Grand Prix-wegrace van Brazilië 1987

Slechts 18 deelnemers begonnen aan de trainingen voor de 500cc-klasse in Brazilië. Wayne Gardner was al bijna zeker van de wereldtitel, maar verspeelde zijn kansen bijna toen hij met hoge snelheid op zijn toerenteller keek, daardoor Pierfrancesco Chili over het hoofd zag het gras in moest. Hij kwam daarbij slechts enkele meters voor de vangrail tot stilstand. Freddie Spencer had nog steeds last van een hersenschudding, opgelopen tijdens de GP van San Marino. Daardoor zag hij slecht en sperde hij zijn ogen zo ver open dat hij tijdens de trainingen zes keer een contactlens verloor. Hij reed weliswaar de zevende trainingstijd, maar zag vanwege het probleem met zijn contactlenzen af van een start.

Trainingstijden

Pos	Coureur	Merk	Tijd
1.	Wayne Gardner	HRC-Rothmans-Honda	1"27'36
2.	Randy Mamola	Roberts-Lucky Strike-Yamaha	1"28'13
3.	Tadahiko Taira	Agostini-Marlboro-Yamaha	1"28'36
4.	Shunji Yatsushiro	HRC-Rothmans-Honda	1"28'39
5.	Eddie Lawson	Agostini-Marlboro-Yamaha	1"28'62
6.	Didier de Radiguès	Bastos-Cagiva	1"28'69
7.	Freddie Spencer	HRC-Honda	1"28'72
8.	Rob McElnea	Agostini-Marlboro-Yamaha	1"28'84
9.	Raymond Roche	Bastos-Cagiva	1"29'14
10.	Christian Sarron	Sonauto-Gauloises-Yamaha	2"19'16

In Brazilië sloeg Wayne Gardner al in de eerste ronden een groot gat met de concurrentie. Hij reed de hele race alleen en toen hij zeven seconden voorsprong had besloot hij die te consolideren. Achter hem vochten Eddie Lawson, Didier de Radiguès, Raymond Roche en Shunji Yatsushiro om de tweede plaats, terwijl Randy Mamola zijn slechte start aan het goedmaken was. Mamola bereikte de achtervolgende groep en ging in gevecht met Lawson, maar hij had niet de beschikking over zijn beste banden en koos uiteindelijk voor de derde plaats. De Radiguès werd vierde, het beste resultaat van Cagiva van het seizoen.

Uitslag 500cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Tijd	Grid	Ptn
1	Wayne Gardner	HRC-Rothmans-Honda	47"39'57	1	15
2	Eddie Lawson	Agostini-Marlboro-Yamaha	+5'19	5	12
3	Randy Mamola	Roberts-Lucky Strike-Yamaha	+12'61	2	10
4	Didier de Radiguès	Bastos-Cagiva	+24'49	6	8
5	Christian Sarron	Sonauto-Gauloises-Yamaha	+25'59	10	6
6	Shunji Yatsushiro	HRC-Rothmans-Honda	+42'33	4	5
7	Tadahiko Taira	Agostini-Marlboro-Yamaha	+51'71	3	4
8	Niall Mackenzie	Gallina-HRC-HB-Honda	+56'69	12	3
9	Pierfrancesco Chili	Gallina-HRC-HB-Honda	+1"01'12	13	2
10	Mike Baldwin	Roberts-Lucky Strike-Yamaha	+1"03'72	11	1
11	Ron Haslam	ELF	+1 ronde	14
12	Marco Gentile	Fior- Lucky Strike-Honda	+1 ronde	15
13	Wolfgang von Muralt	Suzuki	+1 ronde	16
14	Vincenzo Cascino	Suzuki	+3 ronden	17
15	Gerhard Vogt	Suzuki	+3 ronden	18

Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Grid Raymond Roche Bastos-Cagiva Opgave 9 Rob McElnea Agostini-Marlboro-Yamaha Val 8 Niet gestart Coureur Merk Grid Oorzaak Freddie Spencer HRC-Honda 7 Contactlenzen

Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Richard Scott Honda Kenny Irons Heron-Suzuki Geen machine[1] Kevin Schwantz Suzuki Geen machine[1]

Dominique Sarron reed voor de derde keer in zijn carrière naar poleposition terwijl zijn teamgenoot Toni Mang op de tweede startrij terecht kwam. Mang, die al wereldkampioen was, was niet van plan veel te riskeren, kritisch als hij was over het hobbelige circuit.

