race
Het zou misschien logisch zijn geweest dat Eddie Lawson zich tevreden had gesteld met een vierde plaats om zijn wereldtitel veilig te stellen. Nadat in het begin van de race Randy Mamola en Ron Haslam voor Lawson de leiding hadden genomen, vormde zich even later een kopgroep met Mamola, Lawson, Raymond Roche en Wayne Gardner. Haslam was met een kapotte waterpomp uitgevallen, maar een paar ronden later reed Mamola met hangende gasschuiven ook het gras in. Nu was Lawson feitelijk al wereldkampioen, maar daardoor besloot hij juist te proberen de race te winnen. Hij ging het gevecht aan met Roche, die in de laatste bocht even het gras in moest, maar toch nog tweede werd.
Uitslag 500cc-klasse
|
|
Niet gekwalificeerd
| Coureur |
Merk |
|---|
 Massimo Broccoli |
Honda |
|
Top tien tussenstand 500cc-klasse
250cc-klasse
Stand van zaken in het wereldkampioenschap na de vorige Grand Prix: Christian Sarron leidde het kampioenschap met 97 punten, 27 meer dan Manfred Herweh. Als Herweh nog twee races zou winnen had Sarron aan een zevende plaats genoeg om alsnog wereldkampioen te worden.
De training
Er waren niet veel verrassingen in de training, behalve de tweede tijd van Harald Eckl. Christian Sarron reed de zevende tijd, maar hij was minder dan een seconde langzamer dan Manfred Herweh, wiens Bakker-Real-Rotax qua topsnelheid moeilijk te kloppen was.
De race
Christian Sarron hoefde slechts zevende te worden om wereldkampioen te worden, maar zat toch al meteen in de kopgroep, samen met Manfred Herweh, Sito Pons, Martin Wimmer, Jean-François Baldé, Alan Carter, Jacques Cornu, Harald Eckl en Guy Bertin. Carlos Lavado was even door het gras gereden en daardoor teruggevallen, maar Toni Mang wist na een slechte start juist aansluiting te vinden. Mang reed zelfs even op kop, maar viel toen uit door een uitgelopen big-endlager. De resterende rijders wisselden regelmatig van positie, zoals dat in de 250cc-klasse gebruikelijk was geworden. Wimmer viel uit door een vastloper. Herweh nam in de laatste ronde de leiding, maar Pons probeerde hem uit te remmen, wat mislukte. Vlak na elkaar reden Herweh, Sarron en Cornu over de streep, en Pons werd slechts negende. Sarron droeg zijn eerste wereldtitel op aan het team van Sonauto en aan de overleden Patrick Pons.
Top tien tussenstand 250cc-klasse
125cc-klasse
Stand van zaken in het wereldkampioenschap na de vorige Grand Prix: Ángel Nieto was al wereldkampioen.
De training
Nu Ángel Nieto op vakantie was op Ibiza kreeg Fausto Gresini de snelste Garelli. Daarmee hoopte men dat hij zou kunnen doorstoten naar de derde plaats in het wereldkampioenschap, waardoor de eerste drie plaatsen voor Garelli zouden zijn. In de training was Jean-Claude Selini echter de snelste, ongeveer een halve seconde sneller dan Eugenio Lazzarini en Fausto Gresini.
De race
De opdracht voor Fausto Gresini was duidelijk: De race winnen met de machine van de afwezige Ángel Nieto en daardoor derde in het wereldkampioenschap 125 cc worden. Het moeilijkste zou zijn snelste trainer Jean-Claude Selini te verslaan, maar tijdens het gevecht in de beginfase tussen Gresini, Selini, Eugenio Lazzarini, Maurizio Vitali, Alex Bedford, Johnny Wickström, August Auinger en Bruno Kneubühler viel Selini er in de tweede ronde al af, even later gevolgd door Kneubühler. Nu had Gresini niet veel tegenstand meer en hij won de race. Lazzarini kon Auinger niet van de tweede plaats afhouden en werd derde, maar het plan was geslaagd: Gresini was derde in het wereldkampioenschap en de constructeurstitel was voor Garelli.
Top tien tussenstand 125cc-klasse
Zijspanklasse
Stand van zaken in het wereldkampioenschap na de vorige Grand Prix: Egbert Streuer en Bernard Schnieders leidden het kampioenschap met 67 punten, 7 meer dan Werner Schwärzel / Andreas Huber. Als Schwärzel zou winnen had Streuer aan een vierde plaats genoeg om alsnog wereldkampioen te worden.
