Grand Prix-wegrace van San Marino 1987

In de 500cc-training merkten de Honda-rijders dat ze het vermogen op het korte en bochtige circuit niet kwijt konden. De Yamaha's profiteerden optimaal van hun betere stuurkwaliteiten, met Eddie Lawson, Randy Mamola, Tadahiko Taira en Rob McElnea op de eerste startrij. Ron Haslam reed weer met zijn ELF 4, maar brak bij een val in de training een botje in zijn linker voet.

Trainingstijden

Pos	Coureur	Merk	Tijd
1.	Eddie Lawson	Agostini-Marlboro-Yamaha	1"18'99
2.	Randy Mamola	Roberts-Lucky Strike-Yamaha	1"19'24
3.	Tadahiko Taira	Agostini-Marlboro-Yamaha	1"19'48
4.	Rob McElnea	Agostini-Marlboro-Yamaha	1"19'63
5.	Wayne Gardner	HRC-Rothmans-Honda	1"19'89
6.	Freddie Spencer	HRC-Honda	1"19'93
7.	Christian Sarron	Sonauto-Gauloises-Yamaha	1"20'19
8.	Pierfrancesco Chili	Gallina-HRC-HB-Honda	1"20'24
9.	Didier de Radiguès	Bastos-Cagiva	1"20'36
10.	Niall Mackenzie	Gallina-HRC-HB-Honda	1"20'46

Tot nu toe had Randy Mamola alleen in regenraces geprofiteerd van het feit dat teammanager Kenny Roberts een contract met Dunlop had afgesloten. In Imola bleken de banden echter ook doorslaggevend te zijn. Nadat aanvankelijk het Marlboro-Yamaha-trio Eddie Lawson, Tadahiko Taira en Rob McElnea aan de leiding reed, sloot Mamola aan om al vrij snel een bedreiging te vormen voor Eddie Lawson. McElnea kwam ten val en Lawson, die al een keer dwars had gestaan, moest Mamola ook laten gaan. Wayne Gardner, die al de hele race last had van een doorslippend achterwiel, wist Taira te passeren en werd derde, ruim een halve minuut achter Mamola en Lawson.

Uitslag 500cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Tijd	Grid	Punten
1	Randy Mamola	Roberts-Lucky Strike-Yamaha	46"35'85	2	15
2	Eddie Lawson	Agostini-Marlboro-Yamaha	+3'96	1	12
3	Wayne Gardner	HRC-Rothmans-Honda	+34'83	5	10
4	Tadahiko Taira	Agostini-Marlboro-Yamaha	+41'71	3	8
5	Shunji Yatsushiro	HRC-Rothmans-Honda	+1"01'75	12	6
6	Roger Burnett	HRC-Rothmans-Honda	+1"02'19	11	5
7	Niall Mackenzie	Gallina-HRC-HB-Honda	+1"02'37	10	4
8	Christian Sarron	Sonauto-Gauloises-Yamaha	+1"02'69	7	3
9	Gustav Reiner	Hein Gericke-Honda	+1 ronde	16	2
10	Marco Gentile	Fior-Lucky Strike-Honda	+1 ronde	15	1
11	Daniel Amatriaín	Honda	+1 ronde	20
12	Alessandro Valesi	Iberna-Honda	+1 ronde	21
13	Fabio Barchitta	Honda	+1 ronde	25
14	Ray Swann	Honda	+1 ronde	27
15	Bruno Kneubühler	Honda	+1 ronde	23
16	Manfred Fischer	Honda	+2 ronden	29
17	Marco Papa	Honda	+2 ronden	24
18	Simon Buckmaster	Duckhams-Honda	+2 ronden	31
19	Romolo Balbi	Honda	+2 ronden	34
20	Karl Truchsess	Honda	+2 ronden	36
21	Marco Marchesani	Suzuki	+3 ronden	33

Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Grid Vittorio Scatola Paton 26 Richard Scott Roberts-Lucky Strike-Yamaha Val 22 Vittorio Gibertini Suzuki 28 Fabio Biliotti Honda 18 Didier de Radiguès Bastos-Cagiva Opgave 9 Leandro Becheroni Suzuki 32 Kenny Irons Heron-Suzuki 14 Wolfgang von Muralt Suzuki 30 Massimo Broccoli Honda 17 Rob McElnea Agostini-Marlboro-Yamaha Val 4 Silvo Habat Honda 35 Ron Haslam ELF Opgave[1] 19 Raymond Roche Bastos-Cagiva Koppeling 13 Freddie Spencer HRC-Honda Val 6 Pierfrancesco Chili Gallina-HRC-HB-Honda Val 8

Niet gekwalificeerd Coureur Merk Ari Rämö Honda Josef Doppler Honda Claus Wulff Honda Gerold Fischer Honda Andreas Leuthe Honda Larry Vacondio Suzuki Vincenzo Cascino Honda Thierry Rapicault Fior Georg Jung Honda Niet deelgenomen Coureur Merk Maarten Duyzers HDJ-Honda Hervé Guilleux Fior-SNCF-Honda

Net als in de 500cc-klasse hadden de Honda-250cc-coureurs het moeilijk. Luca Cadalora zette de snelste trainingstijd, voor teamgenoot Martin Wimmer en Aprilia-rijder Loris Reggiani. Dominique Sarron was de beste Honda-rijder, maar achter hem stonden Reinhold Roth en Iván Palazzese met zijn privé-Yamaha TZ 250.

