Conclaaf van 1721

Conclaaf van 1721
Betrokken personen
Overleden paus	Clemens XI
Gekozen paus	Innocentius XIII Geboren: Michelangelo dei Conti  Italië
Camerlengo	Annibale Albani
Deken	Sebastiano Antonio Tanara
Protodiaken	Benedetto Pamphili
Kiesgerechtigde kardinalen	68
Aanwezige kardinalen	55
Periode en plaats
Begin sedisvacatie	19 maart 1721
Begin verkiezing	31 maart 1721
Uiteindelijke verkiezing	8 mei 1721
Duur sedisvacatie	50 dagen
Duur verkiezing	39 dagen
Locatie	Rome
Aantal stemronden	75
Chronologie
Conclaaf van 1700   Conclaaf van 1721   Conclaaf van 1724
Portaal    Christendom

Het conclaaf van 1721 vond plaats van 31 maart tot 8 mei 1721 in het Apostolisch Paleis te Rome, en volgde op de dood van paus Clemens XI op 19 maart 1721. Het conclaaf leidde tot de verkiezing van Michelangelo dei Conti als paus Innocentius XIII.

Paus Clemens XI overleed na een pontificaat van twintig jaar. Zijn dood leidde tot een conclaaf waarin de politieke spanningen tussen de Europese grootmachten - met name het Heilige Roomse Rijk, Frankrijk en Spanje - een centrale rol speelden.

Het College van Kardinalen was verdeeld in vier facties, twee politieke en twee curiale:

• De keizerlijke factie vertegenwoordigde de belangen van keizer Karel VI en was de sterkste groep met 20–25 leden. Zij werden geleid door de keizerlijke minister Althan.
• De Bourbonfactie bestond uit 11–12 kardinalen die de belangen van Lodewijk XV van Frankrijk en Filips V van Spanje verdedigden.
• De Clementijnen, geleid door Annibale Albani (neef van paus Clemens XI), bestonden uit 8–15 kardinalen die door Clemens XI waren benoemd.
• De zelanti, onder leiding van kardinaal Fabroni, waren hervormingsgezind en verzetten zich tegen wereldlijke inmenging in kerkelijke zaken.

Hoewel ongeveer dertig kardinalen als papabile werden beschouwd, was Francesco Pignatelli de favoriet, gesteund door Oostenrijk en de zelanti. Annibale Albani steunde officieel Pignatelli, maar probeerde in werkelijkheid Fabrizio Paolucci verkozen te krijgen. Paolucci kwam in de eerste stemrondes dicht bij verkiezing, maar werd op 2 april uitgesloten door een keizerlijk veto uitgesproken door kardinaal Althan.

Het conclaaf begon met slechts 27 kardinalen op 31 maart; op 9 april waren er 40 stemgerechtigden aanwezig. De laatste twee kardinalen arriveerden pas op 7 mei. In april werden verschillende kandidaten voorgesteld, waaronder Spada, Gozzadini en Cornaro, maar geen van hen kon voldoende steun vergaren. Op 1 mei werd Pignatelli's kandidatuur officieel uitgesloten door Spanje, wat leidde tot een verschuiving in de steun naar Michelangelo dei Conti. Op 8 mei 1721, tijdens de 75e stemronde, werd Michelangelo dei Conti verkozen tot paus met 54 van de 55 stemmen. Hij stemde zelf op Sebastiano Antonio Tanara, deken van het College van Kardinalen. Conti nam de naam Innocentius XIII aan, ter ere van paus Innocentius III, eveneens uit de familie Conti. Op 18 mei werd hij plechtig gekroond op de trappen van de Sint-Pietersbasiliek.