De race
Egbert Streuer bemoeide zich helemaal niet met de strijd om de eerste plaatsen. Vanaf het begin werd er gestreden door Rolf Biland en Werner Schwärzel, terwijl Streuer tamelijk rustige rondjes reed. Hij liet zijn ruim afgestelde motor nooit meer dan 11.000 toeren draaien. Schwärzel leek halverwege de race te gaan winnen, maar raakte de combinatie van Hein van Drie toen die op een ronde werd gezet. De combinatie van Schwärzel draaide 360° en Biland kwam voorbij. Streuer passeerde Mick Barton, maar maakte later ruim baan om Alain Michel voorbij te laten. Zo won Biland voor Schwärzel en Michel, maar de vierde plaats van Egbert Streuer en Bernard Schnieders was voldoende voor hun eerste wereldtitel.
Top tien eindstand zijspanklasse
Trivia
Straffen
Na afloop van de Grand Prix werd een aantal coureurs op het matje geroepen en werden er ook boetes uitgedeeld: Eddie Lawson, Ron Haslam en Werner Schwärzel wegens het negeren van gele vlaggen tijdens de races, Raymond Roche wegens het negeren van een rode vlag tijdens de vrije training en Guy Bertin voor hetzelfde vergrijp tijdens de tijdtraining. Allen kregen een boete van 1.000 Zweedse kronen. Bewijsmateriaal was er niet: er waren geen tv-beelden en er was ook geen gesloten tv-circuit, dus men moest afgaan op verklaringen van baanposten. Die meldden de gevaarlijkste situatie echter niet: tijdens de zijspanrace hadden drie Britse combinaties gevaarlijke inhaalmanoeuvres uitgevoerd op enkele meters afstand van de plaats waar Masato Kumano uit zijn verwrongen zijspancombinatie werd bevrijd.
Tóch op TV
De NOS had nog geprobeerd zelf tv-opnamen te maken van de Zweedse Grand Prix omdat Egbert Streuer en Bernard Schnieders op het punt stonden om wereldkampioen te worden. Men moest daarvoor echter 5.000 gulden betalen en was bang dat daardoor een precedent geschapen zou worden. In plaats daarvan werd er een aantal stoelen uit een chartervliegtuig gesloopt om plaats te maken voor de LCR-Yamaha en vlogen o.a. Karin Streuer, Egbert en Bernard naar Nederland om nog dezelfde avond in Studio Sport hun opwachting te maken.
Bronnen, noten en/of referenties
- voetnoten
- ↑ Lorenzo Ghiselli hield aan zijn val een gebroken schouder en een hersenschudding over.
- ↑ Sergio Pellandini hield aan zijn val een hersenschudding over.
- ↑ Freddie Spencer had bij een race in Laguna Seca een sleutelbeen gebroken.
- ↑ Chris Guy had zijn Honda RS 500 R in het rennerskwartier van Spa-Francorchamps te koop gezet. Hij kon het racen niet meer betalen.
- 1 2 Het SNRT had op het laatste moment zowel Henk van der Mark als Mile Pajic ingeschreven voor de race, maar de motorfietsen waren niet op tijd klaar.
- ↑ Hervé Moineau had bij een val tijdens de training van de Britse Grand Prix een pols gebroken.
- ↑ Fausto Ricci werd bij de douane in Hoek van Holland tegengehouden omdat zijn papieren niet in orde waren. Hij kreeg een boete van 4.000 gulden en keerde terug naar Italië.
- ↑ Het was niet voor het eerst dat Ángel Nieto als de werelditel eenmaal binnen was plotseling "rust nodig had". In het seizoen 1982 was hij niet naar Finland en Tsjecho-Slowakije gegaan, maar omdat hij daardoor contractbreuk pleegde had hij zelfs een attest van een Spaanse arts geregeld.
- ↑ Hans Müller had nog veel last van de blessure die hij bij een val tijdens de opwarmronde van de Britse Grand Prix had opgelopen
- ↑ Masato Kumano en Helmut Diehl gingen in een bocht rechtdoor en klapten tegen een baanpost. Kumano raakte hierbij gewond
Grand Prix-wegrace van Zweden 1984
.svg.png){kind=small}
Ron Haslam
Eddie Lawson
Raymond Roche
Wayne Gardner
Manfred Herweh.svg.png){kind=small}
Jacques Cornu
August Auinger.svg.png){kind=small}
Didier de Radiguès
Takazumi Katayama
Boet van Dulmen
Eero Hyvärinen
Kjeld Sörensen.svg.png){kind=small}
Carlos Lavado
Sito Pons
Iain Colquhoun
· 
· 