Trainingstijden

Pos	Coureur	Merk	Tijd
1.	Luca Cadalora	Agostini-Marlboro-Yamaha	1"21'78
2.	Martin Wimmer	Agostini-Marlboro-Yamaha	1"21'90
3.	Loris Reggiani	Aprilia-Rotax	1"21'93
4.	Dominique Sarron	HRC-Rothmans-Honda	1"22'03
5.	Reinhold Roth	HRC-HB-Römer-Honda	1"22'08
6.	Iván Palazzese	Yamaha	1"22'16
7.	Patrick Igoa	Sonauto-Gauloises-Yamaha	1"22'23
8.	Joan Garriga	Ducados-Yamaha	1"22'25
9.	Maurizio Vitali	FMI-Garelli	1"22'26
10.	Stéphane Mertens	Katayama-Armstrong-HRC-Honda	1"22'33

Binnen een ronde verdrong Loris Reggiani Reinhold Roth van de koppositie en vervolgens liep hij weg van een achtervolgende groep van twaalf man, waaronder Toni Mang, Martin Wimmer, Sito Pons en Dominique Sarron. De slecht gestarte Luca Cadalora wist na een sterke inhaalrace ook nog aan te sluiten. Cadalora wist zelfs de hele groep te passeren, maar hij kon Reggiani niet meer bereiken. In de laatste ronde vielen nog enkele beslissingen: Sito Pons nam de derde plaats over van Dominique Sarron en Martin Wimmer profiteerde van een schakelfout van Toni Mang en werd vijfde.

Uitslag 250cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Tijd	Grid	Punten
1	Loris Reggiani	Aprilia-Rotax	41"21'58	3	15
2	Luca Cadalora	Agostini-Marlboro-Yamaha	+7'89	1	12
3	Sito Pons	HRC-Campsa-Honda	+11'06	14	10
4	Dominique Sarron	HRC-Rothmans-Honda	+11'42	4	8
5	Martin Wimmer	Agostini-Marlboro-Yamaha	+12'18	2	6
6	Toni Mang	HRC-Rothmans-Honda-Deutschland	+12'32	12	5
7	Joan Garriga	Ducados-Yamaha	+12'53	8	4
8	Manfred Herweh	Levior-Honda	+13'47	15	3
9	Reinhold Roth	HRC-HB-Römer-Honda	+13'69	5	2
10	Patrick Igoa	Sonauto-Gauloises-Yamaha	+14'05	7	1
11	Maurizio Vitali	FMI-Garelli	+14'26	9
12	Iván Palazzese	Yamaha	+19'07	6
13	Stéphane Mertens	Katayama-Armstrong-HRC-Honda	+19'33	10
14	Urs Lüzi	Parisienne-HRC-Honda	+27'66	19
15	Donnie McLeod	EMC-Rotax	+33'44	16
16	Jean-Michel Mattioli	Yamaha	+33'87	17
17	Marcellino Lucchi	Honda	+48'22	13
18	Guy Bertin	Honda	+48'39	22
19	Marcello Iannetta	Yamaha	+48'72	28
20	Fausto Ricci	Honda	+50'32	23
21	Jean-Philippe Ruggia	Sonauto-Gauloises-Yamaha	+50'54	25
22	Massimo Matteoni	Honda	+55'99	20
23	René Delaby	Yamaha	+1"04'34	24
24	Harald Eckl	Honda	+1"08'94	21
25	Christian Boudinot	Fior	+1"15'09	29
26	Bruno Bonhuil	Honda	+1"21'84	32
27	Gary Cowan	Honda	+1 ronde	26
28	Alberto Rota	Honda	+1 ronde	33
29	Renzo Colleoni	Honda	+1 ronde	34

Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Grid Carlos Cardús Nieto-Ducados-HRC-Honda Opgave[2] 11 Stefano Caracchi Honda 18 Jean-François Baldé Honda 27 Jean Foray Honda 30 Jochen Schmid Yamaha 31 Andrea Brasini Honda 36 Niet gestart Coureur Merk Grid Antonio Neto Yamaha 35

