Conclaaf van 1605 (mei)
| Conclaaf van 1605 | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||
| Betrokken personen | |||||||
| Overleden paus | Leo XI | ||||||
| Gekozen paus | Paulus V Geboren: Camillo Borghese | ||||||
| Camerlengo | Pietro Aldobrandini | ||||||
| Deken | Tolomeo Gallio | ||||||
| Kiesgerechtigde kardinalen | 67 | ||||||
| Aanwezige kardinalen | 61 | ||||||
| Periode en plaats | |||||||
| Begin sedisvacatie | 27 april 1605 | ||||||
| Begin verkiezing | 8 mei 1605 | ||||||
| Uiteindelijke verkiezing | 16 mei 1605 | ||||||
| Duur sedisvacatie | 19 dagen | ||||||
| Duur verkiezing | 9 dagen | ||||||
| Locatie | Rome | ||||||
| Chronologie | |||||||
| |||||||
| |||||||
Het conclaaf van mei 1605 vond plaats van 8 tot 16 mei 1605 in het Apostolisch Paleis te Rome, en volgde op de dood van paus Leo XI op 27 april 1605. Het conclaaf leidde tot de verkiezing van Camillo Borghese als paus Paulus V.
Verloop
Aan dit tweede conclaaf van 1605 namen 61 kardinalen deel. De context werd sterk bepaald door de politieke strijd tussen Frankrijk en Spanje, en door interne facties binnen het College van Kardinalen. Aanvankelijk werd kardinaal Antonio Sauli gepromoot door Alessandro Peretti di Montalto, met aanzienlijke steun van de familie Aldobrandini, maar hij werd tegengehouden omdat Pietro Aldobrandini, de neef van paus Clemens VIII, zich tegen zijn kandidatuur keerde vanwege Sauli's eerdere verzet tegen de verkiezing van Clemens VIII. Vervolgens werd geprobeerd Robertus Bellarminus als paus te kiezen, maar ook hij werd uitgesloten door Spanje vanwege de politieke en religieuze consequenties van zijn invloedrijke positie.
Een bijzondere gebeurtenis in dit conclaaf was een fysieke confrontatie tussen kardinalen over de kandidatuur van Domenico Toschi, waarbij Alfonso Visconti diverse beenderen brak en zwaar gewond raakte. Uiteindelijk bleek Toschi ondanks steun niet populair genoeg om de noodzakelijke tweederdemeerderheid te behalen.
Na deze tumultueuze onderhandelingen kwam Camillo Borghese naar voren als compromis-kandidaat. Hij werd gekozen omdat hij werd gezien als relatief neutraal tussen de grootmachten, jong genoeg om mogelijk langdurig te regeren, en gepast genoeg om de steun van diverse facties te veroveren. Op 16 mei werd hij verkozen en nam hij de naam Paulus V aan. Zijn verkiezing bracht stabiliteit na jaren van relatief snel opeenvolgende conclaven en pausen; hij zou uiteindelijk bijna zestien jaar paus blijven.
- (en) J.N.D. Kelly - The Oxford Dictionary of Popes, Oxford, 1986
- (en) F.J. Baumgartner - Behind Locked Doors: A History of the Papal Elections. Palgrave Macmillan, 2003 ISBN 0-312-29463-8.