Trainingstijden

Pos	Coureur	Merk	Tijd
1.	Dominique Sarron	HRC-Rothmans-Honda	1"30'59
2.	Martin Wimmer	Agostini-Marlboro-Yamaha	1"30'70
3.	Carlos Lavado	Venemotos-HB-Yamaha	1"30'74
4.	Carlos Cardús	Nieto-HRC-Ducados-Honda	1"31'00
5.	Luca Cadalora	Agostini-Marlboro-Yamaha	1"31'23
6.	Toni Mang	HRC-Rothmans-Honda Deutschland	1"31'30
7.	Reinhold Roth	HRC-HB-Römer-Honda	1"31'39
8.	Joan Garriga	Ducados-Yamaha	1"31'40
9.	Sito Pons	HRC-Campsa-Honda	1"31'41
10.	Loris Reggiani	Aprilia-Rotax	1"31'50

De 250cc-race in Brazilië was veel spannender dan de 500cc-race, omdat een grote groep rijders lang bij elkaar bleef. De groep bestond uit Dominique Sarron, Toni Mang, Carlos Cardús, Sito Pons, Martin Wimmer, Reinhold Roth, Luca Cadalora, Carlos Lavado en Loris Reggiani. Sarron, Cardús en Pons maakten zich los van de groep en uiteindelijk kwam Sarron alleen aan de leiding en hij won voor Pons en Cardús. Wimmer leek vierde te worden, maar hij viel in de laatste ronde. Op de negende plaats eindigde Masahiro Shimizu. Die had van HRC al in de Japanse Grand Prix mogen rijden (waar hij vierde werd) en zijn starts in de Zuid-Amerikaanse races waren de beloning voor het winnen van de Japanse 250cc-titel.

Uitslag 250cc-klasse

Pos	Coureur	Merk	Tijd	Grid	Ptn
1	Dominique Sarron	HRC-Rothmans-Honda	41"22'22	1	15
2	Sito Pons	HRC-Campsa-Honda	+3'44	9	12
3	Carlos Cardús	Nieto-HRC-Ducados-Honda	+5'88	4	10
4	Reinhold Roth	HRC-HB-Römer-Honda	+12'70	7	8
5	Carlos Lavado	Venemotos-HB-Yamaha	+12'79	3	6
6	Luca Cadalora	Agostini-Marlboro-Yamaha	+13'23	5	5
7	Toni Mang	HRC-Rothmans-Honda Deutschland	+14'38	6	4
8	Loris Reggiani	Aprilia-Rotax	+18'04	10	3
9	Masahiro Shimizu	HRC-Honda	+20'95	12	2
10	Joan Garriga	Ducados-Yamaha	+28'13	8	1
11	Urs Lüzi	Parisienne-HRC-Honda	+39'21	15
12	Jean-François Baldé	Defi-Rotax	+46'13	14
13	Stéphane Mertens	Katayama-Armstrong-HRC-Honda	+46'30	11
14	Patrick Igoa	Sonauto-Gauloises-Yamaha	+46'54	13
15	Stefano Caracchi	Honda	+51'66	17
16	Guy Bertin	Honda	+52'86	19
17	Jean-Michel Mattioli	Yamaha	+1"14'34	16
18	Jean Foray	Yamaha	+1"19'40	20
19	Jean-Philippe Ruggia	Sonauto-Gauloises-Yamaha	+1"21'59	18
20	Alberto Puig	JJ Cobas-Rotax	+1"32'26	22
21	Bruno Bonhuil	Honda	+1 ronde	21
22	Miguel Gonzales	Yamaha	+1 ronde	26
23	Luis Lavado	Yamaha	+1 ronde	25
24	Hervé Duffard	Honda	+1 ronde	23
25	Eduardo Aleman	Yamaha	+2 ronden	29

Niet gefinished Coureur Merk Grid Sergio Granton Yamaha 30 Raul Piloni JJ Cobas-Rotax 31 Raul Calvelo Yamaha 32 Martin Wimmer Agostini-Marlboro-Yamaha 2 Alain Bronec Honda 24 Philippe Pagano Honda 27 Fernando Gonzales JJ Cobas-Rotax 28

Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Jacques Cornu Parisienne-HRC-Honda Blessures[2]

De 250cc-klasse werd in Brazilië aangevuld met enkele Venezolanen, Argentijnen, een Braziliaan en een Uruguayaan, maar in de 500cc-klasse was slechts een handvol privérijders present. Dat waren de meest kapitaalkrachtige, niet per se de beste. Zo kwalificeerde de Duitser Gerhard Vogt zich met een tijd die 13,5 seconde langzamer was dan die van Wayne Gardner. Vogt werd dan ook op drie ronden achterstand gereden.