Niet gekwalificeerd Coureur Merk Bernard Haenggeli Yamaha Graham Singer Rotax Javier Cardelús Honda Kevin Mitchell Yamaha Hans Lindner Honda Englebert Neumair Rotax Takayoshi Yamamoto Yamaha Nedy Crotta Armstrong Hervé Duffard Honda Janez Stefanec Honda Jean-Louis Guignabodet Honda Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Jacques Cornu Parisienne-HRC-Honda Blessures[3] Carlos Lavado Venemotos-HB-Yamaha Blessure[4]

Voor Garelli was de Grand Prix van San Marino slechts een formaliteit, omdat Fausto Gresini al wereldkampioen was, maar uiteraard wilde het merk in deze thuisrace goed presteren. Dat kwam in gevaar omdat zowel Gresini als Bruno Casanova ten val kwamen en allebei hun rechter enkel blesseerden. Voor Casanova betekende dit dat hij niet mocht starten.

Trainingstijden

Pos	Coureur	Merk	Tijd
1.	Fausto Gresini	FMI-Garelli	1"25'04
2.	Paolo Casoli	Pileri-AGV-LCR-MBA	1"25'34
3.	Bruno Casanova	FMI-Garelli	1"25'66
4.	Pier Paolo Bianchi	MBA	1"25'71
5.	August Auinger	Bartol-MBA	1"26'58
6.	Lucio Pietroniro	Johnson-MBA	1"26'73
7.	Domenico Brigaglia	Pileri-AGV-LCR-MBA	1"26'92
8.	Ezio Gianola	FMI-Honda	1"27'30
9.	Mike Leitner	MBA	1"27'44
10.	Willy Pérez	MBA	1"27'72

August Auinger was nog niet helemaal hersteld van de blessures die hij in juli had opgelopen tijdens de Internationale Rundstreckenrennen op de Salzburgring, maar hij startte vanaf de vijfde startplaats. In de race was Fausto Gresini niet te houden. Hij reed meteen weg en won zijn tiende race van het seizoen met een halve minuut voorsprong. Auinger lag lang op de vierde plaats, maar profiteerde van fouten van Pier Paolo Bianchi en Paolo Casoli. Bianchi viel en Casoli reed het gras in, maar kon zijn weg vervolgen en werd derde. Twee bochten voor het einde werd Andrés Sánchez getorpedeerd door Lucio Pietroniro waardoor Ezio Gianola en Mike Leitner opschoven naar de vierde en de vijfde plaats. Gresini was nu tien wedstrijden ongeslagen.

Uitslag 125cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten 1 Fausto Gresini FMI-Garelli 38"36'20 1 15 2 August Auinger Bartol-MBA +33'14 5 12 3 Paolo Casoli Pileri-AGV-LCR-MBA +42'85 2 10 4 Ezio Gianola FMI-Honda +1"06'06 8 8 5 Mike Leitner MBA +1"12'15 9 6 6 Lucio Pietroniro Johnson-MBA +1"12'65 6 5 7 Andrés Sánchez Pileri-Ducados-LCR-MBA +2"08'97 12 4 8 Gastone Grassetti MBA +1 ronde 16 3 9 Håkan Olsson Starol +1 ronde 20 2 10 Norbert Peschke Seel +1 ronde 14 1 11 Olivier Liégeois Assmex-MBA +1 ronde 13 12 Jussi Hautaniemi MBA +1 ronde 19 13 Willy Pérez MBA +1 ronde 10 14 Flemming Kistrup MBA +1 ronde 23 15 Bady Hassaine MBA +1 ronde 21 16 Jean-Claude Selini MBA +1 ronde 18 17 Claudio Macciotta MBA +1 ronde 31 18 Pier Paolo Bianchi MBA +1 ronde 4 19 Robin Appleyard MBA +1 ronde 36 20 Jacques Hutteau MBA +1 ronde 35 21 Iván Troisi MBA +1 ronde 11 22 Luciano Garagnani MBA +1 ronde 26 23 Emilio Cuppini Honda +1 ronde 22 24 Manuel Hernández Beneti +1 ronde 30 25 Heinz Litz MBA +1 ronde 34 26 Peter Sommer MBA +2 ronden 25

Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Grid Johnny Wickström MBA 15 Thierry Feuz MBA 17 Allan Scott EMC-Rotax 24 Marco Cipriani MBA 27 Domenico Brigaglia Pileri-AGV-LCR-MBA 7 Hubert Abold Honda 28 Stefano Bianchi MBA 29 Esa Kytölä MBA 32 Adi Stadler MBA 33 Niet gestart Coureur Merk Grid Bruno Casanova FMI-Garelli 3 Niet gekwalificeerd Coureur Merk Robin Milton MBA Heinz Lüthi Honda Paul Bordes MBA Marco Pirani Ballen Roberto Dova EMC-Rotax Taru Rinne MBA Nicolas Gonzales MBA Vincenzo Sblendorio Mancini Karl Dauer MBA Thomas Møller-Pedersen MBA Christian Le Badezet MBA Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Ian McConnachie MBA Teambeleid[5] Hans Spaan MBA Teambeleid[5]

In de 80cc-training waren er weer geen verrassingen, met beide Derbi-fabriekscoureurs op de eerste twee startplaatsen.

