A18 (Italië)

Het gedeelte Messina-Catania werd gebouwd tussen 1965 en 1971, het jaar waarin de toen bekende Autostrada delle Zagare geleidelijk werd opengesteld voor het verkeer, beginnend bij het gedeelte Messina Tremestieri - Roccalumera. Het werd gebouwd als een bergweg in het gedeelte Messina vanwege de opmerkelijke orografische moeilijkheden en heeft in de loop der decennia geen wijzigingen ondergaan, met uitzondering van de opening van de aansluitingen Fiumefreddo (maart 1991) en Paesi Etnei (juli 2007).

In de jaren 2010 werd de aanleg van de aansluiting Mascali voorgesteld om het lokale verkeer te stroomlijnen, gepland tussen Giarre en Fiumefreddo. Het voormalige consortium heeft echter nooit een project ingediend, waardoor de financiering die de werkzaamheden mogelijk had gemaakt, verloren ging.

De A18 Messina-Catania is 77 kilometer lang en 24 meter breed, heeft een middenberm van 3 meter breed en twee rijstroken in elke richting, plus een vluchtstrook, die niet in tunnels aanwezig is. Er geldt een gesloten tolsysteem , er zijn geen vluchtstroken en de verkeersdrukte tussen Messina en Catania neemt toe. In 2003 werden er 28 miljoen voertuigen geregistreerd. De snelweg begint bij de kruising met de A20 Messina-Palermo, nabij de afslag Messina Tremestieri, en eindigt bij de kruising met de Tangenziale di Catania (RA 15).

Rond 2020 gaat de snelweg onder een herontwikkeling. Tot de reeds uitgevoerde projecten behoren nieuwe SOS-zuilen, de installatie van variabele informatieborden bij diverse opritten en langs de snelweg zelf, de vervanging van metalen afzettingen aan beide zijden van de twee rijstroken over het gehele traject, de installatie van nieuwe stenen afschermingen en voegafdekkingen op diverse viaducten, de gedeeltelijke herasfaltering van enkele trajecten en de gedeeltelijke vervanging van verlichtingsarmaturen op serviceplaatsen en in enkele tunnels in de gemeente Messina.

Bovendien werd er een tunnel gebouwd in de bovenstroomse rijbaan in het gedeelte Taormina-Roccalumera, na een aardverschuiving die in 2015 plaatsvond nabij het gebied Letojanni, waarbij een stuk snelweg werd getroffen. De aardverschuiving betrof geen mensen, maar zorgde wel voor een onderbreking van het verkeer op de weg richting Catania, waardoor een deel van de benedenstroomse rijbaan gedurende ongeveer 8 jaar, tot augustus 2023, in tweerichtingsverkeer moest worden gebruikt.

Voorlopig is het, naast de betaling van de klassieke tol met kaarten en contant geld, in de dynamische tolheffingsmodus mogelijk om de bovengenoemde snelweg alleen te betalen met Telepass en MooneyGo. Het UnipolMove-systeem en het interoperabiliteitssysteem met het Europese elektronische tolheffingssysteem zijn in het proces van activering naar aanleiding van verschillende klachten ingediend door Cittadinanzattiva en Confconsumatori Sicilia.

Rond eind 2002 begonnen de werkzaamheden aan de circa 30 km (Cassibile-Rosolini) die ontbraken voor de voltooiing van het eerste gedeelte dat in 1983 was begonnen. De werkzaamheden duurden 6 jaar, waarbij het gedeelte Cassibile-Noto (circa 14 km) op 14 maart 2008 voor het verkeer werd opengesteld. Een ander gedeelte, van Noto naar Rosolini (circa 16 km), werd door het Openbaar Ministerie van Syracuse in beslag genomen vanwege gevaarlijke abnormale verzakking en een scheur van circa twintig centimeter in een viaduct, om pas op 24 oktober voor het verkeer te worden opengesteld. Ter voorbereiding op de voltooiing van het snelweggedeelte tot Rosolini was begin 2008 een tijdelijke afsluiting op het snelweggedeelte tussen Cassibile en Avola (bij km 10,9) geplaatst, maar deze is in afwachting van de definitieve voltooiing van de snelweg nooit in gebruik genomen. Op 11 augustus 2010 begonnen de werkzaamheden aan de aanleg van de aansluiting Siracusa sud, ter hoogte van de SP14 Fusco-Canicattini-Passoladro (ook bekend als de Strada provinciale Maremonti), die de stad verbindt met Canicattini Bagni. De aansluiting werd geopend op 29 juli 2015 en werd omgedoopt tot Canicattini Bagni. In 2019 besloot de CAS de activering van de tol uit te stellen door over te gaan tot de sloop van de Cassibile-barrière, die nooit in gebruik is genomen en het toneel was van verschillende ernstige verkeersongevallen, waarvan er één in 2013 de toenmalige president van de regio Rosario Crocetta betrof.

Het project voor het tweede gedeelte (Rosolini-Ragusa, percelen 6-11) en het derde gedeelte (Ragusa-Gela, percelen 12-16) is aanzienlijk aangepast ten opzichte van het oorspronkelijke project, om archeologische en naturalistische gebieden te vermijden. In november 2014 begonnen de bouwwerkzaamheden aan de percelen 6, 7 en 8 van het gedeelte van Rosolini naar Modica (19,5 km), via Ispica en Pozzallo. Perceel 7 zag de bouw van de viaducten Scardina (638 m) en Salvia (1544 m), en perceel 8 de natuurlijke tunnel Mandravecchia (820 m). De voltooiing van de werkzaamheden, aanvankelijk gepland voor eind 2019, [is meerdere malen uitgesteld, ook vanwege de COVID-19-pandemie en de stijging van de materiaalprijzen na de oorlog in Oekraïne, waardoor de opening werd uitgesteld tot eind 2023. Een eerste stuk van 10 km tussen Rosolini en de aansluiting Ispica-Pozzallo werd op 3 augustus 2021 voor het verkeer geopend, terwijl het resterende deel tot aan het knooppunt Modica op 7 december 2023 werd ingehuldigd, waardoor de snelweg aansluit op de SS194 nabij de stad Zappulla.