Trainingstijden

Pos	Coureur	Merk	Tijd
1.	Jorge Martínez	Nieto-Ducados-Derbi	1"29'58
2.	Manuel Herreros	Nieto-Ducados-Derbi	1"30'89
3.	Stefan Dörflinger	LCR-Krauser	1"30'98
4.	Ian McConnachie	LCR-Krauser	1"31'47
5.	Hubert Abold	Krauser	1"32'69
6.	Luis Miguel Reyes	Campsa-Autisa	1"32'76
7.	Giuseppe Ascareggi	BBFT	1"32.87
8.	Hans Spaan	JVC-HuVo-Casal	1"33'24
9.	Gerhard Waibel	LCR-Krauser	1"33'30
10.	Alex Barros	Arbizu-Casal	1"33'54

Voor het eerst in het seizoen haalde Jorge Martínez de finish niet. Na drie vastlopers gaf hij na acht ronden op. Even later deed Luis Miguel Reyes dat ook en bestond de kopgroep nog slechts uit vier man: Manuel Herreros, Stefan Dörflinger, Gerhard Waibel en Ian McConnachie. Herreros had dit keer de snelste Derbi gekregen, omdat Martínez al wereldkampioen was maar Herreros' tweede positie nog werd bedreigd door Gerhard Waibel. Herreros was dan ook niet bij te houden en won voor Dörflinger. Doordat Waibel een schakelfout maakte wist McConnachie hem met een honderdste seconde te verslaan. Daarmee snoepte hij teamgenoot^[6] Waibel wel twee punten af, waardoor Herreros inderdaad op de tweede plaats in de ranglijst kwam te staan.

Uitslag 80cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten 1 Manuel Herreros Nieto-Ducados-Derbi 32"05'36 2 15 2 Stefan Dörflinger LCR-Krauser +3'68 3 12 3 Ian McConnachie LCR-Krauser +11'61 4 10 4 Gerhard Waibel LCR-Krauser +11'62 9 8 5 Jörg Seel Seel +25'41 12 6 6 Giuseppe Ascareggi BBFT +26'50 7 5 7 Alex Barros Arbizu-Casal +27'07 10 4 8 Hans Spaan JVC-HuVo-Casal +29'87 8 3 9 Herri Torrontegui JJ Cobas-Rotax +59'26 20 2 10 Peter Öttl Krauser +59'57 16 1 11 Salvatore Milano Krauser +59'88 14 12 Juhász Károly Krauser +1"04'46 11 13 Reiner Koster Kroko +1"16'05 19 14 Heinz Paschen Casal +1"29'35 25 15 Theo Timmer JVC-HuVo-Casal +1"30'18 17 16 Günter Schirnhofer Krauser +1 ronde 27 17 Josef Fischer Krauser +1 ronde 13 18 Wilco Zeelenberg Casal +1 ronde 24 19 Serge Julin Casal +1 ronde 25 20 Otto Machinek H&M +1 ronde 30 21 Mario Stocco Faccioli +1 ronde 33 22 Raimo Lipponen Krauser +1 ronde 32 23 Lionel Robert SPR +1 ronde 35 24 Rainer Kunz Kroko +2 ronden 22 25 Chris Baert Seel +2 ronden 28

Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Grid Hubert Abold Krauser 5 Paolo Priori Krauser 15 Luis Miguel Reyes Campsa-Autisa 6 Jorge Martínez Nieto-Ducados-Derbi Vastloper 1 Stuart Edwards Casal 37 Juan Ramón Bolart Autisa 18 Paul Bordes RB 29 Mario Scalinci HuVo-Casal 34 Thomas Engl Esch 31 Giuliano Tabanelli UFO 36 Niet gestart Coureur Merk Grid René Dünki Krauser 21 Richard Bay Ziegler 23 Niet gekwalificeerd Coureur Merk Felix Rodriguez JJ Cobas-Rotax Paolo Scappini Unimoto Nicola Casadei Casal

De coureurs en de teams wilden in het seizoen 1988 best terugkeren naar het vernieuwde Autodromo Santa Monica, maar de GP van San Marino stond in dat seizoen nog slechts als reserve op de FIM-kalender. Het Autodromo Enzo e Dino Ferrari in Imola was nog niet goedgekeurd, Mugello had financiële problemen en Monza was verouderd. Santa Monica was dus het beste Italiaanse circuit en werd in 1988 "ingepikt" voor de GP des Nations. De GP van San Marino keerde pas in 1991 terug, op Mugello.